13.05.07, 22:08
Kalwaria Zebrzydowska

Kalwaria na liście UNESCO

Kalwaria Zebrzydowska jako zabytkowy zespół architektoniczno-krajobrazowy i
pielgrzymkowy - Bazylika, Klasztor OO. Bernardynów i Dróżki - będący unikalną
wartością kulturową, przyrodniczą i kultową, został jako jedyna na świecie
kalwaria, a jest ich w całej Europie ponad tysiąc, wpisany na Listę Światowego
Dziedzictwa 1 XII 1999 r. na posiedzeniu Komitetu Światowego Dziedzictwa
UNESCO w Marrakeszu (Maroko) pod nazwą: „Krajobrazowy Zespół Manierystycznego
Parku w Kalwarii Zebrzydowskiej”. Certyfikat wpisu na prestiżową listę
Sanktuarium otrzymało 9 V 2000 r. podczas specjalnej uroczystości z rąk
przedstawiciela UNESCO.



Dostanie się na wielce prestiżową, nobilitującą, światową listę nie jest
sprawą prostą. Zgodnie z procedurą propozycję taką złożyć może rząd kraju na
terenie którego znajduje się zabytek. Nie jest też sprawą łatwą opracowanie
wymaganej dokumentacji. W przypadku Kalwarii - jej sporządzenie prof. Andrzej
Tomaszewski, generalny konserwator zabytków, zlecił prof. Annie Mitkowskiej.
Aby do tego doszło, w klasztorze kalwaryjskim odbyło się szereg posiedzeń osób
zainteresowanych powyższym dziełem, któremu z ramienia OO. Bernardynów
patronował ówczesny kustosz o. Oktawian Jusiak. Profesor Anna Mitkowska od 25
lat zgłębiała wiedzę o kalwaryjskim sanktuarium. Sama instrukcja przygotowania
dokumentów obejmuje kilkadziesiąt stron (są one dostępne u gwardiana
klasztoru). Szczegółowa charakterystyka obiektu dotyczy opisania stanu
konserwacji oraz sporządzenia studium porównawczego, z uzasadnieniem dlaczego
wśród danego gatunku ten właśnie obiekt proponuje się do wpisu na listę. Nad
dokumentacją pracował ponad 11 tygodni dziesięcioosobowy zespół. W styczniu
1999 r. w Kalwarii gościł ekspert UNESCO dr Klaus von Krosgik. On to był
głównym ekspertem w sprawie Kalwarii i na jego wniosek wspomniane miejsce
poddano pod międzynarodową komisję, która miała „urzeczywistnić" nadzieje osób
zaangażowanych w pozytywne załatwienie przedstawianej sprawy. Wynik głosowania
okazał się jednomyślny; Kalwaryjski Park Religijno - Krajobrazowy został
zaliczony do światowego dziedzictwa kultury. Dla stróżów tego niezwykłego
miejsca jest to zachęta, by to dziedzictwo zachować dla przyszłych pokoleń.



Komitet dokonał wpisu na podstawie następujących kryteriów:



1.) Kalwaria Zebrzydowska stanowi wyjątkowy zabytek kultury, w którym
krajobraz przyrodniczy wykorzystano jako otoczenie dla symbolicznego
przedstawienia w postaci kaplic i dróg poszczególnych stacji Męki Chrystusa. W
wyniku tego powstał przepiękny krajobraz kulturowy nacechowany wartościami
duchowymi, w którym elementy przyrodnicze i sztucznie stworzone przez
człowieka łączą się w harmonijną całość.



2.) Kontrreformacja pod koniec XVI w. doprowadziła do rozkwitu założenia
Kalwarii w Europie. Kalwaria Zebrzydowska jest wybitnym przykładem tego
rodzaju krajobrazowych dzieł w dużej skali, łącząc w sobie naturalne piękno i
cele duchowe oraz zasady kompozycji barokowego parku.





Na liście Światowego Dziedzictwa znajduje się 788 (lipiec 2004) obiektów z
całego świata - niepowtarzalnych dzieł człowieka i przyrody, które powinno się
ocalić od zapomnienia. W Polsce jest dwanaście miejsc wpisanych na listę
Światowego Dziedzictwa: Zabytkowe Centrum Krakowa (1978), Kopalnia Soli w
Wieliczce (1978), Obóz Koncentracyjny w Oświęcimiu (1979), Puszcza Białowieska
(1979-1982), która jest obiektem wspólnym z Białorusią, Stare Miasto w
Warszawie (1980), Stare Miasto w Zamościu (1992), Średniowieczne Miasto Toruń
(1997), Zamek Krzyżacki w Malborku (1997), Krajobrazowy Zespół
Manierystycznego Parku w Kalwarii Zebrzydowskiej (1999), Kościoły Pokoju
(luterańskie) w Jaworze i Świdnicy (2002), Szlak Architektury Drewnianej
(2003), Park Mużakowski (2004). Na świecie są to m. in.: Jerozolima, Watykan,
Pałac w Wersalu, Pałac Cesarski w Pekinie i inne.

www.kalwaria.ofm.pl/
Obserwuj wątek
    • hanys_hans Re: Kalwarie 13.05.07, 22:13
      Kalwaria Pacławska

      - niewielka miejscowość w południowo-wschodniej Polsce, tuż przy granicy z
      Ukrainą. Mała, niepozorna, lecz czarująca. Osadzona na szczycie wzgórza, które w
      biblijnym znaczeniu jest szczególnym miejscem spotkania Boga z człowiekiem.
      Otoczona piękną przyrodą, przez którą Bóg także przemawia do ludzkiego serca.
      Miejsce pątnicze - sanktuarium, które nie ogranicza się tylko do świątyni i
      klasztoru, ale rozciąga się na okoliczne wzgórza i doliny, łąki i lasy, i w
      swoich kapliczkach przybliża wiernym tajemnice wiary zaczerpnięte z życia
      Chrystusa Pana i Najświętszej Maryi Panny.

