Sprzątanie wpędza w depresję

[Gość: nana]

O, to chyba jakaś pomyłka?
W depresje wpedza może odkładanie na póżniej tego, co
nieuniknione...
Niemniej jednak sama praca domowa,jesli nawet dobrze daje w
kośc, to za to potem jaka satysfakcja....Mnie nieodmiennie
poprawia humor uporanie się w końcu ze stosem brudnych garów w
zlewie....lub wykonanie zaległego remontu...
Czy jestem wyjatkiem?

[Gość: mig]

Nana to nie wyjatek.
Tez uwazam, ze w depresje wpedza widok sterty garow,
centymetrowa pokrywa kurzu i gory ubran do prasowania.
Ale po wykonaniu tych czynnosci domowych - co za ulga! I
samozadowolenie z doprowadzenia swojego mieszkania do idealnego
(no, moze prawie idealnego) stanu:-) Jest to raczej sposob na
poprawienie sobie humoru.

[Gość: lila]

Ten artykul jest na pewno przeznaczony do wiadomosci panow,
ktorzy cale zycie wymiguja sie od sprzatania, prasowania, itp.
Teraz maja swietna wymowke: "przeciez nie moge sprzatac, bo to
mnie wpedza w depresje! Udowodnione naukowo!" Podobnej bzdury
dawno nie slyszalam. To, ze niektore czynnosci po prostu trzeba
zrobic, zeby nie musiec jesc z brudnych talerzy, chodzic w
brudnych rzeczach, lub po prostu zarosnac brudem w otoczeniu
pelzajacych lub biegajacych, malych lub wiekszych obrzydliwych
stworzonek, jest przeciez jasne. Czyba, ze jest sie bogatym i ma
sluzbe. Nie ma wyjscia! Uwazam wiec, ze samo oglaszanie takich
glupot o majacym negatywne skutki na nasza psychike sprzataniu
jest szkodliwe i destruktywne!

[Gość: Ewa]

Niestety mnie zdecydowanie wpędza w depresję. Już sama myśl
pogarsza mi humor. A już najgorsza jest świadomość, że porządek
będzie trwał tylko chwilę bo natychmiast ktoś rozleje mleko,
napluje na szybę i nakruszy gdzie to tylko możliwe. Zero
satysfakcji, uznania, pieniędzy... Chętnie przyjme na lokatora
osobę, której prace domowe sprawiają frajdę i nieżałują na nią
czasu.

[Gość: Stanislaw]

Gość portalu: Ewa napisał(a):

> Niestety mnie zdecydowanie wpędza w depresję. Już sama myśl
> pogarsza mi humor. A już najgorsza jest świadomość, że
porządek
> będzie trwał tylko chwilę bo natychmiast ktoś rozleje mleko,
> napluje na szybę i nakruszy gdzie to tylko możliwe. Zero
> satysfakcji, uznania, pieniędzy... Chętnie przyjme na lokatora
> osobę, której prace domowe sprawiają frajdę i nieżałują na nią
> czasu.

A tu Cie mam - siostrzyczka z Bialegostoku sie odzywa,
w kazdym badz razie to jej slowa. Czy sie myle?

[Gość: Szwajcarka]

Gość portalu: nana napisał(a):

> O, to chyba jakaś pomyłka?
> W depresje wpedza może odkładanie na póżniej tego, co
> nieuniknione...
> Niemniej jednak sama praca domowa,jesli nawet dobrze daje w
> kośc, to za to potem jaka satysfakcja....

====>Naprawdę nie rozumiem o jakiej satysfakcji mowa.
Niewdzięczna, niedoceniana, albo wręcz pogardzana praca nie
sprawia mi najmniejszej przyjemnosci.
>Mnie nieodmiennie poprawia humor uporanie się w końcu ze stosem
brudnych garów w
> zlewie....lub wykonanie zaległego remontu...

