Męska niania

[andziulindzia]

Znalazłam taki oto ciekawy wątek na małym dziecku:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=566&w=71462761&v=2&s=0

A wy chciałybyście zatrudnić mężczyznę do opieki nad swoim dzieckiem
gdy będziecie wracać do pracy? Waszym zdaniem mężczyzna poradzi
sobie z opieką nad maluchem? Mnie byłoby chyba obojętne czy moim
dzieckiem opiekuje się kobieta czy mężczyzna. Byleby była to osoba
rozsądna.

[malila]

andziulindzia napisała:
> A wy chciałybyście zatrudnić mężczyznę do opieki nad swoim
dzieckiem
> gdy będziecie wracać do pracy?

Z jednej strony chciałabym, z drugiej mam związane z męską opieką
hmm... osobiste lęki. Nie mam jednak wątpliwości, że mężczyzna
świetnie by sobie z opieką poradził. I uważam, że w przedszkolach
powinni się znaleźć nauczyciele - mężczyźni. Bardzo ich tam brakuje.

[skrzydlate]

no jasne że sobi eproadzi,

wiecie, ze wszystkie moje znajome dzieciaki chowane przez samotnych ojcow byly
duzo lepiej przystosowane do zycia niz chowane przez samotne matki?
moze tak trafialam, ale mamuski sa beznadziejnie nadopiekuncze

[malila]

skrzydlate napisała:
> wiecie, ze wszystkie moje znajome dzieciaki chowane przez
samotnych ojcow byly
> duzo lepiej przystosowane do zycia niz chowane przez samotne matki?

Ma ten temat to nawet, zdaje sie, jakieś badania były prowadzone. W
każdym razie czytałam o tym:)

[jagandra]

> wiecie, ze wszystkie moje znajome dzieciaki chowane przez samotnych ojcow byly
> duzo lepiej przystosowane do zycia niz chowane przez samotne matki?

Pewnie dlatego, że samotni ojcowie zatrudniają kobiety-opiekunki, w przedszkolach są kobiety-wychowawczynie i dzieci nie są pozbawione kobiecych wzorów. A dzieci wychowywane przez samotne matki na ogół nie mają męskich wzorców. Zresztą samotnemu mężczyźnie wiele kobiet chętnie pomoże, bo on taki biedny, a samotnej kobiecie niekoniecznie...
Co do zatrudnienia męskiej niani - nie wiem. Pewnie odzywają się we mnie stereotypy, ale bałabym się. Chociaż jeśli by konkretny facet wywarł na mnie bardzo dobre wrażenie, to może?

[skrzydlate]

to juz byly za duze dzieciaki, obeszlo sie... wiesz... kolezanka moja.. ma do
dzisiaj takie specyficzne logiczne podejscie do problemow, ktore kocham..
niestety, wiekszośc kobiet jest masakrycznie nadopiekuńcza, horror po prstu, nie
zauwazylas? mezczyźni są zdrowo i wspaniale egocentryczni, czego kazdej i
kazdemu zycze :)

[jagandra]

Wiesz, egocentryzm mojego męża polega na tym, że nie pójdzie z dzieckiem na zwolnienie. W sytuacji gdy ja się uprę w swoim egocentryźmie i też nie pójdę, to dziecko chodzi chore do przedszkola... A i tak prędzej czy później to ja się jej chorobą zajmę. Wcale mi się to nie podoba i wcale też nie jestem nadopiekuńcza.

[skrzydlate]

nie mówiłam o Tobie a o kobietach które w swoim maciezynstwie widza rozwiązanie
wszystkich swoich problemów, maskuja je macierzyństwem i wskutek tego chca miec
same dzieci naokoło, i na zawsze, nawet swojego mezczyzne ubezwłasnowolnią,
przecież to syndrom matki polki jak wykrzyknik! to taka nasza lokalna tradyszyn,
chociaz we Włoszech też coś takiego zdaje sie funkcjonuje... macho i latino? czy
katolicyzm?

[jagandra]

Są takie kobiety, na pewno, ale osobiście wcale takich nie znam. Może dlatego, że wszystkie bliżej znane mi kobiety pracują zawodowo i z trudem łączą pracę z opieką nad małym dzieckiem czy dziećmi. Na nadopiekuńczość pewnie nie mają czasu. Za to większa opiekuńczość ze strony ojców dzieci bywa pożądana...
A ja jednak wylądowałam dziś w domu z małą i posiedzę pewnie cały przyszły tydzień. Ech.

