Edzioszko -- na żagielki?

[cs137]

Napisałaś, żeś żeglarka. Ja też kocham żagle, choć na morzu w życiu nie
byłem, tylko na śródlądziu czyli Mazurach.

W czasach, kiedy jeszcze nie było Cię na świecie, trzeba było posiadać tzw.
"Patent Sternika Jachtowego", ja go uzyskałem w 1973 roku. Przedtem pływałem
sporo nielegalnie, tzn. bez takowego patentu, w końcu czułem dyskomfort
psychiczny i wreszcie na ten egzamin poszedłem.

W 1998 roku wypozyczylem dużą łajbę na dwa tygodnie i popływałem z kolegami a
później rodzina po Mazurach. Okazało się, że żeglowania wcale nie zapomniałem.

Przyszedł mi do głowy szaleńczy pomysł, że może spotkanie OSDS-owskie urządzić
w formie pożeglowania po Zalewie Zegrzyńskim?

Serdeczności, Cees

[kocibrzuch]

Tak a propos, ja swojego pierwszego (i ostatniego) żeglowania nigdy nie zapomnę.
Mając 14 wypożyczyliśmy z kumplem, który miał się za specjalistę, na Rożnowie "Maczka". Radośnie i szybciutko, bo z wiaterkiem, cięliśmy wodę w jedną stronę jeziora. Wracaliśmy 4,5 godziny halsem. Biednego "Maczka" udało nam się zamienić w łódź podwodną na szczęscie dopiero 2-3 metry od brzegu, a kumpel specjalista rozciął sobie przy tej trudnej jakże operacji zatapiania nogę na szkle, barwiąc wodę na kolor karmazynowy i ściągając zapewne wszystkie rekiny z okolicy.

żeglowaniu

[edzioszka]

podobnie jako w wędrówce po górach - towarzyszy trudne do opisania uczucie swobody, zachwyt
nad dostojeństwem i pięknem Natury.. i bliskość Nieba - na wyciągnięcie ręki..

muszę przemyśleć Twą propoziotione! jako, żem "żeglarka" - Ty objąłbyś funkcję
kapitańską na łajbie.. byłam kursantką Jacht Klubu PAN i z jegoż przystani
korzystaliśmy.. pływałam kilka lat temu po Zalewie Zegrzyńskim w długi weekend
majowy, jeśli sobie dobrze przypominam "0megą" - jeszcze przed sezonem, po
kostki w lodowatej wodzie, gdyż na jachcie nie zamontowano podłóg.. cumowaliśmy
w urokliwej i zarazem odludnej przystani "Zegrzynek".. tam też po raz pierwszy
ujrzałam roślinę, w ogromniastej donicy sporządzonej z beczki po piwie, później
dowiedziałam się, iż nosi nazwę "datury" <obecnie mamy bieluniowe drzewko na tarasie>..

lata 70-te pamiętam jak przez mgłę, wówczas interesowały mnie raczej zabawy w
piaskownicy i namiętne bójki z chłopakami ;)

PS. nie wiem cóż o tym pomyśle sądzą inni i czy nie zagłosują np. za
grillowaniem na działce.. hyhy, kolega kiedyś jak to określił "udrożniał nam
stateczek", niewiele brakowało, a łódka zaczęłaby tonąć ;)

Edzioszko: o wyższości grilla nad żaglami

[cs137]

Edzioszko, wiesz, ja mieszkam na wsi. Tutaj jest zdjęcie naszej chałupinki od
tyłu, tzn, od strony "backyardu" czyli ogródka:

groszek.741.com/Edzioszka/grill.jpg
Z lewej strony na zdjęciu jest grill, a jasny prostokąt widoczny w drugim oknie
od lewej to ekran komputera, z którego ja teraz piszę. Myśłę, że już nic nie
muszę dodawać...

Serdeczności, Cees

[miltonia]

edzioszka napisała:

> podobnie jako w wędrówce po górach - towarzyszy trudne do opisania uczucie
swobody, zachwyt nad dostojeństwem i pięknem Natury.. i bliskość Nieba - na
wyciągnięcie ręki..

W wedrowce po gorach to raczej towarzyszy zadyszka a nie uczucie swobody. Z
dostojenstwa natury to najlepiej widac kamyki na sciezce a z bliskoscią nieba
to ma tyle wspolnego co wznoszenie (na chwile, zeby sie nie wykopyrtnac) oczu
ku niebiosom, ze czlowiek durny, bo zamiast zalec na kanapie ze szklaneczka
whisky w reku nadwyreza organizm jakims bezsensownym wlazeniem i zlazeniem na
gore i z niej.

Bielun to wyjatkowo trujaca roslina. Sama nie lubie otaczac sie takimi, wole
tymi, ktore maja dobroczynny wplyw na czlowieka.

[brezly]

miltonia napisała:

> W wedrowce po gorach to raczej towarzyszy zadyszka a nie uczucie swobody. Z
> dostojenstwa natury to najlepiej widac kamyki na sciezce a z bliskoscią nieba
> to ma tyle wspolnego co wznoszenie (na chwile, zeby sie nie wykopyrtnac) oczu
> ku niebiosom, ze czlowiek durny, bo zamiast zalec na kanapie ze szklaneczka
> whisky w reku nadwyreza organizm jakims bezsensownym wlazeniem i zlazeniem na
> gore i z niej.

No, Miltonia, Szwagier Alojz coraz blizej :-) "Na co mom wlazic na jakaś góra,
jak bande musioł zarozki z niej zejść. A jak juz jest jakas bana co mnie na góre
wciągnie, to juz cołkiem durnota".
Ciekawie sie to rozwija :-))
> Bielun to wyjatkowo trujaca roslina. Sama nie lubie otaczac sie takimi, wole
> tymi, ktore maja dobroczynny wplyw na czlowieka.

[miltonia]

Widzisz Brezly. A wydawalo Ci sie, ze ze z Alojzem zbyt duzo mnie dzieli.

[czarnajagoda]

miltonia napisała:

> W wedrowce po gorach to raczej towarzyszy zadyszka a nie uczucie swobody. Z
> dostojenstwa natury to najlepiej widac kamyki na sciezce a z bliskoscią nieba
> to ma tyle wspolnego co wznoszenie (na chwile, zeby sie nie wykopyrtnac) oczu
> ku niebiosom, ze czlowiek durny, bo zamiast zalec na kanapie ze szklaneczka
> whisky w reku nadwyreza organizm jakims bezsensownym wlazeniem i zlazeniem na
> gore i z niej.
najprawdziwszą prawdę napisałaś... piękniej sama bym tego nie ujęła...

[kocibrzuch]

W góry, w góry, miły bracie,
Tam przygoda czeka na Cię.

Ale niektórzy wolą zniechęcać, jak widzę tu też.