====> Mnie poprawia humor sport, dobra książka, uśmiech moich
dzieci. W tej klasyfikacji sprzątanie znalazłoby się w ogóle
poniżej tabeli. Nie znoszę sprzątania! Oczywiście, jeżli czegoś
nie można zmienić, najlepiej to polubić. Można też zacisnąć zęby
i przeć przez mieszkanie z odkurzaczem jak czołgiem. Można też
pozwolić sobie pomoc i tak też czynię. Wpadamy w depresję
grupowo, i rodzinnie, ale za to mamy to szybciej za sobą.


> Czy jestem wyjatkiem?
====> Co kto lubi...

[d_nutka]

ogranicza poznanie do poziomu czystej podłogi.
ale to też może być satysfakcja(chwilowa)
bo potem trzeba znowu to samo.
chyba że potraktuje się to zajęcie zawodowo i zacznie badać strukturę podłóg w
celu ich ulepszenia i jeszcze za to zapłacą.
i tak można połączyć przyjemne z pożytecznym.
tylko że za poznawanie z poziomu podłogi nie bardzo chcą płacić.
raczkującym dzieciom co najwyżej daje się czekoladkę.
d_

[serwal]

Robota w domu jest nieunikniona. Trzeba ją wykonywać i koniec. Bo jak nie, to
brud w końcu pochłonie wszystko. Jeżeli są jakieś szkodliwe następstwa
sprzątania to takie, że część ludzi zwykle lubi sobie patrzeć jak sprzątają
inni, a sami ciężaru obowiązków nie tkną nawet paluszkiem.

[Gość: jerzor]

W dawnych latach była głośna w kraju praca doktorska o grze w
palanta. Teraz też na to wygląda, że niektórzy naukowcy muszą
medytować, na co wydać pieniądze, zeby im nie odebrano
finansowania w przyszłym roku. Zawsze sprzątanie poprawiało
nastrój, ale pod warunkiem, że było wykonywane z zapałem
(z 'sercem'), o ile gospodyni domowa je lubiła. A jeśli ktoś nie
lubi monotonii, to każda czynność wpędzi w depresję, nie tylko
sprzątanie. Jeśli ktoś nie wie, co badać naukowo to niech
pojedzie na Śląsk przyjrzeć się górom toksycznych odpadów. To
nawet śmieszne, że jedni nie mają co jeść w świecie, a inni
badają 'naukowo', jaką długość ma skok pchły. Kiedyś profesor
Hurwic podzielił publikacje na prace naukowe i naukawe i to nie
straciło na aktualności.
www,.geocities.com/jerzor/

[Gość: Szwajcarka]

Gość portalu: jerzor napisał(a):

> W dawnych latach była głośna w kraju praca doktorska o grze w
> palanta. Teraz też na to wygląda, że niektórzy naukowcy muszą
> medytować, na co wydać pieniądze, zeby im nie odebrano
> finansowania w przyszłym roku. Zawsze sprzątanie poprawiało
> nastrój, ale pod warunkiem, że było wykonywane z zapałem
> (z 'sercem'), o ile gospodyni domowa je lubiła. A jeśli ktoś
nie
> lubi monotonii, to każda czynność wpędzi w depresję, nie tylko
> sprzątanie. Jeśli ktoś nie wie, co badać naukowo to niech
> pojedzie na Śląsk przyjrzeć się górom toksycznych odpadów. To
> nawet śmieszne, że jedni nie mają co jeść w świecie, a inni
> badają 'naukowo', jaką długość ma skok pchły. Kiedyś profesor
> Hurwic podzielił publikacje na prace naukowe i naukawe i to
nie
> straciło na aktualności.
> <a
href="http://www,.geocities.com/jerzor/"target="_blank">www,.geoc
ities.com/j
> erzor/</a>


Nie rozumiesz o co tyle hałasu, bo nie sprzątasz. Robi to z
Ciebie prawdopodobnie Twoja matka, lub żona. Sprzątanie, to
główne zajęcie wiekszości kobiet na całym swiecie. Myślę, że
jest to temat równie dobry, jak każdy inny, który dotyczy
codziennego życia ponad połowy ludzkości.

