Jarosław Trześniewski- Kwiecień

[quasthoff]

Witam. Dostałem niedawno dwa tomiki poezji Jarosława Trześniewskiego-
Kwietnia, zatytułowane "W stronę Beethovena" z 1999r. oraz
ubiegłoroczny "Pomarańczowy zeszyt". Ciekaw jestem czy ktoś z Państwa zetknął
się z wierszami tego poety i chciałby podyskutować( np. o poezji i jej
muzycznych powiązaniach).Pozdrawiam.

[edzioszka]

przyznam, iż nie.. pod nazwiskiem wymienionym tytularnie wyświetla się portal
Mława oraz info - rzeczony poeta jako sędzia sądu rejonowego, zajmujący się
księgami wieczystymi.. może mógłbyś nam nieco jegoż twórczość przybliżyć? ;)

[quasthoff]

Witam. Owszem mogę. Jarosław Trześniewski-Kwiecień urodził się w Mławie w
1961r.Jest sędzią mławskiego sądu, również przewodniczącym IV Wydziału Ksiąg
Wieczystych. Autor tomików poezji "W stronę Beethovena" "Choroba
obecności"i "Pomarańczowy zeszyt" wydany w zeszłym roku. Ze wstępu ks. Jana
Twardowskiego: "Kiedy czytamy tom wierszy "W stronę Beethovena" Jarosława
Trześniewskiego-Kwietnia, zbliżamy się do poezji wybitnej, autentycznej,
własnej, nie naśladującej innych. Autor ucisza samego siebie, żeby móc
słyszeć." Niesłyszący człowiek pisze o muzyce. Wiersz IX symfonia. dotknij tak
dotknij/ szmer rozłupują oboje/ każdy dźwięk pryska to flet/ i brzmią radośnie
puzony/trąbki grzechoczą kostkami/ eustachiusze dmą eole/ harfy przed wzrokiem
nieprzytomne/ strzaskana płyta wiszary fagoty/ scherzo scherzo scherzo/ z
najgłuchszego słyszenia/ dobyć dźwięku jak szpady i siec/ cios za ciosem tak
szybko/ wiatr ci w uszy wieje/ niepotrzebnie wtrąca/ swoje trzy grosze/
bezdźwięczną monetą/ andante andante andante/ to piekło przebosko zabrzmieć/
muszą organy huk perkusji/ i wszystkie instrumenty/ allegro allegro nieskażone/
nie ucicha trwa wciąż/ teraz możesz umierać/ szczęśliwy nie słysząc już nic/-

[brezly]

Tia.... Czy x. Twardowski naprawde to czytal? Nie wiem czemu ale postac poety
wydaje sie szwejkowska. Rzuca tez swiatlo na tempo dzialania sadow w obszarze
wpisow do ksiag wieczystych. Jak oni tam wszyscy w godzianch pracy sie uciszaja
zeby moc slyszec wlasne trabki Eustachiusza i mysla o dobywaniu dzwieku jak szpady.
No ale ja sie nie znam i wszystkiego sie czepiam hy hy

[quasthoff]

Witam. Ks. Jan Twardowski nie tylko czytał ale jak napisałem już wcześniej jest
również autorem wstępu. Wiersz " Omega" Dotkliwie słuchasz to znaczy dotykiem/
tkliwie odkrywasz nieporadność dźwięku/ Kiedy jest cisza urwanym okrzykiem/ a
szelest tylko usunięciem lęku/ Dotkliwie słuchasz to znaczy dotykasz/ struny
głosowej Milczeniem napiętej/ i w niej się tkliwość udaje odczytać/ jak tę
literę która nie ma końca/ Pozdrawiam.

[quasthoff]

"W odpowiedzi na chwilę" Pani Wisławie Szymborskiej
Za chwilę której definicja
Jest udaremnieniem trwania
Momentu ściągnięcia obrusa
Z zastawą stołową
(Rosenthal z 1925 roku)
przez małą dziewczynkę
dużego chłopczyka
Za każdy dotyk porcelanowego
Uszka
Za ginące detale złoceń
Brzeżek filiżanki
Za odprysk, okruszynę
By archeolodzy
Mogli potem szkicować
Głosić hipotezy
Naczynie odtwarzać
z pieczołowitością
jakiej nie zaznało
w codziennym użytku
Tak ona już za chwilę
będzie tylko zaraz
czasem przeszłym
za przyszłym
i niedokonanym
Jarosław Trześniewski-Kwiecień

[quasthoff]

Witam i pytam: Czyżby z poezją byłoby już tak źle. Nikt nie chce podjąć
dyskusji. Przedstawię wobec tego wiersz zatytułowany "Daleko"
Tyle wierszy
przyrasta do ciszy
Nie odrywa się
Nikt nie woła
jedźmy
na odległość
dźwięku
daleko
Jarosław Trześniewski- Kwiecień

[kanuk]

przyrosnieci bywamy do prozy zycia (czesto). w poezji upatruje czegos wiecej
niz zalu za przemijajacym. chce aby mnie swa mysla porazila, stylem. forme
zauwaze w trakcie. stworzmy galerie wierszy. zamiast obrazow. technika
crossover, troche slowa - troche kolazu. i zejda sie cyklisci . jak z boku
bedzie stal stoliczek z serkiem i krakersami i butelka czerwonego. od razu
bedzie wazne : kto to napisal? kto jest autorem? czy to jest torebka Louis
Vuitton ?

[quasthoff]

Owszem. Stoliczek, krakersy i butelka czerwonego - czemu nie? A do tego
fragment "Sonatiny"
Nie wiesz jak ciszę się kosztuje
Należy szczyptę wziąć na język
Ciemność rozdzierać Rozsypując
Piasek na gorzką głuchość wierszy
(jak napisał Jarosław Trześniewski - Kwiecień)

[quasthoff]

Serek jak najbardziej na miejscu, najlepiej CAMEMBERT. Najlepszy. Pozdrowienia.

[edzioszka]

odrobinkę miejsca ku swobodzie interpretacji nam ostaw.. nie chcemy być
obserwatorami.. pragniemy uczestniczyć w dziele tworzenia, przyoblec myśli w
kaligrafowane słowa :)

[quasthoff]

Witam. Dzieło tworzenia, zdanie po zdaniu, wyraz przed słowem jeszcze nie
napisanym, nie wymyślonym; jak pustka. Litera za literą i nic mniejszego, chyba
tylko myśl jeszcze nie rzucona na papier niecierpliwie czekający na dotyk
pióra.Pozdrawiam.

[miltonia]

Wprawdzie w innej dziedzinie tworze i zauwazylam, ze najwiekszym dla mnie
natchnieniem jest wysokosc umowy ;)

[quasthoff]

na dzień dobry wysokość umowy niewiążącej, jak dalekie spotkania pierwszego
stopnia.
...Umawialiśmy się tylko do Dobrego momentu
Dochodząc i od Złego nastroju
Odchodząc Zaznaczając Że
Jesteśmy Tylko Chwilowo Zaraz
Jarosław Trześniewski - Kwiecień

[kanuk]

czy pan Jaroslaw to quasthoff w osobie wlasnej ? ustawiczne cytowanie jednej
osoby narzuca mi rozne mysli i skojarzenia.

[edzioszka]

hyhy, tyż mam takie wrażenie - pan Jarosław zorganizował nam spotkanie z jegoż
własną poezyją ;)

[quasthoff]

Jarosław Trześniewski - Kwiecień to poeta zamieszkały w Mławie jak wcześniej
informowałem. Natomiast Quasthoff to zupełnie inna osoba proponująca
szanownym "Forumowiczom" podjęcie dyskusji na temat poezji lub muzycznych jej
powiązań. Pozrowienia.
Tyle wierszy
przyrasta do ciszy...

Najwyższa pora

[edzioszka]

na benvenutki - kierują mną jeno najczystsze pobudki.. aura dookolnie się
ociepliła, jakoś tak przedobjawieniowo.. riposta pronta: wspominki żywotowych
curva pericolosa ;)

[kanuk]

na przedwieczorek : skret-zakret, skret-zakret... a na sasiadujacym watku
wspomnialem szum brzoz jako komponent skojarzen poetycznych . punkt dla
mnie.PS: jakos nas ta Mlawa nie pozarla, a miala. ktos w Poli-Turze glosil
kiedys taki poglad.

[quasthoff]

Cóż, Mława nie poskutkowała. Nie mam pretensji ale też wielkich nadzieji na
jakąkolwiek dysputę. Szkoda. "Porzucony ogród"
Ciemność
Blisko tylko na wyciągnięcie ręki
Gobelin
Z opuszczonego ogrodu
Gałęzie dzikiej gruszy
Uginają
Pod ciężarem bezwietrznych
Liści
Kradzionych kroków
Trzask Tak można
Tylko nocą porzucić
Bujne Dzikie wino
Płoszyć zastałą wodę
W beczce koło studni
I słuchać Długo
Szelestu
Bezszelestnych drzew
Ogrodzie Daleki Ogrodzie
czemuś nas opuścił?

[miltonia]

Widzisz, pewnie bym podyskutowala, ale te wiersze do mnie nie trafiaja
kompletnie. Czyli, jak rzeklby krytyk, nie nawiazal sie dialog miedzy tworca a
odbiorca.

[edzioszka]

ostatnia poema - mam wrażenie, iż nawiązuje do biblijnego fragmentu o
ukrzyżowaniu i śmierci Jezusa - przynajmniej końcowe słowa.. "Eloi, Eloi, lema
sabachthani" - tak brzmią w oryginale, wielkopostne skojarzenie mam.. Robert
Gawliński tyż je śpiewa, w nieco zmienionej formie :

Z Tobą odeszły anioły
Jest noc w ogromnym domu
Umierałem i wołałem do nich
Nie ma nas, nie ma nas

Nie ma nas...

Płynie miasto a ja w nim tonę
Białe mury upadły i koniec
Brud dookoła i sam na ulicy
Kiedy krzyczę, kiedy krzyczę

Nie ma nas...

I tak wszystko to co mam jest w naszych sercach

Nie ma nas...

Eli Lama Sabachtani, eli, eli...

Z Tobą odeszły anioły
Z Tobą odeszły anioły
Nie ma nas, zostałem sam, sam
Zostałem sam, sam...

[brezly]

Quasthoff, zdaje sie chcesz szczerej oceny. Uwazam ze to nie jest wiele warte.
Przykro mi. Przed wszystkim jest wtorne do szpiku kosci. Ten powyzszy wiersz z
Szymborska jako adresatka - to juz jest zadecie na wejsciu. Dalej: Szymborskiej
odpowiada autor czyms co jest slabym nasladownictwem Herberta. Mozna zadedykowac
poecie wiersz i polemizowac z nim w jego stylu, ale trzeba to robic dobrze i
celnie.
Tu masz niezly przyklad jak mozna to zrobic conajmniej poprawnie:
www.poema.art.pl/site/itm_3988.html

W kontaktach z poezyją

[edzioszka]

i konkretnych - z twórcą, zawszeć lico me pąsowieje rumieńcem onieśmielenia i
doczytuję dalsze, ukradkiem zerkając zza rzęs firanek.. niegodnam kaleczyć
dzieło mym grafomańskim recenzowaniem.. polecam Ci miejsce, w którem domorośli
pisarze i poeci uprawiają polemiki:

forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=10133
wstępuję do ogrodu owego niczym świątyni, a dusza ma nad poziomy ulata ;)

[miltonia]

Eda, nim Ci lico spasowieje, wpierw sprawdz dokladnie czy z tworczoscia przez
wielkie T masz okolicznosc.

Cóż uradzę

[edzioszka]

hyhy, nieśmiałość i skromność - toż u mię bezwarunkowe cechy
charakterologiczne ;)

[miltonia]

Wez Eda przestan, bo i tak juz nikt w to nie wierzy;)
Czyzby Cie oniesmielal kazdy przejaw tfurczosci. I na odpuscie rece Ci sie
trzesa z przejecia, gdy kupujesz glinianego aniolka?

[quasthoff]

Curz óradzem? Naucz się pisać poprawnie. Tfurczość i analiza to spór o
imponderabilia. Nieprzewidywalne zupełnie osobiste spojrzenie. To samo, dla
każdego jest nie tym samym. Hej!

[miltonia]

Quasthoff, dzieki za rade i troske. Czasami sobie w pisujemy niepoprawnie, tak
dla hecy i zmyly. Czasami bywamy tez niedoslowni.
Zapewne masz racje ze to samo dla kazdego nie jest tym samym.

Najczęściej uprawianym

[edzioszka]

stylem postowania na OSDS jest zabawa słowami - czytelnikom pozostawiamy pełną
swobodę interpretacji :)

Kiedy ja

[edzioszka]

djejstwitjelno w sielskich klimatach gustuję, ludowym rękodziełem
washiszczajus ;)

[quasthoff]

Czyżby to średniowieczne liber catenatus. Niektórzy woleliby "Fahrenheit 451"
Uff!

Saint-Exupery dostrzegł,

[edzioszka]

iż zamiłowanie do cyfr i chłód kalkulacji to oznaka dorosłości.. wiąże się ono
z zatracaniem cechującej dziecko spontaniczności..

"Nie odchodź - odpowiedział Król, który był tak dumny z posiadania poddanego. -
Nie odchodź, mianuję cię ministrem.
- Ministrem czego?
- Hm... sprawiedliwości!
- Ależ tu nie ma kogo sądzić! (...)
- Wobec tego będziesz sam siebie sądzić. To najtrudniejsze. Znacznie trudniej
jest sądzić siebie niż bliźniego.
Jeśli potrafisz dobrze siebie osądzić, będziesz naprawdę mądry."


"- Gdzie są ludzie? - zaczął znowu Mały Książe. - Czuję się trochę osamotniony
w pustyni...
- Wśród ludzi także jest się samotnym - rzekła żmija."


"- Poznaje się tylko to, co się oswoi - powiedział lis. - Ludzie mają zbyt mało
czasu, aby cokolwiek poznać.
Kupują w sklepach rzeczy gotowe. A ponieważ nie ma magazynów z przyjaciółmi,
więc ludzie nie mają przyjaciół."

("Mały Książe")


"Dbając jedynie o dobra materialne, budujemy sobie sami więzienie. Zamykamy się
w nim samotni z naszymi pieniędzmi z popiołu, które nie dają nam nic, dla czego
warto byłoby żyć."

("Ziemia, planeta ludzi")

[quasthoff]

"Do świecy"
Naucz nas świeco niecić płomień
Gdy brzask stłumiony Tli się cieniem
Światła od błysku oślepłego
Przez ciepło które ukradł mrok
Przez pośpiech Pośpiech co znieważy
Rzucone błyski w twarz umarłych
Gdy tylko wosku jest zastygłość
I szumi wieczny wiatr polarny
Naucz nas świeco uległości
Gdy stoisz Prosząc w swej ofierze
Rozsunąć nicość Przebłaganiem
Żeby najkrócej Nie inaczej
Odwrócić grząskość naszych śladów
Jest tylko popiół Dym i Stałość
W mrocznej kantacie jak u Bacha
I niewidzialna cienka nić
Co w wosku przetrwa mimo wszystko
Naucz nas świeco cierpliwości
I kiedy trzeba daj nam zgasnąć

[miltonia]

Do zarowki
Nie ucz zarowko swej zmiennosci
Gdy dzien odchodzi w niebyt
Raz jestes wybawieniem,
Cieplem, jasnoscia,
I cierpieniem, wtedy gdy sami
Z mysla tak niematerialna
uciekamy przed mirazem.
Nie ucz nas zgody, uleglosci,
Nie wygladzaj kantow swiata,
I tak umrzemy bez milosci,
jak przepalony wolfram*

* zdaje sie, ze zarowkowy drucik wykonwny jest z wolframu, prosze tutaj o
konsultacje Brezlego.
Guasthoff i inni proszeni sa o analize powyzszego wiersza.

