weselicho

[b.wicia]

hey:)
W ten weekend byłam na weselu brata mojego Bartka, a raczej na przyjęciu weselnym. Przez te wszystkie problemy, włóczenie się teściowej po szpitalach itp, zminimalizowali listę gości do 30 i odwołali muzykę. Wszyscy już myśleliśmy, że w końcu zamiast bawić się jak na weselu, będziemy czuć się jak na stypie, a tu...rodzina potrafi się jednak postarać:) bawiliśmy się super, tańczyliśmy, wygłupialiśmy:) fotograf powiedział, że dawno ni był na tak udanym weselu:)ech:) jedynie ślub był smutny, płakałam jak bóbr, gdy ksiądz tak ciągle o miłości mówił i gdy patrzałam na Przemka i Iwonę i myślałam, że to ja z Bartkiem bym tak stała w tym roku:(tęskno strasznie:*(
a i jeszcze jedno. Wiecie, jest mi tak miło, że mimo tego, że oficjalnie nie byliśmy rodziną, to traktują mnie jak "swojego":)mam nadzieję, że to nie tylko zasługi Julii..chciałabym ,żeby tak było:) Przecież najważniejsze to co w sercu, a nie na papierze, prawda:)?ech, chyba jakoś tak chciałam o tym napisać Wam:) miłego dnia:)

[b.wicia]

ech, bo wyjdę na kłamczuchę:)zespół odwołany, ale przy wieży też można się
pobawić i potańczyć:)

[aniawdowa]

Beatko ucieszyłam sie jak przeczytałam co napisałas, fajnie ze sie wesele udało.
Mysle ze Twój Bartek nie chciałby abyscie siedzieli w smutku. A i Tobie przydało
sie troszke rozerwać :) no i dla Julki tez pewnie była fajna zabawa :))

[kasik2222]

Beatko, to wspaniałe co napisałaś:) rodzina Bartka jest baaardzo
ważna da Ciebie i Julci. I troche zabawy też Ci dobrze zrobiła,
podrawiam

[b.wicia]

:)Julia trochę potańczyła (a raczej podskakiwała mi na kolankach w rytm muzyki)
i pojechała z drugimi dziadkami grzecznie do domu:) są sytuacje, kiedy nie
wypada się smucić:)to był w końcu ICH dzień:)pozdrawiam:)

[agni-123]

Wszystko można przeżyć.Jedno wesele przeżyłam 1.5 miesiąca po.Było
ciężko.Oczywiście nie bawiłam się.Ale w tym roku już tak.Żenił się
mój brat.Dość się napłakałam i pewmie jeszcze napłaczę,ale
postanowiłam się bawić.Bo wiem,że mąż by tego chciał.Nigdy nie
lubiał gdy byłam smutna.I było dobrze.Wesele sie udało,a ja choć na
chwilę zpomniałam o swoim smutku.