      Ze względu na szczególny kult Męki Pańskiej nazwane Jerozolimą Wschodu, ze
      względu na obecność cudownego obrazu Matki Bożej i umiłowanie Maryi przez
      wiernych, zwane Jasna Górą Podkarpacia. To miejsce wyjątkowe - święte, gdzie Bóg
      w tylko sobie wiadomy sposób rozlewa swe błogosławieństwo i ubogaca pątników
      swoimi łaskami.


      Zabytkowa świątynia wyszeptana od stuleci szmerem modlitw, czy drżąca od
      organowych głosów wtórujących kalwaryjskim pieśniom - tylko tu śpiewanym,
      przyjmuje każdego, kto chce się spotkać z Bogiem w sakramentach Kościoła czy na
      osobistej adoracji. Nieskazitelna zieleń otuli wszystkich, którzy tu szukają
      ciszy, piękna i ukojenia duszy. Kalwaryjskie tradycje i od dawien dawna
      pielęgnowane zwyczaje pomogą wiernym w prosty, a jakże wymowny sposób wyrazić
      miłość do Wszechmogącego Boga. Dom Pielgrzyma pokrzepi ciało posiłkiem i zapewni
      miejsce do snu, a płonące na ognisku polana stworzą niezapomniany klimat do
      radosnego przeżywania czasu w pielgrzymiej wspólnocie.

      www.kalwaria.franciszkanie.pl/
      • hanys_hans Re: Kalwarie 13.05.07, 22:15
        Kalwaria Wejherowska

        Kalwaria Wejherowska była czwartą z kolei kalwarią powstałą w czasach
        Rzeczypospolitej szlacheckiej - po Zebrzydowskiej, Pakoskiej i Żmudzińskiej.
        Inicjatorem jej utworzenia i głównym fundatorem był wojewoda malborski Jakub Wejher.

        Starania o zgodę władz kościelnych Wejher wszczął prawdopodobnie równocześnie z
        lokowaniem Wejherowskiej Woli, późniejszego Wejherowa. Wojewodę wspierali w
        działaniach archidiakon pomorski Jan Mateusz Judycki oraz opat cystersów
        oliwskich Aleksander Kęsowski. To właśnie jeden z cystersów oliwskich, ojciec
        Robert z Werden wyliczył odległości pomiędzy stacjami przyszłej kalwarii
        opierając się na faktycznych pomiarach Drogi Chrystusa w Jerozolimie i oznaczył
        w terenie lokalizację przyszłych kaplic krzyżami. Wg lokalnej tradycji pomiarów
        Drogi Chrystusowej dokonał osobiście, odwiedzając Jerozolimę, wg niektórych
        historyków oparł je o ustalenia XVI-wiecznego badacza Krystiana Adrichomiusa.

        Jednym z elementów zmierzających do wybudowania kalwarii było sprowadzenie do
        Wejherowa konwentu Franciszkanów Ściślejszej Obserwacji. Wprawdzie główne
        zadanie reformatów polegało na szerzeniu wiary katolickiej m. in. poprzez
        edukację, ale w zamyśle Wejhera zakonnicy mieli opiekować się przyszłą kalwarią.

        Jak tylko bp włocławski i pomorski Mikołaj Albert Gniewosz z Aleksandrowa
        zezwolił na budowę kalwarii (9 czerwca 1649 r.) od razu przystąpiono do
        wznoszenia kaplic. Ich fundatorami byli nie tylko Jakub Wejher i członkowie jego
        rodziny, ale też współpracownicy i przyjaciele wojewody: archidiakon Jan Mateusz
        Judycki, opat Aleksander Kęsowski, dworzanie Wejhera. Intensywne prace przerwał
        najazd szwedzki, tak iż budowa 24 kaplic kalwarii trwała do 1666 r. Inicjator
        budowy, Jan Wejher, który ufundował 11 kaplic już wtedy nie żył, ale jego
        "patronat" trwał nadal - w obliczu szwedzkiego zagrożenia wojewoda przekazał
        znaczny depozyt pieniężny miastu Frydląd (dziś Debrzno) z przeznaczeniem na
        utrzymanie kalwarii, z którego odsetki wypłacane były opiekującym się kalwarią
        franciszkanom do końca XVII w.


        Kościół szybko docenił znaczenie Kalwarii Wejherowskiej znajdującej się na
        terenie silnych wpływów reformacji (większość mieszkańców Pomorza była
        protestantami). Dlatego już w 1661 r. na prośbę Jakuba Wejhera Ojciec Święty
        Aleksander VII wydał bullę przyznającą na lat dziesięć odpust zupełny pątnikom
        odwiedzającym kalwarię. Jako że liczba pielgrzymów wciąż rosła, przywilej
        papieski był kilkakrotnie odnawiany, aż w 1717 r. Święta Kongregacja Odpustów i
        Relikwii zadecydowała przyznać Wejherowu odpust zupełny na wieczność. W tym też
        samym roku franciszkanie rozpoczęli wydawanie Modlitewników Kalwaryjskich dla
        pielgrzymów - wpierw po polsku, później także po niemiecku.