Edzioszka - poematy

[edzioszka]

stanęłam na rozdrożu słowa
i nie wiem
jak liście zielone napisać
złote plamy słońca
rozlewają się
i skapują z kartki
niczym kleksy
liście leszczyny
tańczące jesienią
raz po raz niesione z wiatrem
w słowniku wyrazów obcych
szukam wyjaśnienia słowa "cisza"
patrzę na nie przez pryzmat serca..


proszę o analizę i polemikę znawców poezji.. nie pamiętam, co dokładnie miałam
na myśli, płodząc powyższe wierszydło.. być może targała mną tęsknota za
wiosną - podmiot liryczny uzewnętrznia swe wahania oraz niemoc twórczą "nie
wiem jak liście zielone napisać".. dookolna "cisza" obwieszcza nieuchronnie
nadejście monotonnych, zimowych wriemion.. Brezly i Romanesco - domagam się
oceny, niechaj będzie eksplozją szczerości! :)

PS. i ja zapragnęłam wreście zaistnieć na łamach ;)

[quasthoff]

Melancholijne krople poezji
wiatrem muśnięte
spadają
kolejny dotyk ziemi
delikatnym, nieco bezszelestnym drgnieniem natchnienia
odkrywa niedopowiedziane
pokłady tajemniczości
ubranej w słowa

[brezly]

Z wolframu. Jak jakis palant od marketingu zarowek wymysla ze jego sa z
tungstenu (a innych z wolframu) to znaczy ze palant nie wie ze wolfram w
ingliszu tungsten (bo jest palant i niedouk).

[miltonia]

To dobrze pamietalam. Chociaz gdybym napisala, np. ze z tytanu to byloby moze
bardziej modne ale mniej czytelne i niezgodne z budowa zarowki, co oczywiscie
nie wadzi, zawszec mozna sie zaslonic licentia poetica. Ech, jakie to
skomplikowane ta poezja. Niektorzy, jak taki Herbert na ten przyklad, to jescze
Mitologie i Szekspira przeczytali.
Poczekaj Brezly, jak przyjedziesz, jak sie napijemy, jak poemata zasuniemy, to
Nobel nasz!

[quasthoff]

Swoją drogą, ciekawa byłaby konfrontacja Szekspira z Herbertem. To tak jak
w "Kolacji na cztery ręce".

[miltonia]

Konfrontacja talentow czy osobowosci?

[quasthoff]

Myślę, że "wash and go".

[miltonia]

Skonfrontowac talenty mozemy sami, po przestudiowaniu calej tworczosci obu.
Wprawdzie dziela ich wszystko ale talent jest ponadczasowy.
Co do konfrontacji osobowosci, to nie wiem jakim czlowiekiem byl Szekspir,
natomiast jakim byl Herbert mozna sie domyslic czytajac jego wiersze. Na pewno
nie byl wesolkiem ani bratem lata.

[quasthoff]

Koniec poezji winien być niegramatyczny.

[miltonia]

W moim poscie powyzej wypadlo jedno slowo, juz nie pamietam jakie;)
Konca poezji nie bedzie, jedynie poszukiwania prowadzace zazwyczaj w slepa
uliczke.

[quasthoff]

Poszukiwania proponuję na jakimkolwiek rondzie. Przynajmniej nigdy nie będzie
końca. Ostatecznie może być wstęga Möbiusa. To współczesna poezja jednostronna.

[miltonia]

Nie jestem poetka i nie szukam. Czytam czasami mozoly innych. Co masz na mysli
piszac poezja jednostronna?

[quasthoff]

Sprecyzujmy zatem. Tak zwana wstęga Möbiusa w formie podstawowej to zwykły
pasek, powiedzmy papieru. Przez odpowiednie sklejenie uzyskuje tylko jedną
powierzchnię co można "organoleptycznie" sprawdzić. Poezja w formie podstawowej
czyli zdeterminowanej przez samego autora, słowami wewnętrznych odczuć i emocji
jest jakby wstęgą już sklejoną, czyli jednostronną. Przez dobór odpowiednich
zwrotów, paraboli, niedomówień a nawet układu przestrzennego poszczególnych
wyrazów, strof czy liter pragniemy uzyskać zrozumiałość w szerszym znaczeniu
tego słowa. Trzeba więc przeciąć wstęgę co jest nie zawsze osiągalne.To tyle.

[kanuk]

musialem sie zalogowac. a teraz musze przyznac ,ze moje doswiadczenie
potwierdza slowa Szanownego przedmowcy.

8 marca

[quasthoff]

Poza
Poza obraz dni naszych
Poza sekundą zwątpienia
Nie podobni godzinom
Przemycający cienie
Ku sobie najdalej bliscy
Ku sobie najbliżej dalecy
W czasie nie utraconym
W bezmiar oddani rzeczy

Jarosław Trześniewski - Kwiecień

[miltonia]

Sadzilam dotad, ze natchnienie spowodowane
a) miloscia, najlepiej nieszczesliwa,
b) okolicznosciai przyrody, najlepiej przecudnymi,
c) napiciem sie, ponoc najlepiej absyntem ale osobiscie polecalabym mniej
paskudne trunki,
d) reszta
daje efekt w postaci wierszy a nie te skomplikowane wygibasy, ktore opisales
wyzej.
Ps. Jak mozna byc w bezmiar oddanym rzeczy, zaciekawilam sie? I czy mozna miec
z tego profity jakowes?

[miltonia]

Aha, jak dotad o poecie wiedzialam tyle, co sam o sobie i mece tworzenia
napisal:

Peta cierpi za miliony
od 10 do 13.20
O 11.10 uwiera go pecherz
wychodzi
rozpina rozporek
zapina rozporek
Wraca chrzaka
i apiat
cierpi za miliony

[quasthoff]

Czy każdy poeta tworzy aż w w takich bólach? Niektórzy, myślę, czerpią
natchnienie w odmiennych stanach świadomości, co wcale nie jest jednoznaczne z
męką tworzenia. Dopiero wyjście z tego stanu okazuje się bólem nie do
zniesienia. Wtedy pytają się siebie: i cóżem ja spłodził. A potem do kosza. I
do następnego razu. Chyba, że następnego już nie będzie.

[quasthoff]

"Co pisać"

Co pisać?
O czym pisać?

Milczeniem
Ponad słowa

Gdy cięższym się
Staniesz

Potem cisza normalna
więc sałkiem nieznośna(...)
kiedy myślimy o kimś
zostając bez niego
(ks. Jan Twardowski)

Popatrz w ekran

Oczom nie dowierzasz
Uszom nie dosłyszysz
Odejście od zmysłów
Wirtualną trzciną

Odmierzasz
Natężenie Pascali
Lat świetlnych echo
Dlaczego nic nie mówi

Nic?

Jarosław Trześniewski - Kwiecień

[miltonia]

Gusthoff, czy w tym ostatnim wierszu podmiotem lirycznym jest ekran telewizora,
komputera, a moze kinowy?
Aha, i czy wirtualna trzcina to to samo co niegdys fiksum-dyrdum?

[quasthoff]

Nie jestem autorem tego wiersza. Niedługo, będę miał możliwość spotkania się z
nim; być może wtedy rozświetlą się moje wątpliwości, co do znaczenia słów i
sformułowań.Jak dla mnie "ekran" jest symbolem współczesności. A jeżeli chodzi
o "trzcinę" to porównanie zastosował Pascal określając nim człowieka.

[miltonia]

To w takim razie wielowarstwowy to utwor, bo za cholere nie kumam o co biega.

weź macha

[edzioszka]

od razu Ci się umysł rozjaśni i poszerzysz horyzonta przemyśliwaniowe ;)

[miltonia]

Ty masz jednak leb Eda!

tylko nie łeb

[edzioszka]

z szacuneczkiem proszę.. mam bardzo kształtną główkę :)

[quasthoff]

Quot capita, tot sensus.

[miltonia]

Co prosze?

[quasthoff]

Co głowa, to rozum.

[quasthoff]

Już w zgodzie ze snem nie napiszę ciebie...

[quasthoff]

quasthoff napisał:

> Już w zgodzie ze snem nie napiszę ciebie...

oczywiście Rafał Wojaczaek

[miltonia]

W Wojaczku podobalo mi sie najbardziej jego szalone zycie a najmniej jego
koniec. Natomiast wiersze niespecjalnie.

[quasthoff]

Wiersze, owszem, niespecjalne, ale parę jest niezłych. Taki króciutki chociażby:

Musi być ktoś

Musi być ktoś, kogo nie znam, ale kto zawładnął
Mną, moim życiem, śmiercią; tą kartką

znam rzeczony wiersz

[slovianecka]

śród moich ulubionych poetów mogę wymienić przede wszystkim: Hillar,
Poświatowską, Stachurę, Grochowiaka i Harasymowicza - piękne są opisywane
przezeń pejzaże, przytoczę miniatury poetica:

drażnię jej brzuch
pierzastą trawą połoniny
- to pogański ołtarz

święty stół
który całuję

albo:

był deszcz
i byłem w środku puszczy
i widziałem jak stare drzewa płaczą

i jak wesoła zielona trawa
igra u ich stóp

:)

[miltonia]

Osobiscie za opisami przyrody nie przepadam i we wszystkich lekturach szkolnych
starannie je omijalam. W wierszach tez niekoniecznie.

[quasthoff]

Temat przyrody, to jakie nieograniczone pole do popisu wyobraźni. Tu więcej
barw i odcieni zobaczysz niżeli kolorów na firmamencie palety.

[miltonia]

Paleta u mnie jeszcze niebem nie byla, az tak sie dotad nie wstawilam.
Najwiecej barw i odcieni widze w probniku farb.

[quasthoff]

Akrylowych, wodnych, olejnych, czy naturalnych pigmentów?

[miltonia]

Zazwyczaj na podstawie probnikow mieszane sa rozne farby. Naturalnych pigmentow
praktycznie juz sie nie uzywa, chyba ze robi to malarz sztalugowy, gleboko
ekologiczny.

[quasthoff]

Jestem za. Ekologią.

[miltonia]

Aha. I przeciw malarstwu?

[quasthoff]

Gdzie to napisałem, jeżeli można wiedzieć. Między słowami myśl ukryta na jawie.
Nieprawdziwa jak szczerość. Czysta ekologicznie jak masło maślane, schodzące w
dół, drgające nieruchomo na miękkim kamieniu, klęczące na stojąco, w głośnym
milczeniu, z oczyma szeroko zamkniętymi.

[miltonia]

Nie mowie, ze napisales, tylko sie spytalam.
Jesli szczerosc jest nieprawdziwa, to nieszczerosc tak?
To maslo maslane (rozumiem, ze nie tzw. mix albo inna margaryna) ma oczy? Do
tego szeroko zamkniete? I zeby jeszcze bylo malo schodzi w dol (tak, jakby
mozna bylo schodzic w gore) i drga i kleczy i w ogole. Chyba przestane je jesc
a zaczne z nim prowadzic dysputy, no normalnie...

[quasthoff]

Masło spożywane w zbyt dużych ilościach nie wpływa dodatnio na pracę szarych
komórek. A "Oczy szeroko zamknięte" to film Kubricka z Tomem Cruise'em i Nicole
Kidman. A jaka muzyka.

[miltonia]

Najnowsze doniesienia naukowe przecza Twym stwierdzeniom.
A ten Kubrick to niby kto?

[quasthoff]

Wiesz jak to jest. Trzeba święcie wierzyć, że musi nam się udać. To przypadłość
każdego prawdziwego naukowca. Sprawdzić na sobie, zapłaciwszy wysoką cenę za
udany bądź nieudany eksperyment. (A Kubrick to mistrz niezapomnianych obrazów
filmowych.) Przynajmniej dla mnie. Hej, hej, hola cacao!

[miltonia]

Przypadloscia prawdziwego naukowca jest nie tle wiara, co niewiedza. Skoro nie
wie, ze cos jest niemozliwe, tak dlugo prowadzi dociekania, badania,
eksperymenty, az okazuje sie mozliwe.
Ten Kubrick to ladne obrazy malowal?

[quasthoff]

Jak miał oczy szeroko zamknięte - to niezwykle pięknie. A miał zamknięte przez
całe swe twórcze życie. Musisz uwierzyć na słowo. Możesz zresztą osobiście
skonfrontować z tym, co powiedziałem poprzednio. The Shining.

[miltonia]

Oczy "Szeroko zamkniete" to mi tak srednio. Za to "Odyseje", a szczegolnie jej
poczatek mam w pamieci. Mimo, ze nie przepadam za filmami science fiction, to
ten lubie bardzo.

Mława

[quasthoff]

Z kilku wierszy

z kilku wierszy był jeden
ten jeden jedyny

nie napisał między wierszami
ani między słowami
ani żadną rzeczą
która jego jest

był ponad wyborem
między poezją a poezjami
pieśnią nad pieśniami
nie istniał nigdy

wyszedł długo nie wracał
nie wierzył już a zostawił nadzieję
pobiegła do niego na spotkanie
minął ją obojętnie
nie widział nadzieji

stała ciągle czekała na niego
wrócił spotkał ją wreszcie
i odtąd z nadzieją
szuka tego jednego
jedynego wiersza

który jest w nim nawet
o tym nie wiedząc

(to ten)

Jarosław Trześniewski - Kwiecień

[miltonia]

Quastek, to powiedz nam szczerze jak to jest. Tys ten Kwiecien, czy to Twoja
rodzina, czy po prostu wydales na swoj koszt jego dziela i szukasz zbytu?
Musze Ci sie przyznac, ze wiersz o Mlawie mna nie wstrzasnal.

[quasthoff]

To jest wiersz o Mławie? Gdzie Ty masz oczy? Jak pisałem wcześniej, to Jarosław
pochodzi z Mławy a ja tylko cytuję na forum jego poezję. Dostałem te tomiki
wierszy niedawno, i muszę przyznać, że niektóre utwory dotarły do mojej
wrażliwości, szczególnie te, w których przewijają się motywy związane z muzyką.
Poezja niekoniecznie musi wstrząsnąć aby została zaakceptowana w taki bądź inny
sposób. Nie mam pretensji, że do Ciebie nie dotarła.

"Choroba obecności"

[quasthoff]

Sen we śnie

Jeszcze jest ciemność Jeszcze nie zerwana
Zasłona nocy Szekspir nie napisał
Snu nocy letniej Ale to nie w snach
Rzecz by nie istniała wizja Jakiś obraz
Szalona pewność Że będziesz za chwilę
Po przepłukaniu w różowym lakmusie
Gdy rozwiesimy sen na długim sznurku
Mokry od ciepła i w sierpniowym deszczu
Co zdąży wyschnąć Przecieknie przez światło
Nieszczelnym świtem I zniknie Ulotny
Jak to marzenia Zwiewność wyobraźni

Co się z motylem ścigała przez chwilę

Jarosław Trześniewski - Kwiecień

[miltonia]

Zaraz, zaraz tamten wiersz, co to mowisz, ze nie jest o Mlawie nosi tytul
Mlawa, wiec niby o czym ma byc? O Radomiu?
Jak mozna plukac cos w rozowym lakmusie, kiedy powszechnie wiadomo, z
doswiadczen na chemii w podstawowce, ze lakmus to cialo stale, wystepujace pod
postacia papierka.

[quasthoff]

Mława to była ogólna nazwa tematu. Wiersz cytowany ma tytuł "Z kilku wierszy" A
lakmusa nie należy brać dosłownie, przecież to poezja parabolą podszyta.

[miltonia]

Jak bym na chemii podszyla te parabole, to jak nic haka bym obskoczyla.
Qustek, a znasz Ty innych poetow, takiego na ten przyklad Mickiewicza Adama czy
Slowackiego Julka?

[quasthoff]

Owszem, ale ich wszyscy znają to nie potrzeba żadnej reklamy.

[miltonia]

Ale mozemy za to porecytowac ich, w zasadzie ze zrozumieniem. Wprawdzie do
konca nie wiadomo, co oznacza: a imie jego 40 i 4, ale na moj gust to byla
wizja ceny pewnego hispanskiego wina, co gladko wchodzi i przyjemnie skuwa.

Dobre wino, dobra muzyka.

[quasthoff]

Do tego eleganckiego, szlachetnego trunku trzy pieśni Erwina Schulhoffa na
sopran, skrzypce i fortepian. Będzie lepiej smakować przy tak pięknej muzyce.

