Dodaj do ulubionych

Adam manipulowou Ewom :))))))

28.04.07, 19:24
downoch sie tak niy usmiou;)

bi.gazeta.pl/im/9/4081/m4081739.mp3
Obserwuj wątek
    • ballest Re: Adam manipulowou Ewom :)))))) 28.04.07, 21:56
      Angela mu ale nazdaua:=)jak swini do koryta;)
    • sloneczko1 Re: Adam manipulowou Ewom :)))))) 29.04.07, 00:34
      ta pani Angela miała recht,co tam w tym Raju robioł Adam?byczoł sie i czekoł
      aż mu Ewa co do jedzynia prziniesie,to jusz było piyrwsze wykorzystywanie
      kobiety przez chopa!
      • ballest Re: Adam manipulowou Ewom :)))))) 29.04.07, 00:38
        a kedy bouo drugie?
        Jak by go nie skusioua, to by jom .....! :)
        • sloneczko1 Re: Adam manipulowou Ewom :)))))) 29.04.07, 00:48
          ejże,co to znaczy: jak by go niy skusiyła?
          to jeszcze wtedy rozumu niy mioł?
          • ballest Re: Adam manipulowou Ewom :)))))) 29.04.07, 12:30
            To ze "ciyrpiymy " na ziymi to przeca Ewa winna, bo go do grzychu kusioua i
            koniec!
            • szwager_z_laband Re: Adam manipulowou Ewom :)))))) 29.04.07, 14:46
              mosz recht Ballest, wszysko skuli tzych wajbow;)

              ale tego kapelonka ta Andzela zrobioua S U P E R!!!

              :))
              • szwager_z_laband ps 29.04.07, 14:59
                www.stadtgeschichtliches-museum-leipzig.de/service/presse/Stern.jpg
      • szwager_z_laband Re: Adam manipulowou Ewom :)))))) 29.04.07, 15:02
        Suoneczko, to niy je tak - to sie zaczuo tak:

        www.feuer-steinzeit.de/infos/images/adam_eva.jpg
        • szwager_z_laband Re: Adam manipulowou Ewom :)))))) 29.04.07, 15:19
          a tak je tera:

          www.outbox-kassel.de/prj/id=6827
          • szwager_z_laband Re: Adam manipulowou Ewom :)))))) 29.04.07, 15:23
            a na koniec bydzie tak;)

            www.stattreisen-muenster.de/uploads/pics/adamundeva.jpg
    • szwager_z_laband historia zbawiynio 29.04.07, 16:19
      "Historia zbawiynia po naszymu czyli po śląsku
      Kiej tak czytom w Biblii ło raju jak tam Adam z Ewą się żyli, to się myśla, że
      ten fto pisoł Biblia musioł być chyba z Vaterlandu, bo pisze że boł to ogród na
      wschodzie. Niekiere górole godajom, że tyn cały raj to boł u nich w górach. No,
      ale przeca kożdy Ślązok wiy, że tak na prowdy to Raj boł tu u nos, na Śląsku. A
      boło to tak...

      Boło to niy tak blank downo, ale niy boło jeszcze u nos żodnyj gruby, ani huty,
      ale boło kupa zielonych drzew, zwierzyny i ludzie żyli się szczyśliwie, bo
      Ponbócek wzion i wszystko stworzoł: słońce kiere świyciło po łoczach, modre
      niebo, zielone lasy, ląki, pola, ptoki co furgajom po niebie, połno zwierzyny w
      tych lasach i we wodzie.

      Na koniec Ponbócek pedzioł do swoich kamratów: poćcie weznymy i jeszcze
      stworzymy coś nojlepszego chocia to wszycko jest takie piykne, teroz stworzymy
      cosik na nosz łobroz: stworzymy ludzi. Kiej to wszystko jest takie piykne to
      jak weznymy i stworzymy ludzi, i bydom łone sam z nami miyszkac to zoboczcie
      sie jakie łone bydom szczęśliwe. Domy im towszycko. Zapytocie się do kogo tyn
      Ponbócek godoł kiej jeszcze żodnego człowieka niy stworzoł. Z Ponbóckiem było
      tak trocha dziwnie. Bo ich boło trzech.

