Z Garncowa do Torbowa ;)

[rita100]

Jedyn z dowcipów warnijskich, bardzo owego czasu sławny. Psisał ło niam i
Barczewski i Samoluwski. Może chto eszcze ?
"Pan Gąsiorowski się przeniósł z Garncowa do Torbowa."
Weno lołna, łobacz nizej

[rita100]

Dowcip ten, głośny na Warmii, powstał z następującego zdarzenia. Dziad, jakich
wielu, chodził po żebraniu, zbierał szperki (słoninę) i mąkę. Było to podczas
żniw, gospodyni sama w domu gotowała na obiad gęsie mięso. Kiedy dla dziada
poszła 'na górę' po mąkę, dziad wyjął mięso z garnka do torby. Gospodyni
wracając z mąką pyta się:
- Dziadku, co tam też nowego słychać ?
- Nic tak, pani, jeno Gąsiorowski z Garncowa przeniósł się do Torbowa -
powiedział dziad. I poszedł.
Za chwilę zajrzała gospodyni, czy gęsie mięso się już 'uwarzyło' i zrozumiała
dopiero sens nowiny dziadowskiej. Ale dziad już był w mili....

Tak opisuje to Barczewski w Kiermasach.

[rita100]

Z Torbowa do Garncowa
Wiersz Samulowskiego z 1889 roku

Wszedł raz w progi dziad nieznany,
Torbami był obwieszony
I łachmanami odziany.
Rzekł: "Niech bedzie pochwalony"

"Na wieki wieków" - odpowiada
Gosposia tym zagadnięta,
A dziadowi nie jest rada,
Bo gotowaniem zajęta.

Dziad się pyta: "Pani złota !
Czyście tylko sami w domu ?"
"A tak, bo w polu robota,
Więc nie czas tu być nikomu".

Dziad się żegna i odmawia
"Ojcze nasz" z pobożną miną
Gosposia garniec wystawia
Z gęsim mięsem i czarniną.

Chcąc darzyć jałomużną dziada,
(A była szczera z natury)
Dała szperkę i wypada,
By mu przynieść mąki z góry.

Dziad na mięso ślinę łykał,
Ale żeby się nie zdradził
Mięso z garnca powymykał,
A kurp z torby w garniec wsadził.

Gosposia też już wracała,
Dziad niby kończył pacierze
I jeszcze mu mąki dała,
Dziad niby dziekował szczerze.

Lecz mu sumienie pukało,
Więc jeszcze mowe zaczyna:
"Wiecie pani co sie stało ?"
"Nie wiem, co tam za nowina ?"

"Ot, Gąsiorowski z Garncowa
Sprowadził się do Torbowa,
A znów Kurpowski z Torbowa
Przeciągnął się do Garncowa".

Gospodyni nie ciekawa
Rzecze: "Cóż mnie to obchodzi"...
Dziad natychmiast prędko wstawa
I z domu żwawo odchodzi.

Domownicy z pola głodni
Zeszli sie już wkoło stołu,
I jak w pracy byli zgodni
Chcieli zjeść obiad pospołu.

Gosposia nic nie przeczuwa,
Na kluski czarninę wlewa,
A tu z garnca się wysuwa
Brzydki kurp zamiast mięsiwa.

Krzyknęła więc: "Cóż za psota,
Co się stało, co to znaczy
Ach wiem - to ów dziad niecnota,
To zrobił ów dziad żebraczy".

Tak więc poszło z tym obiadem,
Jedni sie z tej rzeczy śmiali,
Drudzy szli w pogoń za dziadem,
Lecz nie wiem, czy go dognali.