Trochę o superniani

[andziulindzia]

W ostatnim odcinku superniania pomagała parze homoseksualnych kobiet
mających problemy ze swoimi córeczkami. Pomijam kwestie problemów
wychowawczych, bo takie mogą mieć wszyscy rodzice na świecie bez
względu na płeć, pochodzenie czy orientacje seksualną.

Zainteresowała mnie dyskusja w studiu po programie. Nie łatwo jest
przygotować dzieci na ewentualne problemy/nieprzyjemności ze strony
otoczenia, gdy schemat rodziny zdecydowanie odbiega od normy - choć
słowo norma może nie jest tu najodpowiedniejsze - i nie tylko w
rodzinach, w których rodzice są homoseksualni, ale także takich w
których są np niepełnosprawni, w rodzinach niepełnych itp. Bohaterki
programu uznały, że nie muszą dziewczynek przygotowywać bo "jakoś to
będzie", a zaproszona do studia pani "pracuje nad wyrobieniem
pancerza ochronnego u swoich dzieci".

A jak wy uważacie, czy trzeba przygotowywać dzieci do ewentualnych
nieprzyjemnych uwag czy kłopotliwych pytań ze strony otoczenia?

[jagandra]

Uważam, że jak najbardziej trzeba. Tak samo jak trzeba opowiedzieć o
religii dziecku wychowywanemu w ateistycznej rodzinie.

[ledzeppelin3]

Te laski były chyba jedynymi, które nie wpatrywały się w Zawadzką
jak w obraz, nie mówiły do niej per "Nianiu":P tylko "Doroto", a do
tego polemizowały z nią (dyskusja o czasie poświęcanym dzieciom-
Zawadzka mówiła jak zwykle, że za mało jest tego czasu, bo dziecku
trzeba "się poświęcać" 24h/dobę, a laski obstawały przy swoim)-
podobało mi się to

[verdana]

Nie widziałam, bo na "Supernianię" mam ostrą alergie - uważam, ze to głupią
babą, a jej program przynosi wiele szkody. Nie mówiąc już o tym, ze nikt na
świecie w tydzień nie wychowa dziecka.
A dziecko trzeba przygotować na przykrości, ale bez przesady - czasem te
przykrości wcale sie nie pojawią, a dziecko od razu patrzy podejrzliwie na
kolegów i każdą wypowiedź interpretuje jako wrogą.

Ja nie oglądam

[sir.vimes]

ale wieści o pogladach "niani", zachowaniu podczas programu zadziwiają mnie,
szczególnie połaczone z zachwytem jakim darzy ją wielu rodziców...

[sir.vimes]

Np taki fragment z jej bloga:


Z listu matki do syna pilota „Lataj synku nisko i powoli“. Coś w tym jest. Dla
matki najbezpieczniejszym pojazdem dla syna jest, bowiem trójkołowy rowerek. I
nie ważne czy synek ma 4 czy 44 latka. Wiele mam najchętniej zamknęłoby swoje
dziecko w szklanym kloszu i… dodatkowo tak dla zabezpieczenia jeszcze na tym
przykryciu usiadło. Opiekuńczość, ochrona, hołubienie… bez końca i bez umiaru.
Takie po prostu jesteśmy: My, Mamy. J Dlatego do pary dostałyśmy naszych panów
mężczyzn. Tatusiów, Ojców czy też staroświecko i pieszczotliwie Ojczulków
naszych dzieci. Oni mają wprowadzić równowagę w traktowaniu dziecięcia.
Zadaniem mężczyzny w związku jest, więc między innymi opanowanie wszystkich
lęków partnerki, której dziecko: za mało je, za dużo je, za mało śpi, za krótko
śpi, dlaczego tak długo śpi? Płacze, nie płacze a inne płaczą, zjadło klocek,
nie robi kupy, kupa żółta, chyba ma zeza, może ma kolkę, nie siada, za szybko
siada, nie rosną mu zęby…. itd. itp.