[miltonia]

Wez, daj spokoj. Jesli juz przy klasyce mialabym sie ostac to niech to bedzie
przynajmniej rock.

[quasthoff]

Co to to nie. Rock jest niezły ale nie stworzyłby odpowiedniej otoczki
dźwiękowej. O wiele sympatyczniejszy klimat, ewokuje jakiś kameralny, wokalny
bądź instrumentalny jazz.

[miltonia]

Cooo? Jazz? Zeby sie wino skwasilo?

[quasthoff]

Co ma jedno do drugiego? Dobry, kameralny jazz to muzyka na każdą okazję.
Przynajmniej dla mnie.

[miltonia]

Jak cos jest na kazda okazje, to jest nijakie. Tak jak kameralny jazz.

[quasthoff]

Kameralistyka jazzowa ma wiele twarzy i na pewno nie jest nijaka.

[jotek27]

Szkoda ze nie ma w tym wierszu daty! Pisany był po wydarzeniach 11 września
2001 roku...Wiec w kontekscie tej daty inaczej bylby ten wiersz odczytywany, a
jeśli chodzi o trzcinę, to prosze poczytac Blaise Pascala " Myśli" , wtedy
bedzie Ci wiadomo, że "Człowiek jest trzciną myślącą", nie wspominam o
kategorii w fizyce... Pozdrawiam wirtualnie

[jotek27]

Znam to, stare jak swiat...

stówka!

[edzioszka]

i chwilutka niekłamanej przyjemności ;)

100

[aniela]

jednym chaustem

[edzioszka]

jak ja Cię wytnę zaraz! ;)

[aniela]

czemu uwazasz ze to ja? tylko dlatego ze jestem zla? ;)
a bylo tak ze szlam i zobaczylam ze 99 wiec szybko wychylilam setke za zdrowie
Wasze i nasze. bo lubie zywic i bronic

[edzioszka]

instynkta czynią z Ciebie idealną Matkę Rodzicielkę i Żywicielkę tegoż forum ;)

105

[quasthoff]

A ja jako sto piąty wcale nie czuję się gorzej. Setka czy nie setka, co za
różnica. Kufelek maślanki na zdrowie.

[miltonia]

quasthoff napisał:

> Kameralistyka jazzowa ma wiele twarzy i na pewno nie jest nijaka.

Dzisiaj tylko marsze pogrzebowe by mi sie spodobaly.

[aniela]

MAlenczuk! Bema pamieci zalobny rapsod. niezwykle skonczna melodia

[miltonia]

Wiesz, ze jakos nie slyszalam tego w wykonaniu Malenczuka, tylko Niemena i
niezbyt mi sie podobalo.

[slovianecka]

albo co o Emilii Plater - bohaterskiej dziewicy, jaką rzewną dumkę najlepiej ;)

[aniela]

Oxy by Ci doradzil piesni o spustoszeniu podola (aha zaloz Miltonia okulary i
poloz sie) :)

[slovianecka]

jakże pytać mam księżyca, on się kocha w Twych źrenicach - ogniem i mieczem
usiec niepogody wszelakie ;)

Mistrz i Małgorzata

[quasthoff]

Maleńczuka aktualnie obejmuje półnaga Hella.

[miltonia]

Moze ludowe, bo maja teksty, ze Malenczuk wysiada:
O laboga, co sie stalo,
pod fartuchem peklo cialo!
Ni to zasyc ni załotać,
ni to z takom dziuro lotać!

[edzioszka]

albo:

posadzili Bacę na kamieni kupę
obchodzili w koło - całowali w czoło..

leciał pies przez owies
suka prze buraki
łoj byłabym panienką
gdyby nie chłopaki

zreśtą te teksty są niecenzuralne w większości ;)

[miltonia]

I o to chodzi. Kiedys uwielbialam w telewizji ogladac folklorystyczne zespoly z
babina czy dziadziem z jednym zebem, ktorzy spiewali zawodzac takie piosenki.
Teraz juz tych produkcji w skomercjalizowanej TVP nie uswiadczysz.

przyśpiewki

[slovianecka]

gdyby się wróciły
moje młode lata
juz bym ja wiedziała
jak używać świata

jechał Maciek drogą
koło mu skrzypiało
chciał je naoliwić
cosik mu urwało

straciła Maryśka
wianeczek pod miedzą
ojciec, matka nie wie
ale ludzie wiedzą

miała kochaneczka
utopił się w studni
kocha się z innymi
że aż ziemia dudni

Maryś moja Maryś
chodź ze mną do szopy
a ja Ci pokażę
jak się wiąże snopy

miałem raz kochankę
chciałem się z nią żenić
taka szelma była
że musiałem zmienić!

nie będę się żenił
nie będę się spieszył
będę się zalecał
i dziewczyny cieszył

;)

[brezly]

He he. Nigdy mnie nie przestaniecie zaskakiwac:-)) D-bry.

PS. zwraca uwage mistyczny charakter zwiazku tytulu watku z trescia wpisow.

[edzioszka]

to się nazywa meandrowanie tematyczne - sporo tych piosneczek jest, tylko tego
długaśnego wątku się mi dźwigać nie chce ;)

[miltonia]

brezly napisał:

> He he. Nigdy mnie nie przestaniecie zaskakiwac:-)) D-bry.

Mamy nadzieje!

> PS. zwraca uwage mistyczny charakter zwiazku tytulu watku z trescia wpisow.

Cha, cha, Quastek za chwile rzuci w kat te wiersze, do ktorych wydania dolozyl,
przeboleje strate i zaspiewa jaka piesn ludowa, ktorej przeslanie proste a
tekst odjazdowy.

ABSOLUTNIE

[quasthoff]

Cha, cha,? Quastek rzuci. Akurat. Quastek niczego nie rzuci. Ponieważ nie ma
takiej możliwości.I jakby co, to do niczego nie dokładał i dokładać nie
zamierza.A tę czystą poezję dostał w prezencie i jeszcze dostanie, ha,ha. To na
tyle. Ale jeszcze nie zamierzam skończyć hi,hi. Jeszcze raz i nie raz zacytuję.
A bo to nie można.Wiersz Jarosława Trześniewskiego - Kwietnia. Akurat na dziś.
Bo ledwo po północy hu, hu. Tytuł - "Nieskończoność"

Z matematycznych liczb Dziewczyna
Logarytm przesunięty ręką

Wydarty jesteś ścianie rombu
Oparty o ścianę Trójkąta

Ale to nie ma już znaczenia
Bo trwa ten kwadrat do potęgi

Nie przecinana nieskończoność

Przez proste Prosto urojone

Ciało szukane bez pośpiechu
Trójmianem roku Gdy odmierzasz

Ułamek myśli


Włosy te linie Wygładzone
Elipsą dłoni Nieprzytomnie

Mnoży wrażenia Sumę dzieli
Ażeby dodać Potem ująć

Z matematycznych swych urojeń
Dziewczynę - jedna niewiadomą

Ułamek myśli


Jarosław Trześniewski - Kwiecień

Jeszcze raz, jeszcze raz...

[quasthoff]

"Liryczne tette a tette z Arturem Schopenhauerem"

Zmienne pory roku Na północnej półkuli
Wieje silny wiatr od południa Martwy
Jest wszechświat Pomimo że żywi
Są nadal przekonani o jego zmienności
Cyklami lirycznymi Cykadami nocy
A jednak intuicja zdaje się to dostrzegać
Definicją pomyłki jako rzeczy w sobie
Samej Tempus machina et cetera

Mijamy się Zgubieni I odnalezieni
Argument zasadniczy Sprzeczność
Tkwi w Arturze Teorie profesora
Nie są zbyt ciekawe Czyż lepiej
Byłoby liczyć pieniądze w resursie
Kupieckiej w takim mieście
W wolnym mieście Gdańsku?

Nic nie jest tak bardzo niepewne
Jak spór o sens istnienia
I tu jest ciągły powrót
w nieskończoność pytań

Jarosław Trześniewski - Kwiecień

[edzioszka]

Quastek, jesteś pewien, iż w żaden sposób nie jesteście z panem Jarosławem od
ksiąg wieczystych skoligaceni? ;)

Księgi wieczyste

[quasthoff]

Ja jestem pewien ale odnoszę wrażenie, że Ty absolutnie nie. Uwierz wreszcie.

[edzioszka]

trudno mi uwierzyć w zachwyt nad zupełnie nieznanym, domorosłym twórcą.. po raz
pierwejszy dowiedziałam się o rzeczonym i jegoż wierszoklectwie od Ciebie ;)

Mławski poeta

[quasthoff]

" Co jeszcze jest szczególnego w poezji Jarosława Trześniewskiego - Kwietnia?
Każde prawie słowo zda się być na swoim jedynym, właściwym miejscu.
Wykorzystanie wieloznaczności słów, frazeologizmów, konceptyzm,
intertekstualność wnikliwość obserwacji, "pełnosłowie", dążenie do
lapidarności, ostrożność przed "filozofowaniem", częste pointy jako "finis qui
coronat opus, dystans uczuciowy, poprzez unikanie pierwszej osoby liczby
pojedynczej i powściągliwość to zalety tej poezji, jakby Miłosz
powiedział: "nauka dana naszej krzykliwej epoce".

ze wstępu Klaudyny Matejko

[miltonia]

quasthoff napisał:

A tę czystą poezję dostał w prezencie i jeszcze dostanie, ha,ha.

Quastek a nie lepiej by bylo zasugerowac ofiarodawcy, zeby pol litra przyniosl?

> A bo to nie można.

Mozna, jak najbardziej. Moze nawet narodzi sie z tego nowa jakosc, bo
postanowilam dokonac analizy dziel. Na razie sprobuje na ponizszym.

"Nieskończoność"

> Z matematycznych liczb Dziewczyna
> Logarytm przesunięty ręką

Widac, ze autor jest staroswiecki, bo uzywa suwaka logarytmicznego zamiast
komputera. Czy przesuwanie tutaj to to samo co kolokwialne posuwanie? Poeta nie
daje jednoznacznej odpowiedzi. Zapewne kryje sie za tym jakas tajemnica. Moze
dalsza czesc utworu nam ja odsloni?

> Wydarty jesteś ścianie rombu
> Oparty o ścianę Trójkąta

Poeta daje nam do zrozumienia, ze bedac na wycieczce w Egipcie opieral sie o
piramide a od mastaby ktos go odgonil. Sprowadzenie bryl geometrycznych do
figur ma niebagatelne znaczenie. Zawsze lepiej miec figure niz byc bryla.

> Ale to nie ma już znaczenia
> Bo trwa ten kwadrat do potęgi

W tej czesci tworca oddala sie od dwuwymiaru do n-wymiaru, co swiadczy, ze
liznal nawet wyzsza matematyke. Dzieki temu wysoka abstrakacja powyzszego
akapitu ma swoje niebanalne podloze, w nabytej wiedzy scislej i wprowadza nas w
swiat trudny do wyobrazenia przecietnemu smiertelnikowi.

> Nie przecinana nieskończoność

Na lekcji z granicy funkcji niestety tworca nasz gral w okrety albo byl na
wagarach. Bo to nie tyle nieskonczonosc jest nieprzecinana, ile wspolrzedna.

> Przez proste Prosto urojone

Mamy do czynienia z niezwyklym odkryciem i demaskacja banalnych wyobrazen.
Autor uswiadamia nam ulude prostych nas otaczajacych. Bo czy ktos z nas widzial
prosta sciane, prosta podloge, prosty sufit, ze zapytam dramatycznie? Jesli
tak, to dawac mi zaraz namiary na tych wykonawcow!

> Ciało szukane bez pośpiechu

Tu z kolei tworca zali nam sie, ze zadal sie z chudą, najwyrazniej nie
przepadajac za wieszakami. Dlatego sie nie spieszy z namacaniem jej ciala, bo
tam ciala niewiele, tylko same kosci.

> Trójmianem roku Gdy odmierzasz
> Ułamek myśli

Trojmian roku to jednostka pojemnosci do mierzenia ulamkow, wynalazek autora,
jawiacego nam sie czlowiekiem Renesansu.

> Włosy te linie Wygładzone
> Elipsą dłoni Nieprzytomnie

Ach, jakzesz jestem pod wrazeniem! Nawet na fryzjerstwie i jego trendach poeta
zna sie wysmienicie. Nie dosc, ze wie iz wlosy powinny byc niekrecone i
ulizane, to zaleca ekologiczne ich prostowanie na elipsie z dloni. Do
nieprzytomnosci wrezcz! Brawo autor! Nic na latwizne.

> Mnoży wrażenia Sumę dzieli
> Ażeby dodać Potem ująć

Jakze zgrabnie, poeta przechodzi do rozliczen za swoja tworczosc. Wie, ze jak
sie zrobi wrazenie, to i suma do dzielenia bedzie nie byle jaka. Przeciez
Quastek tak sie stara, ze nalezy mu sie sowite wynagrodzenie za lansowanie
Jarka.

> Z matematycznych swych urojeń
> Dziewczynę - jedna niewiadomą

I mamy rozwiazanie tajemnicy, ktora tak nas zainteresowala na poczatku utworu.
Dziewczyna nie dosc, ze urojona, to jescze sie nie przedstawila. A moze
autorowi suwak sie zacial? Logarytmiczny, ze postawie kropke nad i.

> Ułamek myśli

Nie moze byc trafniejszej puenty! Jeszcze raz brawo autor!


> Jarosław Trześniewski - Kwiecień

Rozszczepienie

[quasthoff]

Ale analizę walnęłaś, no, no. Jestem pod wrażeniem. A pół litra na nic mi się
nie przyda. Już bym wolał butelkę Bordeaux.

[miltonia]

Jesli Tobie sie nie przyda, to ja sie poswiece i wypije. Ale jesli w tym czasie
bedziesz z uczuciem recytowal Jarka, to ma byc 3/4.

Macierz nieskończoności różniczkowej.

[quasthoff]

Niech będzie cały litr.

"Apokastatis"

[quasthoff]

podrabiasz siebie
nieudolnie podpisujesz
listy protestacyjne
weksle
z pokryciem
zupełnej ciszy
której nie nawidzisz
ze stoickim spokojem
udajesz że zrozumiałeś
ten szept te głuche słowa
tę nieużyteczną melodię
co nie przebije ściany

wywabiasz z uszu plamy ciszy
gdy słyszysz krzyk
imitujesz naprędce modlitwę
niepotrzebnych gestów wygrażasz
nieobecnym przedmiotom
drażnisz drażetki streptomycyny
niezupełnie wykorzystany
współczynnik zniszczenia

czyścisz drogę do czyśca
piekielnych bram i niebiańskiego
spokoju

nie mówiąc
-przejdżcie tracący nadzieję
ognia nie podajemy
nie ma dnia
by
się wydostać

Jarosław Trześniewski - Kwiecień

Analiza wiersza.

[quasthoff]

Przede wszystkim konsekwencja.

[miltonia]

Quastek, duzo masz jeszcze tych wierszy?

[edzioszka]

z biografii pana Jarosława można by wnioskować, iż ma przed sobą wiele płodnych
lat.. czyż nie pora zacząć analizować dzieła innych twórców, znanych i
wybitnych? wybór przeogromny ;)

XLIX

[quasthoff]

Wybudowałem most
I dwa złączyłem brzegi rzeczne,
Iż mogłem wprost
Z tej strony iść w jutro bajeczne...
Zostały za mną kresy ciemne,
Pełne snów i pocałowań,
I rozczarowań...
Ale, choć mi ich żal,
Muszę płynąć w dal-
W te krainy niepojemne...
Pragnąłbym iść z powrotem,
Lecz głos mi woła: Spal!
O, chciałbym iść z powrotem
Za młodości słońcem złotem...
Lecz głos mi rzekł:
Zapomnij - i idź w dal -
Idź wprost
Na tamten brzeg!...
...Przeszedłem na tamten brzeg
I podpaliłem most...