        Po Wejherze patronami kalwarii niezmiennie byli kolejni właściciele miasta. W
        poł. XVIII w. Przebendowscy odnowili część kaplic i wybudowali Bramę Oliwską,
        przy której witano pielgrzymów. Ponowny remont kalwarii zlecili w 2 poł. XIX w.
        Keyserlingkowie. Wówczas to kilka barokowych kaplic zostało osłoniętych ryglową
        obudową, a w miejscu najbardziej zniszczonej Kaplicy nad Cedronem wybudowano nową.

        Kalwaria Wejherowska, jako silny ośrodek wiary katolickiej i polskości została w
        dużym stopniu zdewastowana przez nazistów w czasie II wojny światowej. Remont,
        przeprowadzony w latach 50. XX w. był powierzchowny i polegał głównie na
        odtworzeniu lub uzupełnieniu zniszczonego przez Niemców wystroju. Ponieważ cenny
        nie tylko ze względu na duchowe znaczenie zabytek niszczał nadal, władze
        Wejherowa wszczęły w 2004 r. starania o przyznanie z funduszy Unii Europejskiej
        środków na remont i modernizację Kalwarii. Przełomowym był rok 2005, w którym
        miastu została przyznana dotacja w wysokości 10,3 mln zł na projekt "Zachowanie
        i udostępnienie dziedzictwa Pomorza poprzez utworzenie Parku Kulturowego w
        Wejherowie". W ramach realizacji projektu w 2006 r. rozpoczęto remont kaplic
        kalwaryjskich.

        www.kalwariawejherowska.pl/pl/index.php
        • hanys_hans Re: Kalwarie 13.05.07, 22:19
          Kalwaria Pszowska

          Pszów powiat Rybnicki Górny Śląsk Kalwaria.



          Kościół Zmartwychwstania Pańskiego jest XV stacją Kalwarii Pszowskiej.

          * W 1911 proboszcz pszowski ks. Brunon Laska wybudował obecny kościół i dwie
          stacje. Poświęcenie nastąpiło we wrześniu 1911 roku. Na przeszkodzie budowy
          dalszych kaplic stanęła I wojna światowa. Dopiero w styczniu 1928/29 proboszcz
          pszowski ks. Kanonik Mikołaj Knosała wybudował resztę kaplic obecnej Drogi
          Krzyżowej.

          * Przy kościele Zmartwychwstania Pańskiego wybudował sobie dom proboszcz
          Rydułtów ks. Wojciech Urban, w którym zamieszkał w 1964r. Ustanowiony został 29
          XII 1964 rektorem tegoż kościoła i zaczął w nim odprawiać codziennie Mszę św.
          Przy kościele tym utworzono 9 VI 1978 stację duszpasterską. Jej teren stanowią
          odłączone końcówki parafii Rydułtów, Pszowa i Krzyżkowic.

          * W 1981, z powodu szkód górniczych, przeprowadzono generalny remont
          kościoła. Dobudowano wtedy chór i przedsionek. Budynek gospodarczy przerobiono
          na salkę katechetyczną. -W 1987 wystawiono obok kościoła stalową dzwonnicę, w
          której umieszczono dwa dzwony, zabudowano nowe witraże, zmieniono wystrój
          kościoła. Przy kościele wzniesiono kaplicę Matki Bożej Szensztackiej, której to
          kult przyszedł z macierzystej parafii św. Jerzego.

          * W 1999 roku postawiono lampy oświetlające całą kalwarię, zamontowano
          siedem reflektorów oświetlających bryłę kościoła, zakupiono nowe organy cyfrowe,
          nagłośnienie kościoła, a w ostatnim czasie zainstalowano centralne ogrzewanie na
          gaz.

          * Dekretem 28.03.1999 – ks. Arcybiskup Metropolita Katowicki Damian Zimoń
          eryguje samodzielną i pełnoprawną Parafię Zmartwychwstania Pańskiego w Kalwarii
          Pszowskiej.

          * Do tej wspólnoty należy zaledwie tysiąc parafian, co sprzyja tworzeniu się
          prawdziwie rodzinnej atmosfery. Ogromne poświęcenie i oddanie parafian sprawiły,
          że kościółek stał się ich dumą i chlubą. Pielgrzymki do miejsc świętych
          ubogacają życie tej maleńkiej wspólnoty.

          www.kalwaria.pszowska.katowice.opoka.org.pl/historia/historia.html
    • gryfny Re: Kalwarie 13.05.07, 22:20
      na liscie UNESCO
      www.sciaga.pl/tekst/39535-40-polska_zabytki_unesco
      • hanys_hans Re: Kalwarie 13.05.07, 22:23
        Kalwaria Piekarsko


        "Piekaryś sobie obrała
        Panno Marya
        Jest ozdobą Twoją ta Kalwarya,
        Góra święta obstrojona
        Męka Pańska przedstawiona
        dla grzeszników"

        nieznany autor, Piekary - 1903

        Czas Budowy - projektodawcy i budowniczowie.

