student szuka lokum

[Gość: rumtumtumtum]

Zapewne wielu studentów/ studentek ma w pamięci ciekawe historie z serii
"Kiedy szukałem/am mieszkania..."


Ogłoszenie w gazecie o mieszkaniu w centrum. Do dziś pamiętam adres: Środkowa
13 (idealnie oddający istotę rzeczy :) ) W ogłoszeniu pisze: "dla lubiących
psy". Myślę sobie: ok, pewnie ktoś ma pieska, a wiadomo, ludzie mają alergie
lub nie lubią zwierząt, to warto uprzedzić. Wieżowiec (pojedynczy)w ścisłym
centrum. Zakratowany domofon dał mi do myślenia, ale co tam. W środku: Bronx
skrzyżowany z Pragą plus wojna w Jugosławii ;) Ściany zupełnie zamalowane
graffiti, pełno dziur. Wieczorem nie odważyłabym się wyjść z mieszkania. No
ale jak się już umówiłam na oględziny, to wypada wejść i się przywitać. W
progu wita mnie małe cielę (czyli pies), w łazience tłucze się drugie, a w
mieszkaniu smróóóód (od psów). Minutę po mnie przyszła druga dziewczyna (mina:
bezcenna), z która potem w windzie pojezusmariowałam :) Mieszkanie było ładne
a właścicielka sympatyczna, ale jednak podziękowałam.


Innym razem oglądałam mieszkanie, którego właścicielką była pewna starowinka.
Starowinka od progu kazała mi siadać, a sama w 5 minut opowiedziała mi
historię mieszkania i jego nabycia, życiorys jej syna oraz dlaczego studiuje
na Akademii Medycznej a nie na Politechnice. Klasyczny słowotok. Wtrącenie się
w jej wywód było pewnym wyzwaniem, jednak udało mi się dowiedzieć, że tak,
mieszkanie jest studenckie, ale ona też tam mieszka, a pralka, owszem, jest,
ale nie działa. A najlepsze jest to, że z nią już 2 lub 3 rok mieszkają dwie
studentki.

Bywa zabawniej !

[clooney_g]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=45&w=82543642

[Gość: Kaja]

Ja kiedyś trafiłam do pana, który chciał wynająć studentom piękny pokój w
idealnym miejscu za niewielkie pieniądze. Szybko się zorientowałam, gdzie jest
haczyk. Pan miał kilka zastrzeżeń:
1. Nikogo nie przyprowadzać, gdyby ktoś mnie odprowadzał, mam się z nim pożegnać
dwa bloki wcześniej.
2. Niczego nie gotować, dopuszczalna jest tylko woda na kawę lub herbatę.
3. Raz w miesiącu ma przyjeżdżać jego żona, nie wolno wtedy wychodzić z pokoju.
Bardzo ciekawe, czy ktoś u niego zamieszkał.

Oglądałam też mieszkanie chyba dla studentów-Japończyków czyli połowę domku
jednorodzinnego podzieloną na mikroskopijne pokoiki, w których człowiek mógł w
zasadzie tylko leżeć na wąskim łóżku (piętrowym) albo siedzieć w kącie przy
stoliku wielkości znaczka pocztowego. Na jedynej łazience wisiał szczegółowy
grafik korzystania rozpisany na dwanaście osób!