Mika Waltari

[taclem]

O tym, że jeden z najpopularniejszych fińskich literatów pisał kryminału wiedzą zapewne tylko ci, którym w łapki wpadł stary tom sprzed lat, zawierający dwie krótkie powieści o komisarzu Palmu. Teraz po raz pierwszy tłumaczone będą z oryginału: kryminal.ubf.pl/news.php?readmore=399

[siostra_pelagia]

Na pewno przeczytam. Z czystej ciekawości chociażby

[drfell1]

To chyba będzie Krwawy ślad - pod takim tytułem została ta książka wydana w Polsce. W sumie to niestety tylko 3 książki.
Jakby ktoś zbierał znaczki:
www.trussel.com/detfic/finland.htm

[taclem]

Tak, to ta sama historia, co "Krwawy ślad", z tym że wówczas tłumaczono z niemieckiego.

[nchyb]

nie ukrywam, nie wiedziałam o kryminalistyczych ciągotkach.
Dla mnie Miki Waltari - pierwsze z nim spotkanie, to Karin córka Monsa. Wtedy zakochałam się w skandynawskich klimatach.
Z radością i ciekawością sięgnę po jego kryminały.

[nchyb]

przy okazji szukania informacji o książce - natknęłam się na stronie Wydawnictwa Literackiego na ciekawą rozmowę o kryminałach Waltari

www.wydawnictwoliterackie.pl/ekurier.php?ID=artykul&ID2=147&ID3=25

[nchyb]

Wczoraj słuchałam dość długo radia, akurat w programie 2 chyba puszczano fragment książki Kto zabił panią Skrof?
Czytał jakiś pan Gajewski, nie kojarzę akurat, ale czytał ciekawie, niemal czułam ten gaz wylatujący przez okienko do wrzucania poczty...
Fragment był zdecydowanie za krótki, czekam na książkę!

[kicior99]

Moja lektura na drugim roku... Szkoda, że dowiaduję się po czasie. Pzdr.

[chiara76]

tak, właśnie w Jedynce radiowej usłyszałam, że czytane są przedpremierowe fragmenty tego kryminału. Interpretacja-Jarosław Gajewski, fragmenty o 17.50 w "Popołudniu z Jedynką".Jedynka na ogół proponuje ciekawe książki w swoich lekturach. Ja słyszałam teraz zaledwie fragment kryminału, ale wydaje mi się, że interpretacja jest w porządku.

Japonia
Kryminały i sensacje

kupiliście?

[nchyb]

Jakoś nie mogę znaleźć, w empikach mówią, ze tylko na zamówienie...

[opty2]

tak, kupiłam w Matrasie przez net z odbiorem własnym,
własnie wczoraj zaczęłam

[nchyb]

mam Matrasa w swoim mieście to też tam zajrzę

i jak na razie wrażenia?

[opty2]

na razie przeczytałam dwa rozdziały (krótkie są),
i mam wrażenie, ze czytam Sjowall/Wahloo
czysta klasyka

[taclem]

Że klasyczna opowieść to się zgadzam w 100%, ale podobieństw do S/W nie zauważam żadnych, nawet w 2% (1% może tak, bo to w końcu kryminał).

[opty2]

a mnie się kojarzy
oczywiscie szwedzki duet jest mocno lewicujacy/krytyczny wobec państwa/oszczędny w słowach a u Fina jest to trochę inaczej napisane ale atmosfera jest ta sama,
byc może sama klasyka jest do siebie podobna, stąd takie a nie inne wrażenie,

summa sumarum jest to ksiązka, przy której mozna spokojnie sobie odpoczywać, pobyć w swiecie bez brutalnych szczegółów morderstw/psychopatycznych wynurzeń/pokręconych umysłów, gdzie ludzie jeszcze ze sobą rozmawiają, czymś sie przejmują a mordercy są honorowi

[taclem]

Chodzi mi o to, że u Waltariego co prawda jest pokazany przekrój społeczny, ale bez komentarza. Poza tym tło jest bardzo okrojone, a u S/W dość rozbudowane. Ze Szwedów porównywałbym raczej Marię Lang lub Stiega Trentera.