[verdana]

A ja z kolei przeczytałam fragment z jej książki dla ojców - z którego wynika,
ze ojcowie mają zabronić gościom odwiedzać świeżo upieczona matkę. Bo kobieta
wcale nie chce tych odwiedzin, ale jest zbyt delikatna, żeby to powiedzieć.
I ze dzieci zawsze lepiej bawią się z ojcami na placu zabaw.
Słowem - słodka idiotka kontra zdecydowany, mądry samiec.

[sir.vimes]

No absurd.
Szczególnie, że często kobieta mrzy o gościach - mimo zmęczeniai niewyspania;
chocby po to by porozmawiać z kims kto ma pewne rzeczy za sobą, pozwierzać sie ,
czuć się "pogłaskaną" nie tylko przez partnera czy rodziców...(bo chyba świeżo
upieczonym dziadkom "niania" zezwala na odwiedziny???)

[verdana]

Nie.
Wcale się nie dziwię, że mąż ja puścił w trąbę.
A jej metody kojarzą mi sie czasem z kapo w obozie, a nie z nianią.

[ledzeppelin3]

Ja przyznaję bez bicia, że miałam okres kiedy niania mi się
podobała, ale teraz...
Przede wszystkim kobita nie dociera do sedna i przyczyn problemów z
dziećmi. Prześlizguje się po powierzchni, mówiąc: "A bo wy nie
lubicie bawić się z dziećmi i dlatego dzieci sa wrzaskliwe". Jej
ingerencja polega na pokazaniu rodzicom paru tricków, jak karny
kącik, regulamin, system nagród i kar. niektóre sposoby sa nawet
warte podpatrzenia. Tylko co z tego, jak system "wychowania
rodziców" przez nianie polega na wpędzaniu ich w poczucie winy i na
niczym więcej. "Wy do tego doprowadziliście, ale ja wam pokażę
cztery sztuczki będziecie mieli dzieci-aniołków". Nie dochodzi do
sedna- dlaczego matka ma dosyć swoich dzieci, dlaczego ojciec jest
wycofany i nie angażuje się w życie rodzinne, dlaczego rodzice nie
lubią swoich dzieci, dlaczego one ich męczą? Poważne, cholernie
trudne problemy, które gdzieś się gubią i bynajmniej nie zostają
rozwiązane. No i przekonuje mnie teoria Firestone'a, który twierdzi,
że jakakolwiek metoda wychowawcza nie przyniesie skutku, jesli
dzieci wyczują w niej "metodę" i sztuczność, a nie autentyczne
zaangażowanie i miłość. Kiedy znajdzie się w końcu psycholog, co
pomoże rodzicom rozwiązac ich własne problemy, albo nauczy ich
kochac własne dzieci, a wtedy kłopoty z dziećmi będą dużo prostsze
do rozwiązania? A nie powie tylko: "Czas wolny dla rodziców jest od
22 do 6 rano, bo wtedy dzieci śpią".

Superniania to pikuś

[malila]

Mnie najbardziej rozbrajają teksty komentujące kolejne odcinki
pt. "co to za beznadziejni rodzice i jak oni mogli do tego dopuścić".

[ledzeppelin3]

Mam niedosyt po każdym odcinku. I jestem wnerwiona:P

[verdana]

Nie mówiąc już o tym, ze dzieci, po zastosowaniu kilku schematycznych rad niani,
mogą zostać poważnie skrzywdzone.
Raz - jeden jedyny - wyprowadziłam moja córkę do przedpokoju, żeby ochłonęła.
Takiej rozpaczy nie widziałam nigdy wcześniej czy później - chyba lepiej już by
było zlać ja bestialsko pasem:-) A tu ma być to metoda uniwersalna.
Wiele metod - to nie metody, tylko szantaż. Trzymanie dziecka w kojcu tak długo,
aż sprzątnie zabawki to metoda wymuszania, która jest absolutnie
niedopuszczalna. Równie dobrze można uzyskać efekt nie dając dziecku jeść, tak
długo, aż będzie grzeczne i posłuszne.
Widziałam raz angielska supernianię, która przyjechała z wizyta do niegrzecznej,
ociekającej z domu nastolatki. Po wysłuchaniu obu stron, uścisnęła ze
współczuciem dłoń dziewczynie i zabrała się za wychowywanie rodziców.