[miltonia]

Quastek, to powiem Ci szczerze. Tak naprawde zamieszczanych przez Ciebie
wierszy juz nikt nie czyta, bo to slabizna, niestety. Nawet nie chce mi sie ich
wysmiewac, bo to zbyt latwe, wole wieksze wyzwania. Tego rodzaju utwory moze
napisac kazdy. Dalam ci tego dowod w swym poemacie "O zarowce". Na sile nikogo
nie przekonasz do czegosc, nawet podpierajac sie autorytetami. Nie wiem, co Cie
laczy z autorem, ale pogodz sie juz teraz, ze do annalow ani lektur szkolnych
on nie wejdzie.

[quasthoff]

Mało mnie to obchodzi czy ktoś czyta czy nie. Zresztą ten ostatni wiersz był
zupełnie innego autora i z innej epoki. A sądząć jednak z liczby wpisów nie
jest to zupełnie obojętny temat, nawet gdy przeważają mocne głosy krytyki.

[edzioszka]

znaczy ten ostatni wiersz napisan prze Antoniego Lange? Quastek, Ty to jednak
jesteś poezyjny pasjonat ;)

Mieczysław Karłowicz

[quasthoff]

Lubię takie mroczne klimaty, zwątpienie, smutek, nostalgia, przemijanie,
śmierć.Świetne teksty do muzycznej oprawy. Kilka z nich ożywiłem warstwą
dźwiękową. Na przykład ten:

XXXI

W domu jestem a bezdomnie-
Na bezdrożu idąc drogą.
Wiem, że nikt nie przyjdzie do mnie,
I ja nie mam iść do kogo.

Każdy płynie po swej linii-
Ja po swojej - świat po swojej-
Świat - gdzie wrzawny lud się roi-
A ja błądzę po pustyni-

Po wertepach mknę bezdomnie-
A świat obcą płynie drogą:
Wiem, że nikt nie przyjdzie do mnie-
I ja nie mam iść do kogo!

[miltonia]

quasthoff napisał:

> Lubię takie mroczne klimaty, zwątpienie, smutek, nostalgia, przemijanie,
> śmierć.Świetne teksty do muzycznej oprawy. Kilka z nich ożywiłem warstwą
> dźwiękową.

Tez lubie. I dlatego gustuje w Baudelaire

Henri Duparc

[quasthoff]

"L'invitation au voyage". Kochanek tęskni za idealną krainą, w której mógłby
żyć z ukochaną. Przepiękne wykonanie pieśni kompozytorów francuskich na płycie
CD ACCORD. Olga Pasiecznik i Ewa Pobłocka. Francis Poulenc, Claude Debussy,
Henri Duparc. ACD 078-2. Polecam.

[miltonia]

Jak to, malo Cie obchodzi, czy ktos czyta Twego idola? No wiesz co!
Przeczytalam teraz ten ostatni wiersz i faktycznie autor inny, a i wiersz o
czyms mowi, chociaz w zachwyt nie wpadlam.
Owszem, temat stal sie bardzo ciekawy, tyle ze to nie podziwianie tworczosci
Jarka a rozmowa o okresleniu granicy miedzy pisarstwem a grafomania, tak na
prawde. Jak ja znalesc i czy istnieja uniwersalne mierniki tejze?

[k.reskator]

ha , mylisz się
jeżeli tekst moze się niewydawac niczym wielkim bez podkładu to z nim nabiera
innego wyrazu
pzdr
a tak mi się na to patrza teraz

[k.reskator]

to było do militonii:)

[miltonia]

k.reskator napisał:

> ha , mylisz się
> jeżeli tekst moze się niewydawac niczym wielkim bez podkładu to z nim nabiera
> innego wyrazu
> pzdr
> a tak mi się na to patrza teraz

Poniekad cos w tym jest. Chocby Stachura. Jego wiersze sa swietnymi tekstami
piosenek. Gorzej, gdy dzieje sie odwrotnie. Czesto jestesmy skazani na
sluchanie jakichs koszmarnych tekstow, bo podoba nam sie muzyka.

czy moge zapiać z radości???????

[k.reskator]

tego mi trzeba było
gdyby to tylko było cos do czego można zdobyc licencje na wykorzystanie w
utworze muzycznym
tak sie własnie nosze z pisaniem tekstów pod muze ale jałowym trochę w te dni.

Quastek - dla Ciebie, poema A. Lange "W lesie"

[edzioszka]

Widziałem w głębi lasu, pod cieniem wyniosłej
Gromady smukłych sosen i dębów samotnych,
Złamany pień szeroki: na szlamach wilgotnych,
Wewnątrz - śród mchu i grzybów trzciny wodne rosły.

Gdy bóg Wisły z wędzideł puścił swe rumaki,
Gdy ziemię tratowały wichrów swych kopytem,
Rzeka tu rozszerzonem szalała korytem
I aż tutaj poniosła wodne tataraki.

Tak, gdy wylew społeczny, jako dziejów czata,
Płomienistym wybuchem pędzi swe orkany,
Jego skry upadają gdzieś w dali nieznanej!

I dziwisz się, że naraz ta zapadła chata,
Dokąd, zda się, nie sięga żaden błysk jutrzniany,
Pieści myśl, wyłonioną z tego wichrów świata..

z tomiku pieśni społecznych "Pierwszy dzień stworzenia" wydanego w 1907, są to
teksty do tech por uznawane w Polsze za niecenzuralne..

Lange

[quasthoff]

Dziękuję. Mam cały tom "Rozmyślania i inne wiersze". Ten cytowany przez Ciebie
też jest. A może ten?

Najbardziej z moich pieśni kocham owe ciemne
Melodie, które we śnie słyszę jak tajemne
Jakieś fale poza mgłą daleką szumiące
I mnie samemu nigdy nie pojęte; drżące,
Jak struna jakąś lekką dłonią potrącona...
Kocham je, chociaż żadna nie wyjdzie złocona
Misterną szatą rymów na ten świat widomy!
Urodzone w bezdennej głębi nieświadomej,
Kwiaty niedotykalne mej duszy roślinnej
Żyją krócej niż jętki; jakoby Erynny
Są im słońca promienie; zamknięta powieka
Żywi je, że śpiewają jak fala daleka -
Ale gdy świt w nie rzuci swoje groty wczesne -
Bezcielesne widziadła w bardziej bezcielesne
Przechodzą - i na wieki, na wieki już giną -
I nigdy w rzeczywistość choćby snów nie spłyną...
Ich piękność - to Milczenie, co w świętość ubiera
Słowa, w które uderza Głos niby siekiera!
Lecz one żyją we mnie jako utajona
Potęga zaświatowa, czysta, wypieszczona.
I nieraz też na jawie szepczą mi do ucha
Jakieś dźwięki z nieznanych toni mego ducha,
Jakieś słowa czarownym głosem wymawiane,
Lecz niepojęte, jakby słyszane przez ścianę -
Jakieś proroctwa ciemne, jakieś wróżby złudne,
Jakieś przeczucia dziwne, ciche, słodkie, cudne!
Lecz one moje życie mimo woli wiodą,
One są mej istoty krwią, mlekiem i wodą. -
I nieraz z ich pobudki walczę, śpiewam, płaczę -
I nie wiem, skąd uśmiechy i skąd mam rozpacze!

Tak kwiat, gdzie się niedawno pieściły motyle,
Choć ulecą - on jeszcze kołysze się chwilę,
A nikt się nie domyśla, dlaczego...

[quasthoff]

Ciszą uderzacie.

[miltonia]

To chyba lepsze niz glaskanie halasem?

[edzioszka]

hyhy, Milta, humor Cię dziś nie opuszcza, czyżbyś wytrzepała klientkę z
dieńgów? ;)

teraz naprawdę kwiecień

[quasthoff]

"Kiedyś"

Kiedyś
Zażenowany
W krótkich spodenkach
Podlewał kwiaty

W ogrodzie
Którego dzisiaj
Nie ma

Z głębi wypływało
Światło
Pomarańczowe

I szła dziewczynka
Z ogromną kokardą
na głowie
i pomarańczowymi
piegami na nosie

I mówiła:
Uważaj
Przed chwilą
Uprowadzono
Jasia i Małgosię

Uważaj
na pestki
pomarańczy
Stracisz ślad

Po latach
Na koleżeńskim spotkaniu
W jakiejś szkole
Ze zdumieniem
Przypomniał
Dziewczynkę z ogrodu
Była już starą
Czarownicą
Piekącą pierniki

Serduszka
Na dzień zakochanych


Jarosław Trześniewski - Kwiecień

[edzioszka]

o! a ja jestem jędzunią w sile wieku i gustuję w oldpiernikach.. podróżuję
powietrznymi korytarzami na miotle z turbisilniczkiem ;)

[quasthoff]

Czyżby to była współczesna wersja "Mistrza i Małgorzaty"? A nie zapomnijcie
pozdrowić Iwana Nikołajewicza Ponyriowa.

[miltonia]

quasthoff napisał:

> "Kiedyś"
>
> Kiedyś
> Zażenowany
> W krótkich spodenkach
> Podlewał kwiaty

Pewnie w wygniecionych gaciach podlewal, ze sie zenowal.

> W ogrodzie
> Którego dzisiaj
> Nie ma

Tak naprawde nie ma ogrodu Luizy. Inne zostaly przeznaczone pod dzialalnosc
komercyjna.
>
> Z głębi wypływało
> Światło
> Pomarańczowe

To niezla musiala byc rozroba w tym ogrodzie, ze az policja przyjechala.


> I szła dziewczynka
> Z ogromną kokardą
> na głowie
> i pomarańczowymi
> piegami na nosie

No tak, jeszcze dziecko sie tej awanturze przygladalo. Skandal!

> I mówiła:
> Uważaj
> Przed chwilą
> Uprowadzono
> Jasia i Małgosię

Aha, mlodsze rodzenstwo juz zabrali do Izby Dziecka. Co za rodzice, szkoda
gadac.

> Uważaj
> na pestki
> pomarańczy
> Stracisz ślad

Trzeba bylo zaznaczac droge skorkami pomaranczy, to slad bylby wyrazniejszy.
Ale jak sie za duzo pije to i pomyslunek gorszy.

> Po latach
> Na koleżeńskim spotkaniu
> W jakiejś szkole
> Ze zdumieniem
> Przypomniał
> Dziewczynkę z ogrodu
> Była już starą
> Czarownicą
> Piekącą pierniki

Zaszyty byl, opoj jeden, to i kobieta mu sie mniej spodobala i tyle.

> Serduszka
> Na dzień zakochanych

Widze, ze Jarek kultywuje amerykanskie walentynkowe zwyczaje. Myslalam, ze jest
wiekszym patriota i przy okazji tradycjonalista. Znowu sie rozczarowalam.

> Jarosław Trześniewski - Kwiecień

między słowami

[quasthoff]

Zbyt krytycznie podchodzisz do poezji Jarosława. Najistotniejsze jego myśli,
ukryte są między słowami.

[miltonia]

Uwazasz, ze lepsze byloby bezkrytyczne podejscie?
Dokonuje eksploracji jego ukrytych mysli tak jak umiem;)

Jaro

[quasthoff]

Myślę, że gdybyś poznała Jarosława osobiście, twoje spostrzeżenia miałyby nieco
inny charakter. Dziś na przykład, czytałem recenzję(świeżutką) dotyczącą
wydanego w zeszłym roku tomiku "Pomarańczowy zeszyt". Bardzo konkretna,
dogłębna analiza wierszy. Życzliwa, przemiła krytyka.

"Krótki ból"

[quasthoff]

Ból tak krótki
Taki krótki ból

Trzepotanie serca
Szarpanie słów

Strzał jak najcichszy
(szereg plutonów)

Osobność miejsca
(jak zwykle nie na miejscu i
nie we właściwym czasie)

Identyczny wzór
Wzór identyczny
(jak mapa i kod genetyczny
Jak woda w jedną?
I jak woda w drugą
Stronę)

Syjamskie słowa

Słowa przyległe

Rozdzielność jak identyczność

A pomiędzy nią skalpel
i
Serca jakby mniej


Jarosław Trześniewski - Kwiecień

[miltonia]

Poemat "Krotki bol" dotyczy operacji serca czy rozdzielenia blizniat sjamskich,
bo nie bardzo kumam?
W obu przypadkach bol jest duzy i dlugi, ale rozumiem, ze to licentia poetica.

[miltonia]

Oj Quastek. Mieszasz dwie rzeczy - sympatie do czlowieka i ocene jego
tworczosci. Dzielo powinno sie bronic samo, bez wzgledu na to czy autor jest
aniolem czy draniem.
Ta doglebna analiza i przemila krytyka, to Twojego piora, czy jak?

maruder

[quasthoff]

Ponownię coś wpiszę bo Jaro usuwa się w cień. Tym razem "Dźwięki"

Przesłane Nie dotarły do granicy
Mowy
Poddane zostały dokładnej rewizji
Wróciły
Lecz początku nie znalazły tutaj

Dlatego teraz mimowolnie tkwią
W stanie uśpienia
Moguncję i Nadrenię szybko chcą ominąć
I nie poddają się

Ludwigu

[miltonia]

Nie wiedzialam, ze w Moguncji i Nadrenii Nie nie ma czego szukac. Jak sie
sprawa przedstawia z Skasonia i Westfalia? Czy to bardziej przyjazne krainy dla
Nie?

[jotek27]

Są ,są! Tyle że akurat Ludwig van Beethoven nie komponował IX symfonii w tych
krainach...

"Noc Kawafisa"

[quasthoff]

Błędne są światła Aleksandrii
I ciężka noc w fałdach mroku
Kiedy spóźniony do tawerny
Wchodzi przechodzień

Zasiada w kącie i czeka
Stukając niecierpliwie palcami
Zapala papierosa Obserwując
Twarze w półmroku

Mówi coś do siebie Powtarza
Mamrocze cały czas
Kariatydy Kapitol zmierzchu
Łuki brwi Jońskie Doryckie

Grecja jest wszędzie Gdzie Kirke?
I błądzący Odys?
Moją ojczyzną jest Itaka
Nigdzie i wszędzie

Trwa noc Ogromna I gromniczna
Jak prawosławna Tak ikona
Lampa błądzącym Syk oliwy
Rozgrzewa światłem Wypełniona

Potem zasypia Trwa dotyk marmuru
Pora zamykać Syreny już w porcie
Pora umierać Nie napisać nic
Oddając hołd barbarzyńcom

Krusząc bibułkę Zacinając lekko
Pióro Gdy świt jest smugą światła
A papier na nowe wiersze
Wersy cierpliwie Oczekuje....


Jarosław Trześniewski - Kwiecień

"Bóg"

[quasthoff]

Czysta kartka papieru Z nieśmiałości wiersza
Między milczeniem a słowem
Między ustami a krtania
Pomiędzy niebem a ziemią
Pomiędzy struną Membraną
Cisza

Zmięta kartka papieru Z bezradności wiersza
Nut umilkłych już dawno nie sposób odczytać
Ale hieroglif dźwięku będzie przyśpieszony
Łzą i wzruszeniem ramion zapiszą ten szyfr
Zetlałe dawno Skruszone znaki
Tyle żeby uklęknąć
Uwierzyć można wtedy

Umiera piękno bez tchu


Jarosław Trześniewski - Kwiecień

[miltonia]

quasthoff napisał:

> Czysta kartka papieru Z nieśmiałości wiersza

Niesmiale to dotad byly podpaski.

> Między milczeniem a słowem
> Między ustami a krtania
> Pomiędzy niebem a ziemią
> Pomiędzy struną Membraną
> Cisza

Czy Membrana to jakas wazna figura, ze wielka litera pisana jest?

> Zmięta kartka papieru Z bezradności wiersza

Zamiast miac papier mozna bylo wykorzystac jego druga strone, co oszczedziloby
lasy i kieszen tworcy.

> Nut umilkłych już dawno nie sposób odczytać
> Ale hieroglif dźwięku będzie przyśpieszony

Dla mnie nuty to tez jak hieroglify, niestety. wreszcie doszukalam sie czegos
wspolnego z Jarkiem.

> Łzą i wzruszeniem ramion zapiszą ten szyfr

Zeby tam zaraz plakac z powodu nieznajomosci nut, to na moj gust spora
przesada. Chyba, ze to z powodu cebuli skrawanej na swiateczna salatke.