        31 grudnia 1854 roku ks. Jan Alojzy Ficek oficjalnie ujawnił zamysł
        wybudowania Kalwarii na wzgórzu Cerekwica. Zamysł ks. Ficka przybrał realne
        kształty dopiero za czasów ks. Bernarda Purkopa, piekarskiego proboszcza w
        latach 1862 - 1882. Dzięki jego staraniom, w drodze umów, negocjacji i zamiany
        gruntów, uzyskany został teren całego wzgórza pod budowę przyszłego obiektu
        pątniczego.
        W 1868 roku ks. Purkop przeniósł na Cerekwicę statuę Matki Bożej Niepokalanie
        Poczętej, która odtąd miała "czuwać nad wzgórzem, zachowując je jedynie dla
        celów religijnych". Na początku lipca 1869 roku ks. Purkop poinformował o
        gotowej koncepcji zabudowy Cerekwicy kaplicami Drogi Krzyżowej. W tym też
        miesiącu zawiązany został pierwszy społeczny komitet budowy Kalwarii, w skład
        którego weszli piekarzanie cieszący się nieskazitelnym autorytetem religijno -
        społecznym. Pierwsza kaplica wystawiona została jeszcze w 1869 roku, a do 1882
        roku wybudowano dalszych pięć kaplic.
        Głównym budowniczym Kalwarii był jednak ks. Leopold Nerlich - proboszcz
        piekarski (1882 - 1895), zwany też "fundatorem Kalwarii i mężem opatrznościowym
        dla Piekar".


        Kontynuował On rozpoczęte przez ks. Purkopa dzieło rozbudowania Kalwarii.
        Nowego rozplanowania kaplic i ścieżek kalwaryjskich dokonał o. Władysław
        Schneider - franciszkanin znający bardzo dobrze układ Kalwarii Jerozolimskiej.
        Pracami budowlanymi kierował honorowo Karol Ogórek - budowniczy z Szarleja. Przy
        budowie pracowali górnicy i hutnicy całkowicie dobrowolnie i bezinteresownie.
        Ich rodziny wykonywały prace pomocnicze. Włościanie dostarczali furmanki do
        przewozu materiałów budowlanych, a ofiarność wszystkich, całego ludu śląskiego
        umożliwiała zgromadzenie niezbędnych funduszy na budowę, wyposażenie i wystrój
        kaplic. Dzięki tej ofiarności na prawie 10 hektarach wybudowano 14 kaplic Drogi
        Krzyżowej, 15 kaplic różańcowych i 11 innych, związanych z życiem Chrystusa i
        Jego Matki.
        Budowę Kalwarii rozpoczętą przez ks. L. Nerlicha, zakończył jego brat, ks. Karol
        Nerlich - proboszcz Piekar od 1895 do 1900 roku. Prawdopodobnie za jego czasów
        przedłużono niektóre ścieżki kalwaryjskie oraz wbudowano pięć ambon - kazalnic,
        wykonanych z miejscowego kamienia wapiennego.
        Konsekracja

        Uroczystość konsekracji Kalwarii poprzedziły misje święte, które rozpoczęły
        się 10 czerwca 1896 roku. Nauki w języku polskim i niemieckim głosiło pięciu
        misjonarzy. Po raz pierwszy też piekarzanie udekorowali domy i ulice zielenią i
        kwiatami. 21 czerwca 1896 roku, w obecności wielu kapłanów i 175 tysięcy
        wiernych, wrocławski biskup - książę kardynał Jerzy Kopp poświęcił wszystkie
        obiekty sakralne wraz z kościołem Zmartwychwstania Pańskiego. W czasie
        uroczystości konsekrator podkreślił, że "Kalwaria stanowi dumę nie tylko Górnego
        Śląska i diecezji wrocławskiej, ale i katolików całego świata".

        Kościół Zmartwychwstania Pańskiego

        Wzniesiony został na szczycie wzgórza, w stylu neogotyckim według projektu
        architekta Juliusza Kapackiego. Budowany w latach 1893 - 1896 stanowi skupienie
        XI, XII i XIII stacji Drogi Krzyżowej w jednej budowli. Takie usytuowanie stacji
        warunkowało uzyskanie zgody władz pruskich na budowę najokazalszego obiektu na
        piekarskim wzgórzu. Pierwszą mszę św. w kościele Kalwaryjskim celebrował w dniu
        23 czerwca 1896 roku o. Władysław Schneider - projektodawca Kalwarii.
        Kaplice - stacje Drogi Krzyżowej

        Kaplice zaprojektowane przez Edwarda Schneidera, zbudowane są w różnych stylach
        architektonicznych i urozmaiconym układzie urbanistycznym. Rozmieszczono je tak,
        aby pielgrzymom ułatwić swobodne przemieszczanie się. We wszystkich kaplicach
        nad drzwiami, w drewnianych krzyżach umieszczono pod szybkami kamyki z
        Jerozolimskiej Drogi Krzyżowej. We wschodniej części Kalwarii znajduje się Ogród
        Oliwny z Doliną Jozefata. W Ogrodzie Oliwnym już w 1890 roku posadzono 42
        gatunki egzotycznych drzew i krzewów. Jest też Góra Oliwna z drewnianą rzeźbą
        Chrystusa modlącego się przed męką i nieco oddalone kamienne figury śpiących
        Apostołów Piotra, Jakuba i Jana oraz most na rzece Cedron. Historyczne sceny z
        ostatnich dni Chrystusa przedstawiają ponadto dodatkowe kaplice: Wieczernik,
        Dwór Annasza, Dom Piłata, Pałac Kajfasza, Pałac Heroda. Osobliwą Kaplicą są
        Gradusy - Święte Schody.