[malila]

To prawda, że matki bywają nadopiekuńcze. Ale samodzielność nie jest
najistotniejszą kwestią w wychowywaniu. W przeciwnym wypadku
najlepszymi rodzicami byliby nieodpowiedzialni, zapici czy
infantylni rodzice.

[ledzeppelin3]

"Mamuśki są nadopiekuńcze" - ale dlaczego? Może winny jest model
wychowania dziewczynek- "jesteś tyle warta, ile dasz siebie innym".
Faceci sa wychowywani w duchu :"musisz być silny i sam sobie
radzić", dziewczyny- w duchu wyuczonej bezradności i tego, że
największą wartością jest służenie innym. Poza tym problem samotnej
matki ma jeszcze inne podłoże (zresztą samotnej nie tylko przez to,
że samej, czasem przez to, że nie ma wsparcia w nieobecnym fizycznie
lub psychicznie partnerze)- taka matka często widzi w swym dziecku
bardziej swojego partnera życiowego, niż dziecko, obarcza je swoimi
problemami, emocjami, oczekuje od niego wsparcia...to złozony
problem. Natomiast samotni ojcowie- ja osobiście nie znam przykładów
z życia, bo to zjawisko jest, w porównaniu ze zjawiskiem samotnych
matek, marginalne- ale mam wrażenie, że szufladkowanie pt. dziecko
samotnej matki to bezradny emocjonalny kaleka, a samotnego tatusia
to fajny, przystosowany, "radzący sobie" człowiek to uproszczenie.
Samotni ojcowie też musza mieć swoje demony, którymi obarczają z
braku partnerki dziecko, nie mna bata... To tylko w komediach
romantycznych pt. "On i dziecko" wszystko tak fajowo wygląda.

[beata2802]

> wiecie, ze wszystkie moje znajome dzieciaki chowane przez
samotnych ojcow byly
> duzo lepiej przystosowane do zycia niz chowane przez samotne matki?
> moze tak trafialam, ale mamuski sa beznadziejnie nadopiekuncze

Ja za to byłam chowana przez samotną matkę, która była beznadziejnie
nieopiekuńcza i zazdroszczę (pewnie niesłusznie) tym dzieciom
zaopiekowanym.

[falafala]

Acha, a zauwazylyscie, ze dzieci czesciej jednak boja sie mezczyzn niz kobiet.
Ja juz to nieraz zauwazylam, dziecko ufniej podchodzi do obcej kobiety niz
mezczyzny. Cos w tym jest atawistycznego najwyrazniej. Mezczyzni przedszkolanki,
juz jednago widzialam, przyszedl na praktyke do przedszkola, corka go nie
lubila, bo byl "dziwny". A wiecie czemu byl "dziwny", bo byl najprawdopodobniej
homoseksualista! Nie jest to kwestia sprawdzania sie, by mezczyzna interesowal
sie wychowaniem cudzych dzieci musi miec cechy "kobiece". Jestem pewnie
uprzedzona, ale mezczyzny niani bym nie poszukiwala, chyba ze bylby to ktos z
znany z rodziny.

[malila]

falafala napisała:

> Acha, a zauwazylyscie, ze dzieci czesciej jednak boja sie mezczyzn
niz kobiet.

Moja córka też się przez długi czas bała obcych mężczyzn. A do
obcych kobiet sama na ręce się pchała. Ale nie pamiętam tego typu
objawów u moich synów.

[kocia_noga]

Mój syn w wieku 9-10 lat pomagał mi w sklepiku, często mnie
zastępował za ladą.Kiedys pod moją nieobecnośc jakiś facet chciał mu
wcisnąć fałszywą 50 tkę.Syn nie chciał wziąć banknotu, a facet w
pewnym momencie na niego krzyknął.Syn spokojnie się zachował, nie
dał się wziąć krzykiem, facet sobie poszedł.Syn nie miał wzorca ojca
który krzyczy.

[falafala]

:-), e.. nie ... ja nie mowie o pchaniu sie na rece, bo ani ja ani moje dzieci
nie sa az tak przytulne, ale o takim dystansie, do kobiet ten dystans jest
delikatniejszy, szybciej sie przyzwyczajaja do nowo-poznanej kobity, a z
mezczyznami to tak z pewna doza ostroznosci bardzo dlugo. To widac u mlodszych
maluchow, dopiero strasze oceniaja bardziej praktycznie i szybciej sie
przelamuja do osob, ktore po po prostu potrafia sie z nimi bawic

[kocia_noga]

falafala, czy twój mąż miał częsty i dobry kontakt z dziećmi kiedy
były małe?
Kusi mnie taka prosta zależność.
Bo tak tłumaczę sobie zachowanie oszusta-krzyknął, bo livczył na
to,że mój syn zachowa się tak jak jego dzieci- ulegnie.A mój syn
zignorował jego krzyki, bo nie wyćwiczył się w baniu ojca krzyków.
A więc skoro wyższa jest bariera oddzielająca twoje dzieci od
mężczyzn, to może z jakichś konkretnych powodów.
Nie wierzę w naturalną wrodzoną bojaźń dzieci pzred mężczyznami.

[falafala]

He he, moj maz jest najwiekszym hitem u dzieci, mnie sie nie chce bawic z nimi,
a maz jak wraca z pracy to jest przez dzieciaki obsiadany. Zreszta tatus dla
moja corki jest najukochanszy, jestem zazdrosna, buuuu :-D, zostaje mi jeszcze,
poki co, synek przylepka, ale obawiam sie ze tez niedlugo.
Ja patrzac sie na zwierzeta uwazam jednak, ze osobniki meskie statstycznie
stanowia wieksze zagrozenie dla mlodych niz zenskie, ze wzgledu, na wielkosc,
sile itp. Obserwuje male dzieci w tym kierunku dosc czesto udaje mi sie
zaobserwowac wiekszy dystans do mezczyzn, dlatego jestem przekonana, ze cos w
tym jest, no ale badan nie przeprowadzalam :-), nie wiem czy by potwierdzily to
subiektywne odczucie, moze to tez wina mezczyzn, ktorzy mniej szczebiocza do
dzieciakow....

[andziulindzia]

Moje dzieci są równo nieufne do dorosłych bez wzgledu na płeć.
Potrzebują czasu na przyzwyczajenie się.

A tak w ogóle to ciekawa jestem czy funkcja męskiej niani się
upowszechni. Choć trochę

[skrzydlate]

kiedy moja córka była malutka zdarzało sie ze jakieś dziecko podchodziło i
zaczynało sie opiekować, brało ja za rękę i "opiekowało się". Dzieciaki starsze
lubiły tak postępować na podwórku w stosunku do młodszych, coś tam sobie przy
okazji ustalali zapewne.. jakieś swoje hierarchie tak dalej... . Bardzo często,
dużo częściej zdarzało się, że byli to chłopcy, dla mnie bylo to niesamowite,
kiedy sama byłam dzieckiem mężczyźni nie okazywali postaw opiekuńczych nigdy, a
tu! domyśliłam sie ze mają takie wzorce

[jagandra]

To mi przypomniało, jak moja córka poszła pierwszy dzień do przedszkola. Gdy ją odbierałam, niewiele od niej większy chłopiec powiedział: ja ją pilnowałem, za rękę ją trzymałem :) Nie pamiętam, czy takich dokładnie słów użył, ale ewidentnie się nią wtedy zaopiekował.

[ledzeppelin3]

Ja jestem za, może dlatego, że mi w opiece nad córkami ogromnie
pomaga dziadek (mój ojciec)- zostaje z nimi, kiedy jestem w pracy,
umie przewijać, zabiera na spacery i do tego jeździ na mopie:P No
dziewczyny za nim świata nie widzą, ale za to on nie umie utrzymać
dyscypliny, na wszystko im pozwala, co jest niedobre.

Nie zatrudniłabym

[triss_merigold6]

Osobiście bym nie zatrudniła mężczyzny niańki z prozaicznego powodu:
szukałam dla syna opiekunki, która w jakimś stopniu byłaby
odpowiednikiem babci na co dzień czyli spokojnej, ciepłej, starszej
pani. Mimo, że mam zero zastrzeżeń do opieki nad dzieckiem w wersji
mojego jeszcze męża to obcemu mężczyźnie nie powierzyłabym małego
dziecka - czysto instynktowny, być może irracjonalny, odruch.

U niańki rozsądek ma sprowadzać się do umiejętności reagowania i
przewidywania zachowań 1-2-letniego dziecka. Prędzej wykaże się tym
kobieta, która wychowała własne dzieci lub dziewczyna, która miała
pod opieką młodsze rodzeństwo/studiuje pedagogikę i ma praktyki.
Niańka ma być ciepła, serdeczna, przytulająca. Umiejętność uczenia
dziecka i stawiania mu wyzwań jest trzeciorzędna przy zajmowaniu się
maluchem.

Opowieści o cudownej samodzielności dzieci wychowywanych przez
samotnych ojców to IMO mit - panowie z czystej wygody zmuszają
dzieci do nieraz niestosownej do wieku samoobsługi i tyle.

[skrzydlate]

ja opisałam tylko znane mi przypadki, nie prowadzilam badan statystycznych, ty
zapewne tak? ;)