Prośba o pomoc! IIA czy IIB?

[basha79]

Witam,
Niestety nas również spotkało to nieszczęście! 2.06.2010 nasza 14-miesięczna
córeczka poparzyła sobie rączkę gorącą herbatą. Na oddziale ratunkowym
określono je na IIA <1% ciała. Nałożono maść Argosulfan, gaziki i bandaż.
Wtedy rączka była "jedynie" zaczerwieniona z widocznym pomarszczonym
naskórkiem. Tego samego dnia wieczorem byłam zmuszona zmienić opatrunek,
ponieważ mała zwymiotowała akurat na tę rączkę. Moim oczom ukazał się ogromny
pęcherz. Tej samej nocy znowu zmieniałam opatrunek ponieważ pęcherz popękał i
rączka cała zamokła. W dniu wczorajszym (trzecia doba) poszłyśmy do kontroli
do szpitala. Lekarz szybkim rzutem oka ocenił oparzenie jako "powierzchowne" i
kazał kontynuować opatrunki z Argosulfanu. Rana była przykryta przebitym
pęcherzem, w jednym odkrytym miejscu sączyła. Tego wieczoru przy myciu martwy
naskórek z pęcherza się odmoczył i ukazała się rana właściwa. I tutaj pojawiły
się moje wątpliwości. Rana ma kształt sporego "kleksa" obejmującego część
ramienia, łokieć i część przedramienia (na grzbiecie ręki, nie obejmuje
wewnętrznej części ręki ani zgięcia łokcia). Na brzegach są jeszcze
pozostałości pęcherza (kolor brązowy), potem mocno przekrwione różowe pole,
które w centrum ma takie bledsze wysepki z widocznymi czerwonymi punkcikami
(wygląda to jak taka siateczka... kolor tych pól jest różowy, ale jaśniejszy
niż ta przekrwiona reszta dookoła). Dzisiaj na kolejnej wizycie kontrolnej na
moje pytanie o te bledsze pola lekarz stwierdził, że to nowy naskórek się tak
tworzy... Ale ja jakoś nie jestem przekonana i boję się, że te pola to jednak
głębsze uszkodzenia. Szczególnie, że znajdują się w centrum rany, czyli na
logikę pewnie tam gdzie herbata chlapnęła bezpośrednio. Dodatkowo zastanawia
mnie fakt, że córka nie wykazuje żadnych oznak bolesności i nawet przy zmianie
opatrunku nie płacze. Dzisiaj pierwszy raz rozpłakała się przy odkażaniu rany
jakimś roztworem (w domu stosowałam tylko mycie letnią wodą z mydłem).
Dostaliśmy tym razem opatrunek z Atrauman Ag i gazików nasączonych solą
fizjologiczną oraz wskazanie stosowania ich przez kolejne trzy dni bez żadnej
maści, a następnie opatrunki z Bactigrasu. Sama już nie wiem co o tym myśleć.
Bo jeśli te bledsze pola to jednak IIB, to czy leczenie powinno w tych
miejscach wyglądać inaczej? I czy w ogóle ten schemat leczenia jest dobry...?
Dodam, że nie konsultował nas specjalista od oparzeń, jedynie lekarz dyżurny
na oddziale ratunkowym (z tego co wiem w trakcie specjalizacji chirurgicznej).
Przeszukałam całe forum wzdłuż i wszerz i mam już mętlik w głowie. Chciałabym
zrobić wszystko co w mojej mocy i zareagować jak najszybciej kiedy jest
jeszcze czas na wdrożenie skutecznego leczenia. Bardzo proszę o odpowiedź
eksperta i wszystkich doświadczonych w temacie. Wiem, że nie da się postawić
diagnozy przez internet, ale może coś z mojego opisu da się wywnioskować...
Podsumowując: 1. Czy bledsze "nakrapiane" pola na mokrej przekrwionej ranie to
gojenie czy martwica? 2. Czy rana goi się od centrum czy od brzegów (jeśli
oczywiście jest jakiś standard...)? 3. Czy schemat 3 dni Argosulfan, 3 dni
Atrauman Ag, kolejne dni Bactigras to sensowna terapia przy IIA (IIB)? 4. Na
własną rękę wprowadziłam dzisiaj dodatkowo Scaldex (pochodzę z podkarpacia i
wiele ludzi z mojego otoczenia potwierdza zbawienne działanie kuracji
dr.Owoca, więc uczepiłam się jej jak ostatniej deski ratunku!) - czy podawanie
tej maści pod Atrauman, a potem pod Bactrigras ma sens tzn. czy działanie tych
specyfików w jakiś sposób się nie kłóci/wyklucza?
Jeszcze raz bardzo proszę o pomoc!

