nauka FRANCUSKIEGO

[Gość: a]

CZY KTOŚ MÓGŁBY UDZIELIĆ INFORMACJI NA TEMAT JĘZYKA FRANCUSKIEGO. CHCIALAM
SIĘ DOWIEDZIEĆ CZY ŁATWO SIĘ GO UCZY (czy jest łatwiejszy lub trudniejszy
np. od hiszpańskiego lub angielskiego)CZY DŁUGO SIĘ TRZEBA GO UCZYĆ (ile lat
minimum?)proszę o pomoc i z góry dziękuje

[Gość: amidala]

Ucze francuskiego i powiem tak:
po 4 latach nauki w liceum 2godz./tydz jest slabiutko. Dwa lata naprawde
intensywnej nauki to minimum, ale kto ma czas na np. 4 godz w tyg. Wiec zeby
osiagnac poziom sredniozaawansowany potrzeba 3 lat i wiecej. Malo kto dobrnie
do zaawansoanego i DALFA (przepraszam tych, co im sie udalo), kiedy zaczyna sie
uczyc w okolicach 18-20 lat.
Francuski jest oczywiscie trudniejszy niz angielski i hiszpanski.

[Gość: a]

dziękuje bardzo za odpowiedź to mi wiele wyjaśnia

[Gość: magda]

za przeproszeniem bzdury. angielskiego ucze sie od tzw. "zawsze", a
francuskiego od 2 lat. mialam tez kontakt z niemieckim (3 lata w liceum) i
wloskim. I z wlasnego doswiadczenia stwierdzam, ze z nich wszystkich
najlatwiejszy jest francuski. Nie wiem skad sie bierze przekonanie, ze jest to
trudny jezyk? po 2 latach na kursie, czyli 2 razy po 1.5 h/tygodniowo bez
wiekszych problemow czytam, pisze i rozmawiam po francusku. fakt, ze wlozylam w
to sporo samodzielnej pracy, ale jak widac, sredniozaawansowany poziom
francuskiego nie jest nie do osiagniecia po 2 latach.
za bezpodstawne i wielce krzywdzace uwazam rowniez stwierdzenie, iz nie mozna
dobrze nauczyc sie francuskiego, gdy sie zaczyna w wieku 18, 20 lat.

[Gość: m.p.]

z punktu widzenia lingwistyki i metodyki nauczania, nigdy osoba dorosła nie
nauczy się tak mówić jak dziecko uczące się od małego. Oczywiście można umieć
czytać, rozumieć, świetnie porozumiewać się w danym języku, ale nigdy nie
będzie to akcent i wymowa native'a.
Ja równiez uczę francuskiego i uważam że wszystko zależy od chęci i
zaangażowania UCZNIA. Jedna osoba nauczy się tak języka, że po roku bez
problemu porozumie się za granicą zdana tylko na siebie, a druga osoba i po
kilku latach może nie umieć praktycznie nic, jeżeli nie ma zapału i chęci do
nauki. Nauczyciel oczywiście może motywować ucznia, ale jak wiadomo- nic na
siłę- chocby psu wsadzic pysk w miske z wodą, to jak będzie chciał, to i tak
się nie napije :)
pozdrawiam i życzę dużo przyjemności w nauce języka.

ps: a to, czy język jest łatwy czy trudny jest kwestia tylko i wyłącznie
indywidualną, nie można ustalić z góry jednej listy języków ustawionych od
najwyższego poziomu trudności do najniższego. Każdy człowiek ma inne
predyspozycje językowe, inne możliwości języka, komunikacji i przyswajania
wiedzy, że dla jednego angielski to pestka, a dla drugiego
gramatyka/słownictwo/idiomy nie do przeskoczenia.

pozdrawiam :)

[Gość: mona]

nie przejmujcie się tak tym akcentem, czytałam, że tylko dzieci bodajże poniżej
2 latek są w stanie się nauczyć akcentu (najpierw się oczywiście tak osłuchają,
że mówią z właściwym akcentem) więc my nie mamy szans

[kociamama]

Gość portalu: mona napisał(a):

> nie przejmujcie się tak tym akcentem, czytałam, że tylko dzieci bodajże
poniżej
>
> 2 latek są w stanie się nauczyć akcentu (najpierw się oczywiście tak
osłuchają,
>
> że mówią z właściwym akcentem) więc my nie mamy szans

nieprawda
dementuje. Nabycie akcentu zalezy od predyspozycji uczącego sie. Dzieciom
faktycznie przychodzi to latwiej, bo mają moze bardziej elestyczną szczeke i
co najwazniejsze, nie wstydzą sie powtarzac jak trzeba, bo dla doroslych wiele
obcych glosek brzmi sztucznie i smiesznie.