      Pierwszy boł tak jakby najrozsądniejszy i najmądrzejszy z nich, łon to prawie
      wiedzioł już nojprzód zanim cosik się stało, i łon wszycko planowoł i kierowoł
      wszystkim, skuli tego nazywali go Łociec. Drugi zaś boł bardzo dobry, dlo niego
      wszystko co Łojciec pedzioł boło Święte i patrzoł durś jakby ino Łojcowi
      dogodzić. Czasym kiej Łojciec mioł jakiś pomysł coby jeszcze stworzyć, ale tak
      do końca niy wiedzioł czy jest to jeszcze potrzebne, czy niy to ten drugi go
      namowioł coby to stworzoł. I fto wiy może kiejby nie łon toby nos ludzi na
      świecie nie boło. Łon tak uważnie słuchoł Łojca, że ten go fest kochoł i beztóż
      nazywoł go Synem. Trzeci z nich boł jakby najmodszy i mioł bardzo bystry umysł.
      Kiej Łojciec coś wymyśloł, to łon gibko wymyśloł jak to zrobić i już realizowoł
      tyn pomysł. Czasem jak Syn kajś wyłazioł na przechadzka, i go jakiś czos niy
      boło w doma, a Łojciec tesknioł za nim to godol to niego: słuchej Duszku być
      taki dobry, leć i zobocz jak mój synek się daje rady, leć gibko. A tyn bardzo
      chętnie lecioł (a umioł fest gibko lotać) tak że czasym boł jakby łącznikiym
      miyndzy Łojcem a Synem.

      I tak sie w trojka byli, a mieli tako siła że mogli wszycko zrobić co chcieli,
      co im ino przyszło do gowy. W jednym byli bardzo podobne tak że ciężko czasem
      było ich rozróżnić, wszystkie byli niysamowicie piykne, że kiej się paczało na
      kieregoś z nich to jakiś taki blind bioł, i tak człek móg siedzieć i patrzeć i
      też boł szczęśliwy. Wyobrażocie się co to było jak łone w trójka się spotkali.
      I bardzo szczęśliwie im boło sam na Śląsku. Godali łone, że to jest Raj.

      No wiync uzgodnili coby stworzyc czlowieka na ich łobroz, żeby rządzioł tymi
      wszystkimi rzeczami co łoni dlo niego stworzom. Tak jak pomyśleli tak zrobili,
      Duszek wzion trocha marasu, obkuloł ze wodom i wyrzeźbioł tak piyknie że aż
      Łociec się zachwycioł. Potym Syn pedzioł: weź Duszku i dej temu człowiekowi
      trocha twoigo życia, tak coby boł durś taki łobrotny i żywotny jak ty. Miyszkej
      w człowieku i dej mu trocha naszego szczęścia. Łojciec chętnie przystoł na tyn
      pomysł i tak też Duszek zrobioł. Stworzyli łone wiync ludzi, stworzyli chopów i
      kobiyty (kiere były jeszcze trocha piykniejsze niż chopy).

      I pedzioł Ponbócek człekowi: Adam (akurat wtencos spotkoł Adama) daja Ci tako
      wolność weź i rządź tym wszystkim. Jo żech to stworzoł dlo Ciebie, ciesz się
      tym wszystkim i nazywej te wszystkie rzeczy tak jak Ci się podobo, rozmnażejcie
      się tyż tak coby jak nojwięcej ludzi mogło korzystać z tego co my stworzymy. I
      ludzie żyli sie, mieli wszystkiego pod dostatkiem, to co musieli ino robić to
      patrzeli na to co Ponbócek stworzoł i nazywali to i cieszyli się tym, bo boło
      to bardzo piykne. Kiej spotkali Ponbócka, to byli jeszcze bardzij szczęśliwi,
      bo jak się paczało na kieregoś z nich alibo tyż na nich wszystkich to aż
      człowiek nie wiedzioł co robić i z tego zachwytu i wdziynczności że Łon ich
      stworzył i za te wszystkie dary bardzo mu dziękowali, i kłoniali mu się.
      Ponbócek zaś radowoł się razym z nimi.

