nie-BIES-ki?

[joozinka]

Czy wie ktoś może jaka jest etymologia słowa niebo?

[chwilowo]

Bruckner pisze, że pierwotnie "niebo" oznaczało chmurę czy mgłę, i przytacza
odpowiedniki: ind. nabhas, gr. nephos, łac. nubes i nebula. Podobno nie we
wszystkim można Brucknerowi wierzyć, ale tutaj chyba ma rację; wszystkie te
słowa oznaczają właśnie chmurę, a brzmią pokrewnie.

[joozinka]

Dziękuję, to ciekawe, sama bym na to nie wpadła.

[ja22ek]

Dla tych, co widzą w języku odbicie przeżyć ludu, daje to ciekawą wskazówkę
dotyczącą wędrówek Słowian. Najpierw musieli oni przez co najmniej jedno
pokolenie żyć pochmurnej pogodzie. Wtedy to nazwa 'niebo' odnosiła się słusznie
do chmur, ale zaczęła być rozumiana jako to coś nad głową (nie, nie sufit ;).
Potem pogoda się zmieniła albo Słowianie powędrowali w inne rejony, gdzie chmur
już tyle nie było, ale nazwa 'niebo' nadal oznaczała to, co nad głową.
Podobnie kiedyś Słowianie musieli żyć razem z innymi Indoeuropami w górach
(por. niemieckie słowo Berg), a potem wywędrować w okolice, gdzie najbardziej
wydatnym wzniesieniem był brzeg rzeki (np. Donu), i wtedy to słowo 'berg'
zmieniło znaczenie z 'góra' na 'brzeg'. A kiedy Słowianie znowu zobaczyli
prawdziwe góry, nazwali je zupełnie po dziecięcemu - właśnie górami.

Pozdrawiam
Jazzek

[chwilowo]

Ładnie napisane:-)
Ale pozwolę sobie dołożyć coś odnośnie tego sufitu. Zauważcie, że "niebo" w
ciągu tych zmian znaczeniowych oparło się również o "sufit". Mamy przecież
"sklepienie niebieskie", no i - "podniebienie". To są już określenia czegoś w
rodzaju sufitu, prawda?