Wiosna tuz tuz

[brezly]

Luzne grupy poetycznie nastawionych osob plci obojga rusza w plener. Po
jesiennym lamaniu pior w depresji mijankowej (czarny sen dyzurnych ruchu) czas
na zachwyt nad zaspana przyroda. Taki np. ja to wczoraj zlapalem pierwsza
wiosenna gume w przednim kole.

:)

[edzioszka]

dobryj den! Brezly, Ty nie znajesz, iż najwięcej genialnych dzieł powstaje,
kiedy poecie komplikują żywot duchowe rozterki? bywają tyż i w ciągłym
zachwycie idący, jako ks. Twardowski ze swą nieco infantylną poezyją..
przytoczę wierszydło "niespodzianka"

pewien dziad
na zębach siadł
nagle krzyknął przerażony
-ktoś mnie ugryzł
z tamtej strony!

PS. dodatek dla cyklistów:

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=11971&w=8750998&a=11219264 :)

[brezly]

Rozterki, duchowe czy zyciowe, Edoisiu? Dzien dobry, poza tym.
Np. poeta zarabia na zycie jako komornik i w czasie egzekucji traci dwa zeby.
Znaczaco zmniejsza to jego urode na czas jakis, ale juz to wystarcza aby
wybranka jego serca, do tej pory wahajaca sie wybrala konkurenta. A wszystko
przez to ze rodzina patologiczna zalegala rachunki za komorke. Poeta pograza
sie w zadumie na temat zaleznosci miedzy windykacja a prokreacja i pisze elegie
na czesc swego niepoczetego syna, zaczynajaca sie od slow: przez niezaplacona
komorke Maslakow rodziny nigdym twych komorek nie ujrzal, moj synu, co miales
byc niejedny.

[edzioszka]

skąd Ty takie historyjki bierzesz na poczekaniu? jakoś się mi windykacja
należności, bankowość, finanse i księgowość apoetycznie kojarzą, bo gdzież
liryzmu się doszukiwać śród rzędów cyfr.. poza tem - wraźliwość niektórych
twórców zakrawa na chorobę psychiczną..

[miltonia]

Nie przesadzaj Eda z ta wrazliwoscia tworcow. Na mamone oni wrazliwi i na swoim
punkcie najczesciej.

[brezly]

Miltonia, powinnas zapozowac mojemu koledze. On sie nosi z zamiarem wyrzezbienia
trzezwego zdrowego rozsadku :-)) Moze byc z drinkiem w reku.

W ogole, ROTFL:-)))

[slovianecka]

hyhy, Miltonia jak ją znam - muzować będzie wyłącznie artyście z górnej półki i
za "przyzwoitą" gażę.. a że przy swym realiźmie jest tyż wielce fotogieniczna,
cóż, stawka wzrasta dziełosztuczo ;)

[miltonia]

Chyba Cie Eda najme na menadzera, bo widze, ze czujesz bluesa.

[edzioszka]

hyhy, już menageruję sportowi i rekreacji - a to wiąże się z rygorystyką,
której unikamy przeca jako kaduk święconej wody.. masz chętkę umocnić
szerega? ;)

[miltonia]

Eno, do szeregu to ja niekoniecznie.

Bo jesienia to wiadomo

[brezly]

Progresja

Wierzby nad strugą ocipiały,
Ksiądz znowu zapadł na migdałki,
A jakis starzec zapaździały,
Brzdąka na strunach dyrdymałki.

Główkę łysiutką ma jak gałka,
Nóżki się za nim ledwie wloką,
A zabytkowa dyrdymałka
Reprezentuje styl rokoko.

Melodia gmatwa się i wije,
Nad wsią przeciąga wiatr i słota.
Wójt swojej żonie plecy myje,
A zootechnik bada kota.

I kury już pozasypiały
I jeż, i wesz, i wilk, i stonka.
I tylko starzec zapaździały
Na dyrdymałce swojej brzdąka.

I myśli przy tym: - Mocny Boże,
Jak się rozkręcę, jak rozigram,
To cały ból w melodię włożę
I całą młodość swoją wygram.

Wyśpiewam smutek, żal i troskę,
Miasta, pałace i żołnierzy.
I dreszcz przeszyje nagle wioskę,
I włos się jej na głowie zjeży.

A guzik, drzewa zaszumiały
I pies wyknocił się na działce,
I tylko starzec zapaździały
Z uporem gra na dyrdymałce.

Ty pojmiesz go, poeto młody,
Też złości cię martwota gminu.
Także byś porwać chciał narody
Do niesprecyzowanych czynów.

Zatrzymać Ziemię, popchnąć Słońce
Uniezależnić się od teścia.
A tutaj - nakład dwa tysiące,
Cena - 5 złotych, stron dwadzieścia.

Recenzje dwie się ukazały
I sąsiad gratulował żonie.
Więc jak ten starzec zapaździały
Też dyrdymałkę chwytasz w dłonie,

A jeśli wolisz - to na flecie,
A jeśli zechcesz - na gitarze.
I teraz gracie już w duecie,
To znaczy ty i tamten starzec.

I słuchać gromki odgłos dęcia,
I rżnięcia - z boków, z góry, z dołu,
Doszlusowują ćwierćtalencia
I dołączają do zespołu.

Płyną rapsodie i horały,
Znane, lecz cwane, bez wątpienia.
Albowiem szansa zapaździałych
W upowszechnieniu zapaździenia.

Waligórski jak nic

[edzioszka]

to jeszcze załączam link z całokształtem twórczości:

www.waligorski.art.pl/liryka.php?litera=a
i dobryj den :)

nadejście wiesny po waligórsku

[slovianecka]

Wiosna idzie, będą zmiany duże,
Wkrótce ptaszki zaćwierkają na sosnach,
Nawet w szarym zadymionym biurze,
Domyślono się, iż idzie wiosna.
Wprawdzie w biurze nie widać słońca,
Wprawdzie wszyscy toną w drukach i w druczkach,
Ale wczoraj obsypało gońca,
Ale dzisiaj odmarzła spłuczka
I bluznęła z szumem jak kaskada,
Aż naczelnik wyleciał z zebrania.
A w tym samym czasie w szufladach
Jęły cicho zakwitać podania
Jak murawa górska, na zielono,
Ze starości, bo je dawno złożono!
A na widok tej namiastki trawki
Ciepło w sercach zrobiło się wszystkim.
Urzędnicy zdjęli zarękawki
I spojrzeli na maszynistki.
Maszynistki się okryły rumieńcem
I zepsuły w roztargnieniu maszyny,
A głównemu księgowemu tak zadrżały ręce,
Że przekroczył fundusz na nadgodziny,
Ale zaraz podjął decyzję męską,
Nie pozwolił, by przygniotła go troska,
I w piśmie do centrali wytłumaczył ten cały
bałagan żywiołową klęską, Której na imię
"Wiosna".

[kanuk]

jak wy ty wiesny wypatrujeta.fosforycznej. a wam o lato chodzi przeca.do niego
piechoto bedzie szua. i wielki szum morza. lubie noca spacerowac w strone
atlantyku, nie widac go w bezgwiezdna noc a slychac jego basowe brzmienie
narastajace w miare zblizania sie do brzegu. z oddali nadplywa kuntakinte.