[dwyrzyk]

Szanowna Pani; Postepowanie przy tej rozległości prawidłowe,
niezaleznie pod tego, czy centralnie mamy IIA czy IIB. Scaldex pod
Bactigras? To maść do stosowania na otwarto, chyba
niepotrzebna "mieszanka". Warto poczekać parę dni o ocenić sytuację
ponownie. Pozdrawiam Dariusz Wyrzykowski

[basha79]

Panie Doktorze. Dziękuję bardzo za szybką odpowiedź. Dla lekarza to tylko 1%,
dla matki to znaczna część rączki ukochanego dziecka. Sam Pan rozumie, że emocje
biorą górę i człowiek próbuje wszystkiego co mu "internet do głowy
przyniesie"... Rozumiem, że te opatrunki mają zabezpieczać ranę i "nie
przeszkadzać" skórze w regeneracji. Dzisiaj zauważyłam przy zmianie opatrunku i
po umyciu, że w niektórych miejscach na powierzchni rany pojawiły się takie
jakby białe "farfocle". Czy rana się w ten sposób oczyszcza z martwych tkanek?
Czy to dobry znak? Czy to powinno być usuwane, czy samo zejdzie? Przepraszam, że
zadręczam, ale należę do tych, co to lubią zrozumieć zagadnienie, żeby przestać
się go bać. Pozdrawiam i jeszcze raz dziękuję!

[kasinekk]

Na kolejną wizytę oględzinową idzcie już do specjalisty od leczenia blizn, wtedy
juz powinien rozwiać Twoje wątpliwości.
Gratulacje, że tak dokładnie napisałaś o tym co zostało zastosowane na pierwszym
etapie leczenia.

[basha79]

Dzięki. Może ten mój przydługawy opis komuś się przyda skoro Pan Doktor ocenia
schemat leczenia jako prawidłowy. Niestety obawiam się, że w mojej mieścinie
nie znajdę specjalisty od blizn. Pozostaje dobry chirurg lub dermatolog...?
Dzisiaj rana wygląda dużo lepiej. Zaczyna przysychać i chyba pokrywa się
strupkiem w tych bledszych miejscach, które podejrzewam o głębsze uszkodzenie.
Wciąż mam nadzieję, że to się ładnie zagoi bez blizn... Mimo, że nie jest to
duża powierzchnia to plamy wielkości 50-groszówki (te głębsze miejsca) na takim
chudziutkim "patyczku" jawią mi się tragedią. Szczególnie, że chodzi o
dziewczynkę. Pocieszam się tym, że mogło być gorzej! Zapewne dla mam, które
walczą z poważniejszymi obrażeniami mój post wydaje się "banalny". Ale dla matki
każde choćby najdrobniejsze skaleczenie u własnego dziecka połączone z
cierpieniem urasta do rozmiaru tragedii. Tym bardziej, że tutaj najczęściej
wkrada się dodatkowo poczucie winy. Mnie cały czas mdli i słabi przy zmianie
opatrunków. Dobrze, że Maja jest dzielna za nas obie! Pozdrawiam i dziękuję za
każdą poradę.

[basha79]

Pozwolę sobie wrócić do tematu... Rączka praktycznie się wygoiła. Pozostał
jedynie strupek na łokciu. Z pozostałej części złuszczyły się pozostałości po
pęcherzu i widać nowy naskórek. Oczywiście jest to na razie różowa plama, ale
zakładam, że to się wyrówna z czasem. Mam więc pytanie czy jeśli doszliśmy do
takiego etapu w 9 dni, to czy znaczy to, że nie będzie blizn (nie licząc tego
nieszczęsnego łokcia)? Czy teraz przejść jedynie do natłuszczania czy jednak
wprowadzić profilaktykę przeciwbliznową (maści, plastry)? Na tej różowej plamie
widać kilka miejsc, które są troszkę ciemniejsze (tam poparzenie było za pewne
głębsze)i generalnie mam wrażenie, że ta plama jest jakby troszkę wypukła, ale
być może to tylko złudzenie. Każda Państwa porada będzie dla mnie cenna. Pozdrawiam.

[basha79]

I jeszcze jedno pytanie do Pana Doktora. Być może mógłby Pan polecić jakiegoś
specjalistę z Podkarpacia, który oceniłby tę rączkę? Wiem, że dzieli nas cała
Polska, ale zapytać nie zaszkodzi...

[pinklady3]

basha u nas z takich czerwonych plamek zaczęły tworzyc się
zgrubienia i paskudne blizny, ale zaznaczam że u nas w tych
miejscach to był 3 stopień.