      Ponbócek stworzoł tyż inksze stworzenia jak anioły, kiere durś byli kole
      Ponbócka, służyli mu i podziwiali też wszystkie te rzeczy kiere Ponbócek
      stworzoł i Jego samego też podziwiali, tak że często niy mogli wytrzymać i
      musieli z tego zachwytu śpiywać Ponbóckowi jaki Łon jest piykny.

      Boł też tam jeden anioł kiery boł cołkiem bystry, ino że ten pieron boł taki
      zowistny kiej ludzie i inne anioły tak Ponbóckowi prawiyli i śpiywali. I
      pomyśloł się: jo tyż jestech cołkiym szprytny i przeca bystrzejszy niż inksze
      anioły, przeca mie tyż by się mogli łone kłoniać i piyknie mi prawić (nie
      pomyśloł łon ino fto tyż go boł stworzoł).

      No i pewnego razu wzion, jak spotkoł Adama jak się przechadzali z Ewom, pedzioł
      im tak: sluchejcie ludzie jo coś wiym ino niy wiym cy moga wom pedziec. Adam
      pado: godej aniołku co jest grane. I ten podstępny aniołek pado im tak: wiym o
      pewnym skarbie, jest łon zakopany sam pod tym dzrzewym. Tym skarbem jest tako
      roślina co rośnie w ziymi, jak jom spożyjecie, to bydziecie takie piykne jak
      som Ponbócek. Też będziecie lśnić takim blaskiym.

      Adam się pomysloł Po co mi to. Mom tu wszystko co mi trza, słonko mi świeci,
      żonka mom urodziwo, co jo się byda męczyć kopiąc za jakims zielskiym? Pedzioł
      to Ewie jak już aniołek poszoł, ale Ewie łoczy się zaświeciły i pado: Patrz
      bydymy takie piykne jak Ponbócek. Czemu Ponbócek niy zrobioł nos takimi
      piyknymi jak łon. Adam pado: Ewatyś już jest tako piykno, no ale przeca my sa
      ludzie, a Ponbocek jest ino jedyn, niy mogymy być wszyscy Ponbockami. Ale Ewa
      pado: Weź niy pindol ino bier sie za szufla i kop. No to Adam tez tak zrobioł.
      Kiej tak kopoł to pado: Ewa, idź i zawołej jeszcze Zeflika, Achima i innych
      kamratów to nom kopanie pódzie gibcij. Ewa poszła i opedziała im co aniołek im
      pedzioł. Tak ich namowiyła, że chopcy tyż przyszli z łopatami i zaczynli kopać.

      Za pora dni kiej mieli już blank wielko ta dziura, przechodzioł tamtyndy
      Ponbócek. I pyto się: Chopcy, co wy tam kopiecie? Adam ni za bardzo widzioł co
      pedzieć i godo: No, Ponbócku szukom tukej takich glizdów coby im dać jakieś
      fajne nazwy tak jakżeś mi przykazoł. Ale Ponbócek co wiedziol wszystko godo:
      Adam nie pindol bo wiym co Ci pedzioł Lucyferek, tam niy ma żodnyj rośliny. No
      ale kiej chcesz to zabronić Ci niy moga bo żeś niy jest moim niywolnikiem.

      Jak Ponbócek poszoł Ewa godo: Widzisz, cosik tam musi być, a Ponbócek niy chce
      coby my byli takie urodziwe jak łon, kopiymy dalij. I tak ludziska kopali i
      kopali, aż po jakimś czasie dziura była tako głęboko, że ludzie złazili do nij
      pora godzin, kopali godzinka i zaś musieli wyłaźić na wieczerzo.

      Wtedy Lucyferek pedzioł do ludzi: Słuchejcie może wy nie wyłaźcie stąd, a jo
      byda wom codziennie donosioł jedzenio i wszystkiego co bydziecie potrzebowali.
      Ta roślina musi być już kajś tutej, za pora dni, no najdalij za tydzień
      powinniście na nia trafić.

