Niemcy - pachołki Rosji!

[stix]

serwisy.gazeta.pl/swiat/1,34174,3808508.html
Nakłonił dziennikarkę publicznej telewizji, by ta nie zapraszała do swojego
talk-show byłego mistrza świata w szachach, a dziś sławnego przeciwnika
Kremla - twierdzi niemiecka prasa.

Talk-show Sabine Christiansen w pierwszym programie publicznej telewizji ARD
to najpopularniejszy taki program w Niemczech. Sama Christiansen jest od lat
jedną z najbardziej znanych twarzy telewizji.

W niedzielę 10 grudnia swój program poświęciła tajemniczemu otruciu
Aleksandra Litwinienki, byłego oficera rosyjskiego wywiadu i wroga prezydenta
Władimira Putina. Christiansen zaprosiła m.in. ambasadora Rosji w Niemczech
Władymira Kotieniewa, a także Garriego Kasparowa, szachowego arcymistrza,
jednego z liderów antyputinowskiej opozycji.

Jednak mistrz nie wziął udziału w nagraniu, bo ARD stwierdziła, że z przyczyn
technicznych nie da się przeprowadzić transmisji między studiem ARD w
Moskwie, gdzie miał być Kasparow, a Berlinem. W efekcie talk-show wypadł
bardzo blado i, jak komentowano, w Berlinie przerodził się w niesmaczny hołd
dla gospodarza Kremla.

Bo o tym, że tropy w śledztwie w sprawie Litwinienki prowadzą do Moskwy i że
w Rosji tłamsi się demokrację prawie nie mówiono.

Ale prawdziwa awantura rozpętała się teraz, gdy tygodnik "Focus" napisał, że
to ambasador Kotieniew poprosił Christiansen, by Kasparowa nie zapraszać i
dziennikarka na to przystała. Informację potwierdził moskiewski korespondent
telewizji WDR w Moskwie Klaus Bednarz. - Ambasador po prostu nie chciał
występować przed kamerą z Kasparowem - mówi "Focusowi".

Bednarz też miał wystąpić w programie, ale nie wystąpił. Dwa dni przed
nagraniem powiedziano mu, że jednak nie będzie potrzebny, choć wcześniej
otrzymał już do podpisania umowę z telewizją i bilet na samolot.

Dziennikarz uważa, że ostatecznie nie zaproszono go, bo w swoich
korespondencjach nie szczędzi Kremlowi cierpkich słów. Zamiast Bednarza
wystąpiła Gabriele Krone-Schmalz, była korespondentka telewizyjna w Rosji,
która o prezydencie Putinie wyrażała się ciepło.

ARD odpiera zarzuty. Rzecznik Christiansen zaprzeczył, że były jakiekolwiek
naciski. Stwierdził najpierw, że transmisja z Moskwy była technicznie
niemożliwa. Potem pod naciskiem mediów oświadczył, że telemost był dla ARD za
drogi. "Focus", powołując się na doświadczoną dziennikarkę ARD, wyśmiewa ten
argument. I pyta, dlaczego Krone-Schmalz ściągano z Hiszpanii, skoro redakcja
taką wagę przywiązuje do kosztów?

Sprawa irytuje Niemców, bo ARD jest telewizją publiczną. Rządzona przez
Putina Rosja natomiast jest nad Renem coraz gorzej postrzegana, a zamach na
Litwinienkę zrobił na Niemcach jak najgorsze wrażenie.

Christiansen gorzkich słów nie szczędzi Günter Nooke, chadecki pełnomocnik
rządu ds. praw człowieka. - Jeśli ambasador Rosji może decydować, kto może
brać udział w talk-show w publicznej telewizji, a kto nie, to jest to skandal
i ograniczenie wolności słowa. To też fatalny sygnał dla rosyjskiej opozycji,
który szkodzi wizerunkowi niemieckiej demokracji - mówił Nooke.

Pełnomocnik żąda, by wobec Christiansen wyciągnięto konsekwencje. Wielu
niemieckich dziennikarzy uważa, że do wyjaśnienia sprawy ARD powinno zawiesić
emisję jej talk-show.