[dwyrzyk]

Szanowna Pani; Gojenie do 10 doby to REGENERACJA (BEZ BLIZNY);
zresztą gojenie 12,13..15 dni tez często bez blizny. Natłuszczać i
chronic przed słońcem. Pozdrawiam Dariusz Wyrzykowski

[dorota_g_79]

u mojej córci było podobnie. poparzenie IIa/IIb na rączce. też się szybko zagoiło i została różowa plama tylko w jednym miejscu tam gdzie się goiło dwa tygodnie było trochę ciemniejsze. lekarz kazał natłuszczać a miesiąc temu czyli 6 tygodni po oparzeniu zacząć smarować maściami na blizny (contractubex albo dermatix do wyboru). wg niego wszystko było ok. ale ja byłam trochę niepewna, bo zrobiły się takie małe zgrubienia z tego więc pojechałam do specjalisty od leczenia blizn i tu się okazało, że już nie jest tak kolorowo. powiedział, że te zgrubienia to blizna, która przerasta i trzeba jak najszybciej oprócz żelu silikonowego(który stosowałam miesiąc, bo tyle było odstępu między wizytami u tych lekarzy) uszyć dla córki rękaw uciskowy. bardzo się zdenerwowałam bo pan doktor powiedział,że spóźniłam się o miesiąc. a przecież miesiąc temu byłam z córką u lekarza specjalisty i to ordynatora i twierdził, że wszystko ok. a na wizytę u tego musiałam czekać też miesiąc. paranoja. dlatego jeśli coś cię niepokoi to jak najszybciej skonsultuj z innym lekarzem, bo tu czas ma duże znaczenie, a niestety do dobrego specjalisty na wizytę prywatną też się długo czeka

[pinklady3]

dorota i macie już rękawek?

Ja powiem Wam że co niektórzy lekarze to chyba serca nie mają.
my jak juz pisałam też trafilismy do doktora Kuzańskiego za późno o
całe 5 miesięcy.
bo nasza pani doktor tez mówiła że w porządku, tylko smarowac
contractubexem. A blizna sie rozrastałą ale skąd miałam wiedzieć,
przecież kompletnie nie miałam pojęcia o bliznach.
I mam trochę żal, bo pani doktor zamiast powiedziec "Słuchajcie,
rany są wyleczone a bliznami niech się zajmie specjalista" to
mydliła nam oczy że po contractubexie zejdzie. Szkoda że duma jej na
to nie pozwoliła bo ucierpiało nie jej ego a mój syn. Tacy lekarze
nie mają serca. Tylko kase prywatnie biorą za zdanie "prosze
smarować contractubexem".
Dlatego jak napisała dorota szukajcie specjalistów i się
konsultujcie bo często w tych wypadkach to gonitwa z czasem.
pozdrawiam

dodam tylko że u nas po 2 miesiącach masażu , rękawka uciskowego,
maści i jonoforezie są efekty z czego się cieszę.

[basha79]

Dziękuję wszystkim za porady. Dzisiaj byłam z małą u rodzinnego i podobnie jak
Pan Doktor kazano nam jedynie natłuszczać. Mnie osobiście się ta rączka nie
bardzo podoba... Większa część tam gdzie zagoiło się szybko jest gładka, ale
oczywiście przebarwiona. Kolor zmienia się w zależności o temperatury ciała i
otoczenia (przy smarowaniu jakby znika, czasem jest kawowa, czasem różowieje).
Dzisiaj u nas trochę chłodniej i kolor "kleksa" jakby sinawy. Na samym łokciu
chyba tworzy się jednak blizna. Wygląda to tak jak "zwykła" różowa blizna po
upadku np. Powierzchnia jakby nierówna (cętkowana) i jeszcze się trochę
złuszcza. Póki co natłuszczamy. Pocieszam się tym, że to dopiero 13 dzień...
Poza tym nie jest to duża powierzchnia, może 3 x 15 mm i drugie trochę mniejsze
miejsce. No i na łokciu. Tam zwykle ma się jakieś blizny z dzieciństwa... W
mojej miejscowości nie bardzo mogę liczyć na fachową pomoc. Pewnie najbliższy
specjalista znalazłby się w mieście wojewódzkim. Tylko, że Maja źle znosi
podróże... Cały czas walczę z różnymi myślami. Może w naszym przypadku
faktycznie gra nie warta świeczki... Dzieciństwo mego dziecka i tak już było
usłane neurologami, rehabilitantami, okulistami i innymi specjalistami. Może
czasami lepiej odpuścić. Mam tylko nadzieję, że moje dziecko nie będzie mieć o
to do mnie nigdy pretensji... Na wszelki wypadek zamówiłam u teścia w UK plaster
Hypafix. Ochroni przed słońcem i może "powalczy" z blizną. Zobaczymy...

