krolowa_potepionych
26.02.10, 12:53
nie jestem potrzebna i chyba wszystko jest mi obojętne.
Poza tym:
Zbiłam psa i nakrzyczałam na niego niemiłosiernie, w ogóle sie mnie nie
słucha, szłam tylko do sklepu, a on za mną, po drodze zajrzał na podwórku do
każdego sąsiada, pogryzł z kilkoma psami, chwycił za noge pana operatora
śmieciarki, wszedł do sklepu, ni jak nie mogłam go wrócić do domu, nagle
zapomniał jak się nazywa i nie reagował na swoje imię. Oddałabym go do
schroniska, gdyby był tylko mój.
Nie kocham go tak jak nikt nie kocha mnie i też jestem jak ten pies, niepotrzebna.
Początek i koniec użalania się na dziś.