Jeśli chodzi o Sląsk, to mieszkałam tam przez ponad 20 lat.
Zanieczszczenie i brud są tam rzeczywiście straszne; ale tu
znowu, czy tego chcesz, czy nie, wracamy do tematu : kto to
wszystko posprząta?

[Gość: pb]

sprzatanie jest niemile, dokuczliwe, koszmarne, nie majace konca
(mysle, ze Syzyf wcale nie pchal tego kamienia pod gore,tylko
gdzies byl zatrudniony jako sprzatacz -nienawidzil tego zajecia
a i wstyd mu bylo, ze tak to sprzata przez cale swoje zasmarkane
zycie, wiec wymyslil ta historie ' o kamieniu'- wiecie ..latwiej
mu bylo mowic o wtaczaniu kamienia pod gore, niz o codziennym ,
znojnym, udreczajacym sprzataniu, istnej udrece jego zycia).
Nikt juz dzis nie pamieta co robil Syzyf, kazdy wie natomiast,
ze jego praca byla beznadziejnie nieefektywna;

[Gość: Jerzor]

Gość portalu: pb napisał(a):

> sprzatanie jest niemile, dokuczliwe, koszmarne, nie majace konca

[d_nutka]

Gość portalu: pb napisał(a):

> sprzatanie jest niemile, dokuczliwe, koszmarne, nie majace konca
> (mysle, ze Syzyf wcale nie pchal tego kamienia pod gore,tylko
> gdzies byl zatrudniony jako sprzatacz -nienawidzil tego zajecia
> a i wstyd mu bylo, ze tak to sprzata przez cale swoje zasmarkane
> zycie, wiec wymyslil ta historie ' o kamieniu'- wiecie ..latwiej
> mu bylo mowic o wtaczaniu kamienia pod gore, niz o codziennym ,
> znojnym, udreczajacym sprzataniu, istnej udrece jego zycia).
> Nikt juz dzis nie pamieta co robil Syzyf, kazdy wie natomiast,
> ze jego praca byla beznadziejnie nieefektywna;

raz już się,trochę ironicznie,wypowiedzialam na temat sprzatania.
ale sprzatanie jest koniecznoscią,a z koniecznoscią się nie dyskutuje.
konieczność trzeba wykonać i już.
można co najwyzej podyskutować co akurat w tym momencie jest koniecznoscią
i wtedy z Syzyfem nie trzeba rywalizować.
w sprzataniu Syzyf zawsze wygra to znaczy,znowu ma zajęcie.
pzdr na poważnie
d_

[Gość: alex]

Oto naukowcy znalezli wytłumaczenie dla bałaganu jaki mamy w
nauce. Po prostu nie chca wpaść w depresję.

[iskierka5]

odkąd sprzątam tylko po sobie, sprawia mi to dużą satysfakcję,
być może dlatego że efekt pracy jest widoczny nie tylko przez
godzinę. poza tym, mam wrażenie, że w ten sposób nie tylko
usuwam brud itd, ale także kształtuję przestrzeń wokół siebie -
w sensie przenośnym. przenoszę ten ład w mieszkaniu na ład w
życiu, bo jakoś tak dziwnie się składa, że zwykle idzie to w
parze.

[d_nutka]

iskierka5 napisała:

> odkąd sprzątam tylko po sobie, sprawia mi to dużą satysfakcję,
> być może dlatego że efekt pracy jest widoczny nie tylko przez
> godzinę. poza tym, mam wrażenie, że w ten sposób nie tylko
> usuwam brud itd, ale także kształtuję przestrzeń wokół siebie -
> w sensie przenośnym. przenoszę ten ład w mieszkaniu na ład w
> życiu, bo jakoś tak dziwnie się składa, że zwykle idzie to w
> parze.