> Zetlałe dawno Skruszone znaki
> Tyle żeby uklęknąć
> Uwierzyć można wtedy

Osobiscie wierze jak zobacze, a nie ze sie ukleknie to niby wystarczy. O co to
to nie!

> Umiera piękno bez tchu

Piekno zazwyczaj umiera z powodu dzialalnosci czlowieka a nie braku tchu.

> Jarosław Trześniewski - Kwiecień

Nuty

[quasthoff]

U mnie nieznajomość nut na szczęście nie występuje, lepiej je czytam niż
niektóre słowa pisane. Jarosław także je zna. Na szczęście.

[kanuk]

niektore ciekawsze nuty to : M, C, L i XX. (lllallala:)

[miltonia]

quasthoff napisał:

> U mnie nieznajomość nut na szczęście nie występuje, lepiej je czytam niż
> niektóre słowa pisane. Jarosław także je zna. Na szczęście.

Co ty tak sie Jaroslawem podpierasz? Zakochales sie czy co?

[quasthoff]

Nie wiem kto to napisał, ale cytuję: "nieznajomość nut jest też swoistym
przejawem analfabetyzmu". Podpisuję się pod tym stwierdzeniem.

"Prośba"

nie klucz proszę
nie baw się ze mną w kota i myszkę
nie wymyślaj dialektycznych wymówek
schowaj marksa engelsa pod poduszkę
pomyśl nad życiem jednej z mrówek
nie krzycz głośno eureka bo odkryłeś
to co dawno zostało odkryte
nie bądź ślepy i tak źle jest estetom
opijają wieczną stypę
nie płacz głośno to jest podejrzane
nawet zamka do drzwi nie umiesz naoliwić
i nie słuchaj nad ranem bajek
żyli długo ale nieszczęśliwi

[miltonia]

Moze i swoistym ale co z tego. Skoro nie posluguje sie zadnym instrumentem, to
znajomosc nut do niczego mi nie potrzebna. A Ty Quastek znowu kims sie
podpierasz. I do tego malo praktyczny jestes.

[quasthoff]

Nie skomentuję tego.

[miltonia]

Dlaczego? Skomentuj, pogorsz sie, pooburzaj.

"Do kogo ten krzyk"

[quasthoff]

[quasthoff]

Do kogo krzyczysz Mroźne powietrze
Suche policzki szorstko ociera

Do kogo krzyczysz tu na wietrze
Gdzie roztrząsane Być lub nie Być

Do kogo krzyczysz ślepym wierszem
Ogłuchłym Mową jak z kamienia

I z kim ty krzyczysz Sam ze sobą
Wśród samotnego towarzystwa

Co chce powiedzieć Ci milczeniem
A ciszę krzykiem chce zawładnąć

I kim ty jesteś Co chcesz krzyczeć
Twoje milczenie Cię przewleka

Kogo tym krzykiem poszukujesz
I z czym się liczysz i dla kogo

Do kogo krzyczysz Mroźne powietrze
Mokre policzki w Szron zamienia

Do kogo Wiesz przecież o Tym
Więc tu imienia nie wymieniaj

Komu błądzącym w głuchym sobie
Wydajesz się tajemnicą

Do kogo krzyczysz Taki niemy
Do kogo ciągnie nas granica

[quasthoff]

Pytanie podchwytliwe, na razie nie jesteś pewny; temperatura absolutnego zera,
ewentualnie troszeczkę wyższa jak w komorze kriogenicznej zaróżowiła twoje
policzki, rozmasowała ciało mroźnym oddechem, nastroiła pozytywnie, rozkuła
chłodne pokłady depresji, co wpijała się w Twoje ciało i nie pozwalała dostrzec
jasnej strony życia. Ty krzyczysz dalej, szalikiem okręcone Twoje wątpliwości
na palecie słow Szekspira rozmyte, niepewne, myślisz czy to te właściwe wersy
na stronie zapisanej. Wiersz bez wzroku, kamień niesłyszący lecz prawdziwy,
niewruszony, wieczny.Sam wśród wszystkich nieobecnych krzyczysz głosem bez
krzyku, ciszą jak grzmot uderzasz i nie wiesz kim jesteś, czego pragniesz, co
było jest i będzie.Szukasz i nie znajdujesz. Myślisz, że jesteś? Nie dowiesz
się nigdy niczego.Nie jesteś pewien. A może wszystko na odwrót. Dobrze gdyby
tak. Nic, coś, wiem, chciałbym! W końcu i tak przyjdzie jasność.

[jotek27]

quasthoff napisał:

> Pytanie podchwytliwe, na razie nie jesteś pewny; temperatura absolutnego
zera,
> ewentualnie troszeczkę wyższa jak w komorze kriogenicznej zaróżowiła twoje
> policzki, rozmasowała ciało mroźnym oddechem, nastroiła pozytywnie, rozkuła
> chłodne pokłady depresji, co wpijała się w Twoje ciało i nie pozwalała
dostrzec
>
> jasnej strony życia. Ty krzyczysz dalej, szalikiem okręcone Twoje wątpliwości
> na palecie słow Szekspira rozmyte, niepewne, myślisz czy to te właściwe wersy
> na stronie zapisanej. Wiersz bez wzroku, kamień niesłyszący lecz prawdziwy,
> niewruszony, wieczny.Sam wśród wszystkich nieobecnych krzyczysz głosem bez
> krzyku, ciszą jak grzmot uderzasz i nie wiesz kim jesteś, czego pragniesz, co
> było jest i będzie.Szukasz i nie znajdujesz. Myślisz, że jesteś? Nie dowiesz
> się nigdy niczego.Nie jesteś pewien. A może wszystko na odwrót. Dobrze gdyby
> tak. Nic, coś, wiem, chciałbym! W końcu i tak przyjdzie jasność.
Świetnie ująłeś! To jak egzegeza...

[quasthoff]

Może i świetnie ale i tak cięgi dostałem ze nieznajomość rzeczy. Chyba będę się
musiał do tego przyzwyczaić. Tylko nie wiem już czy to ignorować, czy też
spojrzeć na siebie inaczej niż dotychczas. To może być dość trudne. Co do
egzegezy to też nie był bym pewny. Nazwałbym to raczej egzemplifikacją , tylko
nie wiem czy mi sie udało.Pozdrawiam smutno.

[kanuk]

szkatulka nie byla zupelnie pusta. efekty przeszly
przynajmniej czesc oczekiwan. glowa do gory :)

"Raport z końca świata"

[quasthoff]

Świat - wszystko płynie Wypływa Otacza
Światło I ruchy zewsząd napowietrzne
Słoneczna tarcza Ciemna Niewidoczna
Cienie istnieją przez nanosekundę
Nie możesz wtedy poznać głosu

Słowo widzialne Pismo sympatyczne
Znaczy byt chmur przejrzystych
niczym dmuchawce(Mniszek pospolity
tak żółto kwitnie niczym słońce czyste)
Potem jest zwiewne Potem ulatują
Słupki substancje lotne i nie lotne
I nagle słońce staje się chmurą
Zielone trawy trwają Miękkość ziemi
I płatki róży lecą nieprzytomne
Dla definicji piękna

Świat jest co chwila Z nagła wertykalny
I lekko muśnie drżącą trzcinę
Pascalom zechce oddać miarę wiatru
Co obojętny Zapatrzony w niebo
Chmur pełne Przetrwa wtedy mgnieniem
Nie wszystko płynie Bo nie wszystko płynne
Heraklitowi zda się przywidzeniem


Jarosław Trześniewski - Kwiecień

:-))

[brezly]

quasthoff napisał:

> Świat - wszystko płynie Wypływa Otacza
> Światło I ruchy zewsząd napowietrzne
> Słoneczna tarcza Ciemna Niewidoczna
> Cienie istnieją przez nanosekundę
> Nie możesz wtedy poznać głosu
>
> Słowo widzialne Pismo sympatyczne
> Znaczy byt chmur przejrzystych
> niczym dmuchawce(Mniszek pospolity
> tak żółto kwitnie niczym słońce czyste)
> Potem jest zwiewne Potem ulatują
> Słupki substancje lotne i nie lotne
> I nagle słońce staje się chmurą
> Zielone trawy trwają Miękkość ziemi
> I płatki róży lecą nieprzytomne
> Dla definicji piękna
>
> Świat jest co chwila Z nagła wertykalny
> I lekko muśnie drżącą trzcinę
> Pascalom zechce oddać miarę wiatru
> Co obojętny Zapatrzony w niebo
> Chmur pełne Przetrwa wtedy mgnieniem
> Nie wszystko płynie Bo nie wszystko płynne
> Heraklitowi zda się przywidzeniem

Przelozmy to za pomoca autoamtycznego translatora na angielski a dostaniemy:


World floats everything it floats - emerge enclose (enclose with)
enlightened < light > and then, then, < sweat > then, < sweat > is nothing by
movements (traffic)
yellow sunny shield dark invisible
shadow exist
not can learn voice
word seen letter appealing
signify life cloud clear ( common-place so flourish sun clean )
pillar substance mobile
zewsząd napowietrzne nanosekundę dmuchawce Mniszek zwiewne ulatują
and not mobile and suddenly < snap > sun floats become
cloud green grass last softness land (
earth) and petals of rouge (roses) fly be
for definition with (from) unconscious world
that moment snap vertical beautiful (fine)
< beauty > and then, everything full floats
to sky of cloud easily reed pascals preen shaky
< shake > care to return measure wind
that indifferent survive not Zapatrzony
mgnieniem because everything liquid
will seem not Heraklitowi przywidzeniem

A teraz rezultat z powrotem na polski:

Świat puszcza w obieg (płynie) wszystkie to puszcza w obieg (płynie) -
powstają załączają (załączają z ) oświecił (oświecony) < oświetlać (światło;
lekki; zapalać) > i potem, potem, < *sweat* > potem, < *sweat* > jest ni przez
ruchy (ruch ) żółkną słoneczną tarczę ciemny niewidzialny cień istnieją nie może
uczyć się (poznawać; dowiadywać się) słowa głosu list (litera) odwołujący się
znaczą (okazywać) chmurę życia (długotrwałość) wyraźny ( komunał (rzecz
codzienna; banalny; pospolity) tak (więc) kwitną (prosperować) słońce oczyszczać
(czysty) ) kolumna (słup; podtrzymywać) istota zmienny *zewsz*ą*d*
*napowietrzne* *nanosekund*ę *dmuchawce* *Mniszek* *zwiewne* *ulatuj*ą i nie
zmienny i nagle < szczękać (nagły) > pływania słońca stają się chmurą zielona
trawa ostatnio (ostatni; trwać) *softness* ziemia ( ziemiia (ziemny) ) i płatki
*rouge* (podnosi się ) lecą jest dla definicji z (od ) *unconscious* świat
(światowy) co (żeby; który) moment szczękają pionowym pięknym (kara pieniężna
(karać mandatem; wspaniały) ) < piękność > i potem, wszystkie pełne pływania do
nieba chmury łatwo reredaktor *pascals* muskają drżący < trząść (wstrząs) >
troska (uwaga) do odwrotnego wiatru miary co (żeby; który) obojętny przeżywają
(zostawać przy życiu) nie *Zapatrzony* *mgnieniem* dlatego że wszystek płyn
będzie wydawać się nie *Heraklitowi* *przywidzeniem*

Ostatnie zdanie mi szczegolnie podoba: Zapatrzony mgnieniem dlatego że wszystek
płyn będzie wydawać się nie Heraklitowi przywidzeniem.

Hmmm... Mma pewne skojarzenia...

:-))

[miltonia]

Ciekawe, co by wyszlo, gdybysmy przepuscili ten poemat jeszcze ze dwa razy
przez translatora? Moze nowy nurt w poezji?

[brezly]

Moge to zrobic :-)))

[jotek27]

Przeto kazdy wiersz jak przejdzie translację( mnie sie kojarzy z trepanacja
szaszki...) może sie okazać zupełnie czymś innym. A przeciez nie o to chodzi.
Dosłownosc tłumaczenia powoduje ze pointa, alegorie , skojarzenia staja zupełne
inne, płytkie wręcz i banalne albo przestają istniec. Wiwisekcja.A swoja droga
to ciekawe sa poetyckie skojarzenia u Miltonii, przewaga alkoholowych miraży..
No ale nie sama wódka sie zyje...

[miltonia]

Jotek, nie do konca moge sie z Toba zgodzic w kwestii trepanacji.
Doslownos tlumaczenia moze czasem utwor ubogacic o ciekawe skojarzenia, ze o
alegoriach i poincie nie wspomne. Szczegolnie wtedy, gdy wzmiankowane w dziele
pierwotnym nie istnieja albo nie sa czytelne dla odbiorcy.
Zgadzam sie natomiast z Toba, ze nie sama wodka sie zyje, winem tez.

Poczekaj

[quasthoff]

Nie wierzysz - mówiła miłość
w to że nawet z dyplomem zgłupiejesz
że zanudzisz talentem
że z dwojga złego można wybrać trzecie
w życie bez pieniędzy
w to że przepiórka żyje pojedynczo
w zdartą korę czeremchy co pachnie migdałem
w zmarłą co żywa pojawia się we śnie
w modnej nowej spódnicy i rozciętej z boku
w najlepsze najgorsze
w każdego łosia co ma żonę klępę
w dziewczynkę z zapałkami
w niebo i piekło
w diabła i Pana Boga
w mieszkanie za rok

Poczekaj jak cię rąbnę
to we wszystko uwierzysz

poezje wybrane, 1979 Jan Twardowski

"Elegia na odejście Księcia Poetów"

[quasthoff]

A jednak odszedłeś Książę
W niestatecznycm wieku
Wieku zdrad i klęsk
Wieku wielkiej ucieczki
Wygnania z oblężonych miast
I nie przywołasz już nowych mitów
Dokąd odszedłeś Tylko sam

Tam nic nie znaczy dotyk ręką
Bo wieczność przestrzeń ma zdobytą
Za siódmą Bramą Nie ma bram
(Dopóki niebo nie otworzy
Zamków w niebieskim przewodniku
Firmament będzie twardo stał)

W powietrzu pełniej Oczyszczenie
(Po burzy łatwy nastał spokój)
W powietrzu pełniej Już jesteśmy
Gotowi Oddech w pełnym mroku

Odchodzisz Książę Nie odchodzi
Zastygła mowa i milczenie
Więcej Ci powie Bo bezradne
Słowo w istnieniu ostatecznym
Kiedy umiera tylko ciało
A duch jest zawsze nie obecny

Odchodzisz Książę Noc już śpi
I dzień nastanie To już wieczność
Odchodzisz Książę Właśnie dziś
Kiedy Fortynbras płakać przestał

28/29 lipca 1998 roku

Jarosław Trześniewski - Kwiecień

[jotek27]

A jednak odszedłes książę!Do dziś odczuwamy odejście Zbigniewa Herberta,księcia
poetów...

[jotek27]

Ks. Jan od biedronki nieco przekornie napisał: "Poczekaj aż cię rąbnę,/ To
wtedy we wszystko uwierzysz".. Tak sie zdarza z nami bładzącymi że czasami
jakiś silny wstrząs powoduje powrót do wiary ,( dzieciństwo wiary)i nie
tylko... Polecam ostatnio wydane wiersze ks. Jana Twardowskiego " Zawsze na
zawsze" . ileż tam pieknych strof porażajacych prostotą!

[jotek27]

Widzę ze Miltonia , Edzioszka et company milczą.Wiersz ks. Jana mówi
wszystko...

[miltonia]

Coz, wypada mi tylko odpowiedziec wierszem, ktorym niewatpliwie ulubieniec
Quastka sie inspirowal. Ocene, jak mu poszlo zostawiam Wam.