        Kaplice Różańcowe

        Na obrzeżu wzgórza, wzdłuż kalwaryjskiego muru zbudowano 15 kaplic różańcowych.
        Każde pięć kolejnych kaplic symbolizujących tajemnice radosne, bolesne i
        chwalebne, zbudowano w innym stylu i dlatego już z zewnątrz łatwo je rozróżnić.
        Dodatkowo wzniesiono kaplice: św. Heleny, która odnalazła drzewo Krzyża Św. Jest
        też grób Matki Bożej.
        Kalwaria - cienista Świątynia

        Równocześnie z budową kaplic sadzono drzewa. Wzdłuż kalwaryjskich ścieżek i
        między kaplicami rosną okazy buka zwyczajnego i robinii akacjowej, a także
        drzewa o pięknym pokroju jak klony zwyczajne, jawory, lipy drobno - i
        szerokolistne, kasztanowce zwyczajne, sosny zwyczajne i modrzewie europejskie.
        Pokryte bogatą roślinnością kalwaryjskie wzgórze stanowi jedyną w swoim rodzaju
        zacienioną i wyciszoną oazę, z niepowtarzalną atmosferą sprzyjającą
        wypoczynkowi, rozmyślaniom i modlitwie.

        www.dekanat-piekary-sl.katowice.opoka.org.pl/
        • rita100 Re: Kalwarie 13.05.07, 22:27
          Hany, pisz w tytule wpisu, jaka to Kalwaria. Zaraz przyniosę Kalwarię Warmińską.
        • hanys_hans Re: Kalwarie 13.05.07, 22:27
          Kalwaria Tokarska

          Zespół rzeźb plenerowych na zboczu Urbaniej Góry

          Szczególnym zabytkiem kultury jest mała Kalwaria Tokarska-zespół rzeźb
          plenerowychna północnym zboczu Urbaniej Góry. Dzieło Józefa Wrony miejscowego
          rzeźbiarza. Przepięknie prowadzoną drogą wśród pól i łąk wspinamy się na łagodne
          zbocze. Piękne widoki wynagrodzą nam sowicie trudy pieszego spaceru, a ustawione
          w wielu uroczych miejscach ławeczki pozwolą odpocząć. Na początku lat
          osiemdziesiątych Pan Józef Wrona podjął budowę niezwykłego dzieła - Małej
          Kalwarii na stoku Urbaniej Góry. W 1982 r. nad wąwozem biegnącym w górę od
          rodzinnego domu umieścił artysta w naturalnej grocie pierwszą wyrzeźbioną przez
          siebie figurę Matki Boskiej Niepokalanie Poczętej. Była to drewniana rzeźba
          polichromowana. Z biegiem lat jednak uległa, pod wpływem wilgoci spróchnieniu.
          Józef Wrona wykonał kopię tamtej figury lecz tym razem w kamieniu. Obok źródełka
          wypływającego spod groty znalazła miejsce ławka i kubek zimnej wody dla
          strudzonego wędrowca wspinającego się pod stromą górę. Nieopodal nad przepaścią
          postać Anioła Stróża przeprowadza przez kładkę małą dziewczynkę. W następnym
          roku na dużym, usypanym ziemnym kopcu umieścił artysta w kapliczce postać
          Chrystusa Frasobliwego. U podnóża kopca każdy przechodzień przeczyta napis "
          Szczęść Boże tym co żywią i bronią". W pobliżu znajduje się kolejne dzieło tego
          wspaniałego człowieka. Jest to kamienna kaplica z Chrystusem u słupa. Posiada
          ona półokrągłe sklepienie zrobione z kamienia starej piwnicy. Biczowany Chrystus
          to rzeźba naturalnej wielkości przedstawiająca ogromne męki. Niegdyś mieścił się
          tam " Upadek pod krzyżem", ale został skradziony. W piwnicy tej znajdują się
          księgi pamiątkowe, do których każdy może złożyć swój podpis i owoc przeżyć
          związanych z tym miejscem. Idąc w górę osiągamy miejsce, z którego rozciąga się
          urzekający widok. Artysta potrafił ujarzmić sączący się strumyczek i zmienić go
          w taflę uroczego jeziorka. Jest ono efektem mozolnej pracy. Znajduje się tam
          fontanna tryskająca w górę. Na środku stawu przymocowana jest łódź z rzeźbą Pana
          Jezusa, który przekazuje św. Piotrowi klucze. Na łodzi widnieje napis "Piotrze
          paś owieczki moje". Na tle pól powyżej sadzawki bieleje kapliczka Matki Boskiej
          Fatimskiej. Zrobiona jest w formie słupa. W podobnej kapliczce wykonanej w 1994
          r. umieszczone są kamienne postacie świętej Rodziny. Jeszcze jednym przykładem
          kapliczki słupowej jest kapliczka poświęcona św. Franciszkowi. Idąc w kierunku
          szczytu stromej góry napotykamy jeszcze 14 kapliczek stanowiących jednocześnie
          stacje drogi krzyżowej. Artysta doskonale wkomponował swoje dzieło w leśny
          krajobraz. Płaskorzeźby te były wykonane w bardzo krótkim czasie, zaledwie kilku
          tygodni , gdyż uroczystość Bożego Ciała w 1995 r. zbiegła się z wizytą
          duszpasterską ks. biskupa Stanisława Smoleńskiego. Przy tej okazji została
          poświęcona Kalwaria Józefa Wrony i znajdująca się na niej droga krzyżowa. Na
          samym szczycie góry znajduje się monumentalny krzyż prawie 10 metrowej
          wysokości. Do niego przytwierdzona jest postać ukrzyżowanego Chrystusa. Z pod
          stóp krzyża rozciąga się piękna panorama Tokarni . Kalwaria będąc dziełem życia
          Józefa Wrony jest sukcesywnie rozbudowywana.