      I tak mijoł czas, ludzie przyzwyczaili się do nowych warunków, chocia cierpieli
      bo zaczynli chorować na łoczy, kiere były przyzwyczajone do światła
      słonecznego. Najgorsze z tego wszystkiego było to, że zaczęli ludzie umierać,
      bo nie mieli tam takich warunków do życio jakie mieli na wiyrchu kaj niy
      umierali. Lucyfer donosioł im wszystkiego co potrzebowali, ale kozoł się
      ludziom kłoniać przed sobom jak kiedyś kłoniali się Ponbóckowi. Coż mieli
      ludzie robic kłoniali mu się choć nie były to takie same radosne ukłony jakie
      oddowali Ponbóckowi, wyjścia jednak nie mieli. Chcieli dokopać się do skarbu,
      który pozwoloł by im dorównać Ponbóckowi, poza tym nie wiedzieli co mieliby mu
      pedzieć, nie boło ic
      • szwager_z_laband Re: historia zbawiynio 29.04.07, 16:21
        Coż mieli ludzie robic kłoniali mu się choć nie były to takie same radosne
        ukłony jakie oddowali Ponbóckowi, wyjścia jednak nie mieli. Chcieli dokopać się
        do skarbu, który pozwoloł by im dorównać Ponbóckowi, poza tym nie wiedzieli co
        mieliby mu pedzieć, nie boło ich tyla czasu na powierzchni, już prawie
        zapomnieli jak łon wyglądo. Tęsknili tyż do niego, ale jednak bardzij chcieli
        wykopać te zielsko.

        Jakoś ułożyli się życie pod ziemiom, pokopali sie takie komory kaj próbowali
        normalnie żyć, mnożyli się, a dzieci kiere się rodziły niy wiedziały czy ta
        legynda o Ponbócku to prowda, abo ino tako historyjka. Jedyne światło jakie
        znali to boł ogień, kiery ludzie rozpolali z drzewa co im Lucyfer przynosioł, a
        wlaściwie nie łon ino wszyskie pomocniki co ich sie najon.

        Czasem kiej ludzie podłazili do tego głównego szybu jaki wykopali, slyszeli
        wołanie z wiyrchu, ale nikt nie chcioł wierzyć tym kiere te wołanie słyszeli.
        To Ponbócek wołoł do ludzi, coby wyłazili z tyj dziury, na wiyrch. Ludzie
        zoboczyli co kiejby na prowdy żyli na wiyrchu jak słyszeli w legyndach to
        bołoby im chyba lepij ale byli już tak głymboko, że ino niykiere ludzie
        sztudiowali insztrukcje jak wylyź na wiyrch, ale tak na prowdy to już nawet te
        co to sztudiowali to niy wiedzieli jak się wydostać, bo to boł taki
        skomplikowany systym korytarzy, że niyjedyn sie tam stracioł. Ale ludzie
        chciyli wierzyć co kiedyś udo im sie wylyź i przyłazili do nich po porady i
        zbiyrali sie coby dysputować ło tyj drodze na wiyrch i ło tym co pedzieć
        Ponbóckowi jak już tam wylejzom. Boła tyż tako grupa ludzi co niy kopali, ino
        sztudiowali insztrukcje, tych co kopali w starych czasach i tych co słyszeli
        głos Ponbócka przy głównym szybie. Łone nazywali sie faryzuesze i pedzieli, że
        niykire z nich słyszeli jak ftoś z wiyrchu wołoł, że sam przidzie i wyciągnie
        ich z biydy.

        A na wiyrchu Ponbócek boł bardzo smutny że ludzie łod niego poszli i siedzom w
        dziurze, niy takigo życio łon chcioł dlo ludzi, chcioł żeby byli łone
        szczęśliwe. A Lucyfer śmioł się z Ponbócka i godoł mu: Ludzie wolom mie i
        robiom to co jo im koża.

        I tak mijoł czas a Ponbócek - szczególnie Łojciec boł bardzo smutny, nikt niy
        reagowoł na jego wołanie. W końcu Ponbócek - Syn godo: Łojciec słuchejcie jo
        wezna i pójda tam na dół i powiym ludziom, co ty sam siedzisz smutny i wtedy
        łone na pewno zostawiom te kopanie i wylejzom.