[pinklady3]

basha mój syn miał całą twarz i klatke oparzoną 2A i 2B.
Też z początku te przebarwienia reagowały na temperaturę, albo
robiły się ciemne jak płakał. Od razu było widać gdzie był oparzony.
Lekarka nazwała to rumieniem i też kazała tylko natłuszczać
alantanem plus. Po kilku miesiącach - 3 czy 4 zniknęły całkowicie.
Teraz minęło 8 miesięcy i juz w ogóle tego nie ma. to po 3 stopniu
zazwyczaj powstają blizny.
Nie martw się, na pewno z czasem zejdzie, nam mówiła lelarka że taki
rumień może utrzymywać się nawet do roku. więc głowa do góry.
Przecież tak krótki okres minął u was od oparzenia....
My leczymy tylko blizny po 3 stopniu, po 2 nie ma nawet śladu.
Dużo nas to kosztuje i pieniędzy i czasu ale wierzę że warto.
Jesteśmy wtedy 11 godzin w podróży (w obie strony) a pół godziny u
lekarza. Szkoda że tak mało jest w Polsce specjalistów od
oparzeń............

[basha79]

Pinklady dzięki wielkie za wsparcie! Tylko ktoś, kto doświadczył tego samego
może zrozumieć jakimi uczuciami jest targany rodzic, po wypadku swojego
ukochanego dziecka. U mnie w rodzinie wszyscy tylko kwitują "na pewno nie będzie
śladu, zobaczysz!". A mnie to tylko denerwuje. Od samej wiary w to, że śladu nie
będzie, to nie zniknie. Tylko my wiemy ile to wymaga pracy, wysiłku i
pieniędzy. Dobrze, że u nas to niewielki obszar, no i "tylko" rączka. Podziwiam
Was wszystkie, które radzicie sobie z gorszymi problemami! Trzymam kciuki za
wszystkie "poparzątka" i życzę dużo siły! Pozdrawiamy.

[broskin]

Mam prośbę do basha79... Bez względu na Pani intencje oraz to, że Pani też jest
matką poparzonego dziecka, proszę na przyszłość nie używać ksywy "poparzątka"...
Jakby na to nie spojrzeć to myślę że wielu osobom z tego forum to określenie
może wydawać się po prostu zbędne. Każdy ma inną sytuację, jedno dziecko ma
całkiem nieduże, dobrze gojące się rany po oparzeniu, inne z kolei ma ciężą
sytuację biorąc pod uwagę nie tylko aspekty estetyczne, ale przede wszystkim
zdrowotne. Dlatego radziłabym uważać z tego typu określeniami, bo mogą zamiast
"uśmiechu" sprawić wielu osobom przykrość... Pozdrawiam

[basha79]

Ojej! Naprawdę nie chciałam nikogo urazić! Miało być ciepło jak zatroskana matka
do zatroskanej matki. Ale zamiast miodu na zbolałe serce zrobił się kwas.
Przepraszam wszystkich urażonych! Na pewno nie miałam złych intencji...

[kasinekk]

basha79, mnie nie uraziłaś. Nie jest to ublizające lub przykre okreslenie
określenie. Całe szczęscie, że nie mamy dzieci np. z zespołem downa. Słyszałam
jak w jednej placówce pracownicy medyczni mówili o nich krótko (i nie w
kuluarach) "downy". Jednak ideą tego forum nie jest zastosowanie pięknych
określen dla poparzonych dzieci, tylko uzyskanie konkretnych informacji nt.
sposobu ich leczenia.

[basha79]

Nie no, ja naprawdę nie pomyślałam, że to może zabrzmieć obraźliwie! Tak mi po
prostu wyszło w przypływie pozytywnych uczuć. Przecież na tym forum mamy głównie
do czynienia z malutkimi kilku czy kilkunastomiesięcznymi dzieciątkami. Takie
dzieciaczki zawsze rozczulają, czy są śliczne i zdrowe, czy też biedne i chore.
Dlatego zdrobniałe i słodkie określenia same cisną się na usta. Broń Boże nie
chciałam w ten sposób umniejszać cudzych problemów czy bólu. Przecież zawitałam
tu również z poważnym problemem mimo tego, że nie jest on z tych najcięższych.
Kasinekk ma rację. Forum służy do uzyskiwania konkretnych informacji, ale jest
również niejako grupą wsparcia dla ludzi o podobnych problemach. Jeszcze raz
przepraszam jeśli komuś przysporzyłam dodatkowego cierpienia swoją nierozwagą.
Pozdrawiam,
Basia