„Tren Fontynbrasa” Zbigniew Herbert

Teraz kiedy zostaliśmy sami możemy porozmawiać książę jak mężczyzna z mężczyzną
chociaż leżysz na schodach i widzisz tyle co martwa mrówka
to znaczy czarne słońce o złamanych promieniach
Nigdy nie mogłem myśleć o twoich dłoniach bez uśmiechu
i teraz kiedy leżą na kamieniu jak strącone gniazda
są tak samo bezbronne jak przedtem To jest właśnie koniec
Ręce leżą osobno Szpada leży osobno Osobno głowa
i nogi rycerza w miękkich pantoflach

Pogrzeb mieć będziesz żołnierski chociaż nie byłeś żołnierzem
jest to jedyny rytuał na jakim trochę się znam
Nie będzie gromnic i śpiewu będą lonty i huk
kir wleczony po bruku hełmy podkute buty konie artyleryjskie werbel werbel wiem
nic pięknego
to będą moje manewry przed objęciem władzy
trzeba wziąć miasto za gardło i potrząsnąć nim trochę

Tak czy owak musiałeś zginąć Hamlecie nie byłeś do życia
wierzyłeś w kryształowe pojęcia a nie glinę ludzką
żyłeś ciągłymi skurczami jak we śnie łowiłeś chimery
łapczywie gryzłeś powietrze i natychmiast wymiotowałeś
nie umiałeś żadnej ludzkiej rzeczy nawet oddychać nie umiałeś

Teraz masz spokój Hamlecie zrobiłeś co do ciebie należało
i masz spokój Reszta nie jest milczeniem ale należy do mnie
wybrałeś część łatwiejszą efektowny sztych
lecz czymże jest śmierć bohaterska wobec wiecznego czuwania
z zimnym jabłkiem w dłoni na wysokim krześle
z widokiem na mrowisko i tarczę zegara

Żegnaj książę czeka mnie jeszcze projekt kanalizacji
i dekret w sprawie prostytutek i żebraków
muszę także obmyślić lepszy system więzień
gdyż jak zauważyłeś słusznie Dania jest więzieniem
Odchodzę do moich spraw Dziś w nocy urodzi się
gwiazda Hamlet Nigdy się nie spotkamy
to co po mnie zostanie nie będzie przedmiotem tragedii

Ani nam witać się ani żegnać żyjemy na archipelagach
a ta woda te słowa cóż mogą cóż mogą książę

"Pustka"

[quasthoff]

Nic nie napiszę, ze słów brakujących
w myśli mojej, nie stworzę tego,
co chciałbym, być może kiedyś,
nie teraz; jakiej siły użyć aby nic,
stało się czymś?
Napisać NIC!?

[brezly]

To nie jest zly pomysl. Myslicie ze JT-K zrezygnuje z tworzenia?
-----------------
Nawiasem mowiac, jak mozna pozegnac Herberta to niech to pokaze:

www.poema.art.pl/site/itm_3988.html
Ciekawe jak teraz po Kaczmarskim zaczyna sie dzielenie schedy.

[jotek27]

Nikt nie musi rezygnować z tworzenia.Ale ocenianie wierszy w zupełnym oderwaniu
od kontekstu jest bez sensu.Jak widzę,cała dyskusja o poezji w tym portalu jest
jałowa.Mogłbym wprost powiedziec że zeszła na manowce.Jeśliby porównać inne
portale poswiecone róznym poetom to wydaja sie one zupełnie bezpłciowe, akurat
tutaj jest sporo wypowiedzi,o różnym ciężarze gatunkowym. I tak niektórym
uczestnikom tej dyskusji mieszają sie rózne wiersze ,ze przypisywanie ich do
konkretnego jednego autora nawet przy jego stanowczym zaprzeczeniu ,zda sie
byc zadaniem Syzyfowym. Ale widze ze przybrało to efekt tzw.śniegowej kuli.

[miltonia]

Mysmy tutaj zostali poproszeni o ocene i naciskani ja wyrazilismy. Zazwyczaj
nie analizuje dokladnie wiersza albo trafia on do mnie albo nie, daje mi do
myslenia albo nie. Podobnie jest z innymi dziedzinami sztuki, chociaz w
malarstwie na przyklad latwiej mi ocenic warsztat tworcy niz w poezji. Czesc
tej, jak to nazywasz dyskusji to tylko zart :)

Dalszy ciąg zdarzeń.....

[quasthoff]

Trzeba sklecić parę słow bo odchodzimy w niebyt. Ot, co? Tylko tyle na razie.
Hej! A i tak dobijamy do dwusetki. I jeszcze nikt tak nie miał. Hej!

[miltonia]

No co Ty Qastek, na ilosc a nie na jakosc stawiasz? Hmmm, to juz mi sie
rozjasniac zaczyna. Jarek plodny nadzwyczaj jest...

Jakość, jakość, jakość...

[quasthoff]

I na ilość, i na jakość. Trzeba się trochę wysilić aby odczytać to co nie
napisane słowami, co między nimi, ale też co jest jasne tylko wtedy, kiedy tę
jasność się dostrzega tak zwyczajnie ciesząc się, że się rozumie to, co jest
zrozumiałe, ponieważ jest tak naturalne; co wypływa ze słowa - słowo następne
aż do ostatniego.

200

[miltonia]

Poezja to nie szyfr. Przeslanie powinno byc czytelne chociaz czasmi wymaga
wiedzy (jak chociazby u wymienianego w tym watku Herberta. Bez znajomsci
mitologii czy Szekspira niektore jego wiersze moga byc niezrozumiale). Zabawa
slowami, owszem ale ich niejednoznacznoscia czy wieloznacznoscia, chociaz
bardziej mi ona do kabaretu niz wierszoklectwa pasuje. W przytaczanych przez
Ciebie wierszach natomiast slowom nadaje sie nowe znaczenia wg widzimisie
tworcy. Nie ma tam ani tresci, brakuje logiki i wlasciwie nie wiadomo po co to
wszystko.

Cały piękny wiek XX

[quasthoff]

(tryptyk na pożegnanie XX wieku...)

I.
Eugenika

Ionesco Mon Cher
Monsieur Godot
Niech pan nie czeka
Czas będzie tylko próbą
Do wieczności
A na wyżynie Śpiącej
Siedmiogrodu
Nikt nie zapyta
O pańskie Spóźnienie

Widać jesteśmy
Bardziej doskonali
Chociaż spieszymy się
Przeskakując Stopnie
Ewolucji Dostajemy
Wirtualnej zadyszki
I nasza świadomość
Zdaje się być
Nieobecnością
Nie usprawiedliwioną
Na lekcji historii
Na lekcji języka
Obcego
I dialektów rodzimych

Widać jesteśmy


II.

Klon

Amicus: Veni Vidi Vici
Listek na drzewie
Pachnie zieleń
Rozcapierzone palce
Okaleczony liść

Krew jest żywicą
Stygnie stągiew
I miesza nagle
Jak chorągwie
Mnożące się
Ego i ja
Uwielokrotniony
Powtórzony

To ja te cechy
Nieuchwytne
Ja przyjacielu
Powtarzalny

Sklonowany
Embrionalny
Drzewo pięciopalczaste
Drzewo rozumne

Las homoidalny


III.

I oto stała się jasność...

Dzień taki ciemny
Sączy słońce Zza chmur

Jakie jeszcze nadejdą noce?
Czas przez siebie pochłonięty

Cmentarz Stary klon
Z czerwonych liści rozebrany

Płyta kamienna
Ciężko pochylona

Dosięga ciemności
Tak jasnej
Wiekuistej
Jak ten oto klon?

Tablica
Kamienna Tablica

Pod tobą
Bez napisu


Jarosław Trześniewski - Kwiecień


Luty 1986 - grudzień 2000r

Pytanie

[quasthoff]

Co nas złączyło? Dlaczego złączyło?
Oto jest jedna z tych dziwnych zagadek,
Które w mym mózgu nurtują. Tą siłą
Byłaż konieczność? Czy był to przypadek?

Czyli się losem ta potęga zowie?
Czy przeznaczeniem? Czy te dwa motory
Są jedną myślą w rozdwojonym słowie
Czy dwiema siły treści różnowzorej?

Nieraz, gdy stajesz jak bóstwo przede mną
I gdy mię olśni duszy twej słoneczność,
Czcząc mimowiednie twą jasność tajemną
Klękam przed tobą i mówię: Konieczność!

Lecz, gdy cię widzę słabą i upadłą,
Demon, wieczysty moich zwątpień świadek,
Kreśląc mi węglem duszy twej zwierciadło,
Każe mi powstać i mówię: Przypadek!


Antoni Lange

Z mistrza Przybory

[brezly]

Nawet i nie tuzy
Mają swoje muzy
Twórczośc bez ich skrzydła
Ma smak mydła

Gdy odleci Muzka
Chocby do Pułtuska
Pióro papier muska
Niby kluska

Nawet i nie tuzy
Maja swoje muzy
Z wyobraźni gruzy
Gdy zabraknie muzy

Niech zaszumią w ciszy
Lżej od szmeru myszy
Sercem nie usłyszy
Nawet nie tuz

Elegia na odejście Josifa Brodskiego

[quasthoff]

Sierpień AD 1989 Rdzawe wody Newy
Dopóki wolno płynie nurtem zatoki Metro
Szum fal morkich Na stacji Cziornaja Rieczka
Słychać poprzez echo Pełzające wagony
Jeszcze Leningrad w pół Peterburg Tylko
Fontanka ta sama Nie ta sama Ten pokój
Wołanie niemych ust Ikony Kazańskoj Materi
I Biblia którą wiecznie czyta Anna
Co widziała w tobie smutek Osi
Tu byłeś

Październik AD 1990 Chłód odwilży
Tomik twoich wierszy w rękach Saszy De
I twarz dziewczyny Odbita na Newskim
Prospekcie Przez Gabloty długą ćmę
W obłoku węży (Tak wygląda pokój na pustyni)
W przejściu podziemnym Gdzie
Hadesy się mieszają z kraterami wystygłymi
I dziewczynek z zapałkami stoją armie
I śpiewają Przepływają pyły Obłoki
Zmierzchy Siniewyje Czarno-Białe
(To może być dwubarwny błękit?)
To może było w Ermitażu
Gdzie Ajwazowskij wciąż wyklęty
Wśród setek płócien Morza całe
Sunięciem pędzla wtrącał w odmęt
To może było w Ermitażu
To może było w Russkim Muzej
Gdy nagły błysk nam darowano
Żeby nie budzić cudzych sumień
To może było na Syberii
W łagodnej głosce Tiurmy Łagru
Gdy kawał ziemi zamarznięty
Był tylko częścią krajobrazu?
Tu byłeś.

A kiedy słońce płynną kulę
Ukryje za ostatnim drzewem
Tam gdzie ten szpaler Karabiny
I czaszki co rzędami leżą
A kiedy nocą w Komarowie
Roznosi słowik Podsłuch bytu
Nawet po śmierci Wielosłowiem
Śledzić Cię będą do przecinków
I cóż że leże cieniem legną
Pod tą kaliną Jej czerwoność
Karmin Twych ust wciąż nawołuje
I nie pozwoli duszy spłonąć
Bo cóż jest przestrzeń? Jej tu nie ma
Pusty jest pokój Dym po ogniu
Serce tak silne W płucach flegma
I suchy trzask krótkiego kaszlu
Tu byłeś
Żałko Żałko Gordoje żełanije
Jest w twej mowie chropowata miękkość
Kiedy słyszę plusk Newy I płyniesz
Newskim Prospektem
Po Brodwayu
Jesteś.
Nie ma już nocy One przeminą.

28.01. - 03.02.1996


Jarosław Trześniewski - Kwiecień

ZAMŁAWIĄTKO

[quasthoff]

Sędziowie

Kiedy spotykają
Prawodawców na Agorze
W każdej epoce Będą Strażnikami
Wielu pojęć spiętych definicjami z Kodeksów

Odczuwając tę odpowiedzialność
Pomimo drętwoty języka
Drżąc Nad wykładnią
I częściami mowy

Szukając Złotego środka
Jakżeby precyzyjniej oddać myśl?
Jakiego użyć pojęcia?

Zgodnie z prawem i z własnym sumieniem

W końcu

Najważniejsze jest
ustalenie prawdy obiektywnej

Ależ jakiż ciężar dźwigają!
Cięższy niż czysta kartka papieru
Ponad sentencję


Jarosław Trześniewski - Kwiecień

Anna Kamieńska

[quasthoff]

Stare Kobiety

Stare kobiety są młode
już wygojone ich żałoby
po tych co zmarli
po tych co żywi

Dopiero teraz umiałyby kochać
tak aby nic nie żądać w zamian

Dopiero teraz poprzez przezroczystość świata
widzą że ból radość są tym samym

Dopiero teraz mogłyby być dziećmi
z wiarą złożoną z ufności i pragnienia

Dopiero teraz umiałyby być piękne
pięknością zgasłej gwiazdy ziemi

Stare kobiety patrzą w lustro
To nie ja krzyczą z pomarszczonej skóry

Stare kobiety umierają
Prawdziwa młodość jest na końcu drogi



Małżeństwo

Że tak im było dane
zestarzeć się jak świątkom przy drodze
tak samo spróchniali
tak samo
poorani mrozem i zawieją

Że tak im dozwolono
iść serce w serce
biodro w biodro
zmarszczka w zmarszczkę

Że tak im darowano
istnieć w sobie podwójnie
i milczeć wzajemnie

Że tak im dopuszczono
by nawet w sen schodzili razem
on ją obejmował na poduszce
by o kamień snu nie zraniła stopy

Że tak ich wysłuchano
aby to on
czerwone jabłko niósł jej do szpitala
i ukląkł w jej ostatniej łzie

Smak szczęścia

[quasthoff]

Być to bardzo boli
więc pragniemy bólu

Kochać to boli
więc kochamy

Żyć to najtrudniej
więc żyjemy

Umierać niemożliwe
umieramy

Znają smak szczęścia
ci co płakali ze szczęścia


Elżbiecie i Romanowi Stachyrom

??????????????

[quasthoff]

Same pytania, brak odpowiedzi. Czemu musi tak być? Czemu musi tak? Czemu musi?
Czemu? Cze...?

tyż o starych kobietach-Różewicz

[k.reskator]

to jest jedyny wiersz na świecie , który ma swój pomnik:)(nota bene w Finlandii)
pzdr

### Opowiadanie o starych kobietach

Lubię stare kobiety
brzydkie kobiety
złe kobiety
są solą ziemi

nie brzydzą się
ludzkimi odpadkami

znają odwrotną stronę
medalu
miłości
wiary

przychodzą i odchodzą
dyktatorzy błaznują
mają ręce splamione
krwią ludzkich istot

stare kobiety wstają o świcie
kupują mięso owoce chleb
sprzątają gotują
stoją na ulicy z założonymi
rękami milczą

stare kobiety
są nieśmiertelne

Hamlet miota się w sieci
Faust gra rolę nikczemną i śmieszną
Raskolnikow uderza siekierą

stare kobiety są
niezniszczalne
uśmiechają się pobłażliwie

umiera bóg
stare kobiety wstają jak co dzień
o świcie kupują chleb wino rybę
umiera cywilizacja
stare kobiety wstają o świcie
otwierają okna
usuwają nieczystości
umiera człowiek
stare kobiety
myją zwłoki
grzebią umarłych
sadzą kwiaty
na grobach

lubię stare kobiety
brzydkie kobiety
złe kobiety

wierzą w życie wieczne
są solą ziemi
korą drzewa
są pokornymi oczami zwierząt

tchórzostwo i bohaterstwo
wielkość i małość
widzą w wymiarach właściwych
zbliżonych do wymagań
dnia powszedniego

ich synowie odkrywają Amerykę
giną pod Termopilami
umierają na krzyżach
zdobywają kosmos

stare kobiety wychodzą o świcie
do miasta kupują mleko chleb
mięso przyprawiają zupę
otwierają okna
tylko głupcy śmieją się
ze starych kobiet
brzydkich kobiet
złych kobiet

bo to są piękne kobiety
dobre kobiety
stare kobiety
są jajem
są tajemnicą bez tajemnicy
są kulą która się toczy

stare kobiety
są mumiami
świętych kotów

są małymi
pomarszczonymi
wysychającymi
źródłami owocami

albo tłustymi
owalnymi buddami
kiedy umierają
z okna wypływa
łza
i łączy się
na ustach z uśmiechem
młodej dziewczyny

1963

210? Anna Kamieńska

[quasthoff]

"Do kogo mówię"

Do kogo mówię gdy mówię do siebie
kogo słyszę słuchając głosu w sobie
kto się krząta tam w głębi
w kamieniołomach mnie
kto odwala te czarne bryły
kto toczy we mnie głaz
pod nadaremną górę
czyje te ledwo rozpoczęte rysy
czyje te porzucone skóry kogoś
boleśnie rosnącego we mnie
czyje to pracowite palce
cierpliwie tkają kruchą przestrzeń
Czy ten robotnik ukończy robotę
nie rozpoznany nigdy
czy odejdzie ze mną

Pisać, nie pisać?

[quasthoff]

Pisać, nie pisać?
Pisać, nie pisać?
Pisać, nie pisać?
Pisać. Nie pisać?
Pisać. Nie pisać?
Pisać. Nie pisać?
PISAĆ, NIE PISAĆ?
P I S A Ć !!!!!!!

Jarosław Trześniewski- Kwiecień

[quasthoff]

Strona już jest. Dla zainteresowanych i tych, których nie zainteresuje.
Pozdrowienia.

Strona Jarosława

[quasthoff]

www.trzesniewskikwiecien.prv.pl

Kto będzie pierwszy?

[quasthoff]

??????????????????????????????????????????!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

"Bez tytułu"

[quasthoff]

Ciszo
Przebacz
Nie wiedzieli
Co czynią
Oprawcy

Którym nikt
Nie przebaczy?

Nie znają
Tego słowa
Ani miłości
Nikt nie znał
Więc lecą

Wysoko
Do nieba


15.09.2001


Jarosław Trześniewski - Kwiecień

"POWIEDZ I TY"

[quasthoff]

Powiedz i ty,
powiedz jako ostatni,
powiedz swą sentencję.

Mów -
lecz nie oddzielaj "nie" od "tak".
Daj swej swntencji również sens:
daj jej cień.

Daj je cienia dość,
daj jej tyle,
ile widzisz go wokół siebie
podzielonego między północ, południe i północ.

Rozejrzyj się wkoło:
patrz, jakie życie staje w krąg -
przy śmierci! Jakie życie!
Prawdę powiada, kto cień wypowiada.

Lecz teraz kurczy się miejsce, gdzie stoisz:
dokąd teraz, rozebrany z cienia, dokąd?
Wznoś się. Po omacku.
Coraz cieńszy, coraz mniej poznawalny, delikatniejszy!
Delikatniejszy: nić,
po której opaść chce gwiazda:
by płynąć dołem, dołem,
gdzie siebie widzi, jak midocze: w wydmach
wędrujących słów.



Paul Celan

przekład: Feliks Przybylak

[edzioszka]

Quastek, Ty to jesteś nieugięty.. cóż za uparciuch! ;)

Nieugięty?

[quasthoff]

Nieugięty, znaczy marudny i niemożebnie nudny, chciałaś powiedzieć EDZIOSZKO.
Polecam w takim razie stronę Jarosława z Mławy; możesz skorzystać jeżeli
zechcesz. Nic na siłę. Pozdrawiam.
www.trzesniewskikwiecien.prv.pl

[edzioszka]

albo raczej wytrwale broniący swych racji.. zaglądałam już na stronę Jarka ;)

Mławskie słowa

[quasthoff]

Skromnie, bo skromnie ale prawdziwie.Hej!

[miltonia]

A nie ma Jarek jakichs aktualniejszych fotek?

wizerunek poety

[quasthoff]

W miarę aktualny konterfekt Jarosława znajduje się na podstronie "Kontakt",
jednakowoż przyznać trzeba, że w rzeczywiostości poeta wygląda o wiele
piękniej, a ostatnio schudł 11 kg.

[oldpiernik]

opis diety wierszem...
czyż można aż tak pomarzyć

[miltonia]

Ooo, wlasnie!

Dieta "CUD"

[quasthoff]

Schudnąć 40 kilogramów, to jest dieta cud. Tylko co zostanie z człowieka? Sama
poezja! Ot co!

[miltonia]

Poezja to skora i kosci?

[quasthoff]

Nie to miałem na myśli.

dieta niskopoetyczna jako alternatywny sposób

[oldpiernik]

gaszenia wrażliwości....

a wiersze...
czytam czasem :o)....

[quasthoff]

Chciałbyś przeczytać wiersz w takiej postaci:?

...SZUMI ŹRÓDŁO

Wy, modlitw, wy, bluźnierstw, wy
ostre od modlitw noże
mojego milczenia.

Wy, moje, ze mną u-
łomne słowa, wy,
moje proste.

I ty:
ty, ty, ty,
moje prawdziwe, z prawdziwości
odarte - Później
róż -:

Jak wiele, o, jak wiele
świata. Jak wiele
dróg.

Ty, szczudło, skrzydło. My - -

My zaśpiewamy dziecinną piosenkę,
tę, słyszysz, tę
o czło, o wieku, o człowieku, tak, tę
o zaroślach i o
dwojgu oczu, co w nich w pogotowiu leżały jako
łza - i -
łza.


Paul Celan

przekład: Ryszard Krynicki

[miltonia]

quasthoff napisał:

> Nie to miałem na myśli.

Taaak? A niby co?

Dieta muzyczna

[quasthoff]

Same konkrety, na przykład Verdi, Rossini, Bellini i Donizetti, że o Mozarcie i
Bachu nie wspomnę. Ostatnio modny też Salieri to będzie na deser z Bartoli.
Smacznego.

[miltonia]

No dobrze, to jest strawa dla ducha, a gdzie dla ciala?

[oldpiernik]

usłyszeć chrzęst
trzeszczącego szkieletu
smacznej ryby
spieczonej do cna
suchej wręcz
trzaskającej między zębami
i cichy odgłos przłykanego wina


muzyka bez poezji ;)

[miltonia]

Siorbanie to dla Ciebie muzyka?

[quasthoff]

Siorbanie, mlaskanie, odbijanie, zgrzytanie, cmokanie, to odgłosy należące do
muzyki konkretnej. Dołączywszy aleatoryzm mamy możliwość dowolnej konfiguracji
powyższych elementów a efekt przy punktualistycznym wykorzystaniu opisanego
materiału do tworzenia dzieł muzycznych da nam niezapomniane wrażenia
sonorystyczne. Miłego słuchania.

[miltonia]

Chyba nie jestem milosniczka muzyki konkretnej. Wlasciwie to jej nie cierpie.

[oldpiernik]

a któż Ci powiedział, że siorbanie to odgłos przełykania?
toż to profanacja
poruszony jestem tym bardziej, że to smakosz trunków różnych wplótł nowy motyw
w muzykę (winną wszystkiemu)

OLDPRZEŁYK

[miltonia]

Siorbanie to preludium przelykania, ktore tez moze byc porazajace uszy.

[oldpiernik]

może...
poezja też może
muzyka też może
możność... to potęga...
bez przymusu
wracam do lektury

[miltonia]

Moznosc to zadna potega bez zamoznosci.

Dieta Rossiniego

[quasthoff]

Suszone figi, Korniszony, Olej rycynowy, Zielony groszek. W czasie spożywania
wymienionych produktów należy słuchać utworów zatytułowanych: "Poroniona polka
mazurka","Poranne preludium higieniczne","Preludium konwulsyjne","Walc ponury",
"Walc antytaneczny","Tarantela czystej krwi","Pieszczota dana mojej żonie".Żeby
nie było nieporozumienia wyjaśniam, że wszystkie tytuły, łącznie z
przedstawioną dietą należą do zbioru utworów mistrza Rossiniego a zatytułowane
są "Grzechy starości" Hej!

[miltonia]

Wolalabym grzechy mlodosci, zawszec pikantniejsze.

[quasthoff]

Korniszony mogą być przesadnie przyprawione wszelkimi odmianami pieprzu i ostrą
papryką, to pikantność będzie jak znalazł. Tylko kto to przełknie? Wody, wody,
wody!!!

[miltonia]

Chcesz ogorka zakanszac woda? Toz rozstoisz sobie zoladek!

[quasthoff]

Kranówką na pewno nie będę popijał. Jakaś piwniczanka wysokozmineralizowana
albo nałęczowianka bez gazu. A korniszonów to nie próbowałem już od wieków
całych, szczególnie tych na ostro. Wolę kwaszeniaki własnej produkcji z
marchewką i liśćmi dębu.

[oldpiernik]

ejże... alt Ci się zaciął? ;)

[jotek27]

Ajaj , jaki cymes ,jak raj ! A to mi w graj!!! Kto by sie spodziewał ze
dyskusja na formum nabierze takich rumieńców! Odchudzanie a Muzyczne diety,
Poezja ogórkow małosolnych ( ja dodaję lisci chrzanu ,liscie debu raczej pasuja
do marynowanych na zime) No i prosze Rossini... Niskokaloryczne wersy ,
wysokokaloryczne zdanka. Stary piernik cudownie tu komentuje ! Ach Stary
Pierniku nie jestes taki stary!!!Miltonia i Edzioszka złagodnialy chociaz
wyczulem ze tez chca schudnąc. Co prawda kochanego ciala nigdy nie zaw3iele,
ale Bogac tam te kilogramy. Muzyka pozwala schudnąć i dobra poezja tez...A co
do grzechow młodosci to sa mniej wyrafinowane i niz grzeszki starosci Miltonio!
Polecam na wakacje cudowana ksiazke Magdaleny Samozwaniec "Młodośc nie
radośc"...A wracajac od poezji to kochani widac w waszej dyskusjki jak
muzyka ,poezja wzajemnie przeplataja sie z naszymi codziennymi sprawami,,,
Odchudzanie stanowi czasem clou wydarzen dziejowych... Kto wie czy Petrarca
napisal by sonety do Laury gdyby nie niedyspozycja ząłądkowa? Pozdrawiam !
Szalom alejchem!

[oldpiernik]

zdębiałem
chrzanić ogórki małosolne
muzyka to poezja
dieta to poezja
kilogramy...
ars poetica permanentna

odczuwam głębokie zagubienie
albo zagubienie w głębokim lesie
jotek nasadził tego tyle... ;)

samozwańczo wracam do lektury...

OLDMAŁOMÓWNY

Mozartowskie coś na dzień.

[quasthoff]

Aria Królowej Nocy z "Czarodziejskiego fletu" Mozarta. A na sen "Poranek" -
Griega. Na dzień dobry, symfonia "Pożegnalna" Haydna.

[oldpiernik]

a wrazie pożaru
"Muzyka na wodzie" tego powyżej

OLDPRZYGASAJĄCY

[quasthoff]

Aleć to Haendel. Haydneczkuś nie napisał był tego dziełka. Chybać, żeć chodzi
o "Żródełko Aretuzy" lecz to zupełnie inny kompozytor. AQUA DESTILATA! H2O!

[oldpiernik]

zawsze mi się te "H" mylą...
przepraszam
a ja to było z tą dworską trójką
Haendel...
i kto następny?
po rymu szukam:)

[jotek27]

oldpiernik napisał:

> a wrazie pożaru
> "Muzyka na wodzie" tego powyżej
>
> OLDPRZYGASAJĄCY
Nie przygasaj Oldzie !Nie przygasaj! Niech ogien w młodej wiernej piersi
nigdy nie gaśnie! Piszesz smutno , z rezygnacja na koniec kazdego listu : " a
kogo to obchodzi"...otóż obochodzi Stary Pierniczku obchodzi mnie jak
najbardziej !!!Nie poddawaj sie Stary Pierniku! A propos najlepsze i
najsmaczniejsze sa własnie stare pierniki. Toruńskie.

[oldpiernik]

moja sygnaturka niech Cię, Drogi Jotku, nie myli
ja nie rezygnuję z niczego
i nie chcę, by dla mnie ktoś czuł się zobowiązany rezygnować
jeśli kogo poezja nie obchodzi...
jeśli kogo muzyka nie obchodzi...
jeśli kogo cukiernictwo nie obchodzi...
jego rzecz
piszę, gadam, oddaję się różnym nałogom
bo lubię :)) ...ale kogo to obchodzi... ;))))

[jotek27]

I Tak Trzymac OldPierniku ,waleczny Oldzie Sautherlandzie!!! Howgh!!!

Ale kogo to obchodzi...
Obchodzi to kogo ale
piwo angielskie Pijemy w Salem
I moc czarownic Poznaje smak
kubków w języku Tak Tak
I tak spiewaja sobie w refrenie
Ale kogo to obchodzi
Ale kogo to obchodzi...

Ale za to Ciebie cenia!

Ale wlasnie za to Ciebie cenią

[oldpiernik]

niesłusznie przyznana waleczność
zobowiązanym po wieczność...
jeśli już mowa o walce
to ruszam, chwytając w palce
czekoladową mą tarczę
i kąsam, gryzę i warczę...

OLD22LIPCA

Produkty WEDLOWSKIE

[quasthoff]

Straaaaasznie gorzka czykolada ło zawartoźci kakała 100%.
Kwadratowe torcisko czykoladowe, nożnie zdobione esami-floresami.
Własnorenczna wymieszanka czykoladowa.
Kakało w proszku do rozcienczania ze mlekiem prostym od krasuli.
Rodzynecki w cecoladowej łotoczce.
Trufelki cykoladnyje ze wlozonym we srodcek migdalnym ziareneckiem.
Kulecki cykoladowyje posypniente wióreckami kokośnymi.
Cycoladki deserowyje pienknie łopakowane ło masie nietto 250 gramma dodatnie.
I to by bylo na tylek.
Hej!!!

[miltonia]

Nie tylko na tylek ale i na talie oraz uda, niestety.

WEDLA

[oldpiernik]

uda ło mi się wreszcie, walcząc z zapaleniem spojówek, przebrnąć przez ten wątek
świetnie się składa świąteczna czekolada z poezji oddechem i jednym echem
krzyczą
WEDLA
co w języku rodzimych stron moich znaczy, prawie dosłownie, obok....
i wiecie co, Kochani Współforumowicze?
obok to kwintesencja, obok toczy się życie
siedzimy sobie razem, brnąc w strofy, analizy
quasthoffa zarażeni entuzjazmem lub odporni
a życie toczy się obok
w czekoladowo słodkich poematach
WEDLA
odtąd do końca świata
i koniec manifestu
mnie się bardzo podoba
że mogę tu coś napisać
i że ktoś może zmyć mi głowę
a że nie zmywa
dość tłuste myśli w kakaowym sosie
przyniosłem, i wylało się


OLDWATAKUSŁOWOTOKU

Trzcina cukrowa

[quasthoff]

Glukoza, maltoza, fruktoza. sacharoza: ok. Słodzik a fe! Oraz sprawdzanie
zawartości cukru w cukrze.

[kanuk]

jesli juz mowa o trzcinie cukrowej to mozna by z niej upedzic rum. co
niewatpliwie spotka sie z entuzjazmem ze strony Miltonii.

RUM

[oldpiernik]

rumcajs
karlzeiss
jena
je napisane

Jeśli Miltonia potwierdzi opcję rumową, z rumieńcem udawanego zawstydzenia,
poprę...
Wiersze o rumie też :)

[miltonia]

No pewnie. Przepadam za drinkami z rumem :))))))))!!!!!!
Do slodzenia wylacznie fruktoza. Ma najnizszy indeks glikemiczny.

[kanuk]

niestety, najnowsze dane wskazuja,ze fruktoza moze prowadzic do cukrzycy
szybciej niz cukier trzcinowy lub buraczany. a usta miala jak miod.

[miltonia]

Cos Ty, niemozliwe?!?!
Na szczescie ja nie slodze.

[oldpiernik]

no, ja rumu też nie słodzę, herbaty takoż
za to wybrance....
ech, ludzie

wiersza!
królestwo za poezję!

;))

WINO

[quasthoff]

Dusza wina

O zmierzchu dusza wina w butelkach śpiewała:
"Drogi człowieku, jeden z wyklętych biedaków,
Pieśń światła i braterstwa tobie zadźwięczała
W moim szklanym więzieniu spod czerwonych laków!

Wiem, ile mnie na wzgórzu grzać promienie muszą,
Ile potu i słońca, i pracy żarliwej
Trzeba, żeby mnie stworzyć i obdarzyć duszą,
Lecz nie będę niewdzięczne ani też złośliwe,

Odczuwam bowiem wielką radość, gdy się wsączam
W gardło umęczonego pracą śmiertelnika.
Jest słodszym dla mnie grobem jego pierś gorąca
Niźli moje piwnice, gdzie mnie chłód przenika.

Słyszysz, jak brzmią refreny niedzielnej zabawy,
Jak świergocze nadzieja w płynnym łonie mojem?
Łokcie oprzesz na stole, zakasasz rękawy,
I pochwalisz mnie kontent, kiedy cię upoję;

Rozpromienię weselem oczy twojej żony,
Synowi wraz z rumieńcem wrócę siłę żywą
I poczuje atleta żywota zwatlony,
Żem jest dla jego mięśni ożywczą oliwą.

Spłynę w ciebie, roślinna ambrozja, spłodzona
Z bezcennego nasienia Siewcy odwiecznego,
Iżby z naszej miłości poezja zrodzona,
Jak rzadki kwiat, wytrysła ku Bogu pod niebo!"

Charles Baudelaire

przekład: Włodzimierz Słobodnik

CACHACA

[kubajek]

To szczyt osiągnięć przetwórstwa trzciny cukrowej.
;)

[miltonia]

Cha, cha, cha, uwazam, ze jednak rum.

pietnastu chłopa

[oldpiernik]

na trupa skrzyni
yohoho i pija rum
kazdemu czacha
juz mocno dymi
a dookola balwanow szum

to nie poezja, tylko wariacje na zadany temat ;)

"...wiec pijmy, wiec pijmy za zdrowie...." eee tam...

"Co wieczora tokaj piłem
Moja ty, mila ty, dzieweczko ma.
I do rana sie bawiłem
Moja ty, mila ty, dzieweczko ma.
A gdy w glowie tego zaszumialo
Serce sie do Ciebie rwalo
Moja ty, mila ty, dzieweczko ma...."


itd....

[miltonia]

Skoro musiales sie napic, zeby sie serce rwalo tzn., ze dzieweczka nie
pierwszej urody.

[oldpiernik]

cytata to jeno byla zwariowana na zadany temat :P

zreszto
"Ech Ziuta!"

Dziewczyna

[quasthoff]

Dwunastu braci, wierząc w sny, zbadało mur od marzeń strony,
A poza murem płakał głos, dziewczęcy głos zaprzepaszczony.
I pokochali głosu dźwięk i chętny domysł o Dziewczynie,
I zgadywali kształty ust po tym, jak śpiew od żalu ginie...
Mówili o niej: "Łka, więc jest" - I nic innego nie mówili,
I przeżegnali cały świat - i świat zadumał się w tej chwili...
Porwali młoty w twardą dłońi jęli w mury tłuc z łoskotem!
I nie wiedziała ślepa noc, kto jest człowiekiem, a kto młotem?
"O, prędzej skruszmy zimny głaz, nim śmierć Dziewczynę rdzą powlecze" -
Tak, waląc w mur, dwunasty brat do jedenastu innych rzecze.
Ale daremny był ich trud, daremny ramion sprzęg i usił!
Oddali ciała swe na strwon owemu snowi, co ich kusił!
Łamią się piersi trzeszczy kość, próchnieją dłonie, twarze bledną...
I wszyscy w jednym zmarli dniu i noc wieczystą mieli jedną!
Lecz cienie zmarłych - Boże mój! - nie wypuściły młotów z dłoni!
I tylko inny płynie czas - i tylko młot inaczej dzwoni...
I dzwoni w przód! I dzwoni wspak! I wzwyź za kaźdym grzmi nawrotem!
I nie wiedziała ślepa noc, kto tu jest cieniem, a kto młotem?
"O, prędzej skruszmy zimny głaz, nim śmierć Dziewczynę rdzą powlecze!" -
Tak, waląc w mur, dwunasty cień do jedenastu innych rzecze.
Lecz cieniom zbrakło nagle sił, a cień się mrokom nie opiera!
I powymarły jeszcze raz, bo nigdy dość się nie umiera...
I nigdy dość, i nigdy tak, jak tego pragnie ów, co kona!...
I znikła treść - i zginął ślad - i powieść o nich juź skończona!
Lecz dzielne młoty - Boże mój! - mdłej nie poddały się żałobie!
I same przez się biły w mur, huczały śpiżem same w sobie!
Huczały w mrok, huczały w blask i ociekały ludzkim potem!
I nie wiedziała ślepa noc, czym bywa młot, gdy nie jest młotem?
"O, prędzej skruszmy zimny głaz, nim śmierć Dziewczynę rdzą powlecze!" -
Tak, waląc w mur, dwunasty młot do jedenastu innych rzecze.
I runął mur, tysiącem ech wstrząsając wzgórza i doliny!
Lecz poza murem - nic i nic! Ni żywej duszy, ni Dziewczyny!
Niczyich oczu ani ust! I niczyjego w kwiatach losu!
Bo to był głos i tylko - głos, i nic nie było, oprócz głosu!
Nic - tylko płacz i żal i mrok i niewiadomość i zatrata!
Takiż to świat! Niedobry świat! Czemuż innego nie ma świata?
Wobec kłamliwych jawnie snów, wobec zmarniałych w nicość cudów,
Potężne młoty legły w rząd na znak spełnionych godnie trudów.
I była zgroza nagłych cisz! I była próżnia w całym niebie!
A ty z tej próżni czemu drwisz, kiedy ta próżnia nie drwi z ciebie?

Bolesław Leśmian

OLDMŁOTMILCZĄCY

[oldpiernik]

[jotek27]

Kiedy tu próżnia zadrwi z Ciebie...
Oldmłociemilczący tym razem nie napisałe(a)ś sakramenckiej formułki :" Ale
kogo to obchodzi!"
Chwała Panu na Wysokosciach, czyli Leśmiana trzeba było jako antidotum...!!!
A chruśniak malinowy trwa wciąż dookoła...

Piękny, czysty i jasny dzień sierpnia...
Błogosławione słońce przez palce ucieka
Wrzosy zaczynaja kwitnąć Ciepły deszcz
każdą swoją kropelką chce dotknąc
kielichów mikrodzwoneczków

I wtedy wiemy
że wrzosowisko
to odwrócona zorza na niebie
w ziemi odnaleziona

Ziemią przenika Eden
A pole bławatków pod Opinogórą
przypomina lawendowe
platnacje Prowansji

Błękitniejsze niż niebo ...


I wtedy wtedy jesteś Oldmłociemilczący jeszcze bardziej głośniej milczacy !

OLDMILCZĄCYBARDZIEJ

[oldpiernik]

[quasthoff]

OLDMILCZĄCYNAJBARDZIEJ

[jotek27]

Dzień jasny,dzień czysty
Żadnej chmurki na niebie
Wyklarowane niebo Przezroczyste
I cisza jest głośniejsza
Ponad szelest listka poziomki
Deszcz kropi w pełnym słońcu
i setki tęcz migocze
I wielobarwni Tańczą uniesieni
Aniołowie na sztalugach drzemią
obłoki Włoskich pędzelków
Niczym Tinoretty przyczepione
Na płótnie Pierre della Francesca

Trwa sjesta

Pieśń 9

[quasthoff]

Długoż mię, Zbawicielu, w tej mojej ciężkości
trzymać chcesz? Ujmi, proszę, Twej zapalczywości,
przenieś mój grzech ode mnie, którym się ja brzydzę
ciężej nad śmierć - niech wczesną Twoją pomoc widzę.

Twego czekam ratunku, Ty chciej, wieczny Panie,
słyszeć głos mój płaczliwy i ciężkie wzdychanie;
odrodź mię duchem Twoim, a przywiedź do skutku
dobry umysł, niech dłużej w takim moim smutku

i w Twej nie trwam srogości, którą dziś znam, bo ta
prędko mię zniszczy; wszak Ty kurzącego knota
nie gasisz, ani wątłej dołamujesz trzciny,
ale łaskawie sług Twych mdłych odpuszczasz winy.

Jam jest Twój proch, Ty umiesz rozeznać krewkości
chwalców Twoich od ludzi niepobożnych złości;
według tego, jako kto z Tobą się obchodzi,
tak z nim postąp, bo mu tak nagrodzić się godzi.


Olbrycht Karmanowski (koniec XVIw. - pierwsza połowa XVIIw.)

PIERWSZĄ POŁOWĘ XXI WIEKU PRZEMILCZĘ CHYBA

[oldpiernik]

OLD...

Ewa Lipska

[quasthoff]

Wieczorem mamy zaproszenie
na wernisaż Sądu Ostatecznego.

Wchodzimy bez biletów.
Dzisiaj jest martwy wstęp.

Sąd Ostateczny

[oldpiernik]

to jak jest, potrzebne te zaproszenia, czy nie?

OLDLEDWOŻYWY
(ze strachu)

[jotek27]

Oldzie waleczny Innego końca świata nie będzie ( Verte Czesław
Miłosz, "Piosenka o końcu swiata", więc sie nie lękaj , a to ze Ewa Lipska
zaprasza na wernisaż Sądu Ostatecznego potraktuj jako memento, koniec swiata
nie budzi takiej trwogi jak Wizja Sądu, ale gdzie swiadkowie ? Chyba wśród nich
jeden z najwaznieszych Czesław Miłosz! Jak patrzę na dyskusje dtyczace
pochówku Czesława Milosza to nie wiem w jakim kraju zyje. Alez wiem w Polsce
czyli nigdzie. ( Alfred Jarry miał racje UBu król) Polskie piekło... Wiec
Oldmłocie powinienes zabrać głos.. Nie zawsze milczenie jest złotem...

Pytania na spotkaniu autorskim

[quasthoff]

Pani ulubiony kolor?
Najszczęśliwszy dzień?
Wiersz który przeszedł pani wyobraźnię?
Pani nie ma nadziei?
Pani nas przeraża.
Dlaczego niebo czarne
zestrzelony czas?
Pusta ręka kapelusz płynący przez morze?
Dlaczego suknia ślubna
z pogrzebowym wieńcem?
Korytarze szpitalne
zamiast leśnych dróg?
Dlaczego miniony a nie przyszły czas?
Pani wierzy? Nie wierzy?
Pani nas przeraża.
Uciekamy od pani.

Próbuję ich zatrzymać.
Lecą prosto w ogień.


Ewa Lipska

[kanuk]

Ewa Lipska sie niech nie boi. Ci co ida do piekla beda przekleci tak czy
inaczej. Brac widly do reki i przerzucac im zostalo. W raju w tym czasie
rozwaza sie zainstalowanie jacuzzi.

Miłość od pierwszego wejrzenia

[quasthoff]

Oboje są przekonani,
że połączyło ich uczucie nagłe.
Piękna jest taka pewność,
ale niepewność piękniejsza.

Sądzą, że skoro nie znali się wcześniej,
nic między nimi nigdy się nie działo.
A co na to ulice, schody, korytarze,
na których mogli się od dawna mijać?

Chciałabym ich zapytać,
czy nie pamiętają -
może w drzwiach obrotowych
kiedyś twarzą w twarz?
jakieś "przepraszam" w ścisku?
głos "pomyłka" w słuchawce?
- ale znam ich odpowiedź.
Nie, nie pamiętają.

Bardzo by ich zdziwiło,
że od dłuższego już czasu
bawił się nimi przypadek.

Jeszcze nie całkiem gotów
zamienić się dla nich w los,
zbliżał ich i oddalał,
zabiegał im drogę
i tłumiąc chichot
odskakiwał w bok.

Były znaki, sygnały,
cóż z tego, że nieczytelne.
Może trzy lata temu
albo w zeszły wtorek
pewien listek przefrunął
z ramienia na ramię?
Było coś zgubionego i podniesionego.
Kto wie, czy już nie piłka
w zaroślach dzieciństwa?

Były klamki i dzwonki,
na których zawczasu
dotyk kładł się na dotyk.
Walizki obok siebie w przechowalni.
Był może pewnej nocy jednakowy sen,
natychmiast po zbudzeniu zamazany.

Każdy przecież początek
to tylko ciąg dalszy,
a księga zdarzeń
zawsze otwarta w połowie.


Wisława Szymborska

Wiek nowy

[quasthoff]

Ciało nie chce słuchać moich rozkazów.
Przewraca się na równej drodze, trudno mu wejść na schody.
Mam do niego stosunek satyryczny. Wysmiewam
Sflaczałość mięśni, powłóczenie nogami, ślepotę,
Wszystkie parametry głębokiej starości.

Na szczęście dalej w nocy układam wiersze.
Choć kiedy zapiszę rano, nie mogę później odczytać.
Wspomagają mnie powiększone litery komputera.
Którego doczekałem, co już jest zaletą.


Czesław Miłosz

milczenie nie jest...

[oldpiernik]

tylko mowy brak, by wyrazić
tylu już próbowało
mędrcy, artyści, szarzy ludzie
żyć do śmierci nie ma sensu
poszukując usprawiedliwienia
wystawić się na Sąd
oto jest odwaga godna słowa
czy słowo godne, by trwać?

OLDBEZCZEGOŚ

Susza

[quasthoff]

Susza w mojej głowie jest tak wielka
że muszę uważać
aby pamięci
nie zaprószyć ogniem.


Ewa Lipska

pamięć

[oldpiernik]

przypływa falą wspomnień
żar pierwszych uniesień
osiada na rzęsach wilgocią
niespełniona tęsknota
suche fakty trzaskają jak chrust
woda i ogień
maszyna parowa pociągu donikąd


OLDWKŁĘBACH

Perły- wiersze

[quasthoff]

No, już dobrze... Niech będzie, jak gdy drzwi kto
zawrze...
Niech mi się nigdy więcej serce nie otworzy.
Niech Cię, Panie, źle kocham... Ale za to spraw-że
aby Cię nikt ode mnie nie miłował - gorzej.


Beata Obertyńska

NIC

[quasthoff]

Tym razem "NIC" napiszę,
bo nie napisać nic każdy potrafi.

[jotek27]

No i proszę!~Oldpiernik też popełnił poezję...Chyba ta strona staje sie
inspiracja i jest... poezjotwórcza... :)
Fala wspomnień falą wspomień, ale pociąg donikąd zawiezie nas na wyspy
szcześliwe i zaczaruje...
Znikad donikąd ... Oldpierniku widze ze Ciebie poezja obchodzi Ej obchodzi...

[jotek27]

Odezwałes sie Oldpierniku odezwałeś... Cieszy to niewymownie...Widac maksyma
dotycząca milczenia ma swoja... w y m o w ę!

OLIMPIADA

[quasthoff]

Dobiegamy już do trzeciej setki. Czyż to nie poetyckie?

[jotek27]

Szkoda ze nie zacytowałesw pieknych wierszy o tematyce olimpijskiej Kazimierza
Wierzyńskiego... A swoja droga Grecy mogliby przywrócic laur olimpijski w
dziedzinie poezji! Przed wojna takie przyznawano, a potem niestety
zaniechano... A szkoda...

koniec pieśni...

[oldpiernik]

i nie miał nic do powiedzenia
choć bardzo chciał, lecz nie miał
otwierał usta bez wytchnienia
bezgłośnie, gdy oniemiał

bełkotów gładkich głuchy szum
koszmarem, co się nie śni
otoczył myśli zwarty tłum
i zdusił, koniec pieśni....



OLDGŁĄB

SPÓŹNIONA ODPOWIEDŹ

[quasthoff]

Zapytałeś mnie
czy pisać wiersze
i nie wiesz
czemu milczę

idąc polną drogą
ulicą nieznanego miasta
ścieżką cmentarną
do grobu matki

mówiłem do siebie

więc to tak
tak się płaci
za wszystko
za co
za nic
więc to tak

poeta zostaje sam
w pokoju hotelowym
wieńcu laurowym
ten drugi
w czapce błazeńskiej
w celi więziennej
rozgląda się za sznurem
nad wodą wielką
w domu obłąkanych
myślał że pisząc wiersze
obejmuje kobietę
rodzinę kraj
całą ziemię

ktoś trzeci z nas się śmieje

Tadeusz Różewicz

październik 1980

300

[quasthoff]

Jakie to oczywiste - wiedzieć, z takim spokojem, że po dwustu
dziewięćdziesiątym dziewiątym trzysetny nastanie.