          www.tokarnia.info.pl/php/modules.php?name=Content&pa=showpage&pid=14
          • hanys_hans Re: Kalwarie 13.05.07, 22:35
            Kaplica Górska i Droga Kalwaryjska

            Ponad miasteczkiem, po prawej stronie Nysy Kłodzkiej wznosi się Góra Bardzka,
            zwana również Kalwarią. Jest to, o czym się dziś często nie pamięta, odrębne
            miejsce kultu Maryjnego w Bardzie. Według przekazów w początkach XV wieku
            objawiła się Matka Boża płacząca nad niedolą, jaka czekała ludzi podczas
            nadciągającej wojny. Jako znak prawdziwości objawienia a zarazem jako pamiątkę
            po sobie, pozostawiła na skale objawienia ślady swoich stóp i rąk. Na miejscu
            objawień w latach 1617 - 1619 wzniesiono kaplicę z kamienia łupanego. W 1608 r.
            kamień na którym widniały ślady stóp Matki Bożej, był jeszcze cały. Parę lat
            później został pokruszony przez pielgrzymów jako pewnego rodzaju relikwie.
            Dzisiejsza stopka znajdująca się za kaplicą jest zrobiona w późniejszym okresie,
            na pamiątkę tej właściwej. Natomiast w miejscu prawdziwej stopy obecnie stoi ołtarz.

            Do Górskiej Kaplicy prowadziły trzy drogi określane - w zależności od tego skąd
            przybywali pątnicy - jako czeska, polska i niemiecka. Główna (niemiecka), zwana
            od czasów wystawienia kapliczek drogi Krzyżowej - Kalwaryjską, wiedzie przez
            malowniczy jar, którego dnem płynie potok, mający swe źródło w jego górnej
            części. Dalej droga wspina się stromymi zakosami na niższy szczyt, skąd rozciąga
            się piękny widok na miasto. Obecnie murowane stacje Drogi Krzyżowej zbudował
            proboszcz Fr.Miller w latach 1833-1839: są to prostokątne słupy o skromnych
            formach klasycystycznych. Z łąki nad prawym brzegiem Nysy prowadzi bardzo stroma
            ścieżka prosto na szczyt Kalwarii. Kiedyś chodzili nią z godną podziwu
            wytrwałością Czesi i dlatego nazwano ją Czeską Drogą. W 1870 roku ze względu na
            bezpieczeństwo pielgrzymów, oficjalnie zabroniono tamtędy się przemieszczać.
            Trzecia droga, prowadząca do kaplicy przez wieś Janowiec, nazywała się Polską
            Drogą. Zachowane stacje pochodzą z 1822 r. Po latach zapomnienia poddano je
            renowacji. Aktu ich ponownego poświęcenia dokonał w 1988 r. ks. Bp. J.Pazdur z
            Wrocławia.

            Pomiędzy stacjami Drogi Krzyżowej znajduje się siedem murowanych kapliczek ze
            scenami: Proroctwa Symeona, Ucieczki do Egiptu, Pozostania Pana Jezusa w
            Świątyni, Spotkania na Drodze Krzyżowej, Śmierci Jezusa na Krzyżu, Zdjęcia z
            Krzyża i Złożenia do grobu. Pochodzą one z początku XVIII wieku, zaś obrazy w
            nich namalowane z 1894 roku. Po II wojnie światowej kapliczki uległy znacznemu
            zniszczeniu. W 1987 roku wszystkie kapliczki wyremontowano.
            • hanys_hans Re: Kalwarie 13.05.07, 22:37

              GÓRY STOŁOWE

              SZCZYTNIK - KALWARIA GÓRSKA

              www.pttk.strzelin.pl/galeria/stolowe/szczytnik_kal/index.htm
              • hanys_hans Re: Kalwarie 13.05.07, 22:41
                Przegląd polskich kalwarii