:)))
a co w tym czasie "robisz" z innymi domownikami?
d_

[Gość: Piotr]

A mi robi się przyjemnie na samą myśl, że podłoga, którą właśnie pastuję będzie pięknie czysta i lśniąca :)

[Gość: Negra]

Zgadzam się z przytoczonymi wynikami badań. Czuję zadowolenie na myśl o wysiłku
fizycznym idąc na basen, a gdy mam zająć się sprzątaniem czy przerobem odzieży
(pranie - wieszanie - prasowanie - układanie) ogarnia mnie ponury nastrój.
Dlatego w celu jego minimalizacji, prasuję tylko nieliczne sztuki. Ale na
sprzątanie znalazłam sposób: płacę 1.50 córce za codzienne sprzątanie. Efekt?
Zapracowane kieszonkowe i ład w mieszkaniu. Dla własnego świętego spokoju nie
sprawdzam perfekcji wykonania, zadowala mnie ład wizualny.

[Gość: marcin]

Mam pytanko. Czy córka nie chce dorobić? ;))))))

Gość portalu: Negra napisał(a):

> Zgadzam się z przytoczonymi wynikami badań. Czuję zadowolenie na myśl o
wysiłku
>
> fizycznym idąc na basen, a gdy mam zająć się sprzątaniem czy przerobem
odzieży
> (pranie - wieszanie - prasowanie - układanie) ogarnia mnie ponury nastrój.
> Dlatego w celu jego minimalizacji, prasuję tylko nieliczne sztuki. Ale na
> sprzątanie znalazłam sposób: płacę 1.50 córce za codzienne sprzątanie. Efekt?
> Zapracowane kieszonkowe i ład w mieszkaniu. Dla własnego świętego spokoju nie
> sprawdzam perfekcji wykonania, zadowala mnie ład wizualny.

[Gość: agula]

hmn...ciekawe podejscie. a co z wyladowaniem agresji podczas
sprzatania? czasami odczuwamy wrecz satysfakcje, ze pozbylismy
sie sterty starych papierow i zrobilismy pranie :)

[Gość: alicja]

kazdy zna chyba powiedzenie ze "praca chyba jeszcze nikogo nie
zabila ale po co ryzykowac". Mnie sprzatanie wpedza w straszny
dolek, wiec zaufam kolegom naukowcom, w koncu kazdy wie co mowi
i zna sie na tym co robi. Dla tych ktorych wpedza w depresje
samo przygladanie sie balaganowi polecam kino, spotkania ze
znajomymi (oczywiscie poza domem).
:-)))

[Gość: Julek]

Uwazam ze sprzatanie jest bardzo nie przyjemne i ponizajace, po prostu nie
cierpiê sprzatania, ale lubiê czysty dom. Sprzatanie nie tylko wpêdza mnie w
depresje, ale doprowadza mnie do wsciekloœci i spedza mi sen z oczow, jestem
zly, poirytowany, jedzenie mi nie smakuje, jednym slowem zycie staje siê nie do
zniesienia i tak jest przez caly dzien. Nie tylko talerze w umywalce, ale na
stole, resztki jedzenia na podlodze, w ustêpie smierdzi, istne pieklo, bród,
smród i ubóstwo. Trwa to az zona przyjdzie z pracy i wezmie siê za sprzatanie,
ja porostu jestem bardzo wrazliwy i znudzony, ogladanie TV przez caly dzien
jest bardzo mêczace. Nie moge patrzyc na takie czynnoœci w domu i zeby siê
zbytnio nie denerwowac i nie patrzyc na spelnianie obowiazkow przez zone,
wychodzê z domu. No! chyba nalezy mi siê wyjscie z domu, z tych czterech
scian, ide miedzy ludzi, idê na piwo i wracam gdy juz jest w domu czysto, kladê
siê spokojnie spac czasami tylko zwracam uwagê zonie ze tu czy ówdzie sa pewne
nie dociagniêcia, ale zwykle nalegam zeby juz tego nie robila, zeby zostawila
to do jutra i dokoñczyla to rano zanim ja wstane i zanim ona pujdzie do pracy,
zeby doprowadzila wszystkiego do nalezytego porzadku, zebym siê nie
denerwowal od samego rana.