[ledzeppelin3]

Ale z tego typu programów jest jeden pozytyw: taki, że ludzie
zdecydowali się pokazać, ze polska rodzina to niekoniecznie Ideał.
Że każdy może mieć "kłopoty z dziećmi" i to nie powód do wstydu. i
że ludzie już tak bardzo nie przeżywają tego, "co sąsiedzi
powiedzą". To są jaskółki zmian w dulskiej mentalności.

[kocia_noga]

...i za to lubię Supernianię.Owszem, jest seksistką, wyrwało jej się
w progarmach kilka tekstów dobzre to ilustrujących - blog to
potwierdza.Owszem, niektóre metody to tresura.
Ale: ona nie prowadzi psychoterapii.
pokazuje że da rady bez bicia
pokazuje jak się można bawić z dziećmi
pokazuje że inni też mają kłopoty
A co do angielskich wersji, to uderzyla mnie jedna róznica: tam nikt
tak się nie spręża i natęża,żeby odpicować mieszkanie pzred wizytą
Superniania,żeby było jak w Ikei albo jak w "Pani Domu".
Widzaiłam wizyty w normalnych domach, gdzie łachy wisza na oparciu
kzresła, tu i ówdzie nawet bakteria przemknie się, rzeczy w domu nie
sa kupione tydzień pzred.
Ja jestem fanką.Uważam,że program pomimo wad robi bardzo duzo,
zwłaszcza na prowincji.
A może umyslnie dobrano do tego patriarchalną matrone?
Skoro prof Środa wywołuje u ludu wycie,to osoba burząca uświęcone
porządki domowe zostałaby w mig wygwizdana i nicby nie wskórała.

[verdana]

Wiesz, nie widzę dużej różnicy pomiędzy biciem a trzymaniem dwu czy trzylatka
trzy godziny w kojcu, aż załamie sie i sprzątnie zabawki. Albo zakazem dotykania
płaczącego dziecka w nocy. I to jest znęcaniem sie nad dzieckiem i to - a
uświęcanie znęcania się nad dzieckiem jakoś mi nie leży.

[ledzeppelin3]

No ja nie widziałam zakazu podchodzenia, jak dziecko płakało w nocy
Byla jedna pani nadopiekuńcza, co właziła dzieciom do łóżka, jak
spały, i tej zabraniała

[verdana]

Ja widziałam. Matka ma prawo siedzieć w pokoju dziecka, ktore placze w nocy,
ale nie ma prawa go dotknąć.
Rozumiem, ze można nawet zostawić dziecko samo w pokoju, płacze - trudno.
Rozumiem, ze można zajrzeć, pogłaskać i wyjść mimo ryku.
Ale siedzieć, gdy dziecko chce się przytulić i nie dotknąć dziecka - zgroza....

[malila]

Ja jeszcze pamiętam, że nie wolno się wtedy także odzywać.

[verdana]

No horror, horror.
Co może sobie pomyśleć dziecko, gdy mama jest, ale nie dotyka i się nie odzywa?
Skorzystać na tym może jedynie mój syn, który ma zamiar specjalizować sie w
terapii rodzinnej i dziecięcej.

[kocia_noga]

Zawadzka dała wywiad w TV Style.
Mówiła,że najpierw rozmawia z rodzicami o celach, jakie chcą
osiągnąć.I jesli rodzice chcą nauczyć np dziecko chodzenia spać bez
awantur, to im w tym pomaga.
Ja nie kładłam dzieci w ten sposób, bo nie miałam problemu.Ale widac
w ich wypadku ta metoda działa.Nie widzę w tym niczego specjalnie
okrutnego.Gdy matka jest uzależniona od spania z dziećmi, siedzenie
pzry nich bez kontaktu fizycznego IMo jest dobrym pomysłem.Wszelkie
dotykanie pociągnęłoby za soba znane reakcje prowadzące w końcu do
tego,ze znów wylądowałaby w łóżku z dziećmi.

[verdana]

Terapia matki nie może odbywać sie kosztem dzieci! Jak czuje się dziecko, które
płacze, do wczoraj mama tuliła, a dziś nagle siedzi jak mur, nie odzywa się, nie
dotknie? Może pomyśleć tylko jedno - ze już go nie lubi.
Jesli matka potrzebuje pomocy psychologicznej, to jako przedmiotu do ćwiczeń nie
ma prawa wykorzystywać dziecka!
Rodzice mogą chcieć wiele - ale nie każda metoda prowadząca do celu jest
uprawniona, nawet jeżeli okaże się skuteczna. Dziecko pójdzie spać bez ryku, ale
straci poczucie bezpieczeństwa. Spanie samodzielne przychodzi z wiekiem,
poczucie bezpieczeństwa można stracić na zawsze. Tylko tego TV nie pokaże.

[andziulindzia]

Oglądałam wywiad w tvn style z Dorotą Zawadzką i w tym programie p.
Dorota stwierdziła, że superniani nie lubi. I opowiadała jak
współpraca z rodzinami naprawdę wygląda. Ona przede wszystkim spędza
z nimi 3 tygodnie. to są rodziny, które już wcześniej korzystały z
pomocy psychologów i nic im to nie dało. Przez to, że siedzi u
takiej rodziny 3 tygodnie praktycznie 24 h/dobę to łatwiej jest jej
ustalić co jest przyczyną problemów. Rodziny po jej wizycie nadal
korzystaja z psychologów, ale wtedy podlegaja juz konkretnej terapii
dzięki znajomości przyczyny. Wchodząc do rodziny superniania pyta
się rodziców jaki jest cel jej wizyty i najczęściej to: samodzielne
zasypianie, pozbycie się smoczków/butelek, sprzątanie. Prawda jest
taka, żeby załatwic takie cele wystarczą te "triki" o których pisała
verdana (chyba). Moim zdaniem ten program przyniósł wiele dobrego.
Niektórzy ludzie w ogóle zaczęli się zastanawiać nad swoimi dziećmi
i nad tym, że złe zachowanie dzieci nie wynika z ich złej woli a z
nieporadności czy błędów wychowawczych samych rodziców. I to jest
dobre.

[ledzeppelin3]

A z ciekawości: co robicie, jak zabraniacie czegoś po raz ęty
dziecku (trzyletniemu) i ono robi to dalej?
Czy wysłanie do kąta to przemoc psychofizyczna? Pytam powaznie.

[andziulindzia]

Ja swoich dzieci do kąta nie wysyłam. Zresztą moje dziewczynki są
raczej spokojne i nie widzę potrzeby. Ale żeby nauczyć sprzątania po
sobie zabawek starsza córka nie oglądała bajki. Jak się
zorientowała, że rzeczywiscie bajki nie ma szybciuteńko pobiegła do
pokoju posprzatać. Od tej pory zawsze sprząta. I nie ma traumy.

[ledzeppelin3]

Moja starsza jak robi coś ewidentnie na złość ("nie popychaj sistry"-
a ona ją popycha 10-ty raz) to po dwóch ostrzeżeniach ląduje w
kącie na 2 minuty. I potem jest znacznie grzeczniejsza.
Do tego kąta to uciekamy się ze dwa razy na tydzień, potem wystarczy
zagrozić- bo pójdziesz do kąta.

[verdana]

Dwoje dzieci czasem stawiałam do kata, czy odsyłałam do innego pokoju - jednego
nigdy i za nic.
Propagowanie jednej metody, jako dobrej dla wszystkich dzieci, może niektórym
dzieciom wyrządzić naprawdę wielka krzywdę.