                ZNANE POLSKIE KALWARIE

                Kalwaria Zebrzydowska – w mieście Kalwaria Zebrzydowska na południu Polski, w
                woj. małopolskim, w powiecie wadowickim, ok. 30 km na południowy zachód od
                Krakowa, na stokach góry Żar. Najstarsza w Polsce, założona w 1604 r. przez
                Mikołaja Zabrzydowskiego, wytyczona przez ks. Szczęsnego Żebrowskiego i
                planowana przez komisarza Ziemi Świętej franciszkanina Jana Chryzostoma z Capranica.
                www.kalwaria.ofm.pl/
                Kalwaria Pakoska – w miejscowości Pakość nad Notecią, w niewielkiej kotlinie na
                pograniczu Wielkopolski i Kujaw, 40 km na południe od Bydgoszczy, 12 km od
                Inowrocławia. Ufundowana przez Michała Działyńskiego w latach 1629-1635,
                inspirowana przez proboszcza ks. Wojciecha Kęsickiego, przekazana reformatom w
                1647 r.
                www.pakosc.pl/galeria/thumbnails.php?album=1
                Kalwaria Wejherowska /Kaszubska/ - w miejscowości Wejherowo na Pojezierzu
                Kaszubskim, 30 km od Gdyni. Założona w 1649 r. przez Jakuba Wejhera, wojewodę
                malborskiego, składała się z 23 kaplic, obsługiwali ją reformaci.
                www.kalwariawejherowska.pl/pl/index.php
                kalwaria-wejherowska.republika.pl/
                Kalwaria Wambierzycka – we wsi Wambierzyce w Sudetach, w woj. dolnośląskim, w
                powiecie kłodzkim, ok. 20 km od Kłodzka i ok. 10 km od Dusznik. Kalwaria Kłodzka
                lub Dolnośląska. Nazywana jest też Jerozolimą Dolnośląską. Założył ją właściciel
                miasteczka D.Paschazjusz von Osterberger w 1681 r. Jest wciąż rozbudowywana,
                aktualnie liczy 101 obiektów. Kustoszami przy sanktuarium maryjnym są ojcowie
                jezuici.
                www.wambierzyce.pl/sanktuarium/index.htm
                Kalwaria Krzeszowska – we wsi Krzeszów w Sudetach, w woj. dolnośląskim, w
                powiecie kamiennogórskim. Założ. w 1669-1670 przez opata Bernarda Rosę. Jest to
                droga męki Pańskiej przy kościele cystersów w Krzeszowie.
                gabrowski.krzeszow.net/
                Góra Świętej Anny – na wzniesieniu zwanym Górą św. Anny, na Śląsku, ok. 30 km od
                Opola. Założona przez Jerzego Adama Gaschina w latach 1700-1709. Oddana pod
                opiekę franciszkanom w 1764 r.
                www.swanna.pl/
                www.ggn.kuria.gliwice.pl/2002/index.php?numer=11&art=01
                Kalwaria Pacławska – we wsi Kalwaria Pacławska, na wschodnim Podkarpaciu, ok. 25
                kilometrów na południe od Przemyśla, niedaleko granicy z Ukrainą. Ufundowana w
                1668 roku przez A.M. Fredrę i oddana franciszkanom konwentualnym.
                www.kalwaria.franciszkanie.pl/
                Kalwaria Wielewska /Kaszubska/ – w miejscowości Wiele pod Chojnicami na
                Pojezierzu Kaszubskim, ok. 40 km od Chojnic. Założ. w 1915 r.
                www.szramka.republika.pl/mapy/wiele.htm
                Kalwaria Warmińska – we wsi Głotowo na Warmii, w woj. warmińsko-mazurskim, w
                powiecie olsztyńskim, około 30 kilometrów od Olsztyna. Założ. w latach 1878-1894.
                www.glotowo.net/
                Kalwaria Piekarska - w Piekarach Śląskich, wchodzi w skład Sanktuarium Matki
                Sprawiedliwości i Miłości Społecznej. Poświęcona w 1896 r. z 25 kaplicami.
                Założ. przez ks. J.A.Ficka, ks. Bernarda Purkopa i ks. Leopolda Noelicha przy
                współpracy O. Schneidera.
                www.dekanat-piekary-sl.katowice.opoka.org.pl/
                Kalwaria Ujska – w mieście Ujście w woj. wielkopolskim, w powiecie pilskim, na
                stromej skarpie Doliny Noteci. Założ. w 1893 r.
                www.panorama-miast.com.pl/44/html/kalwariapol.htm
                Kalwaria Wąsoska – w miejscowości Wąsosz Górny, w zakolu Warty, około 40 km na
                północ od Częstochowy
                www.niedziela.pl/artykul_w_niedzieli.php?doc=kalwaria-wasosz&nr=2
                Kalwaria Tokarska – we wsi Tokarnia w obrębie Beskidu Makowskiego w woj.
                małopolskim, w powiecie myślenickim, ponad 50 km od Krakowa, przy trasie Kraków
                – Zakopane
                www.tokarnia.info.pl/php/modules.php?name=Content&pa=showpage&pid=14
                Kalwaria na Cierniaku – położona w lesie na północno-wschodnim stoku góry
                Cierniak przy wsi Radochów w woj. dolnośląskim, w powiecie kłodzkim
                www.gmerek.net.pl/galeria-cierniak/thumb.html
                Kalwaria Śląska – Katowice-Panewniki, w woj. śląskim, założ. po 1908 r.
                www.panewniki.pl
                Kalwaria Pszowska – w miejscowości Pszów w południowo-zachodniej części woj.
                śląskiego na szlaku Pszczyna - Wodzisław Śląski – Racibórz
                www.kalwaria.pszowska.katowice.opoka.org.pl/
                Kalwaria Wągrowiecka – w miejscowości Wągrowiec w północno-wschodniej
                Wielkopolsce, 50 km na północ od Poznania, 70 km od Bydgoszczy i Piły
                www.przk.pl/przewodnik.php?id_art=3783
                Kalwaria Krasnobrodzka – w miejscowości Krasnobród w powiecie zamojskim w
                województwie lubelskim (27 km od Zamościa, 107 km od Lublina)
                www.ists.pl/boruta/drogakrzyzowa.html
                Kalwaria Górska na Szczytniku - na terenie Dolnego Śląska, w okolicach Szczytnej
                i Polanicy Zdroju, wystarczy dotrzeć na Szczytnik - 590 m npm. (można tam dojść
                szlakiem turystycznym z Polanicy Zdroju - ok. 1,5 h, ze Szczytnej - kilkanaście
                minut, a nawet dojechać samochodem), idąc żółtym szlakiem w kierunku Polanicy
                Zdr., po kilku minutach zobaczymy drogowskaz, który skieruje na leśną ścieżkę,
                oznaczoną biało-czerwonymi znakami
                nowezycie.archidiecezja.wroc.pl/numery/032001/09.html
                www.gmerek.net.pl/galeria-kalwaria-na-szcytniku/index.htm
                Kalwaria w Porębie – w miejscowości Poręba na ziemi kłodzkiej
                gmerek.net.pl/galeria-kalwaria-w-porebie/thumb.html


