św.Szczepan

[sloneczko1]

Święty Szczepan (gr. Στέφανος, Stephanos) - święty katolicki oraz
prawosławny, zwany Pierwszym Męczennikiem (Protomartyr). Wspomnienie
obchodzone w katolickim kalendarzu liturgicznym 26 grudnia.

Z pochodzenia jak wszyscy pierwsi chrześcijanie był Żydem. Zwierzchnik grupy
nazywanej hellenistami. Szczepan, odcinając chrystianizm od kultu
jerozolimskiego, stworzył warunki jego powszechnego krzewienia. Pragnął
oczyścić judaizm i zreformować go przez powrót do źródeł (z wyjątkiem
przykazań dotyczących świątyni i kultu ofiarnego) i dlatego zerwał z jego
instytucją. Zginął ukamienowany przez miejscową społeczność żydowską.

Występuje w Dziejach Apostolskich jako diakon: "Szczepan pełen łaski i mocy
działał cuda i znaki wielkie wśród ludu" (Dz 6,8). Został osądzony przez
Sanhedryn i ukamienowany. "Wyrzucili go poza miasto i kamienowali, a
świadkowie złożyli swe szaty u stóp młodzieńca, zwanego Szawłem. Tak
kamienowali Szczepana, który modlił się: «Panie Jezu, przyjmij ducha mego!» A
gdy osunął się na kolana, zawołał głośno: «Panie, nie poczytaj im tego
grzechu!» Po tych słowach skonał. (Dz 7, 58-60)

[sloneczko1]

jako to przewrotność losu--piyrwszy męczennik i jeden z jego katów kiery
kiedyś będzie największym propagatorem naszej religii spotkali się pod murami
Jerozolimy:(

[hanys_hans]

http://images.google.de/imgres?imgurl=http://www.biblia-patron.com/ilustr/szczepan.jpg&imgrefurl=http://www.biblia-patron.com/szczepan.html&h=280&w=326&sz=25&hl=de&start=7&tbnid=KJWW_iZP38ZE4M:&tbnh=101&tbnw=118&prev=/images%3Fq%3DSzczepan%26svnum%3D10%26hl%3Dde%26lr%3D%26client%3Dfirefox-a%26channel%3Ds%26rls%3Dorg.mozilla:de-DE:official%26sa%3DG


Jest to jeszcze jeden święty, którego znamy z kart Pisma św. Nie wiemy, skąd
pochodził, ani kiedy się urodził. Jedynie jego imię, pochodzenia greckiego
wskazuje, że mógł być Grekiem, który nawrócił się na chrześcijaństwo. Św. Łukasz
w Dziejach Apostolskich podaje, że był jednym z siedmiu diakonów młodego
Kościoła, wybranym do sprawowania opieki nad wdowami i ubogimi (Dz 6, 1–6).
Szczepan jednak nie ograniczył się do tej posługi, lecz także gorliwie głosił
Słowo Boże. Kiedy naraził się starszyźnie żydowskiej, gorliwością głoszenia
Ewangelii, działaniem znaków i cudów i kiedy wreszcie nie mogli sprostać w
rozprawie mądrości i Duchowi, z którego natchnienia Szczepan przemawiał, ci
podburzyli lud, postawili w Sanhedrynie fałszywych świadków przeciw niemu i
oskarżając o bluźnierstwo przeciw świątyni i Prawu, doprowadzili do
ukamienowania go. (Dz 6, 7 – 7, 60). W ten sposób św. Szczepan został pierwszym
męczennikiem chrześcijańskim i dlatego nazywany jest Protomartyrem (Pierwszym
Męczennikiem).
Męczeństwo św. Szczepana wg obrazu Pietro da Cortona z ok. 1660r., Ermitaż, St.
Petersburg
W trakcie rozprawy przed Sanhedrynem, kiedy Szczepan wygłaszał płomienne
przemówienie obronne, a jednocześnie oskarżycielskie pod adresem Żydów, ci,
którzy zasiadali w Sanhedrynie zobaczyli, że jego twarz podobna jest do oblicza
anioła. Pod koniec przemowy Szymon oświadczył, że widzi niebo otwarte i Syna
Człowieczego stojącego po prawicy Boga. Po rozprawie rozwścieczony tłum wywlókł
Szczepana za miasto i tam ukamienował. Dziać się to miało kilka kroków zaledwie
od Bramy Damasceńskiej.
Kult świętego męczennika rozwinął się natychmiast. Jednak w trakcie
zawieruchy prześladowań chrześcijan, których początkiem była śmierć św.
Szczepana, potem najazdu Rzymian i innych nieszczęść, zapomniano pierwotnie o
jego grobie. Dopiero w 415r. św. Lucjan miał sen, w którym ukazał mu się
Gamaliel, nauczyciel św. Pawła, i wskazał miejsce pochowania jego i św.
Szczepana w Kěfaz-Gamla. W miejscu tym biskup Jerozolimy, Jan, wystawił murowaną
bazylikę, a drugą w miejscu, gdzie św. Szczepan miał być ukamienowany. Potem
szczątki świętego znalazły się w Konstantynopolu, a w 560r. dotarły do Rzymu,
gdzie umieszczono je w bazylice św. Wawrzyńca za Murami. Legenda mówi, że kiedy
składano relikwie św. Szczepana obok św. Wawrzyńca, ten przesunął się nieco w
bok, robiąc mu miejsce.
W ikonografii Szczepan przedstawiany jest najczęściej w scenie
kamienowania. W innych przestawieniach pojawia się jako młody diakon, a jego
atrybutami są: gałąź palmowa, księga Ewangelii, kamienie.
Jest patronem woźniców, stangretów, stajennych, koni, murarzy, krawców,
kamieniarzy, tkaczy, stolarzy, bednarzy, wzywany w przypadku bólu głowy, kamicy,
kolki i opętania, a także w modlitwie o dobrą śmierć.
Imię Szczepan, w hagiografii utożsamiane z imieniem Stefan, pochodzi od
greckiego słowa stéphanos i znaczy "korona, wieniec".

[szwager_z_laband]

Na Swiyntego Szczepana ciepie sie na ksiyndza owsym:)

no i na dziouchy tysz!!!

[sloneczko1]

wiym,ale czymu?

[szwager_z_laband]

to je na pamiontka ukamiyniowania sw Szczepana, ale to mo tysz zapewnic urodzaj.

Ksiondz najprzod tyn owies swiynci, a potym sie go nim suje. Swiyncic mogom to
isc ale ino chopcy(kedys synki od gospodorza abo parobki) u ksiyndza przed
mszom. Swiyncic szuo tysz np groch abo orzechy. Dziouchy niy moguy to robic bo
niy robiouy kole koni - ino te co kole koni byli(robiyli) mogli to robic, a to
byli ino chopy/chopcy;)

ps

[szwager_z_laband]

tyn poswiyncony owies poradziou wyleczyc i chroniou przed krowy chorobskami i
chrobokami. Dowauo sie go tysz koniom abo ciplikom coby zarazy niy miauy.
Poswiyncony groch miou sioua dowac ludziom szczynscie, a dziouchy co sie je
posuuo owsym godauy ze tela bydom miauy chopcow co sie o nie starajom wiela sie
tych ziarynkow osa na odnich klajdch prziczepi.

:)