Dashiell Hammett

[zettrzy]

no jakby nie bylo i ile razy bym go nie czytala, geniusz, pomijajac strone
kryminalna, takze literacki
kto inny potrafilby wymyslec takie zwroty jak "fairly thoroughly"? i nie
mowcie mi ze to sie da przetlumaczyc, bo w tlumaczeniu ginie caly fonetyczny
dowcip

[siostra_pelagia]

Bardzo go lubię, chociaż przyznaję się ze wstydem, że nie czytałam w oryginale.
Nadrabiam teraz zaległości kupując książki na allegro właśnie po angielsku, by
wszystkie te smaczki i pętelki językowe śledzić w oryginale.

[zettrzy]

o jak najbardziej, czytaj w oryginale! te ksiazki sa zbyt dobrze napisane aby
odmowic sobie przyjemnosci czytania tekstu autorskiego, zreszta tak prawde
mowiac to nie czytalam zadnego z kryminalow w tlumaczeniu - pewnie zaniedbanie
gwarantowanie nie bedziesz zalowac, to naprawde swietny pisarz! w koncu to on
wymyslil najslynniejsza filmowa linijke

I don't mind a reasonable amount of trouble

to sie prawie rymuje!

[siostra_pelagia]

A oglądałaś film Hammett by Wim Wenders poświęcony temu pisarzowi. Określany
jest jako bardzo ciekawy, chociaż zrobił klapę i producent Coppola go trochę
poprzerabiał.

[zettrzy]

nie, bede musiala zobaczyc - dziekuje za info, nie wiem czy sama bym ten film
odkryla!

[siostra_pelagia]

Winders jest bardzo specyficznym reżyserem i jego filmy do najłatwiejszych nie
należą. To grupa tzw. filmów artystycznych czyli raczej trudno na nich w kinie
wysiedzieć. Tym bardziej jestem ciekawa, jak sobie poradził z sensacyjną
formułą. Chociaż czy to właściwie jeszcze jego film po tylu poprawkach i
przeróbkach Coppoli? Film został oparty na powieści Joe Goresa Hammett. Goresa
do tej pory przeczytałam tylko jedną pozycję Czas Wilków i nie powiem, żebym
specjalnie była zachwycona. Może właśnie Hammett będzie lepszy?

[zettrzy]

Goresa nie znam
co do Hammetta, to on czesto pisze amerykanskim slangiem, dla mnie delicje
jezykowe, cos jak Teos Piecyk z Targowka, i ma niesamowicie poetyckie podejscie
do jezyka, dzieki czemu przy pomocy paru slow potrafi stworzyc bardzo plastyczny
obraz

[siostra_pelagia]

"Są miasta, które przeobrażają się w literackie legendy dzięki sugestywności
ich wizerunków utrwalonych czy wręcz narzuconych zbiorowej wyobraźni przez
pisarzy. To, co dla Dublina uczynił Joyce, a dla Londynu – Dickens, dla San
Francisco zrobił Dashiell Hammett, kreując w licznych opowiadaniach z
bezimiennym detektywem zwanym Continental Op, a przede wszystkim w swym
arcydziele – „Sokole maltańskim” – hipnotyczną wizję osnutego nocną mgłą
miasta, w którego stromych zaułkach i dusznych hotelowych apartamentach czai
się tajemnica i zbrodnia". To wklejam fragment z artykułu polskiego pisarza
który w oparciu o przewodnik Dona Herrona "Dashiell Hammett Tour" krąży po San
Francisco śladami Hammetta i jego literackich bohaterów. Byłaś kiedyś na ulicy
Hammett Lane?

[zettrzy]

nigdy nie bylam w San Francisco - chociaz przez jakis czas pracowalam na
odleglosc z ludzmi z Montgomery St., fajnie bylo, snulismy takie plany ze jesli
firma poleci zajmiemy sie plantacja maku w Afganistanie... bedziemy mieszkac w
jaskini... zyski z procederu zdeponujemy w banku na Bermudach... Hammett by to
zaaprobowal
lubie widok SF z wejsciowej sekwencji Sokola Maltanskiego, panoramiczny widok
calego miasta

[siostra_pelagia]

Oglądałam kiedyś film biograficzny Cathy Bates "Dash i Lillian" poświęcony
burzliwemu romansowi pisarza z lewicową działaczką Lillian Hellman(trafił
zresztą do więzienia w czasach komisji McCarthy`ego. Hellman pięknie zagrała w
filmie "Julia" Jane Fonda. W rzeczywistości była ponoć wredną babą...

[zettrzy]

owszem, byla wredna i arogancka, jak swiadczy jej pamietnik - aaa i ogromnie
lubila towarzysza Stalina, biedactwo gdyby moglo zamieniloby Dashiella na Jozia
w oka mgnieniu ; Jozio niestety nie widzial w niej nic poza sympatyczna byc
moze idei komunizmu ale jednak imperialistyczna burzujka

Hellman byla dramatopisarka dopoki Hammett "pomagal" jej w pisaniu sztuk; potem
przestal pisac i tak samo przestala Hellman, zadziwiajacy zbieg okolicznosci

[siostra_pelagia]

To bardzo ciekawa koncepcja. Chociaż kto wie, może z miłości parę rzeczy jej
napisał w prezencie. Pamiętam, jak gdzieś czytałam o procesie sądowym Hellman z
inną pisarką amerykańską McCarthy (u nas wiele lat temu dużą popularnością
cieszyła się jej powieść Grupa. Hellman chciała bardzo zrujnować koleżankę po
fachu i żądała od niej 1,5 mln dolarów odszkodowania za jakąś nieprzychylną
wypowiedź prasową. Proces sądowy skończył się wraz ze śmiercią obu pań. A w
wydaniu Jane Fondy Hellman to chodząca szlachetność i klasa sama w sobie. Gdzie
ten Hammett miał oczy...

[zettrzy]

Hammett nie pisal niczego w prezencie, tylko pomagal jej (to znany fakt) w
"redakcji" tych sztuk; no i zanim sie do niego wprowadzila, jakos pisanie jej
nie szlo, chociaz ogromnie sie starala, ciagle cos produkowala, ale nie mialo to
zadnego ze tak powiem zbytu; dopiero zwiazek z Dashiellem tak ja uzdolnil
literacko
co do klasy, tez z tym roznie bywalo, pani stanowila totalna katastrofe na
kolacjach z brytyjskimi wydawcami, ktorzy oceniali jej maniery jako
"kontrowersyjne" (ach ten british understatement)
a co do oczu Hammetta, to on byl totalna plastelina w ukladach z kobietami:
ozenil sie kiedy kobieta z ktora mial romans napisala do niego w pare miesiecy
po rozstaniu ze jest w ciazy, potem ta Hellman, a po drodze malo co, widac on z
tych ktorym jest potrzebna inicjatywa drugiej strony

[siostra_pelagia]

To może dlatego jego bohaterowie są już bardziej zdecydowani i w ten sposób
sobie "plastelinowatość" przynajmniej w literaturze rekompensował