[opty2]

I część krótkiego cyklu z detektywem Fransem Palmu,
jak wczesniej wspomniałam, książka ta przypomina styl Sjowall/Wahloo, bo pewnie Szwedzi się na niej wzorowali, gdyż została o wiele wczesniej napisana przez Waltari,

zagadka jest typu "zamknięty pokój"
gdzie czytelnik może w spokoju pogłówkować razem z Palmu i jego asystentem Toivo Virta
nad tym: jak? kto? dlaczego?
tropy prowadzą tu i tam ale tylko fakty liczą się dla Palmu
bardzo dobrze się to czyta, bo autor posiada poczucie humoru, mnie sie podobało (5/6),
kto lubi wspomnianych Sjowall/Wahloo albo Christie,
czyli klasyków (bez poscigów, psychopatów i spisków dziejowych) temu z pewnością spodoba się ten mini cykl z Palmu

[zorija]

Przeczytałam na wakacjach. Bardzo fajny klasyczny kryminał Teraz muszę przeczytać "Egipcjanina Sinuhe"

[opty2]

zorija napisała:
> Przeczytałam na wakacjach. Bardzo fajny klasyczny kryminał Teraz muszę przecz
> ytać "Egipcjanina Sinuhe"

no jasne, Egipcjanin obowiązkowy
a potem Trylogię rzymską (Tajemnica królestwa, Rzymianin Minutus, Mój syn Juliusz),
a potem Mikael, Turms niesmiertelny, Czarny anioł,
a potem....
zobaczysz jak się wciągniesz

[opty2]

to II część serii, bardzo zresztą udana (wg mnie oczywiście),
komisarz Palmu stara sie rozwiązać zagadke przypadkowej śmierci pewnego snoba, którego rodzina nie dość, że jest bogata, to jeszcze ustosunkowana, co oczywiście nie ma dla komisarza najmniejszego znaczenia he he,
podejrzanych za wielu nie ma ale trudno od razu zgadnąć, kto i dlaczego, dopiero pod koniec mozna sie zorientować o-co-tu-chodzi

muszę pochwalić Tłumacza, sprawił się wybornie, książkę czyta się szybko i bez zgrzytów,
poczucie humoru Waltari jest świetnie oddane, daję 5/6, bo lubię takie "stare" kryminałki

w ogóle ten pomysł przetłumaczenia kryminałów Waltari uważam za udany,
bo pisarz znany jest z lekkiego pióra i umiejętności snucia świetnych historii,
i byłoby duzym niedopatrzeniem gdybyśmy nie poznali początków jego kariery

[jottka]

hm. a ja kolejne dzieło przeczytam, jeśli samo wlezie w ręce, a i to pewna nie jestem... "pani skrof" strasznie trąciła myszką, głównie w rysunku postaci, jakaś taka spóźniona moderna. siostrzenica - szlachetna idiotka kompletnie do mnie nie przemawiała, choć w zamierzeniu miała być zapewne dzielną dzieweczką o złotym sercu, jednakowoż czasy się nieco zmienili.

a do tego nie od rzeczy byłoby jakieś posłowie od tłumacza z rysem historyczno-obyczajowym czy czymś takim, szczerze wątpię w powszechną znajomość realiów fińskich w latach 30. mnie np. zaintrygowało to ciągłe podkreślanie, jak to komisarz chętne korzysta z taksówek, które stawia mu podwładny (cokolwiek dziwne skądinąd..), ale za każdym razem udaje, że nie zauważa tego i oficjalnie potępia rozrzutność. mam wrażenie, że to się do jakiegoś konkretnego zjawiska odnosiło, bo inaczej nie wiadomo, czy to traktować jako przejaw skąpstwa komisarza? i czy to ma być śmieszne? a może to dojmująca bolączka ubogiej policji fińskiej i waltari to piętnował z całą powagą?