        Łojciec aże się rozpłakoł, bo z jednyj strony niy chcioł się rozstować z
        Synkiem kierego tak kochoł, a z drugij strony bardzo chcioł coby ludzie wyleźli
        i przebywali z nimi. Jak to Łojciec kiery wiedzioł wszystko pedziol: Synku, ale
        anioł ciymności z jego sługami, kiere nie kopiom ino dostarczajom ludziom
        jedzynio i drzewa niy pozwolom Ci cobyś ich wzion, bydom Ci robić różne
        świństwa i w końcu Cie zabijom. Synek godo na to: Jak bydzie tak źle to poślesz
        mi Duszka, w końcu to Ty jestżeś Łojcem i Panem i możesz mi posłać Duszka coby
        mie łobudził.

        Łojciec kiery wiedzioł jak bardzo ludzie skrzywdzom jego ukochanego Syna,
        wiedzioł że niykiere ludzie w ogóle nie uwierzom jego słowom, długo myśloł, ale
        w końcu się zgodził i pedzioł mu tak: Synku - często przyłaź pod główny szyb,
        tam kaj ludzi niy łażom, jo tyż byda przyłaził pod szyb i tak bydymy się
        słyszeć. Jak niy bydzie Cie przez trzy dni to jo zaroz pośla Duszka po Ciebie.
        Uważej na siebie.

        Syn zloz w ciemności do ludzi, żeby ich wyciągnąć na wiyrch, do Ponbócka. Szoł
        w dół cołki miesiąc, i bardzo się dziwił, że ludzie mogli tak głęboko się
        zakopać w poszukiwaniu czegoś czego niy ma.

        I tak doszoł Ponbócek do piyrwszego skupiska ludzi. Kiej łoni go zoboczyli niy
        wiedzieli skąd łon wzion takie biołe szaty, myśleli, że może Lucyfer wymyśloł
        jakiś nowy proszek do pranio, abo co. Ale kiedy łon napoczon im łopowioadać o
        Łojcu, jak łon ciyrpi na wierchu i jak czeko na nich to starsi przypomnieli sie
        o dawnych czasach kiej miyszkali w szczesliwych warunkach. Łopowiadoł im tyż,
        jak piyknie jest na wiyrchu i że ludzie tam niy umierajom. Niykiere z ludzi
        uwierzyli Ponbockowi, bo łon mioł tako siła, kiej ftoś boł chory i pedzioł
        Ponbóckowi: Jo wiym co ty kiejbyś ino chcioł to mie mogesz ulyczyć. A Ponbócek
        robioł to chętnie. I łazioł po wszyckich skupiskach kaj ludzie mieli swoje nory
        i namowioł ich, jak piyknie jest na wiyrchu, pedzioł im co łon stamtąd
        przyszoł, ale musioł iść przez cołki miesiąc. Wtenczos kupa ludzi pedziała:
        Jezusicku dyć to musi być prowda, łon jest taki piykny i wszystkim tyż robi
        same dobre rzeczy. I łazili za nim słuchali jak łon piyknie im godoł jak
        mogliby żyć kiejby ino żyli na wiyrchu.

        Kiej to zoboczoł Lucyfer wściyk się strasznie i pedzioł tym co dla niego
        robiyli, że jak ludzie wylejzom to nici z ich zapłaty. I zaczynli łone
        podburzać ludzi coby mu niy wierzyli. Tak samo te co czytali insztrukcje,
        godali sie: Jak wszyscy stąd pójdom to kto bydzie przyłazioł do nos po porady.
        I godali ludziom: Nie wierzcie tymu łoszustowi.

        Ale ludzie niy byli takie gupie, widzieli co jest grane, że Jezus (bo tak go
        nazywali) godo prowda. Łazili wiync za nim, po całyj podziymnyj krainie i
        głosiyli dobro nowina: że Ponbócek czeko na nos, że jest lepsze życie łod tego
        co momy tutej, że Jezus piyrszy przeszoł ta droga i my tyż mogymy dobrze
        przygotowani pójść i dojść na som wiyrch.

