Dick Francis

[anmanika]

Ktoś czyta? Niezbyt dużo wydano w Polsce jego powieści. Właśnie nabyłam w
lumpeksie 2 sztuki po angielsku i się delektuję.

[drfell1]

Poza dwoma ostatnimi, pisanymi z synem Felixem Francisem(Dead Heat (2007) i
Silks (2008))czytałem wszystkie jego kryminały. Za Dead Heat mam się zresztą
zaraz zamiar zabrać. Kiedyś należał do moich ulubionych pisarzy. Ostatnio mniej
do niego wracam, ale starsze jego książki są niezłe. Wydaje mi się, ze najlepszy
był środkowy okres jego twórczości.

[zielonamysz]

Tez lubie i czytalam chyba wszystko co wyszlo a wyszlo nie malo

[siostra_pelagia]

Kiedyś lubiłam go bardzo, teraz jakby trochę mniej. Mają swój styl i humor, no i
są takie eleganckie.
Pojawił się ostatnio pisarz, który również pisze o wyścigach konnych, ale akurat
wyleciało mi nazwisko z głowy.
Jak mi z powrotem wleci, to go wpiszę.

[drfell1]

Nie wiem czy nie chodzi o Johna Francome'a (też byłego dżokeja) ale
on pisze chyba od 20 lat. Mnie się jego książki mniej podobają niż
Francisa. Natomiast ostatnio zaczęła pisać kobieta - dżokej, ale jej
nazwiska nie pamietam. Skądinąd o Francisie chodziła fama, że jego
żona jest conajmniej współautorem jego książek.

[anmanika]

Powiedz drfell jak się czyta te nowe pisane na spółkę z synem?

[anmanika]

entertainment.timesonline.co.uk/tol/arts_and_entertainment/books/article4639752.ece

[drfell1]

Dopiero dzisiaj zacząłem Dead Heat.

[siostra_pelagia]

Już znalazłam. Chodziło mi o Roe Graeme i jego serię z Jay`em
Jessopem. A ta pani dżokej to Jenny Pitman.

[drfell1]

O Roe Graeme słyszałem, ale nie czytałem. Tak, właśnie chodziło mi o Jenny
Pitman. Jej były mąż (i były dżokej) Richard Pitman też pisuje
(pisywał?)kryminały z wyścigami konnymi w tle.

Kolejna "końską" autorką jest Lyndon Stacey.

[anmanika]

Czekam na recenzje

[drfell1]

Przeczytałem. Na plus można napisać, że jest lepsza od Come to Grief. Czyta się
zupełnie dobrze, ale po przeczytaniu trudno nie zauważyć, że jest sporo gorsza
od najlepszych książek Francisa. Bohater tym razem jest restauratorem (ale
oczywiście związanym z wyścigami) - myślę, że nawet nie znając autora nikt nie
miałby kłopotów z wytypowaniem. Przeczytać na pewno można.

[paszczakowna1]

>Bohater tym razem jest restauratorem

U Francisa zawsze bawilo mnie to, ze wystepuje tam praktycznie ten sam bohater
(z ewentualnym wyjatkiem Kida Halleya, glownie ze wzgledu na reke, i tego goscia
z depresja z Blood Sport), tylko mu sie imie i profesja zmienia. W swoim czasie
czytalam Francisa bardzo starannie w celu powiekszenia zasobu slownictwa
angielskiego, bo tam ciekawe slowa zwiazane z roznymi zawodami byly. A tak w
ogole to bardzo go lubie, bardzo przyjemna i spokojna (wiadomo jak sie skonczy)
lektura.

[drfell1]

Nie jestem pewien czy to dotyczy większości jego książek, ale na dużej liczby
tak, w tym Dead Heat. Tutaj jest właściwie dokładnie ten sam bohater co w kilku
poprzenik książkach tylko, że tym razem prowadzi restaurację. A czyta się dość
przykjemnie.

[paszczakowna1]

> poprzenik książkach tylko, że tym razem prowadzi restaurację

To musi byc fajne. 'Proof' z handlarzem win to jeden z moich ulubionych francisów.

[anahitaa]

drfell1 napisał:
> Przeczytałem. Na plus można napisać, że jest lepsza od Come to
Grief. Czyta się
> zupełnie dobrze, ale po przeczytaniu trudno nie zauważyć, że jest
sporo gorsza
> od najlepszych książek Francisa.

Mógłbyś podać tytuły najlepszych jego pozycji? Ja dopiero zaczynam
przygodę z tym autorem - właśnie kończę Powrót i mam ochotę na
kolejne.. Jeśli znasz również dobre kryminały medyczne to byłabym
wdzięczna za kilka autorów/tytułów (Robina Cooka mam juz
wyczytanego).
Pozdrawiam

[paszczakowna1]

> Mógłbyś podać tytuły najlepszych jego pozycji?

To trochę kwestia gustu, ale mi się najbardziej podobały (kolejność przypadkowa,
nie wszystkie tytuly pamietam i nie wiem na 100% co bylo tlumaczone):

- Banker (Bankier)
- Hot money [chyba?] (Platne przed gonitwa)
- Smokescreen (Zaslona Dymna)
- Long shot (Fuks)

Te byly za dawnych czasow przelozone na polski i mialy porzadne tlumaczenia.

Poza tym:
- Enquiry (Rozprawa - zarzniete przez tlumaczenie)
- Proof (Dowod? - jw)
- wszystko z Sidem Halleyem (Odds against, Whip hand, i te juz wspomniane - mi
tam sie podobaly)
- Decider
- For kicks (Dreszcze? - chyba slabe tlumaczenie)
- takie cos gdzie glowny bohater jest synem milionera inwestujacego w zloto
- Bonebreak

Kit Fielding dziala mi niemozebnie na nerwy, ale obiektywnie to i z nim sa dobre
ksiazki, szczegolnie ta pierwsza (tytulow nie pamietam).

W ogole to sporo jest dobrych, slabsze sa na ogole te najpozniejsze.

[drfell1]

Z tych pisanych do 1993 roku to większość miał dobrych – dla mnie ostatnia z tej
serii był Decider ( 1993), której bohaterem jest Lee Morris, architekt.
Następne Wild Horses 1994, Come to Grief 1995 , To the Hilt, 10 LB. Penalty 1997
nie są złe ale dla mnie trochę słabsze. Second Wind 1999, Shattered 2000 , były
chyba jeszcze gorsze a Under Orders 2006 przynajmniej dla mnie najsłabsze. Dead
Heat 2007 napisana z synem była lepsza. Silks 2008 nie czytałem, a Even Money
2009 chyba jeszcze nie wyszła. Po polsku tłumaczone były: Zasłona dymna
(Smokescreen) Seria z Jamnikiem 1976, Dreszcz (For kicks C&T, 2000 wcześnie
szło w gazecie w odcinkach), Bankier (Banker) pol.1989, Fuks (Longshot), Gorący
pieniądz ( Hot money) – tu jest właśnie ten syn milionera a Płatne przed gonitwą
to Forfeit, Impuls (Driving force), Na złamanie karku (Whip hand), Negatyw
(Reflex), Oko cyklonu (Second Wind), Pewniak (Dead cert), Polowanie (Blood
sport), Powrót (Comeback), Przekręt (Knock Down), Rozprawa (Enquiry), Ryzyko
(Risk), Smak odwagi (Nerve),Wysoka stawka (High stakes), Zagrożenie (The Danger).
Które są najlepsze z tego dobrego okresu to kwestia gustu, ja chyba najbardziej
lubię: Forfeit, Smokescreen, High Stakes, In the Frame, Banker, Hot Money, The
Edge, Straight i Longshot.

Kryminały medyczne – autorzy: Michael Palmer, Leonard Goldberg, Gary Birken,
Peter Clement, Tess Gerritsen (niektóre), Steven Spruill.