Ambasador Rosji nie chce Kasparowa w TV

[hanys_hans]

serwisy.gazeta.pl/swiat/1,34174,3808508.html

Ambasador Rosji nie chce Kasparowa w TV

Bartosz T. Wieliński

Nakłonił dziennikarkę publicznej telewizji, by ta nie zapraszała do swojego
talk-show byłego mistrza świata w szachach, a dziś sławnego przeciwnika Kremla -
twierdzi niemiecka prasa.
Zobacz powiekszenie
Fot. MIKHAIL METZEL AP
Garri Kasparow
Talk-show Sabine Christiansen w pierwszym programie publicznej telewizji ARD to
najpopularniejszy taki program w Niemczech. Sama Christiansen jest od lat jedną
z najbardziej znanych twarzy telewizji.

W niedzielę 10 grudnia swój program poświęciła tajemniczemu otruciu Aleksandra
Litwinienki, byłego oficera rosyjskiego wywiadu i wroga prezydenta Władimira
Putina. Christiansen zaprosiła m.in. ambasadora Rosji w Niemczech Władymira
Kotieniewa, a także Garriego Kasparowa, szachowego arcymistrza, jednego z
liderów antyputinowskiej opozycji.

Jednak mistrz nie wziął udziału w nagraniu, bo ARD stwierdziła, że z przyczyn
technicznych nie da się przeprowadzić transmisji między studiem ARD w Moskwie,
gdzie miał być Kasparow, a Berlinem. W efekcie talk-show wypadł bardzo blado i,
jak komentowano, w Berlinie przerodził się w niesmaczny hołd dla gospodarza Kremla.

Bo o tym, że tropy w śledztwie w sprawie Litwinienki prowadzą do Moskwy i że w
Rosji tłamsi się demokrację prawie nie mówiono.

Ale prawdziwa awantura rozpętała się teraz, gdy tygodnik "Focus" napisał, że to
ambasador Kotieniew poprosił Christiansen, by Kasparowa nie zapraszać i
dziennikarka na to przystała. Informację potwierdził moskiewski korespondent
telewizji WDR w Moskwie Klaus Bednarz. - Ambasador po prostu nie chciał
występować przed kamerą z Kasparowem - mówi "Focusowi".

Bednarz też miał wystąpić w programie, ale nie wystąpił. Dwa dni przed nagraniem
powiedziano mu, że jednak nie będzie potrzebny, choć wcześniej otrzymał już do
podpisania umowę z telewizją i bilet na samolot.

Dziennikarz uważa, że ostatecznie nie zaproszono go, bo w swoich
korespondencjach nie szczędzi Kremlowi cierpkich słów. Zamiast Bednarza
wystąpiła Gabriele Krone-Schmalz, była korespondentka telewizyjna w Rosji, która
o prezydencie Putinie wyrażała się ciepło.

ARD odpiera zarzuty. Rzecznik Christiansen zaprzeczył, że były jakiekolwiek
naciski. Stwierdził najpierw, że transmisja z Moskwy była technicznie
niemożliwa. Potem pod naciskiem mediów oświadczył, że telemost był dla ARD za
drogi. "Focus", powołując się na doświadczoną dziennikarkę ARD, wyśmiewa ten
argument. I pyta, dlaczego Krone-Schmalz ściągano z Hiszpanii, skoro redakcja
taką wagę przywiązuje do kosztów?

Sprawa irytuje Niemców, bo ARD jest telewizją publiczną. Rządzona przez Putina
Rosja natomiast jest nad Renem coraz gorzej postrzegana, a zamach na Litwinienkę
zrobił na Niemcach jak najgorsze wrażenie.

Christiansen gorzkich słów nie szczędzi Günter Nooke, chadecki pełnomocnik rządu
ds. praw człowieka. - Jeśli ambasador Rosji może decydować, kto może brać udział
w talk-show w publicznej telewizji, a kto nie, to jest to skandal i ograniczenie
wolności słowa. To też fatalny sygnał dla rosyjskiej opozycji, który szkodzi
wizerunkowi niemieckiej demokracji - mówił Nooke.

Pełnomocnik żąda, by wobec Christiansen wyciągnięto konsekwencje. Wielu
niemieckich dziennikarzy uważa, że do wyjaśnienia sprawy ARD powinno zawiesić
emisję jej talk-show.

[sloneczko1]

no i dobrze,że ten program zawieszą

Niemcy - pachołki Rosji!