                KALWARIE MNIEJSZE I ZAPOMNIANE:

                Kalwaria w Bardzie Śląskim - miasto położone w Sudetach Środkowych nad Nysą Kłodzką
                www.mismoczyk.republika.pl/rzepin/bardo.htm
                www.sankt_bardo.opoka.net.pl/pl3.html
                Kalwaria Ujazdowska – ufundowana w 1726 r. przez króla Augusta II, ciągneła się
                od końca Nowego Światu do Zamku Ujazdowskiego. Kapliczki nie zachowały się długo
                z racji rozwoju urbanistycznego miasta.
                www.samper.pl/swiatynia_opatrznosci/broszura/
                Kalwaria w Zgorzelcu - miasto w południowo-zachodniej Polsce w woj.
                dolnośląskim, przy międzynarodowej trasie A-4
                www.powiat.zgorzelec.pl/cms/content/repository/szlak/przetur.pdf
                Kalwaria
        • szwager_z_laband Re: Kalwarie 13.05.07, 22:27
          na Anabergu tysz je przeca kalwaria!
      • gryfny Re: Kalwarie 13.05.07, 22:27
        www.unesco.de/350.html
        nawet 2 wiecyj w Polsce, jak podaje polsko lista
        • rita100 Re: Kalwarie 13.05.07, 22:44
          Kalwaria Warmińska w Głotowie k. Dobrego Miasta
          www.foto.kai.pl/?wp=display&did=1051
          Glotowo (nazywane także Głotowo, a w języku niemieckim Glotau) leży zaledwie 4
          kilometry od Dobrego Miasta. To bardzo stara warmińska wieś, pierwsze wzmianki
          pochodzą z 1290 roku. Dziś mieszka w niej około 450 osób. Pierwszymi osadnikami
          byli pogezańscy Prusowie.
          W początkach swego istnienia była wielokrotnie atakowana, palona i niszczona
          przez pogańskich Prusów i Litwinów. Z jednym z takich najazdów wiążą się
          początki Glotowa jako sanktuarium Świętego Sakramentu, czyli Hostii. W 1300
          roku mieszkańcy wsi w obawie przed nadciągającym atakiem Litwinów uciekli do
          pobliskich lasów, a przed ucieczką zabrali z kościoła puszkę z hostią, którą
          zakopali na pobliskim polu. Wieś została zniszczona, kościół spalony, pozostali
          przy życiu mieszkańcy Glotowa nie potrafili odnaleźć miejsca, gdzie ukryli
          hostię. Minęło wiele lat.
          Oto, co stało się później
          Woły pracowicie ciągnęły sochę, za którą równomiernym krokiem podążał oracz.
          Szeroki pas urodzajnej ziemi, poznaczony równo świeżymi skibami, pozostawał w
          tyle. Słońce powoli chyląc się za horyzont kładło wydłużone cienie. Człowiek
          podniósł wzrok i krzyknął na zwierzęta, które zmęczone całodzienną pracą,
          zwalniały idąc pod górę ku szczytowi pagórka. Orka dobiegała końca, będzie
          chleb.
          Nagle socha zaparła się, woły szarpnęły mocniej i na boku znieruchomiała duża
          gruda ziemi. Zaprzęg stanął. Zniecierpliwiony oracz w pierwszej chwili chciał
          skarcić zwierzęta za lenistwo, lecz oszołomiła go nagła zmiana, jaka nastąpiła
          w otoczeniu. Pole rozjaśniło się jak w południe, a blask dochodził gdzieś z
          podziemi, oświetlając klęczące woły wpatrzone w jeden punkt. Źródło światłości
          znajdowało się między oblepionymi ziemią resztkami jakiegoś naczynia. Był to
          kielich, a w nim śnieżno biała hostia, Chleb Żywy.
          Obok kościoła w malowniczym wąwozie znajduje się Kalwaria Warmińska, zwana też
          Warmińską Jerozolimą. W drugiej połowie XIX w. zamożny mieszkaniec Głotowa
          Johannes Merten udał się z pielgrzymką do Ziemi Świętej. Stamtąd przywiózł
          pomysł wybudowania w swojej wsi Kalwarii wzorowanej na jerozolimskiej. Małe
          kamyki, które znalazł na Drodze Krzyżowej w Jerozolimie, zabrał ze sobą jako
          relikwie, by umieścić je w mających powstać kaplicach-stacjach.

          Budowę głotowskiej Kalwarii rozpoczęto 22 lipca 1878 r.
          • szwager_z_laband Re: Kalwarie 13.05.07, 22:53
            tych kalwariow je tela ze to mi wyglondo na temat bez konca:)

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka