dobre maniery

[beauty_baby]

Od dziecka uczono mnie w domu dobrych manier, ostatnio jednak zauważam,
zwłaszcza wśród młodzieży (do kórej zaliczam także osoby 20/30 letnie:) )
ich nieznajomość lub nie przestrzeganie. Uważam, że to źle ponieważ
odpowiednie maniery są w życiu ważne, dużo ułatwiają, ja np. dzięki ich
znajomości zawsze umiałam się odnaleźć w każdej sytuacji, nie czułam się
skrępowana, nie bałam się ośmiesznia. A poza tym życie jest przyjemniejsze
gdy przestrzega się pewnych, banalnych nawet (choc niestety, nie dla
wszystkich oczywistych) zasad. A wy co sądzicie na ten temat?

[aariel]

A co masz konkretnie na mysli? Czy chodzi o poprawne, niechamskie zachowanie,
ktore powinno byc norma dla wszystkich czy..... no wlasnie. Nie mam pomyslu co.
Podasz jakis przyklad, poprosze? :)

[beauty_baby]

fatycznie, może troche to zaplątałam:) Chodziło mi o dobre maniery począwszy od
podstaw typu mówienie proszę, przepraszam, dziękuję; wypuszczanie wychodzących
ze sklepu gdy samemu sie wchodzi, nie mlaskanie przy stole, że o innych
dźwiękach nie wspomnę itp. (to są elementarne podstwy, których każdy powinien
przestrzegać jesli ma minimum kultury) do takich mniej czywistych ale których
wart sie nauczyć typu: komu kogo przedstawiać itp

[servus_lca]

Wiekszość mężczyzn nie wie , że to kobieta pierwsza rękę podaje. w związku z
tym powidzcie mi dziewczyny, co myślicie o chłopaku, który wita sie z kolegami
i podaje też rękę kobiecie. Jak to wygląda z Waszego punktu widzenia. Czy wg
Was powinienem podać rękę kobiecie, która np stoi z jakaś grupą mężczyzn z
którymi akurat się witam?

[aariel]

servus_lca napisał:

> Wiekszość mężczyzn nie wie , że to kobieta pierwsza rękę podaje. w związku z
> tym powidzcie mi dziewczyny, co myślicie o chłopaku, który wita sie z
kolegami
> i podaje też rękę kobiecie.

Jesli to starszy pan, to chyba mu nawet wypada, ale jesli sa w tym samym wieku
to raczej nie.
Ja na jej miejscu bym sie nie obrazila ani niczego nie komentowala, ale na
pewno bym na to zwrocila uwage.

> Was powinienem podać rękę kobiecie, która np stoi z jakaś grupą mężczyzn z
> którymi akurat się witam?

Hmmm...... mysle, ze tak. Z reszta wszystko zalezy od sytuacji i ludzi.
Ja np nie znosze jak w pewnych kregach TRZEBA na przywitanie calowac sie w
jeden policzek. Wrecz nie znosze tego! I demonstracyjnie tego nie robie i nie
reaguje jak ktos probuje sie w ten sposob przywitac.
Inna sprawa jesli kogos lubie i robie to spontanicznie.

[m-gosia]

servus_lca napisał:

> Wiekszość mężczyzn nie wie , że to kobieta pierwsza rękę podaje. w związku z
> tym powidzcie mi dziewczyny, co myślicie o chłopaku, który wita sie z kolegami
> i podaje też rękę kobiecie. Jak to wygląda z Waszego punktu widzenia. Czy wg
> Was powinienem podać rękę kobiecie, która np stoi z jakaś grupą mężczyzn z
> którymi akurat się witam?
>

Nie wiem jak się ma do tego etykieta, ale jak stoje w grupie facetów i podchodzi
inny mezczyzna, to naturalne jest dla mnie, ze witajac sie z facetami, mi reki
nie podaje (dla mnie to specyficzny, meski sposob witania sie) Chyba ze jest to
ktos nowy, wtedy przy przedstawianiu sie odruchowo wyciagam reke na powitanie.

[ann.k]

Tu chyba wiele zależy od dziewczyny. Bo np ja od najmlodszych lat przebywałam
stale w męskim gronie. W dzieciństwie miałam samych kuzynów, żadnej kuzynki. W
szkole wolałam kolegów brata niż koleżanki z mojej klasy. Na podwórku wolałam
kopać piłkę z chłopakami albo strzelać kapslami. Potem męskie zainteresowania,
studia (poli)techniczne, praca w męskim gronie. Po prostu męskie (niektóre)
zachowania przyjęłam za naturalne. Nie drażni mnie więc, kiedy jakiś kolega
pochodzi na korytarzu w szkole do nas (np ja i pięciu innych chłopaków) i po
kolei wszystkimn podaje rękę. Jestem jedyną dziewczyną na roku, więc chyba to
zrozumiałe. To samo jest w pracy. Czasami się ktoś zapędzi, czasami po prostu
traktują mnie jak chłopaka ;)
Natomiast jeśli sytuacja dziewczyny w gronie męskim jest przypadkowa, raczej
nie radziłabym wyciągać pierwszemu ręki. Wystarczy skinienie głową i krótkie
słowne powitanie okraszone uśmiechem.