[stix]

"Służalczość wszystkich Niemców w stosunku do przedstawicieli Armii Czerwonej -
raportował oficer sowiecki - jest trudna do opisania, a prostytucja wśród
kobiet niemieckich budzi obrzydzenie. Nie niemieckie kobiety są gwałcone przez
żołnierzy radzieckich, lecz odwrotnie, żołnierze Armii Czerwonej są napastowani
przez sprostytuowane kobiety niemieckie"

"Mikrokosmos" Portret miasta środkowoeuropejskiego
Davies Norman, Moorhouse Roger

[ballest]

Stix, opamietej se, my wiymy jak bylo, bo my miyszkali na Slonsku a tu je
gwalcono!
Co innego jak ktos z glodu se prostytuuje, a to bylo w Breslau mozliwe.
Uobejrzi co tera robiom dziouchy ze Wschodniej Europy, tysz sie u nos
prostytuuja a nie sa glodne!

Co do Mikrokosmosu podej mi ta strona, bos to mi sie zdou, zes to wyrwou z
kontekstu!

Love, Sex and War.

[stix]

www.heretical.com/costello/16yield.html
Four Cigarettes Good Pay For All Night
When Germany surrendered on 7 May 1945, an estimated four million fathers and
elder brothers of the defeated male population remained in Russian captivity.
This only increased the pressures on a sexually starved female population to
yield to their conquerors in an 'unofficial polygamy' with the men of the
occupying armies that was to send the post-war bastard population soaring – in
1945, one out of every five German births was estimated to be illegitimate!

That a large percentage of these children were fathered by Allied soldiers was
an indication of the rapidity with which General Eisenhower's original 'non-
fraternization' policy had broken down. The erosion had begun when Hitler's
vaunted Westwal defence cracked in March 1945 and the 'liberation' of German
women began – despite a US Army decree that contracting VD inside the German
frontier would be taken as prima facie evidence of fraternization, entailing a
$65 fine. Neither the policy nor the stiff penalty were effective. Officers and
soldiers in every Allied army were soon fraternizing openly. As an American
intelligence officer reported from Aachen, one of the first towns in the Third
Reich to fall under Allied control, it was difficult for the average GI to
regard the native women as hostile:

The essential kindness of the American soldier was in evidence. Soldiers helped
German housewives with their chores, played with the children and through other
small acts of friendship made living more tolerable through the creation of a
friendly atmosphere. Conversation with some of those soldiers evoked such
comments as, 'These Germans aren't bad people. We get along with them OK. All
you've got to do is to treat them good and you have no trouble.'

Germany's female population did not resist the demands of the occupying
soldiers. As one American report put it, 'Women were told that it was right and
patriotic to bear children for any soldiers desiring the same.' They soon
discovered that sex could be traded for food and cigarettes from the GIs, who
found it easy to forgive the Germans, unlike their British comrades who had
suffered the bombing of their homes by the Luftwaffe. The average GI could also
identify with the cleanliness and domestic values espoused by the conquered but
still house-proud womenfolk. 'Despite living in cellars and bombed buildings,
the German civilians had kept clean,' one US Army intelligence officer
noted. 'The girls, in particular, look out of place amid the debris. They wear
bobby-sox and pigtails with gay coloured ribbons. They wear thin dresses, and
they are fond of standing in the sun.'

Soaring VD rates were disturbing proof that 'getting-together' increased in the
first weeks of peace. Now there was no longer any fighting, the sexual hunger
of Allied troops feasted on that of German women separated from their husbands,
many of whom had risked imprisonment in concentration camps to solicit the
favours of Polish and Russian slave workers. Negro regiments were especially
susceptible to fraternization. There were many white women who were eager to
exorcise Hitler's racial myths in the most intimate manner.

'We cannot expect the GI to behave differently,' observed an American officer
who urged the abandonment of the unworkable 'non-fraternization'
policy', 'After all he is human. He wants companionship – he's lonely, and the
Germans are pastmasters at getting around men who feel that way.' Physical and
sexual hunger combined with a flourishing black market to make sex a commodity
to be traded for the necessities of life. 'In this economic set-up, sex
relations, which function like any other commodity, assume a very low value,'
explained one US Army survey. 'Because of this situation, plus the fact that
every American soldier is a relative millionaire by virtue of his access to PX
rations, the average young man in the occupation army is afforded an
unparalleled opportunity for sexual exposure.' In Berlin immediately after the
end of the war, German girls considered 'four cigarettes good pay for all
night. A can of corned beef means true love.' (pp. 343-345)

GIs and Fräuleins.