        Jako, że ta podziemno kraina była cołkiem wielko trzy lata trwało zanim
        wszystkim ludziom opedzieli dobre wieści. W tym czasie połno ludzi łazioło
        razym z nim, ale takich wybranych to mioł łon dwunastu i im wszycko na
        łosobności tłumaczoł. Pedzioł im tyż, że faryzeusze nie zgodzom sie na jego
        nauka i w końcu po wielu ciyrpiyniach go zabijom. Pedzioł im tyz żeby sie fest
        niy przejmowali bo potym jak go zabijom, za trzy dni Łociec, kiery jest Panym
        życia i śmierci pośle mu Duszka i tyn go łobudzi. Ale kiedy jego ucznie
        zoboczyli jaki łon boł popularny i wiela ludzi przyłazioło na jego nauli to
        myśleli, że łon tak ino godo.

        Na koniec doszli do stolicy krainy ciemności i tam byli najważniejsi faryzeusze
        i ludzie chcieli sie dowiedzieć co łone myślom o Jezusie. Ale łone boli sie po
        piyrwsze tego, że stracom swoje źródło utrzymania, po drugie wiedzieli, że
        anioł ciymności niy jest za tym żeby wyłaźić na wiyrch i boli sie, że nie
        bydzie on im dostarczoł wiyncyj jedzenia i drzewa na opał. Powiedzieli wiync,
        że Jezus to jest łoszust i darmozjad, a jak godo ich prawo takigo trzeba zabić.

        Ludzie niy wiedzieli co majom począć, przez dugie lata to faryzeusze godali im
        jak majom sie starać żeby dostać sie na wiyrch. Co prowda za dużo z tych ich
        porad niy wynikało, ale sie starali. I tak faryzeusze im namydlili łoczy, że w
        końcu wziynli i aresztowali Jezusa, a potym chocia niy mogli mu nic złego
        udowodnić wziynli i go zabili.

        W czasie kiedy Jezus żył często łaził pod główny szyb żeby być bliżej Łojca,
        rozmawioł z nim, tak jak sie umówili. Teroz kiej go zabili i przez trzy dni
        Jezus nie przychodzioł pod szyb, Łojciec pedzioł: Duszku, byda musioł tutej som
        zostać, idź i przyprowadź mojego Synka sam nazod, na wiyrch, a jak trzeba
        bydzie to pomóż ludziom.

        Duszek polecioł tak wartko jak ino umioł. I już boł przy Synu i budzi go:
        Wstowej, śpiochu - już trzy dni sam leżysz, coś ty robioł? Jezus wstoł,
        ucieszoł sie na widok Duszka, i godo: potym Ci wszystko łopowiym, poć
        przedstawia Cie moim uczniom, bo łone muszom być fest smutne.

        I rzeczywiście kiej przyszli do uczniów, a łone sie zamknyli w laubie na
        łogródkach, bo sie boli tych pierzyńskich faryzeuszów, to te niy mogli
        uwierzyć, bo same widzieli jak źli ludzie go przebili i zabili.

        Wtedy Jezus im pedzioł: Nie bójcie sie bo to jo jestech, nie żodyn duch. To
        jest Duszek, kiery jest tyż w wos. Bo jak my wos stwarzali to Duszek tchnoł na
        wos, tak, że mocie życie. Teroz musza już iśc do Łojca bo mu sie tam mierznie
        bezy mie. Ale słuchejcie, idź
        • szwager_z_laband Re: historia zbawiynio 29.04.07, 16:22
          Wtedy Jezus im pedzioł: Nie bójcie sie bo to jo jestech, nie żodyn duch. To
          jest Duszek, kiery jest tyż w wos. Bo jak my wos stwarzali to Duszek tchnoł na
          wos, tak, że mocie życie. Teroz musza już iśc do Łojca bo mu sie tam mierznie
          bezy mie. Ale słuchejcie, idźcie i godejcie wszystkim ło tym co żeście widzieli
          i słyszeli. Jo ida, ale Duszek jak mie łodprowadzi na wiyrch to zaś sam do wos
          przyjdzie i tak bydymy razym, bo łon jest taki som jak jo. On wom wszsytko
          dokładnie powiy jak mocie iść żeby dojść na wiyrch.

