"Wesoła fala"

[rita100]

Łonegdoj, na wsi w jenej chałupsie buło radio i tamój ludzia sia schodzili i
słuchali radia. Sprawdy nie buło to take proste. Bo nasamprzód brok antene
dobrze łobrócić, potam Kajetan Kowalski musioł nastawić fale gałeczkami,
kranciołkami i szukoć stacyje.
Głośnik jek nie chrapśnie, jek ne skrzypsnie, jek ni gulgnia, a potam eszcz
jek ni gźiźdnie.
Wciórcy goście z coluśkiej zioski siydzó w jizbzie i czkajó na wesołó fale. A
tu znowój jek nie fest gźiźdnie, aze z kocheru wyjrzoła grózka Weronika:

- Moiściewy! Sto lot juz na śwacie żyje, a eszczam takich grzmotów w januarze
nie słyszała. Grzniota jidzie czy co !

[rita100]

Pan Kajetan manczy sia i dali nastazia radyjo, az poty ciurkam lecó po glacy. Ni
może tyj "Lwowskiej Fali" fycić. Goście juz tyż sia nerwujó.

- Niech no wujo da, juz jo nastazie - godo szurek Wicek
- Oho, znowój jajo chce być móndrzejsze łod kokoszy - goda pan Kajetan, ale
puszcza Wicka do aparatu.
Wicek to je 'mechanik, fachman', gdzie może, zaro cosik zmajstruje i nie jedno
juz radyjo zidzioł.

- Je juz Warszawa, fitamy, ciskamy - mózi Wicek
- Nu, a gdziesik "Fala" ? - ryczy Kajetan - złotrował yś radio ! Radio, ło
chtórnym bez trzi mniesiónczki cało ziaś godała! Noziutkie radyjo, prosto z
Warszawy!
Radyjo milczy, cisza jek makiem zasioł.
A lof łoraz do jizby wskakuje zadyszona Magda:
- Ło rety ! Kur sia noma łobziesiuł !
- Dzie, co , kaj ?
- A na tam radiumie - woło Magda
- Aha ! i Wicek wybzieg na obora

Kur antyne złotrował, brok naprawić. Szurki sia zebrali , wziali drabzie i na dach

[rita100]

No jó ! Gospodorz i goście wytchneli z ulgo. Pan Kajetan
łodchrzóchnuł solennie i... słuchajta dali
- .... nie bądź frajer. Tońku! Tak si nart nie zakłada
- Ta joj, Szczpciu...Szczepciu... Ta ty mi nogę całkiem wykręcił !
- Nu, cichu, Tońciu, cichu. Czego wrzeszczysz. Przeci widzisz, ze noga zdrowa...
- Szczepciu... pójedziemy du Stryjskiego parku, nu ni ?
- Pójidziemy, Tońku, ale na Łyczaków, du szpitala.
- Oj, Szczepciu, a my tam po cu ?
- Bo jak mi jeszcze raz tak kijkiem pu głowi zamalujisz, to na miejscu kity zawalę.
- ... Nu, Szczepciu, a po cu ty ciągli głowę podstawisz ?
- Tońku, uważaj teraz, Tońku, zeby ty z tej górki na łeb ni zleciał. Uważasz,
Tońku ?
- Ta uważam, co si czepisz ?
- Jak ja si czepiam, tu sam zjiżdżaj !
- Nu, Szczepciu, nie bądź durny! Ni strugaj wariata...Gdzie lecisz ?.... Oj,
czekaj, Szczepciuuu!...
- Zjiżdżaj, Tońku, zjiżdzaj śmiału, zakosem....
- ...U... u ....
- Tońku ! Tońku ?!
- Uhu!
- Tońku, wariat, czy ty sie zabił całkiem ?
- Ni, Szczepciu, ni całkiem, jeszcze troszku żuji.
- A co ty sobi złamał ?
- Jeszcze nic, Szczepciu.
- Nu, to wstawaj.
- Ojoj, Szczepciu, ni mogę.
- Nu, cu będzie, Tońku ? Jakzy my tera do domu zajdziem ? A tu ja chciał jeszcze
z tobą do "Agidka" na zraz z kaszą wstąpić.
- Ta czego mi od razu ni mowisz, frajer ? Nu, ty jidziemy.
- ....
- Wiesz, Szczepciu, z tej górki fajnu si zjeżdża. Tylku narty przeszkadzają.
Może by mi bez nart kiedy popróbowali ?

Zamilkło radyjo, kur znowój na dachu obora, znowój cosik buchneło - a to, śniech
po jizbzie, bo sójsiedzi lejdujo sia śniać z wciórkich, eszcze jek mowajó
gorzałeczke przi radyju..... nu, cicho.....
(H. Huszczyńska)