[zalika]

Ja nie znoszę ludzi, którzy nie wiedzą jak się zachować. Mam taką koleżankę,
której zachowanie, sposób mówienia i wygląd są tak... wulgarne, nie mogę z nią
rozmawiać, przebywać, horror

Zalika a czy ty wogole kogos lubisz?

[kurczak1976]

Przepraszam za smiale pytanie ale z twoich postow dowiadujemy sie ciagle ze
nienawidzisz ludzi "milych", zle zachowujacych sie itd...
Czy az tak ostra krytyka jest na miejscu?
A co z toba...

[zalika]

kurczak1976 napisała:

> Przepraszam za smiale pytanie ale z twoich postow dowiadujemy sie ciagle ze
> nienawidzisz ludzi "milych", zle zachowujacych sie itd...
> Czy az tak ostra krytyka jest na miejscu?
> A co z toba...

Nic nie szkodzi:) Jak się tak zastanwiam kogo ja lubię to... żartuję :) Wynika
to prawdopodobnie z tego, że straszny nerwus jestem, niestety, pewnych zachowań
(dużo tego jest) nie toleruję. Oczywiście nie mówię tego bezpośrednio tym
osobom, ale na forum przecież mogę sobie spokojnie napisać co myślę.
Zdaję sobie sprawdę, że i ja, moje zachowanie, może się komuś nie podobać, to
juz jego problem. Jak ja mam kogoś takiego to go unikam :)
Chodzę sobie w soboty (horror) na angielski i jest tam taka panienka, która
dosłownie patrzeć na mnie nie może, kurcze jaki mam ubaw widząc jej miny :) Nie
chcę jej dręczyć więc nie gadam z nią, ale czasami coś musimy zrobić razem, tak
mi jej wtedy szkoda...
A przy okazji pozdrawiam dzielną Ewkę, moją przyjaciółkę, która za to nagrodę
powinna dostać :)

[zalika]

Dobre pytanie, kurcze jak się tak zastaniawiam... żartuję :) Ja mam tak
zazwyczaj, że albo kogoś lubię albo nie :) Nie potrafię udawać, a już
najbardziej lubię jak ten kogo nie lubię mnie nie lubi :) wtedy nawzajem się
unikamy i nie ma problemu. Ja to generalnie trudny człowiek jestem, ale da się
mnie oswoić :), pozdrawiam przy okazij moją przyjaciółkę Ewkę, która dzielnie
znosi moje wybryki :)powinna za to nagrodę dostać :)
A tak na marginesie, chodzę sobie w soboty (horror) na angielski i jest tam
taka panienka, która mnie nie znosi. Jak widzę jej minę kiedy musi ze mną
rozmawiać, jakieś ćwiczenia robimy, to mam niezły ubaw...
Ale w sumie nie taki diabeł straszny... są ludzie których ja lubię i którzy
mnie lubią...

[zalika]

Coś mam zły dzień, pięć (!!!) razy pisałam odpowiedź, bo coś mi się nie chciało
wysłać, a jak się wysłało to dwa razy i to.. dobra mniejsza o to...

Tak sobie pomyślałam, że fajnie zaczynam na tym forum :) Dyżurna złośnica

[ann.k]

No to ja może zabrzmię strasznie ksenofobicznie, ale drażnią mnie przyjezdni,
którzy przenoszą do miasta swoje małomiasteczkowe i wiejskie obyczaje i nie
uważają za stosowne ich zmienić. Przykład. Niedawno byłam w teatrze. Z kimś,
kto się za wielkomiejskiego panicza uważa. A kiedy doszło do odbierania
płaszczy i delikatnie zasugerowalam pieniazek dla szatniarki, ten zapytał panią
czy szatnia płatna. Oczywiście, że niepłatna, ale taki zwyczaj jest przyjęty,
że się kobiecinie 50 groszy czy złotówkę w rączkę wciśnie. Jako swego rodzaju
napiwek. Kiedy po wyjściu zwróciłam mu uwagę, naprawdę kulturalnie, ten z
oburzeniem zareplikował:
-Ja pochodze z małej miejscowosci i u nas takich dziwacznych obyczajów nie ma.
Nie bede się więc do nich stosował.
Miałam chęć przygadać, żeby więc wracał do tje swojej miejscowości, a nie sie
jak prostak zachowywał, ale z przyczyn wyższych odezwać się tak nie mogłam.

A tak poza tym to nie mam nic przeciwko przyjezdnym, byle postepowali wedle
zasady "jeśli wszedłeś miedzy wrony musisz krakać jak i ony". I tyle, bo sama
też kiedyś gdzieś byłam przyjezdna :)

Oczywiście trudno ocenić skąd pochodzą ci, co się pchają w drzwiach, nie
powiedzą przepraszam, prosze, dziękuję. Tego to już zupełnie na codzień nam w
kraju brakuje.