Inteligentny idiota w nauce.

[Gość: gosc]

Co to są na przykład treści niematematyczne albo nienaukowe?Jeżeli uważamy,że
rozwiązanie 2+2=4 jest zbyt proste to czy to znaczy,że 2+2=5?Ile na przykład
razy można powtarzac bez powodu częściowo banalne a częściowo odkrywcze
stwierdzenie,że tak naprawdę nieskończoności nie ma?W teorii liczb istnieją
elementy wyróżnione i to świadczy o świecie.Można spróbować zweryfikować te
aksjomaty,ale gdy mamy do czynienia z oczywistą prowokacją to należy to tak
traktować.I jeszcze jedno-świat na poziomie cząsteczkowym wygląda na idealny
lub potencjalnie zdolny do bycia idealnym.I wszystkie problemy pseudonaukowe
wynikają z rozbieżności między nauką a światem

Nieskończoność jest !

[Gość: Idiota]

To rzeczywista wielkość, która wymuszona została przez zaakceptowanie istotnej
niezmienności przedmiotu poznania w kolejnych sekwencjach ruchu. Ruch natomiast
to nic innego jak uzasadnienie przestrzeni trójwymiarowej nie jako prostej
róznnicy ale jako zmiany. Tak zdefiniowany obraz swiata nie mozna zamknąć w
skończoności, dlatego że zaprzecza temu niepowtarzalność zjawisk składajacych
się z powtarzalnego elemntu - w znaczeniu idealnie niezmiennego przedmiotu,
który przez swój ruch "stwarza" przestrzeń trójwymiarową. Dopiero kiedy możemy
obserwowac byty matematycznie niezmienne dostrzegamy że sam pomiar fizyczny nie
jest istotą nieskończoności a wyodrębnienie wielkości najmniejszej w swojej
materialnnej reprezentacji nie może byc rozstrzygające dla pojmowania
nieskopończoności przez wzgląd na jej rzeczywistą wymowę - świat który się
zmienia nie może być światem skończonym i to nie w niemierzlanym sensie tylko w
sensie przestrzennym.

[Gość: Idiota]

mówiąc prościej to nie przestrzeń jest nieskończona tylko ruch jest niesończony
- zmiana jest nieskończona. Dlaczego ? Ponieważ skończone jest tylko to co jest
statyczne, synchroniczne niezmienne - przynajmniej w mozliwym do uchwycenia
cżłowiiekowi sensie. Diachroniczna róznica to jescze pestka bo jest jedynie
dowodem następowania, ale nie następstwa - umożliwia powiem jedynie utozsamijące
lub róznicujące ustosunkowanie się wobec pola spostrzeżenia. Natomiast żeby
powstał ruch niezbędny jest nam element diachronicznie niezmienny a takowy jest
możliwy jedyie w przestrzeni sztucznej - na płaszczyźnie, lub przestrzeni
rzeczywistej - trójwymiarowej - jako jej podstawowe założenie!

[Gość: Idiota]

znosi to jedną z zagadek kosmologii współczesnej - nie ma bowiem przestrzeni tam
gdzie nie ma ruchu więc z tego powodu ekstrapolowanie matematycznych regół poza
wszechświat jest bezzasadne. Kolejna zagadka to mozliwość "próżni idealnej"
która też nie jest niezbedna pojeciu przestrzeni samej dlatego że ta nie jest
jedynie ruchem materii w niematerii tylko po prostu ruchem materii - zmianą,
przekształceniem, ale uzasadnionym tylko wobec niezmiennego elementu idealnego w
sensie neoplatońckiej reakcji w fizyce - zresztą całkiem uzasadnionej. nie
spodziewajcie sie form platońskich tylko przedmiotu obserwacji iezmiennego
oczekujcie ..

[Gość: gosc]

Mówiąc o nieskończoności mówi się o Bogu.Ale jest duża różnicza pomiędzy Bogiem
a pijakiem zamarzającym pod płotem.O nieskończoności właściwie uwaga
filozoficzna-rakieta,która startuje z Ziemi w kierunku przestrzennym i zaczyna
przyśpieszać do prędkości światła w końcu porusza się prawie wyłącznie w
kierunku czasowym,też do nieskończoności,ale w czasie.Wszechświat jest obecnie
ograniczony w rozmiarach do około 13,7 miliarda lat świetlnych i z tego względu
nie można osiągnąć obecnie lub nigdy nieskończoności.Nieskończoności nie można
traktować jako liczbę,a tylko pojęcie matematyczne.

[Gość: Idiota]

o niczym innym nie mówie przecież, nie chodzi o to ze nieskończonosc istnieje w
przestrzeniy tylko że istnieje w ruchu przestrzennym, poniewaz ten z załozenia
nie ma końca, a powiazania miedzy matematyczna nieskończonoscia i
nieskończonościa w sensie fizycznym nnie mają tu wielkiego znaczenia.

cd.

[Gość: Idiota]

wogóle wyjasnienie świata fizyków inaczej niz w oparciu o element pozostajacy
zasadniczo niezmienny od tak zwanych początków wszechświata (czy tez początku)
Wszechswiata (i to element materialny!) nie ma sensu. to o czym zdajesz się
mówic to cos w rodzaju sferycznego ograniczenia całosci wszechświta która
posiada jakiś tam chocby czasowy wymiar skończony, ale nie tego dotyka istota
niskończonosci realnej (nie-matematycznej) bo ta nawiązuje do spostrzegania
relacji przestrzennych przez ludzi, ktore dla nas są zasadniczo nieskończone
inaczej jak przez abstrakcyjne zatrzymannie wszelkiego ruchu i wtedy przestrzeń
trójwymiarowa staje się znowy płaszczyzną , staje się synchroniczna i wtedy nie
mozliwe jest inne jak afirmujace utożsamienie swiata z przedmiotem doświadczenia.

[Gość: gosc]

Implikacja nieskończoności z zasady i niezmienniczości to podobny problem jak z
rekurencją.Wszystkie obliczenia kończą się po siągnięciu danego stopnia
dokładności(chyba,ze wzór mówi inaczej).Ale wtedy także pozostaje różnica
pomiędzy istnieniem nieskończoności a jej osiągnięciem i osiaganiem.Gdyby
niekonczoność była liczbą można by do niej dodawać i odejmować jedynkę w zwykły
arytmetyczny sposób.Gdybyśmy nieskończenie zwiekszali moc nieskończoności czy
nie doszło by w końcu do spalenia procesorów?Pozostaje jeszcze świat realny
(także naukowy).

[Gość: gosc]

Przyszło mi do głowy najgłupsze zdanie jakie można by na ten temat
powiedzieć:<Nie osiągnęli nieskończoności ci którzy jej jeszcze nie osiągnęli>

dobre :) ale będe bronił honoru idioty :)

[Gość: Idiota]

<Osiągnęli nieskończoność ponieważ jeszcze się nie skończyła>
fajne schizy:) Pozdrawiam :)