Pozdrawiam,
Kociamama.

[Gość: amidala]

nie chcialam nikogo urazic.
Znam francuski, hiszpanski i angielski (biegle) uczylam sie rosyjskiego,
niemieckiego i szwedzkiego i zaden z tych ostanich jezykow nie wymaga tyle
tlumaczenia w zakresie gramatyki (odmiana, czasy, tryby, wyjatki!!!) czy
specyficznego jezyka mowionego, skladni itd. Ale moze to kwestia od czego sie
zaczyna.
Mowiac, ze po 18-20 roku zycia trudno jest sie nauczyc, nie mam na mysli tego,
ze ludzie staja sie mniej inteligentni, ale to, że podczas studiów i pogoni za
pracą nie ma sie wiele czasu na intensywna nauke jezyka.
Gratuluje Ci, że tak świetnie znasz juz francuski. Jak chcesz mozemy
porozmawiac. Ucze juz prawie dekade i wiem, ze istnieja rozne poziomy jezyka.
Według skali, ktora stosuje i ktora stosuja dzialy hr w firmach na calym swecie
wynika,że poziom "intermediate" dzieli sie na conajmnie 4 poziomy. Wiec mowimy
tutaj dosyc ogolnikowo o poziomie srednizaawansowanym. Nie watpie,że wlozylas w
nauke duzo pracy, ale mysle,że plasujesz sie gdzies na poziomie pre-
intermediate lub intermediate 1 (ktore sa definiowane nastepujaco: rozumie
wypowiedzi dot. spraw codziennych jesli mowic wolno i wyraznie, porozumiewa sie
dosyc swobodnie (...)ograniczając do krotkich wypowiedzi, ograniczona
poprawnosc gramatyczna i wymowy, potrfi przeczytac ze zrozumieniem proste
teksty, potrafi napisać prosty tekst. Nie chce Cie tutaj obrazic, taki poziom
to bardzo duzo, ale po nim istnieje jeszcze 6 poziomow sprawnosci jezykowych.
Swobodnie sie z pewnoscia porozumiewasz, ale czy rozmawialas w Paryzu z
Francuzami, czy rozumiesz swobodnie prase codzienna lub filmy w wersji
orginalnej, albo dzienniki telewizyjne? A co z korespodnencja np. handlowa?
pozdrawiam

[kociamama]

Opanowanie kazdego jezyka na poziomie native'a wymaga duzo wysilku i czasu, a
takze dobrej woli. Korespondencja handlowa dla mnie bylaby magią po polsku,
wiec to akurat nie jest wyznacznikiem. Ale jesli chce sie operować szerokim
zasobem słów i stosować bogactwo konstrukcji gramatycznych bez błędów, lub z
błędami typowymi dla native'ów to naprawde trzeba uczyć sie ciągle,
niezaleznie od tego czy to język skandynawski, angielski czy francuski. Jak
ktos juz napisał, kazdy indywidualnie ocenia, co mu sprawia trudnosc w danym
języku. Istnieje wiele mitów, n.p, ze jezyki skandynawskie są trudne, a one
mają gramatykę banalną, tylko dzwięki wydają sie obce.
Co do francuskiego, to wiele osób konfunduje pisownia i wymowa, bo twierdzą,
ze sie pisze inaczej niz sie czyta, a przeciez na to sa jasne zasady.
Wymowa słów angielskich ma o wiele więcej wyjątków i czasem bywa naprawde
zagadkowa, z tym, ze z angielskim osluchujemy sie od dziecka, chociazby w
piosenkach, dlatego az tak nie przeraza.

Co do gramatyki francuskiego, to w porównaniu z gramatyką polskiej, powinna
nie przysparzać zadnych większych problemów.

Pozdrawiam,
Kociamama.

[Gość: ewa]

Podzielam Twoje zdanie!Utrwalił sie pogląd ze francuski to taki trudny
jezyk,ze wymowa jest trudna itp.BZDURA.Podobnie jak Ty uczę sie j.ang od
zawsze,a nie umiem dobrze.Za to francuskiego nie uzce sie tak długo a umiem i
szybko stwierdzilam ze to wspanialy,piękny język nie trudny!
Jest jedna zasada-trzeba sie do niego przekonac ,polubic a potem wszystko jest
proste!A najwazniejsze to!-nauczyciel,,,!!!WSZYSTKO ZALEZY JAKI JEST
NAUCZYCIEL.Ja mialam wspanialą babeczkę od j.franc.w szkole podstawowej np
kazala nam po 50 razy pisdac jedno zdanie w zeszycie i...wszystkich ręka
bolala,przeklinali ją ale teraz b mile ją wspominam bo wiem ze to właśnie ona
nauczyla mnie jężyka ktorego teraz KOCHAM!

[ainer1]

A czy moglibyscie zarekomendowac/polecic zorganizowany kurs pazdziernik-grudzien
w Warszawie?
Renia
[e-mail]

[Gość: Zosia]

Polecam kurs francuskieo w Kowersatorium, na Ul.Sempolowskiej w Wawie. Jesli
uczy w dalszym ciagu p. Olszewska to na prawde warto. Chodzilam tam dwa i pol
roku i na prawde sporo sie nauczylam. Zajecia sa prowadzone bardzo dynamicznie
i kobieta sporo wymaga. Ja uczylam sie hobbystycznie wiec latwo mi wchodzilo.
Do tej pory sporo pamietam, chociaz nie uzywam fr. na codzien.

Zosia.

[Gość: Musia]

Po pierwsze-nauka języka, według mnie to powinna być pasja. Musisz mieć
motywację(różnego rodzaju), wtedy wszystko jest prostsze. Powinnaś zastanowić
się, dlaczego chcesz sie uczyć akurat francuskiego i czy w ogóle naprawde
chcesz. To, że Ci wszyscy piszemy 'Bierz sie za niego-jest bomba'nie wystarczy.

Po drugie-francuski jest zdecydowanie trudniejszy od
angielskiego,niemieckiego,włoskiego,hiszpańskiego, czy rosyjskiego ale to od
Twojego podejścia zależy w jakim czasie i w jakim stopniu go przyswoisz.

Po trzecie-jeslisz znasz już jakiś język romański, zdecydowanie bedzie Ci
łatwiej.

Ja uczę sie francuskiego od dwóch lat (na kursie 2*po 1,5godz).Po owym czasie
spedziłam we Francji trzy miesiące. Początkowo wielki szok - język potoczny
Francuzów(a przebywałam rownież w środowisku inteligenckim) to zupełnie inny
francuski, niz ten, który poznajemy na kursach. Nie poddałam się jednak.
Obecnie swobodnie rozmawiam z kazdym Francuzem (z 7 regionów Francji i z
różnych grup społecznych, ogladam telewizje, czytam gazety, koresponduje po
francusku). Udało się. Akcent...? Nie mam i nigdy nie bede mieć. Poznałam tam
sporo Polaków, którzy od kilku lat mieszkają we Francji. Żaden z nich nie miał
typowego francuskiego akcentu, z tym trzeba sie osłuchać jako małe dziecko.
siostra jednej babeczki, ktora sie wypowiadala ma pewnie jakies nalecialosci
francuskiego akcentu-jesli niektorzy Francuzi zapewnili ja o tym, zrobili to
pewnie z grzecznosci. To jest niemozliwe i kazdy nauczyciel francuskiego(
oczywiscie z Francji) ci to powie. Czy należy sie z tego powodu załamywać?
Rozmawiałam na ten temat z kilkoma Francuzami. To ludzie strasznie dumni, a
czasami wręcz nacjonalistyczni. I wiesz co mi powiedzieli? Oni sie strasznie
cieszą z tego, że ktos chce i umie sie nauczyc ich języka,a akcent jest tylko
symbolem Twojej polskości.Ostatnie co popieraja, to wyparcie sie swojego kraju.
Jeśli zatem jesteś jakos związana z Polską i nie chcesz tego zgubic, nie
powinno byc to dla Ciebie powodem do zmartwień. Ja sie przestałam przejmować
swoim słowiańskim akcentem, wrecz przeciwnie jest dla mnie powodem do dumy.

Zdaje sobie jednak sprawę, że jeśli nie będę ćwiczyć, czytać, ogladac
telewizji, pisac w tym języku, stracę me umiejętności. Język bowiem trzeba
pielęgnować.

Wszysto zalezy od ciebie samej.
Pozdrawiam i życze miłej nauki każdego języka(niekoniecznie francuskiego).

[Gość: mola]

W zasadzie wszystko zależy od wkładu pracy i determinacji, a może po prostu:
zainteresowania językiem. Dla mnie francuski był łatwy, bo miałam na jego
punkcie bzika i uczyłam się z ogromną przyjemnością. A na pytanie: czy długo
trzeba sie go uczyć, odpowiedziałabym: całe życie. I jeszcze do tych, co
twierdzą że człowiek po 18 jest niezdatny do nauki języków - to absolutna
bzdura. Znam wiele osób, które zaczynały naukę w wieku mocno zaawansowanym i
efekty bywaja świetne. Ludzie w średnim wieku, jeśli sa niegłupi i aktywni
umysłowo, uczą się dobrze, tyle że inaczej, większą rolę odgrywaja skojarzenia,
suma życiowych doświadczeń, no i duże znaczenie ma to, czy i ile języków
poznali wcześniej. Ja uczyłam się niemieckiego po 30 i bez bólu w ciągu 3 lat
doszłam do Mittelstufe. Szkoda, ze wy dziś w szkołach nie uczycie się łaciny -
to była fantastyczna baza dla wiekszości języków romańskich i germańskich.
Powodzenia w nauce życzę i wytrwałości, warto!

[Gość: lain]

to ze nie mozna nauczyc sie akcentu to bzdura... moze podam przyklad mojej
siostry...
zaczela nauke francuskiego w podstawowce w typowo szkolnym wymiarze godzinowym
(2 w tygodniu), pojechala na wymiane, wziela udzial w olimpiadzie (niestety
nie wygrala - toz to tylko 7 klasa podstawowki byla), nie chodzila na zadne
dodatkowe lekcje, trafila do liceum... w pierwszej klasie przystapila do
egzaminu w instytucie francuskim w krakowie i z kilkoma osobami wygrala
stypendium w dijon (3 lata w tamtejszym liceum).. poczatki byly trudne, nie
rozumiala co do niej mowia, jej kolezanka wrocila do polski i rok leczyla sie
u psychiatry... ale ona wytrwala... po 3 latach w tamtejszym liceum mowi
plynnie po francusku i to Z FRANCUSKIM AKCENTEM (i to nie tak ze mi sie tak
wydaje, francuzi nie wierza ze jest polka)... obecnie tam studiuje prawo i ma
narzeczonego francuza... a jaki jest wniosek? jak sie bardzo chce to wszystko
mozna osiagnac...
wam tez zycze takiego zapalu:) i sobie tez bo wlasnie zaczelam nauke tego
pieknego jezyka:)
pozdrawiam

a propos akcentu...

[Gość: Patyczak]

Ucze sie francuskiego od wrzesnia... anglika od 5 lat... jak zaczęłam czytac
prosty dialog na francuzie to mnie wszyscy wysmiali.... "cóż za piekny
angielski akcent"... i teraz wstydzę się odezwać :/

[Gość: melmire]

A na plaster ci akcent? Wazne zeby rozumieli co mowisz. Ja mam
piekny "wschodni" akcent ktory wszystkim sie podoba :)

[Gość: Patyczak]

Może masz rację :-)

FRANCUSKI

[Gość: a]

jeszcze powroce do tego watku... mam kilka pytan.
gdzie szybciej mozna sie nauczyc wg was francuskiego- 2 razy po 1,5 h/tydz na
kursie w grupie nastoosobowej, czy np 1,5-2 godziny w tygodniu ale na zajeciach
z lektorem prywatnie? i jesli znacie jakichs lektorow(chyba najlepiej native
speakerow mowiacych po polsku) lub szkoly godne polecenia to bardzo prosze o
dane.

mzoe dodam ze mam 20 lat:>
a tak na marginesie to zastanawiam sie jeszcze nad hiszpanskim. i troche sie
miotam miedzy tymi 2 jezykami , bo hiszpanski podobno latwiejszy, ale
francuski jest bardziej prestizowy za to...i badz tu madry:)
czekam na wasze opinie!