[stix]

uncpress.unc.edu/chapters/hohn_gis.html
In October 1952, the German Bundestag declared a large stretch of Rhineland-
Palatinate—a poor, rural state in the southwest of Germany—to be a moral
disaster area.[1] The legislators resorted to this dramatic step because the
buildup of American military personnel in West Germany in the wake of the
Korean War had allegedly wrecked havoc in the provinces. The American troop
deployment, they complained, instead of creating a bulwark against Soviet
expansionism, had brought striptease parlors, prostitution, common-law
marriages, and unprecedented levels of illegitimacy. The Christian Democratic
legislators, who dominated the debate, were equally distressed to report that
in one small town alone, 343 German women were neglecting their children
because they were in the employ of the American occupation power. The counties
of Birkenfeld and Kaiserslautern, home to the garrison communities Baumholder
and Kaiserslautern, were identified as the key trouble spots. Convinced that
the American-induced economic boom had rendered the rural population oblivious
to the moral emergency, the conservative Christian Democrats demanded federal
intervention. With great dismay, the Bundestag resolved that West Germany's
military rearmament underway in Rhineland-Palatinate needed to be accompanied
by a moral rearmament of the state's population.

Discovering this anxious Bundestag debate during the preliminary stages of my
research significantly changed the direction of this book. When I first began
my project on the American military in Rhineland-Palatinate, I set out to
explore how West Germans had negotiated their transition from Nazism into
consumer democracy during the 1950s. I had chosen my topic because I speculated
that the extensive presence of American military personnel and their injection
of the "American way of life" would produce a rich collection of sources to
comment on those crucial founding years of the Federal Republic. My exploration
of the German-American encounter was to provide insights into how economic,
social, and cultural changes after 1945 played out in the everyday life of
people. How did Germans, after the experience of Nazism, manage to establish a
successful democracy in West Germany? Moreover, I hoped that the German-
American encounter would reveal how Germans assessed the transformations in
their lives. Would they agree with those historians who
dismiss "Americanization" as an explanatory model by insisting that the
transformation of German society after 1945 was part of a larger process of
modernization that had been long underway and was merely disrupted by World War
II and the postwar suffering?[2] What would Germans living in close proximity
to the American military bases have to say to the Westernization scholars who
do not ignore America's impact on postwar Germany but nonetheless stress that
the Bonn Republic succeeded because West Germany's political and cultural
élites abandoned their resistance to the "Western" liberal tradition?[3]

The anxious Bundestag debate convinced me that I had discovered a much richer
story than initially anticipated; it also taught me an invaluable lesson. Since
I had grown up in Rhineland-Palatinate during the 1960s and 1970s, I was
confident that I brought a certain expertise to my research topic. Growing up,
I daily encountered American soldiers maneuvering their huge tanks through the
narrow streets of my village. American women shopped at the corner bakery, and
American children attended local kindergartens. As a matter of fact, living in
close proximity to such a large number of Americans seemed so "natural" to me
that it was only while traveling to Düsseldorf in the early 1960s as a six-year-
old, that I discovered that not all Germans had American neighbors or American
playmates. Because of my extensive exposure to this American presence, I
assumed that my role as a participant-observer would allow me special insights
into how Germans and Americas interacted during the 1950s. The Bundestag debate
quickly disabused me of any such notion. I was born and raised in what the
parliamentarians had declared the "epicenter of immorality" and did not even
know it.

[sloneczko1]

ballest napisał:

> Stix, opamietej se, my wiymy jak bylo, bo my miyszkali na Slonsku a tu je
> gwalcono!
> Co innego jak ktos z glodu se prostytuuje, a to bylo w Breslau mozliwe.
> Uobejrzi co tera robiom dziouchy ze Wschodniej Europy, tysz sie u nos
> prostytuuja a nie sa glodne!
>
> Co do Mikrokosmosu podej mi ta strona, bos to mi sie zdou, zes to wyrwou z
> kontekstu!


niy yno u wos,u nos na autobahnach stojom:(

[socer-schlesier]

Stix,chłopie jesteś oderwany od rzeczywistości.