[Gość: Julek]

Uwazam ze sprzatanie jest bardzo nie przyjemne i ponizajace, po prostu nie
cierpiê sprzatania, ale lubiê czysty dom. Sprzatanie nie tylko wpêdza mnie w
depresje, ale doprowadza mnie do wsciekloœci i spedza mi sen z oczow, jestem
zly, poirytowany, jedzenie mi nie smakuje, jednym slowem zycie staje siê nie do
zniesienia i tak jest przez caly dzien. Nie tylko talerze w umywalce, ale na
stole, resztki jedzenia na podlodze, w ustêpie smierdzi, istne pieklo, bród,
smród i ubóstwo. Trwa to az zona przyjdzie z pracy i wezmie siê za sprzatanie,
ja porostu jestem bardzo wrazliwy i znudzony, ogladanie TV przez caly dzien
jest bardzo mêczace. Nie moge patrzyc na takie czynnoœci w domu i zeby siê
zbytnio nie denerwowac i nie patrzyc na spelnianie obowiazkow przez zone,
wychodzê z domu. No! chyba nalezy mi siê wyjscie z domu, z tych czterech
scian, ide miedzy ludzi, idê na piwo i wracam gdy juz jest w domu czysto, kladê
siê spokojnie spac czasami tylko zwracam uwagê zonie ze tu czy ówd

[Gość: Julek]

Uwazam ze sprzatanie jest bardzo nie przyjemne i ponizajace, po prostu nie
cierpiê sprzatania, ale lubiê czysty dom. Sprzatanie nie tylko wpêdza mnie w
depresje, ale doprowadza mnie do wsciekloœci i spedza mi sen z oczow, jestem
zly, poirytowany, jedzenie mi nie smakuje, jednym slowem zycie staje siê nie do
zniesienia i tak jest przez caly dzien. Nie tylko talerze w umywalce, ale na
stole, resztki jedzenia na podlodze, w ustêpie smierdzi, istne pieklo, bród,
smród i ubóstwo. Trwa to az zona przyjdzie z pracy i wezmie siê za sprzatanie,
ja porostu jestem bardzo wrazliwy i znudzony, ogladanie TV przez caly dzien
jest bardzo mêczace. Nie moge patrzyc na takie czynnoœci w domu i zeby siê
zbytnio nie denerwowac i nie patrzyc na spelnianie obowiazkow przez zone,
wychodzê z domu. No! chyba nalezy mi siê wyjscie z domu, z tych czterech
scian, ide miedzy ludzi, idê na piwo i wracam gdy juz jest w domu czysto, kladê
siê spokojnie spac czasami tylko zwracam uwagê zonie ze tu czy ówdzie sa pewne
nie dociagniêcia, ale zwykle nalegam zeby juz tego nie robila, zeby zostawila
to do jutra i dokoñczyla to rano zanim ja wstane i zanim ona pujdzie do pracy,
zeby doprowadzila wszystkiego do nalezytego porzadku, zebym siê nie
denerwowal od samego rana.

[Gość: annaud]

no Julek ...tak trzymaj chłopie hihihi

[Gość: StareKapcieMnicha]

Oj, to zdecydowanie prawda - ja zawsze przygotowuję się
wewnętrznie do sprzątania jakieś dwa tygodnie, a jak już
zaczynam to robić, wydaje mi się, że tracę cenny czas, który
mógłbym lepiej wykorzystać... Ale co robić, sprzątać trzeba i
basta.