szwager_z_laband
14.01.10, 10:18
CZY POLACY MIELI
SWOJE PISMO?
W pierwszej kolejności ustalić musimy: Od kiedy nazywano nas
Polakami?
Obecną nawę –Polska- od X w. poprzedzały jeszcze inne nazwy. Na
zachodzie nazywano ją – Sławią. Thietmar użył
najpierw nazwy – Polleni - z łaciny – Pollens, Polenia, później
Polonia. Na wschodzie plemiona ruskie nazywały nas – Lachami.
Niemcy nazywali nas Wenedami co wywodzi się łacińskiego Weneti.
Według Tadeusza Millera: „Wielkopolan zwano Wężami, od nazwy rzeki
Węża (układa się w dziewięć zakoli na kształt
węża), obecnie Warta- verto (obracam, zmieniam - bieg). Już Herodot
pisał Neurowie (Bużanie) musieli opuścić swoje
pierwotne siedziby, z powodu nadmiernego rozrodzenia się Węży w ich
dawnej ojczyźnie.
Nazwa Wężów – Węzów (mazurzenie) Wielkopolan, zapisana w łacińskiej
mowie przez starożytnych historyków :
Pliniusza i Ptolemeusza, Tacyta, przybrała formę VENS w l.p., zaś w
l.m. – VENETI.
Wydaje mi się, że sprawa jest dużo prostsza.
Mieszko I oddał w dzierżawę swoje państwo Watykanowi, o czym
zaświadcza dokument do dzisiaj zachowany, ale w
odpisach, zwany „Da gome iudex”. Zatem nowy właściciel nadał nazwę
swoim włościom w swoim języku. Nie wysilał się
bardzo, jedynie przetłumaczył na język łaciński dotychczasową nazwę
Weneti na Pollens- Wielcy. Pragnę zauważyć, w piśmie
run słowiańskich był dyftong -Li-, pisany identycznie z dużą
łacińską literą -N-. Zatem polska nazwa Weneti brzmieć
musiała Welieti - liczni, wielcy. Słowa Wenedzi szukać należy w
wymowie słowa -wielki, przez -G- wielgi, w liczbie mnogiej
Wieldzy(z gwary podlaskiej). Papieski tłumacz musiał dobrze znać
znaczenie słowa Weneti.
Kosmas z Pragi w swojej kronice nazywa Polaków starożytną nazwą -
Chorwaci. Nazwa wywodzi się od słowa górahora.
Mieszkańców Chorwacji zwano Hor-wici. Końcówka dzierżawcza –WICI-
oznacza związanie. Zatem – lud związany
z górami. Stworzyli ją Słowianie, zamieszkujący nizinę naddunajską,
dla określenia swych słowiańskich sąsiadów,
mieszkających na północy w wielkiej, jak przypuszczano, górskiej
krainie, zaczynającej się od Słowacji, rozprzestrzeniającej
się setki kilometrów na północ, którą późniejsi kronikarze z
łacińska nazwali – Chorwacją.
Zatem szukając zapisów, u starożytnych kronikarzy, na temat
posiadania umiejętności pisania przez naszych przodków,
musimy szukać narodu zwanego przez Rzymian i Greków -Horwici lub
Weneti.
Pozwolę sobie przedrukować zdanie na ten temat zapisane przez
Wawrzyńca Surowieckiego w „Rocznikach Stronnictwa
Naukowego Królewskiego” z roku 1822.
Herodot, który na 4 wieki przed Erą naszą zwiedzał na północ Morza
czarnego i Dunaiu, i tam poznał różne Narody
ówczasowe, świadczy wyraźnie: że Barbarzyńcy używali pisma; że po
większéy części pisali na skórach; że u nich widział
różne napisy na wystawionych pomnikach, (2) Vellejus sam się
przekonał, że w obu Panoniach za jego czasów Litteratura
iuż była rozkrzewiona (3). Co Cezar powiedział o Gaulach i Helwetach
(Horwatach), że zdawna używali pisma.
Dziwnie i niezrozumiale brzmią twierdzenia polskich historyków
uparcie odmawiających Polakom umiejętności posiadania
własnego pisma, pomimo iż coraz więcej, odnajdywanych napisów na
starożytnych znaleziskach o tym zaświadcza.
Polskie księgi i zapewne, polskie pismo zostało zniszczone na rozkaz
Bolesława Chrobrego, jak o tym wspomina kanonik
Długosz. Musiał mieć król swoje powody. Domyślać się można iż jego
rodzina przejęła władzę w sposób niezbyt
etyczny. Być może w księgach, oprócz zapisków kronikarskich, jak u
innych narodów, znajdowały się jeszcze zapiski na
temat religii słowiańskiej.
W „Żywotach św. Cyryla i św. Metodego istnieje zapis: „Książe
Wiślech, silni wielce, przymuszony został do przyjęcia
chrześcijaństwa”. Przezwisko POPIEL, POPI – IELC [rękojeść miecza],
oraz drugie przezwisko CHWOŚCISKO – ogonisko,
świadczyć ma, iż owym „Księciem Wiślech” był Popiel, za którego
panowania władzę przejęli w państwie kapłani
nowej religii z grecka popami nazywani. Wiążąc to z legendą: „Jak
Myszy zjadły Popiela”, domyślać się należy buntu wyznawców
religii słowiańskiej, pod przywództwem, przodków Bolesława Chrobrego
i przejęcia władzy w Polsce.