          Tak tyż uczniowie zrobiyli, ale dopiero po piyńdziesieńciu dniach kiej Duszek
          na prowdy przyszoł do nich, i wtedy kożdy móg tak piyknie godać o Ponbócku.
          Bardzo wiela ludzi im uwierzyło i nazwali sie Kościołym.

          Niekiere zaczynli wyłazić na wiyrch, ale boła to droga trudno i niebezpieczno.
          Pamiyntejcie, że Ponbócek jak obroł ludzko postać to złazioł na dół cołki
          miesiąc, no a na wiyrch to jeszcze gorzyj. Po drodze czekali jeszcze sługi
          anioła ciymności kiere chcieli tych co wyłażom wciepnąć nazod na som dół. I tak
          ludzie zaczynli wyłazić niy pojedynczo, ino zbiyrali sie w grupy po 15-20 ludzi
          i szli na wiyrch. Wiecej ich niy moglo isc na roz, bo drabinki kiere były, nie
          były takie blank nowe, i mogly sie urwac. Niy wszyscy tyz chcieli wylazic bo,
          abo niy wierzyli ze tam na prowdy jest jakis inny swiat, abo boli sie tyj
          drogi, abo byli za lyniwe, abo tyz niy chcieli zostawiac tego wszystkiego co
          sam na dole mieli, ciemnych nor w kierych miyszkali, ognia przy kierym sie
          grzoli.

          Jednak Duszek działoł i bardzo wielu ludzi wyruszyło, a łon jeszcze pedzioł, że
          bydzie tak długo działoł aże wszyskie ludzie wylejzom na wiyrch. A Syn biere
          kożdego jednego co wylezie i myje z wszyskich tych brudów kiere na dole byli
          normalne. Te zaś co wyleźli żyjom sie w słonku, i mogom na codziyń widzieć
          Ponbócka, a łon sie fest cieszy z kozdego jednego kiery wylezie z tych
          ciymności i zaroz jak go Syn umyje daje mu bioło szata i godo: Siednij sie sam
          ze mnom do wieczerzy, jydz, pij i raduj sie, bo bydymy razym już na zawsze."

    • cirano Re: Adam manipulowou Ewom :)))))) 29.04.07, 20:43
      Piyrszy roz suysza, ze slonsko dzioucha ciepla sie na klecha. Brawo
      Borokowi braklo jynzyka
      • szwager_z_laband Re: Adam manipulowou Ewom :)))))) 29.04.07, 20:47
        jak jo to suyszou to zech sie popuakou ze smiychu, ze aze moja prziszua obejzec
        co je loz:))

        jo jyj na to to pusciou i czekou co bydzie - a ona pado "TA Andzela mo
        recht" :))

        jo niymuk skonczyc to suchac - puszczouech to chyba 10 razy w kouko:))))
        • ballest Re: Adam manipulowou Ewom :)))))) 29.04.07, 20:50
          jou to tysz pora razy suchou, na poczontku uech myslou, ze to je Suoneczko;)
          • szwager_z_laband Re: Adam manipulowou Ewom :)))))) 29.04.07, 20:52
            miouech stracha to sam pedziec, bo myslouech ze to je naprowdy Suoneczko:))
            • sloneczko1 Re: Adam manipulowou Ewom :)))))) 29.04.07, 20:58
              niy suchom tego radia bo niy mom czasu,ale mom takie same zdanie jak ta Andrzela
              • szwager_z_laband Re: Adam manipulowou Ewom :)))))) 29.04.07, 20:59
                a kero kobuiyta niymo takego zdania?
                • ballest Re: Adam manipulowou Ewom :)))))) 29.04.07, 21:47
                  moja! ta napewno takego zdania nie mou!;)
                  • szwager_z_laband Re: Adam manipulowou Ewom :)))))) 30.04.07, 06:31
                    niywierza:)

                    ps

                    pus jyj to i nic ale niy godej przedtym
    • szwager_z_laband Re: Adam manipulowou Ewom :)))))) 30.04.07, 13:56
      a tera zech je ciekawy, kery(kero) uwazo ize to Ewa manipulowaua Adamym?

      bo jo tak prawie mysla!

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka