co robiłaś/-eś 25 lat temu...

[beatanu]

Drodzy moi, zdaję sobie sprawę, że temat wątku taki... hmm kontrowensyjny?
Nie, nawet nie to. Tylko może już Wam uszami wyłażą "obchody ku czci", może
większość Twaczów pamięta te ostatnie dni sierpnia sprzed 25 lat głównie z
opowieści rodziców, może nie każdy ma ochotę opowiadać o zamierzchłych
czasach...
Ale ryzykuję!
Kiedy wczoraj przy obiedzie właśnie do mnie dotarło, że to już pół wieku
minęło - młodsza córka zadała pytanie - no ale co się właściwe wtedy w Polsce
wydarzyło? Mini-wykład z najnowszej historii kraju i chwila zadumy...

A właśnie w ten ostatni dzień sierpnia 1980 świętowałam osiemnaste urodziny
koleżanki z klasy i mało sobie zdając sprawę z podniosłości chwili chichrałam
się (już pod wpływem szapmana?) widząc monstrualnej wielkości długopisu Pana
Z Wąsami, którego to pana, podpisującego Ważne Dokumenty pokazano w
dzienniku... Absolutnie nie zdawałam sobie sprawy, że to historyczne
wydarzenie, którym będzie się kiedyś męczyć dzieci na lekcjach historii...

Taka sobie poranna refleksja.
B :)

[beatanu]

Tak mnie tknęło, że napisałam pół wieku zamiast ćwierć wieku i dobrze mnie
tknęło...

Po czterdziestce czas jakoś tak szybko upływa ;)
B

[braineater]

Najprawdopodobniej krzewiłem ducha solidarności w piaskownicy, tłukąc inne
dzieciaki łopatką, bom ponoć był bachorkiem o silnie rozwinietym poczuciu
własności oraz przywiązującym się do raz zdobytego terenu. Tak tedy walczyłem o
własność prywatną, nie wiedząc nawet, że to wzbronione było:)
Kolejnym krokiem na drodze ku wolności była zabawa w sklep, gdzie za pęk liści
nabyc mozna było takie atrakcje, jak wiaderko piasku, łopatka nadgryziona zębem
czasu (w roli Zęba Czasu moje mleczaki), oraz same mleczaki właśnie (btw - czy
Wy tez w dzieciństwie uprawialiście handel wymienny zębami?). Tak rodził się we
mnie duch kapitalisty , który naszczęscie zmarł w wieku późniejszym.
Krok trzeci był walką o swobody obywatelskie, w tym prawo do swobody ekspresji
w ubiorze, a dziecięciem byłem, jak głosi rodzinna legenda takim, że
wystarczyło mnie spuścić z ócz na chwile i juz braineater wyswobadzał się z
krępujących ubranek, co budziło oczywiście zrozumiałe oburzenie. Protes przeciw
więzom konwenasów nakazującym byc odzianym w piaskownicy wyrażałem głosno i
dobitnie, niestety najczęsciej kończył się on spacyfikowaniem strajkującego
braineatera przy pomocy sił zbrojnych pod postacią brata, lat podówczas 13.
I to tyle kombatanckich wspomnień jakie mam z roku 80, kiedy to jako 3 latek
samotnie walczyłem z sytemem represji:)
A o Solidarności tak naprawdę i ze zrozumieniem usłyszałem jakieś 9 lat
później, kiedy to okazało się, że Reksio był wrogim agentem, a Myszka Miki
dotąd skrzetnie podgladany w niemieckich komiksach z kontrabandy pojawił się w
oficjalnej telewizji...

Pozdrowienia:)

[griszah]

Z samego Sierpnia to nie dużo pamiętam. Tylko wychowawczynię z biało-czerwoną
opaską w klasie (więc to było pewnie już w czasie roku szkolnego), która chyba
nawet płacząc ściskała się z radością z innymi nauczycielkami - później to do
mnie dotarło, że była w Solidarności. To było dziwne więc utkwiło mi w pamięci.
A w sierpniu '80 to były wakacje - chyba byłem na wyjeździe w Biłgoraju z
chłopięcym chórem ("dzięcioł w drzewo puka puk,puk,puk i korników szuka
stuk,stuk,stuk" - się śpiewało!) albo na obozie sportowym w Sudetach gdzie się
szkoliłem na Nadię Komaneczi w męskim wydaniu (gimnastyka sportowa) i do dziś
potrafię chodzić na rękach :).

[staua]

Mialam swiezo skonczone 6 lat i zaczynalam ostatnia grupe w przedszkolu...
Nic nie pamietam. Z grudnia roku nastepnego pamietam juz troche, ale z wtedy...nic a nic. Dopiero
potem.

[noida]

Skoro już się i tak w innym wątku przyznałam, ile mam lat, to teraz mogę
powiedzieć, że 25 lat temu miałam 3 miesiące i zapewne w sierpniu zajmowałam
się czymś równie fascynującym jak gapienie się na sufit, machanie rączką,
ślinienie się, próby wykonania uśmiechu lub spanie.

[nienietoperz]

Kończyłem dwa i pół roku, a co za tym idzie nie zajmowałem się nawet
działalnością brainy-podobną. Wspomnienia pierwsze to zima 81-82 i cudoooowny
czołg na drodze od naszego domu do Łodzi. No i dwóch wujków znikniętych w dość
niespodziewany sposób.
nntpz

[blue.berry]

tiia... opowiesc o tym co sie robilo 25 lat temu zdecydowanie zdradza
(chociazby w przyblizeniu) wiek.
to ja nie opowiem:)

[staua]

Kazdy juz zdradzil, nie krepuj sie...

[noida]

No ta... jeśli myslisz, że opowieść o rave'owym party w Londynie nie zdradza to
sie grubo mylisz ;-p

Wspomnienia Doroslego Czlowieka...

[dr.krisk]

W przeciwienstwie do Was, drogie Dzieci (he, he...), bylem wowczas czlowiekiem
doroslym calkowicie. Pamietam ze jakos sceptycznie na to wszystko patrzylem.
Ani jedna, ani druga strona jakos mi nie odpowiadaly.... Bylem swiecie
przekonany, ze nic z tego nie wyjdzie (oczywiscie sie mylilem, i na cale
szczescie).
Zreszta na mojej uczelni akurat obie strony prezentowaly sie wyjatkowo
nieciekawie. Nawet odwazylbym sie powiedziec ze frakcja Dlugopisu z Matkobosko
troche gorzej: okropnie nie lubie retoryki bogoojczyznianej, itp.
Tak wiec nie mam jakis specjanych wspomnien & uniesien.
KrisK

[broch]

hmmm.... Bylem pesymista, uwazalem (i do dzisiaj uwazam) ze jedynie 68' gdyby
byl suksecem relatywnie szybko wydzwignalby Polske. Ten pesymizm poglebil sie
jeszcze bardziej po obejrzeniu rok pozniej "Czlowieka z zelaza" ktory spowodowal
niemile uczucie deja vu.

Ah, poniewaz mowa o wieku: w 80' zdalem mature

[dr.krisk]

Ja jakos nie potrafilem uczestniczyc w tym ogolnym entuzjazmie, w stylu "z
polska szlachta polski lud". Ze niby teraz uda sie rozdzielic tych niedobrych
od tych sprawiedliwych..... I ze jak juz to zrobimy to wszystko pojdzie jak z
platka. Pamietam nocne Polakow rozmowy, gdzie objawiala mi sie cala naiwnosc
owczesnych pomyslow na Polske, nasze polskie fobie, strachy i kompleksy.
To pewnie sprawka mojego dosc cynicznego jednak charakteru, ktory kaze mi
widziec konia jakim jest.....
KrisK

[beatanu]

dr.krisk napisał:
> Ja jakos nie potrafilem uczestniczyc w tym ogolnym entuzjazmie, w stylu "z
> polska szlachta polski lud". Ze niby teraz uda sie rozdzielic tych niedobrych
> od tych sprawiedliwych..... I ze jak juz to zrobimy to wszystko pojdzie jak z
> platka.

No a ja miałam dokładnie odwrotnie... Taki niepoprawny optymizm + naiwność
młodej kobiety kazały mi wierzyć, że tak będzie już zawsze... Ze w gazecie
przeczytam relację jakiegoś wydarzenia napisaną przez dwóch dziennikarzy,
przedstawicieli onych i nie-onych, że na lekcjach historii będie można
dyskutować przemilczane do tej pory wydarzenia, że nauczyciel polskiego z takim
samym entuzjazmem będzie prezentował poezję współczesna, z jakim pokazywał nam
pierwszy wydany właśnie, jesienią 1980 tomik poezji Miłosza... W czasie
Karnawału zdałam maturę i zaczęłam studia. I naprawdę wierzyłam w to, że można
powolutku, bez przystanków w stylu stanu wojennego, zbudować w Polsce
demokrację... Myliłam się. Ale co się odwlecze to nie uciecze, czy jakoś tak :)

B

[daria13]

Jako osoba o niemal zerowym zainteresowaniu polityką, zarówno wczoraj jak i
dziś, bardzo niewiele pamiętam z tamtego okresu. Żyłam wtedy w swoim
nastoletnim świecie perwszych porywów serca, pierwszych bólów egzystencjalnych
i oczywiście w świecie książek. Stosunkowo lepiej pamiętam okres stanu
wojennego i to, że na każdym kroku byłyśmy z koleżankami legitymowane, bo to
była jedyna rozrywka patrolujących ulice żołnierzy.
Ale muszę wyznać, że kiedy słyszałam ostatnio w telewizji piosenki
Kaczmarskiego z tamtego czasu (zwłaszcza Mury), tudzież Song o kolejce (nie
pamiętam tytułu, ale starsi pewnie pamiętają piosenkę zaczynającą się od słów
Za czym kolejka ta stoi?)ogarnęło mnie nieliche wzruszenie.
To dobrze, że tak szybko udało nam się zapomnieć te okropne czasy. A może
niedobrze?
Btw. kto widział koncert Jarre'a.Przyznacie, że żenada?
Pozdrawiam:)

[staua]

No, to Daria, tak troche zylas, jak moi rodzice w romantycznych latach- oni, w '68 w odpowiednim
wieku (mama miala 18 lat, ojciec byl trzy lata starszy) - zachowali z wydarzen marcowych... bilet do
kina Muranow, na seans, ktorego nie obejrzeli na randce z powodu manifestacji.
Mialam im to dlugo za zle... To samo bylo ze stanem wojennym... (wtedy juz nie byli romantyczni, ale
raczej bali sie o nas, nazwalam ich tchorzami bedac nastolatka wiele razy, kiedy bylam w okresie
latwego osadzania innych; moj ojciec zwlaszcza byl specyficzny ideologicznie, bo byl generalnie
przeciwko wszystkiemu, aby tylko podkreslic swoja odrebnosc, co niestety odbilo sie na jego karierze i
zdrowiu). Teraz - sama nie wiem, juz nie ogladam wiadomosci i wiem tylko to, co w GW lub z relacji
meza, ktory oglada. I nie wiem, co bym zrobila wtedy. Bylam za mloda caly czas, do liceum poszlam w
'89 i wtedy moglismy sobie mowic "nasz premier, nasz prezydent" i kolega nosil opornik w klapie, bo
nikt juz za to nam krzywdy nie mogl zrobic. Ciesze sie swoja beztroska, ale gdy slucham mojego meza,
ktory budowal barykady w Bukareszcie w grudniu '89, bo juz zaczal studia i mogl cos robic - czuje, ze
czegos nie dotknelam i taki irracjonalny zal mnie ogarnia, ze to wszystko niezaleznie ode mnie sie
potoczylo, ze NIC nie zrobilam...

barykady, mołotowy, idee

[braineater]

hmmm - a mnie nie żal braku doświadczenia pokoleniowego opartego na walce, nie
żal faktu, żem za smarkaty był, by dac sie unieść patriotycznym porywom serca,
nie żal, że nie musiałem wychodzić na ulice i tłuc się z sąsiadem o jakieś
ideolo - i jakoś zupełnie do takich doświadczeń nie tęsknię. Swoja dawkę
przeżyć historycznych odebrałem w formie przekazu legend rodzinnych - a
rodzina, jak to na Śląsku dośc mocno przez histroię potłuczona i z tych
opowieści wyciągnłem morał jeden - trzymac się z daleka od wszystkiego nad czym
powiewają te czy inne sztandary i unikania ludzi, którzy mówia duzymi literami -
Ojczyzna, Naród, Wartości. Wytworzyły mi się po prostu jakies przeciwciała w
umysle automatycznie odcinające zrozumienie dla tego typu podejścia

Pozdrowienia:)

[staua]

Swoja dawkę
> przeżyć historycznych odebrałem w formie przekazu legend rodzinnych - a
> rodzina, jak to na Śląsku dośc mocno przez histroię potłuczona i z tych
> opowieści wyciągnłem morał jeden - trzymac się z daleka od wszystkiego nad czym
>
> powiewają te czy inne sztandary i unikania ludzi, którzy mówia duzymi literami
Taki przekaz mam od mojej Babci (w ktorej osobie skondensowaly sie chyba losy mnostwa Polakow z
Kresow Wschodnich); Babcia, co ciekawe, opowiada to zupelnie nie zwazajac na osobe swojego meza
(tzn. Dziadka mojego), ktory byl zajadlym komunista, mowiacym wylacznie haslami i wiele krzywd,
ktorych doznala Babcia i jej rodzina bylo wynikiem wyznawanej i wcielanej przez niego w czyn ideologii
(!).

[olahabe]

Na kasetach szmuglowanych ze Szwecji, gdzie wtedy siedział Kaczmarski i s-ka
była piosenka: "w sierocińcu po dziedzińcu chodzą dzieci w koło
a za siatką wróbli stadko bawi się wesoło.
Rozćwierkały w świecie całym -stąd i ja wiem o tym,
że to wprawdzie sierociniec, ale nie sieroty.
Moja mama jest w Paryżu a mój tata siedzi
siostrę miesiąc już w ukryciu trzymają sąsiedzi
z łóżka mnie nad ranem wzięli kiedy tatę brali
mówiąc- teraz my będziemy cię wychowywali."
Wystąpilam z tą pieśnią w pracy u swojej matki, w centrali uspołecznionej
handlu maszynami rolniczymi, jako dziecko rezolutne, co to i wierszyk powie i
piosenkę zaśpiewa na spotkaniach towarzyskich. Wzbudziłam sensację. Od tej pory
nie musiałam już występować publicznie, ku swojej wielkiej radości, bo popisów
recytatorsko- wokalnych nienawidzę do dziś, zwłaszcza w tak zakłamanej,
sprzedajnej formie, jak to zrobiono pod Teatrem Wielkim 2 dni temu. Dezerter,
zaraz potem A.Krzysztoń cudownej urody,a wszystko to w pseudo patriotycznym i
patosowym- jak zwykle u nas- sosie.Tragedia. Ale wróćmy do tematu- w sierpniu
80 mieliśmy pierwsze (i nie ostatnie niestety) włamanie do mieszkania. Zabrali
wszystko razem z herbatą z szafek i szamponem z łazienki, co wskazało dzielnym
milicjantom, że "z nimi była kobieta". Złapali ich- pierwszy i ostatni w
historii tego biednego mieszkania raz. Byli wtedy naprawdę zmobilizowani!

Antonina Krzyszton...

[dr.krisk]

.. o rany. Czy miala chusteczke na glowie?
Zawsze mnie doprowadzala do stanu depresji calkowitej....

[olahabe]

Chusteczka jest u niej obowiązkowa. Przypuszczam, że ma do niej doczepione
włosy. Oczywiście w refrenie było "dziękuję ci Panie".

Dziekuje za informacje...

[dr.krisk]

olahabe napisała:

> Chusteczka jest u niej obowiązkowa. Przypuszczam, że ma do niej doczepione
> włosy. Oczywiście w refrenie było "dziękuję ci Panie".
Jestem wstrzasniety i zmieszany. A wiec cos jest stale na tym zmiennym
swiecie... czador Antoniny Krzyszton.

[griszah]

braineater napisał:

>z tych opowieści wyciągnłem morał jeden - trzymac się z daleka od wszystkiego
>nad czym powiewają te czy inne sztandary i unikania ludzi, którzy mówia duzymi
>literami Ojczyzna, Naród, Wartości.
Przy takim podejściu istnieje pewne ryzyko wylania dziecka z kąpielą tzn.
kompletnego zdeprecjonowania tych pojęć i wrzucenia do jednego wora tych co
byli wtedy po różnych stronach barykady. Dzisiaj w świetle tych wszystkich
kłótni na górze, korupcji rzeczywiście trudno wskazać kogoś takiego, w którego
ustach słowa Ojczyzna, Naród nie będą brzmiały patetycznie, fałszywie i
koniunkturalnie ale ja staram się patrzeć na to z perspektywy tamtych czasów
kiedy pewne postawy wymagały naprawdę odwagi, groziły konsekwencjami nie tylko
osobistymi ale dla najbliższej rodziny. To trochę jak w tym dowcipie krążącym
ostatnio w sieci gdzie tata mówi synowi, że kiedyś w sklepach nie było niczego
oprócz octu. A syn: Niemożliwe, może w sklepikach osiedlowych ale w
Carrfourze?? Dlatego mam szacunek dla tych ludzi i zdarzeń bo po starciu tej
telewizyjno-świąteczno-hurrapatriotycznej otoczki zostają fakty - strajki,
szykany SB, więzienia, zwolnienia z pracy i lęk za co utrzymać rodzinę.
Pozdrawiam

[braineater]

Szacunek jak najbardziej, bo wiele z tych postaci na szacunek sobie zasłużyło -
nie będę wymieniał, bo może się to skończyć kłotnią (jakoś tak zachowawczo wolę
założyć, że nawet w najmilszych ludziach tematy polityczne wywołują
niesympatyczne reakcje), ale też owego szacunku im nie odmawiam, jednak nie
chciałbym być zmuszony do opowiadania się za stroną A lub B, bo jak dla mnie
nie jest to żaden wybór i nie potrafię powiedzieć, czy odpowiedziałbym na
wezwanie którejkolwiek ze stron - raczej pewnie nie.
Natomiast na dyskusję na pojęciami typu Naród, Patriotyzm, Ojczyzna,
Niezbywalne Wartości, to możemy sobie osobny wątek założyc i tam się z
wdziękiem pokłocić - tylko proponowałbym jakiś inny termin, bo to nam chwilę
zajmie:)

Pozdrowienia:)

[griszah]

braineater napisał:

> Szacunek jak najbardziej, bo wiele z tych postaci na szacunek sobie
zasłużyło - nie będę wymieniał, bo może się to skończyć kłotnią (jakoś tak
zachowawczo wolę założyć, że nawet w najmilszych ludziach tematy polityczne
wywołują niesympatyczne reakcje

Raczej się nie pokłócimy bo polityka w obecnym wydaniu to jakaś żenada (ten sam
poziom co afery w światku piłkarskim) nie warta tego czasu. Dyskusja na temat
współczesnego pojmowania Ojczyzny, Patriotyzmu , Wartości na forum TWA pewnie
byłaby ciekawa bo pozbawiona tej zajadłości, wulgarności , która towarzyszy
takim dyskusjom na forach ogólniejszych. A wracając do tematu to być może mój
obraz Sierpnia '80 jest a właściwie był dosyć idealistyczny - po jednej stronie
czerwoni a po drugiej Solidarność. Ostatnio jednak czytałem "Dzienniki" M.
Brandysa i ze zdziwieniem dowiedziałem się, że ówczesna opozycja nie była
monolitem - już wtedy (1976-77) dochodziło do podziałów (KOR i ROPCiO). Wiem
też jak potoczyły się późniejsze losy polityczne ówczesnych liderów opozycji -
te wolty, partyjki, kanapy - będę jednak pamiętał, że wtedy o coś im jednak
chodziło, że próbowali się jakoś przeciwstawić systemowi.
Pozdrawiam.

[beatanu]

griszah napisał:
> Dyskusja na temat
> współczesnego pojmowania Ojczyzny, Patriotyzmu , Wartości na forum TWA pewnie
> byłaby ciekawa bo pozbawiona tej zajadłości, wulgarności , która towarzyszy
> takim dyskusjom na forach ogólniejszych.

Juz kiedys tak sobie o patriotyzmie dyskutowalismy, jezeli masz sile
przesledzic caly watek...
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=28749&w=24813644
Pozdrawiam serdecznie
B :)

[griszah]

Miałem siłę i prześledziłem - i zdecydowanie bliżej mi do wersji patriotyzmu
Dariowo/Kriskowo/Beatanu/Nienietoperzowej niż Braineaterowej. A po za tymi
wszystkimi sentymentami, wspomnieniami i korzeniami mam jedno bardzo miłe
odczucie, że tu jest po prostu moje miejsce i innego nie szukam i właściwie nie
wyobrażam sobie życia gdzie indziej. Bardzo emocjonalnie podchodzę też do
historii Polski - potrafię się nieźle zdołować czytając o rozbiorach,
przegranych powstaniach - no tak już mam :).
Pozdrawiam.

[aaneta]

To witaj w klubie. Mam prawie dokładnie tak samo, tzn. pod tym względem, że
nigdy nawet przez chwilę nie myślałam o wyjeździe z Polski. Jedyna różnica
między nami to taka, że dopiero ostatnio zaczęłam się dołować naszą historią,
wcześniej miałam takie bardziej dumno-romantyczno-bohaterskie podejście, teraz
zaczęło do mnie docierać, jak negatywne skutki miały - i mają do dzisiaj - te
nasze bohaterskie zrywy. Oczywiście wiedziałam o tym w odniesieniu np. do
Powstania Warszawskiego, bo kiedyś sporo czytałam na ten temat, trochę w związku
z działalnością w harcerstwie, natomiast dopiero teraz zaczęłam interesować się
tym, co się działo po Powstaniu Styczniowym, a to za sprawą pewnej rodzinnej
historii, o której się niedawno dowiedziałam. Dlatego przy okazji mam wielką
prośbę: jeśli znasz/znacie jakąś literaturę na temat represji po Powstaniu
Styczniowym, zwłaszcza w Małopolsce, to bardzo proszę o wskazanie, będę dźwięczna.

[griszah]

Moje czysto amatorskie zainteresowanie historią ograniczone jest na razie
pomiędzy czasami saskimi i powstaniem listopadowym. O powstaniu styczniowym
wiem b. mało (trochę literatury na ten temat samego powstania mam ale na razie
czeka). O sensie i szansach powstań napisano już tony książek i nie mnie
rozstrzygać czy były potrzebne czy nie – to robota dla zawodowców. Nie dołują
mnie same powstania a jedynie ich przebieg, krótkowzroczność przywódców, brak
szerszej wizji, spory o przywództwo - podejście „jakoś to będzie” - typowo
polskie piekiełko, które i dziś obserwujemy. I ta nieszczęsna przedrozbiorowa
rzeczpospolita szlachecka i dylemat na ile sami się do tego przyczyniliśmy
(właśnie to moje podejście emocjonalne owocuje tym, że nie myślę, że to jacyś
ONI się przyczynili ale w jakiś sposób my wszyscy – braineater jak przeczyta to
się obśmieje). Też byłem harcerzem – sporo czytałem o Szarych Szeregach (patron
mojego hufca), Akcji pod Arsenałem. Nie wiem czy Powstanie Warszawskie było
niezbędne – kiedyś byłem o tym przekonany w 100% teraz nie jest to już dla mnie
tak jednoznaczne – ale starej Warszawy żal. A Sierpień ’80 wpisuje mi się jakoś
logicznie w ten ciąg zrywów i klęsk (wraz z późniejszym stanem wojennym).
Pozdrawiam.

[stella25b]

To teraz wypadaloby na mnie jako historyka niepracujacego w zawodzie od *lat.
Studiowalam historie w Pl i w Niemczech i musze przyznac, ze studia w N.
spowodowaly, ze nabralam do niektorych zjawisk hist. pewnego dystansu. Ulatwil
to jezyk gdyz mieszkajac dalej w Pl napewno nie nauczylabym sie niemieckiego a
przebywajac w N i decydujac sie na kontynuacje studiow zostalam zmuszona do
porzadnej nauki tego jezyka. Tak wiec studiujac Hist. Europy Wsch. pod okiem
prof. Richtera mialam okazje popatrzec na rozbiory Polski nie tylko ze strony
pruskiej czy Habsburskiej ale przede wszystkim rosyjskiej. To doswiadczenie
nauczylo mnie patrzec na polska historie takze i z innej strony, nie tak
emocjonalnie i osobiscie jak wczesniej w Polsce. Takie inne spojrzenie na znane
nam fakty historyczne jest czesto doskonalym odzwierciedleniem jak bardzo
jestesmy "zramowani" nasza wiedza. Dla mnie byla to calkiem niezla lekcja.
Pamietam jeszcze z "polskich" czasow mojego prof. Kocoja- jednego z nielicznch
pol. fachowcow hist. nowozytnej Pl. Napisal sporo na temat Powstania
styczniowego i kosciuszkowskiego, napewno warto te rzeczy przeczytac.

[griszah]

Czy Dałabyś radę w jednym Przydługim Poście opisać rozbiory z punktu widzenia
Rosji bo to może być ciekawe - bo chyba tematu nie wyczerpuje tłumaczenie o
groźbie polskiej anarchii i obronie ludności prawosławnej. W ogóle ciekawy
jestem jaka jest świadomość historyczna o tamtych czasach w państwach, które
brały udział w rozbiorach.
Pozdrawiam.

[aaneta]

Stello, z nieba nam spadłaś! Tylko powiedz coś więcej o tym innym spojrzeniu na
historię Polski, z którym się zetknęłaś w trakcie studiów w Niemczech. Ja wiem,
że to temat-rzeka, ale może chociaż jakieś najważniejsze tezy. Bo ja jestem noga
z historii, tzn. wiem tyle, czego mnie nauczyli w szkole, jeszcze PRL-owskiej
oczywiście, czyli niewiele, i ostatnio zaczęłam odczuwać wielki dyskomfort z
tego powodu. Tylko mam jeszcze jedną prośbę, wybacz, że się czepiam, ale jakoś
nie mogę znieść używanego przez Ciebie skrótu Pl, więc gdybyś mogła pisać
zamiast tego po prostu Polska, to byłabym niezmiernie wdzięczna. Ja taka trochę
staroświecka jestem. Mam nadzieję, że się nie obrazisz o tę uwagę, bo naprawdę
bardzo mi zależy na tym, żebyś podzieliła się z nami swoim innym spojrzeniem na
historię Polski.
Pozdrawiam.

[nienietoperz]

Dolaczam do prosby o przedstawienie spojrzenia na powstania narodowe z punktu
widzenia historiografii rosyjskiej; chociaz moze niekoniecznie tej aktualnie w
oficjalnej czesci Putingdomu dominujacej. Probowalem w zeszlym roku rozmawiac
troche o podobnych kwestiach z bardzo milym skadinad doktorantem fizyki z
instytutu Stieklowa w Moskwie. Skonczylo sie wysluchiwaniem narzekan na bolesna
niewdziecznosc dawnych krajow bloku wschodniego, i zimna uwaga: moze i niegdys
bywalo rozmaicie, ale poczawszy od XIX wieku Polska byla integralna czescia
imperium rosyjskiego.
W domysle - przerwy w tym stanie rzeczy, takie jak ta trwajaca obecnie, sa
raczej nienaturalne, i jak to z przerwami bywa, reprezentuja stany przejsciowe.

Jednoczesnie popieram Aaneci apel o zamiane Pl jesli nie na Polske, to na RP.
Oraz z punktu widzenia niemal calkowitego amatora rekomenduje ksiazke prof.
Lojka 'Bic sie czy nie bic?'.

Pozdrowienia,
nntpz

[stella25b]

Zmuszacie mnie siegniecia w zakamarki mozgownicy ale to byl tez moje ulubione
seminarium wiec cos tam jeszcze w glowie mi zostalo.
Streszcze sie jednak gdyz jutro wyjezdzam sie wspinac wiec musze wczesniej
wstac.
Katarzyna II to bardzo ciekawa postac historyczna. Byla Niemka, jak kazdy car
Rosji z dynastii Romanowow. Prawdopodobnie byla nieslubna corka Fryderyka
Wielkiego. Niestety ja nie znalazlam na ten temat zadnych "zdecydowanych"
dowodow. Faktem jest, ze jej matka Johanna Elisabeth Holstein-Gottrop miala z
nim romans. Bardziej prawdopodobne jest, ze prawdziwym ojcem Sophie Anhalt-
Zerbst, pozniejszej Kat.II byl Ivan Becki. Jednak sympatia Fryderyka do matki
spowodowala, ze wysunal on kandydature Sophie na zone Piotra Ulryka przyszlego
cara Rosji. W swoich memuarach Katarzyna opisuje pierwsze lata pobytu w Rosji,
nawet nie do momentu objecia tronu, szkoda bo to akurat okres, ktory pokazuje
jej charakter a nic nie mowi o planach politycznych, ale... Byla osoba
niezwykle ambitna. Nauczyla sie po rosyjsku. Co w XVIII wieku bylo rzecza dosc
nieslychana aby przyszly wladca znal jezyk narodu ktorym wlada. Jezykiem
urzedowym dworu byl francuski i tym jezykiem poslugiwano sie na codzien. Nie
dala jednak za wygrana.Wstawala codziennie o 5 rano i uczyla sie jezyka
twierdzac, ze lud ja pokocha kiedy bedzie znala jego jezyk. Prawdopodobnie ten
styl zycia przyczynil sie do jej choroby. Przeziebila sie i nabawila sie, tez
prawdopodobnie zapalenia pluc, ktore leczyla prawie 3 miesiace walczac o zycie.
Juz wtedy planowala objecie tronu, byc moze nie w taki sposob jak do tego
doszlo ale doskonale zdawala sobie sprawe z nieudolnosci wlasnego meza,
przyszlego cara. Opisuje w memuarach jak Piotr bawil sie w wojsko zolnierzykami
a jako stracencow uzywal do egzekucji szczurow. Byl bardzo dziecinny i to
dawalo jej atut, w pierszenstwie do tronu.
Okres jej rzadow nalezy rozgraniczyc na rozgraniczyc na 2 sfery: polit. wewn i
zewnt. I dodac nalezy, ze osiagnela sukces jedynie w polityce zewnetrznej.
Uczynila z Rosji monarchie absolutystyczna kierujaca polityka Europy. Tego
wczesniej nie osiagnal zaden car. Jej glownymi celami polityki zewnt. bylo
przylaczenie Krymu do Rosji, co wiazalo sie z dostepem Rosji do morza Czarnego
i zlikwidowaniem Polski i faktycznym przyblizeniem Rosji do Europy.
Sprawa rozbiorow Polski byla przez nia planowana wraz z Fryderykiem Wielkim.
Chociaz Fryderyk mial inne plany. On z kolei chcial sam zagarnac Polske, Rosja
miala mu w tym tylko dopomoc. Nie docenil jedank sprytu Katarzyny ktora tak
latwo nie dala sie wyeliminowac z gry. Jej romans z Poniatowskim tez byl z gory
zaplanowany. Niestety tylko Poniatowski tego nie zauwazyl. Byl on do konca
przekonany, ze Katarzyna nie tylko pomoze mu zdobyc tron POlski ale takze
przeprowadzic reformy, ktore umocnia Rzeczpospolita. Owocem tego romansu byla
corka, ktora zmarla niestety w wieku dzieciecym. Rozwiazanie
sprawy "roznowiercow" w Polsce to byl pretekst Katarzyny aby sprytnie wmieszac
sie w polityke POlski.Katarzyna miala swoich zaufanych w Warszawie, Repnina i
Salderna, ten drugi byl specjalista od spraw srodkowoeuropejskich i oni to
mieli doprowadzic do podpisania traktu sojuszniczego z Rzeczpospolita w sprawie
roztrzygniecia kwestii granicznych.Stad tez doszlo do zawiazania sie
konfederacji w Slucku, Toruniu i Radomiu.I nastepnie nastapila interwencja
Rosji w sprawie konfederatow.
Katarzyna miala pewna wizje. Przesladowala ja sylwetka Piotra I i pragnela
zdobyc uznanie wiekszego wladcy od niego. Wprawdzie w polityce zewnt. odniosla
pelny sukce. Rosja zaistniala na arenie europejskiej jako "sila" majaca
decydujacy glos w sprawach polityki. To jednak jej reformy i proby
zmodernizowania kraju przyniosly fiasko.

To tak szybko i pokrotce. To temat rzeka i przy tym niezwykle interesujacy wiec
jesli macie jakies wiadomosci to podzielcie sie, ja chetnie sie z nimi zapoznam.


Aaneto, napisze napewno na temat niemieckiego spojrzenia na hist. Polski ale
dopiero po weekendzie. A do prosby sie juz dostosowalam:)
pozddr. zainteresowanych

[griszah]

No tak ale to co Napisałaś o Katarzynie II nie odbiega właściwie od tego co
napisali polscy historycy tego okresu i nadal nie rozumiem co Miałaś na myśli
pisząc „że jesteśmy zramowani naszą wiedzą”. A w ogóle czy da się w pracy
historyka (rzetelnej pracy), analizie źródeł i ich interpretacji uniknąć wpływu
jaką jest własna przynależność narodowa?
Pozdrawiam.

[stella25b]

Jesli chodzi o interwencje KatarzynyII to rzeczywiscie nie spotkalam sie z inna
interpretacja. Co wcale nie oznacza, ze inna nie istnieje.
Chodzilo mi wlasnie o to, o co Ty pytasz:) Patrzymy na nasze historie
z "naszego polskiego punktu widzenia- naszych historykow". To jest wlasnie to
zramowanie o ktorym pisze.
Historyk powinien w swojej pracy opierac sie na roznych zrodlach hist. (Zrodlo
historyczne to tez czesto tylko subiektywne spojrzenie autora na sprawe) i
najlepiej na skrajnie odbiegajacych od siebie interpretacjach oraz
pokazac "sprawe" z roznych puktow widzenia.
Emocje, sympatie, subiektywizm nie powinny miec miejsca w pracach naukowych-
takie jest moje zdanie.
pozdrawiam



Zrodlo historyczne to tez czesto tylko subiektywne spojrzenie autora na sprawe.

Czy boimy sie tematow politycznych???

[dr.krisk]

braineater napisał:

> jakoś tak zachowawczo wolę
>
> założyć, że nawet w najmilszych ludziach tematy polityczne wywołują
> niesympatyczne reakcje
To jest rzecz, ktora mnie zastanawia. Dlaczego nie mozna sobie
normalnie "pogadac o polityce"? Moze zwykli ludzie przejeli styl dyskusji
uprawiany przez zawodowych graczy politycznych?
Sledzac rozmaite dyskursa polityczne w telewizorze, albo przysluchujac im sie,
odczuwam jakies zazenowanie (porownywalne tylko ze slynnym Peknieciem Spodni
Kriska Na Zakonczenie Roku Szkolnego). Dorosli faceci a zachowuja sie jak stado
wscieklych pinczerkow.....
Brakuje mi dyskursu, przedstawienia przemyslanych racji, zastanowienia sie nad
argumentami adwersarza. Niestety, dominuje przekonanie ze tamci nie maja racji
bo sa tamtymi, a wiec z zalozenia racji miec nie moga! Jak radni z wrazego
klubu zarzadza ukladanie chodnika w jodelke, to my oprotestujemy - w romby ma
byc! I tak dalej, i tak dalej......
Zawsze podziwialem ludzi, ktorzy potrafia sluchac, myslec i staraja sie
szanowac rozmowce. Ale to nie oni wygrywaja wybory....
KrisK
P.S. Ciesze sie ze na wyborach nie bede w Polsce - mialbym bardzo trudny wybor.
Same wieksze lub mniejsze zla.

[staua]

A bedziesz glosowal? U nas w konsulacie nowojorskim dzis otwarto rejestracje elektroniczna, wiec
zarejestruje sie wieczorem (potrzebny paszport, ktorego przy sobie nie nosze) i mam trzy tygodnie na
zorientowanie sie, na ktora partie chce glosowac do Parlamentu (na prezydenta mam juz kandydata).
Moj problem polega na tym, ze NIGDY moi kandydaci nie wygrywaja wyborow... (jedyny raz, kiedy
wynik glosowania zgadzal sie z moim glosem, to bylo referendum o wstapieniu do EU)

Nie bede....

[dr.krisk]

staua napisała:

> A bedziesz glosowal?
Musialbym dlugo czolnem do cywilizacji przez blota florydzkie plynac. Nie chce
mi sie. Zreszta powiem szczerze - nie widze nikogo w tej calej masie
aparatczykow rozmaitych partii na kogo moglbym zaglosowac.
No i podobnie jak piszesz, od lat wybieraja innych niz moi kandydaci....

[braineater]

nie bede...
nie wierzę w siłe swojego głosu
nie mam komu go oddać, bo prof. Szyszkowska, mimo całej sympatii, jaką do niej
czuję, na polityka nie nadaje się w ogóle...
no i nie mam gdzie przypiaąć rowerka przed lokalem komisji, a jak nie przypnę,
to porwą...
A tak faktycznie to jeszcze ani razu nie skorzystałem z mojego niezbywalnego
prawa wyborczego, bo nigdy nie było niczego, za czym mógłbym w pełni przekonany
oddac głos

P:)

[kawa_malinowa]

A ja wlaśnie pójdę, bo po raz pierwszy mogę, po drugie uważam, że tak trzeba. I
tyle.
A martwi mnie nie tyle brak rozmów o polityce i mozliwosci ich prowadzenia
(jesli jeszcze raz usłyszę- yyy, poszedłem z dziewcyzną na piwo, a rozmawiamy o
polityce,yyyy ja nic nie mówię, że to źle, ale to tak... dziwnie- to chyba
przestanę pić), ale fakt, ze moi znajomi stadnie odmawiają głosowania. Jako
właściciele dowodów mogliby pójść, ale nie widzą sensu, a polityka
(i "Wiadomości", "Fakty" oraz inne mniej lub bardzie podobne) nie interesują
ich ani trochę....

[stella25b]

Ja tez bym poszla ale niestety (moja wina, tu wale sie w piers)moj polski
paszport jest nieprzedluzony wiec d...a.

Bardzo dobrze...

[dr.krisk]

kawa_malinowa napisała:

> A ja wlaśnie pójdę, bo po raz pierwszy mogę, po drugie uważam, że tak trzeba.
Z sympatia czytam twoja wypowiedz, bo ja tez zawsze chodze na wybory (no chyba
ze mnie nie ma w kraju). Ale chyba mam jakies dziwne sympatie polityczne, bo
zawsze glosowalem na ludzi umiarkowanych, spokojnych i budzacych podejrzenia za
mysla nie tylko o sobie. No i od dluzszego czasu nie ma ich w parlamencie.....
Zrezygnowalem jednak z wszelkich kalkulacji w rodzaju: nie glosuje na ...., bo
nie maja szans wyborczych. Glosuje na kogo mi sie podoba, a ze nie wygraja?

[kawa_malinowa]

No i od dluzszego czasu nie ma ich w parlamencie.....
> Zrezygnowalem jednak z wszelkich kalkulacji w rodzaju: nie glosuje na ....,
bo
> nie maja szans wyborczych. Glosuje na kogo mi sie podoba, a ze nie wygraja?
>

Czytam, że to często wśrod TWAowiczów przypadłość. Cóż. Zastanawiam się od
kilku dni nad tym na kogo zagłosować w wyborach do parlamentu - wybierać
mniejsze zła pośród szczytów sondażowych list, czy może idealistycznie wybrać
ludzi najbardziej mi pasujących, mimo ze szanse na wejście do parlamentu mają
niezbyt duże... Wczytuję się w programy, biuletyny, opinie moich małych
autorytetów... i coraz bardziej skłaniam się ku drugiej wersji.
Chyba jednak jestem polityczną optymistką.
Karolina

Nalezy przyzwyczaic sie do bycia w mniejszosci....

[dr.krisk]

kawa_malinowa napisała:

> czy może idealistycznie wybrać
> ludzi najbardziej mi pasujących, mimo ze szanse na wejście do parlamentu mają
> niezbyt duże...
Chyba jednak tak wlasnie trzeba. Przyzwyczajaj sie do bycia w mniejszosci....
Ja zawsze glosowalem na ludzi zwiazanych z Unia Wolnosci: bo to moje srodowisko
naturalne. I dalej raczej bede, bo nie widze dla jakiejs sensownej alternatywy.
A ze nie wygraja? I co z tego - nie pierwszy i nie ostatni raz wygrywac beda
glupsi i bezczelniejsci.....
Problem tylko, aby ci glupsi i bezczelniejsi nie wlazili nam na glowy: tutaj
trzeba bezwzglednie sie bronic i nie ustepowac. Niech sie nas troche boja.
KrisK

[eva.68]

Tak czytam sobie i tak sobie myślę, że gdyby wszyscy myślący podobnie
zagłosowali, to może wynik wyborczy byłby inny? Może to mocno naiwne? Jednak
prawdopodobne. Ale chyba nie przekonam się, czy działa naprawdę. :-(
Pozdrawiam.
Ewa w pozycji raczej obronnej (triumfować będą inni, taki lajf :-))

[dr.krisk]

Nie bardzo w to wierze - ludziska znowu wybiora jakies dziwolagi. A dlaczego? A
dlatego ze lubia glosowac na podobnych do siebie. Zwolennik czerwonogebego
Leppera nigdy nie zaglosuje na jakiegos zaokularzonego profesorka, co to wlos
na czworo dzieli zamiast po naszemu w pysk prasnac! Wyznawca spiskowej teorii
dziejow niechetnie bedzie sluchal tlumaczenia ze wszystko zalezy od nas samych,
i jak sie nie postaramy to manna z nieba nie spadnie. I tak dalej.
Nie wierze wiec w jakis specjalnie madry wybor moich rodakow. Znowu beda
narzekali na tych co sami ich wybrali.....
Ale ja jakos ostatnio coraz mniej sie tym przejmuje. Jak tak chca.....

[eva.68]

dr.krisk napisał:

> Nie bardzo w to wierze - ludziska znowu wybiora jakies dziwolagi. A dlaczego?
A dlatego ze lubia glosowac na podobnych do siebie.

Wybiorą, niestety. Nie wiem, czy dzieje się tak właśnie dlatego.
Czasem patrzę sobie na ten przedwyborczy "kabaret" (nieczęsto, bo to smutne
widowisko)i myślę sobie, że myślenie chyba boli albo wywołuje równie
nieprzyjemne odczucia w części ludności. I myślę sobie jeszcze, że ludzie nie
lubią prawdy. Wolą "kiełbasę wyborczą". A kiedy okazuje się, że jest ona
niejadalna albo była tylko iluzją, mogą spokojnie ponarzekać na tych, co ich
sami wybrali... I tak od lat. Wygodna jest taka postawa. Zwalnia z
odpowiedzialności. (Ta niechęć do prawdy rozciąga się też na inne dziedziny
życia. Takie odnoszę wrażenie.)
Opowiadał mi kiedyś kolega, jak poproszono go o kandydowanie do władz
zakładowej Solidarności. Kontrkandydaci przedstawili piękne programy, obiecali
rzeczy niemożliwe a on powiedział, że czeka ich ciężka praca, której owoce będą
zbierać następne pokolenia. Przepadł z kretesem. I to był koniec jego Snu o
Demokracji.
Ja też nie wierzę w żaden wyborczy cud. Ale myślę, że gdyby WSZYSCY, którzy
myślą skorzystali ze swojego prawa głosu, wynik mógłby zaskoczyć. Znam trochę
ludzi, którzy nie idą głosować, bo i tak nic to nie zmieni. A może jednak by
zmieniło, gdyby poszli?
Nie powiem, że bardzo się tym przejmuję (a może powinnam?), ale czasem mnie to
dotyka.
Pozdrawiam.

[beatanu]

staua napisała:
> Moj problem polega na tym, ze NIGDY moi kandydaci nie wygrywaja wyborow...(jed
> yny raz, kiedy
> wynik glosowania zgadzal sie z moim glosem, to bylo referendum o wstapieniu
> do EU)

Mam dokładnie tak samo, chociaż do wyników referendum muszę dorzucić jeszcze
wyniki pierwszych "prawie demokratycznych" wyborów w 89 roku...

A głosować pójdę (mam podwójne obywatelstwo), bo lubię czuć, że spełniam swój
obywatelski obowiązek, i możecie się kpiąco uśmiechać, tak, tak, jakież piękne
wyświechtane frazy itp - ale to dla mnie ważne... Wierzę w moc swojego głosu,
bo nawet jeżeli moi kandydaci nie wygrywają, to postawieniem krzyżyka przy ich
nazwisku okazuję im swoje wsparcie. I - co również istotne - nie daję
satysfakcji oszołomom maści różnej - że jako ta pozostająca w dzień wyborów w
domu mogę być uważana za osobę potencjalnie głosującą na tych oszołomów
właśnie...

I taka już jestem i przyzwyczaiłam się do tego, że niektórzy traktują mnie jak
naiwną głupią optymistkę nieuleczalną...

B :)

[staua]

>
> Mam dokładnie tak samo, chociaż do wyników referendum muszę dorzucić jeszcze
> wyniki pierwszych "prawie demokratycznych" wyborów w 89 roku...
Wtedy jeszcze nie glosowalam, ani w pierwszych prezydenckich - dopiero w nastepnych
parlamentarnych.
Glosuje, choc nie sadze, zebym do Polski wrocila na stale, bo tam jest moja rodzina, ktorej zycze jak
najlepiej, a glosujac i wykorzystujac moje niezbywalne prawo glosu mam poczucie, ze nie ignoruje ich
sytuacji. Nie wyobrazam sobie nie glosowac, naprawde. I to nie dlatego, ze interesuje sie polityka, bo,
jak pisalam, interesuje sie nia w stopniu minimalnym, ale mam poczucie, ze chce swiata o jakims
profilu, a nie glosujac nie moge go oczekiwac. Poniewaz glosuje tylu ludzi, ktorych w swoim braku
skromnosci uwazam za bardzo glupich i zorientowanych jeszcze mniej niz ja w jakiejkolwiek
otaczajacej nas rzeczywistosci, wykorzystam to prawo rowniez.

[griszah]

staua napisała:

> jak pisalam, interesuje sie nia w stopniu minimalnym, ale mam poczucie, ze
>chce swiata o jakims profilu, a nie glosujac nie moge go oczekiwac.
O to to to to. Ja też zawsze głosuję m. in. z tego powodu co Ty. To tak jak w
tym strym dowcipie żydowskim: Pani Boże spraw abym wygrał na loterii. Ty Moryc
daj mnie szansę - ty kup los :).
Pozdrawiam.

[aaneta]

W '89 "nasz" był tylko premier, prezydent nie, mówię to z uwagi na edukację
młodzieży, to coś jak z tym FJN, wałkowanym w innym wątku, i z uwagi na tzw.
prawdę historyczną.
Nie jestem kombatantką, jedynym moim udziałem w walce z komuną było to, że w
moim pokoju przebywała przez jakiś czas maszyna do pisania, używana wcześniej
przez moją zaangażowaną przyjaciółkę do przygotowywania jakichś ulotek czy
biuletynów. Ale to już było w stanie wojennym, a wcześniej, 25 lat temu,
dokładnie w połowie liceum, pomiędzy drugą a trzecią klasą, byłam na obozie
harcerskim w Bieszczadach, dokąd docierały wieści o tym, że ponoć jest strajk
generalny w całej Polsce. Nikt nie wiedział dokładnie, co się naprawdę dzieje,
więc mieliśmy niezłego cykora. Młodzieży wyjaśniam na wszelki wypadek, że
telefonów komórkowych wtedy nie było, ze stacjonarnymi też nie było najlepiej,
zwłaszcza w Bieszczadach, na rozmowę międzymiastową czekało się godzinami, a
prasa, do której i tak na obozie nie mieliśmy dostępu, kłamała na potęgę, tzn. o
ówczesnych strajkach nie pisała w ogóle, przynajmniej do pewnego momentu. To
oczywiście było na przełomie lipca i sierpnia 1980r., podpisanie porozumień
oglądałam w telewizorze już w domu, pamiętam, że ryczałam wtedy jak bóbr. A
dzisiaj mało mnie szlag nie trafił, kiedy zobaczyłam przemawiającego miłościwie
nam panującego pana prezydenta. I jak to wytłumaczyć dzieciom?

[staua]

No jasne, nawet to mi sie pomylilo - pierwsze wybory prezydenckie to...hmm...91? To wtedy bylo to
haslo.
Jeszcze jedno potwierdzenie mojej ignorancji politycznej, mimo uwielbienia dla niektorych postaci z
tamtych czasow.

O smiesznych aspektach wznioslych czasow.....

[dr.krisk]

Tak sobie mysle o tych czasach, i jakos pamietam ze odbieralem to wszystko co
sie dzialo na mojej uczelni jako dosc groteskowy spektakl. Jeden pan profesor
przestal sie klaniac drugiemu panu profesorowi, na tablicach ogloszen pojawialy
sie Listy Otwarte do Narodu i Swiata, po korytarzach biegali zaaferowani
lacznicy....
Wiem, ze to byla chwila historyczna, ale mnie to wszystko troszeczke smieszylo -
moze tak wlasnie wygladaja chwile historyczne??
Zreszta bylem przekonany ze za chwile wejda Rosjanie i nas zalatwia na cacy.
Juz sie zastanawialem co mam wtedy robic...

[kawa_malinowa]

"Przez wiele lat nie upuszczało mnie wrażenie, ze urodziłem się za późno.
Ciekawe czasy, niezwykłe wydarzenia, fenomenalne jednostki - wszystko to w moim
odczuciu, należało do przeszłości i raz na zawsze się skończyło."

Ano.

[aaneta]

O nie, no nie mówcie takich rzeczy, bo się wkurzę. Co to znaczy? Ciekawe czasy
się skończyły? Czyli teraz są nieciekawe? A czy przypadkiem to nie zależy od
nas, czy one są ciekawe czy nie? Niezwykłe wydarzenia należą do przeszłości? A
może by tak ruszyć d... i samemu się przyczynić do jakiegoś niezwykłego
wydarzenia, a nie tylko siedzieć i marudzić, że takie nieciekawe te nasze czasy?
Fenomenalnych jednostek brak? To może wziąć się do roboty i wychować jakąś
fenomenalną jednostkę? Że co, że to niełatwe? Ano niełatwe, ale czy kiedyś było
łatwiej? I czy naprawdę teraz jest tak cudownie, że nie ma już nic do zrobienia?
Powiedziałabym nawet, że wręcz przeciwnie, więc jak można mówić, że wszystko się
już wydarzyło i jest nieciekawie?

[staua]

I przypomina mi sie ta klatwa "Obys zyl w ciekawych czasach".
Wtedy mysle, ze nie ma czego zalowac...

[stella25b]

Bedac teraz w Pl obejrzalam ponownie "Czlowieka z zelaza". I dopiero teraz
zauwazylam jak swietnie zagral w tym filmie Gajos. Nalezalby mu sie Oskar za
role drugoplanowa.

[broch]

Nie wina Gajosa, ale film to straszliwa sztapma, wlaczajac w to bylego komuniste
w stanie kryzysu.
Rownie dobrze "dzielo" mogloby powstac w latach 50'. Ujecie tematu, technika
filmowania, debilana wrecz lopatologia. Wajda nakrecil (dla mnie) ostatni dobry
film w 69' (Polowanie na muchy).

[stella25b]

broch napisał:

> Nie wina Gajosa, ale film to straszliwa sztapma, wlaczajac w to bylego
komunist
> e
> w stanie kryzysu.
> Rownie dobrze "dzielo" mogloby powstac w latach 50'. Ujecie tematu, technika
> filmowania, debilana wrecz lopatologia. Wajda nakrecil (dla mnie) ostatni
dobry
> film w 69' (Polowanie na muchy).


Wiesz Broch ja mam inne zdanie na temat tego filmu bo tez inaczej go odebralam.
Patrzylam na niego, nie na jako dzielo polskiej kinematografii tylko na
dokument historyczny. Ten film to mieszanka fikcji z materialem dokumentalnym.
W tym wlasnie filmie jest owa slawna scena, ktora wspomina Beata "Pan z wasami
z olbrzymim dlugopisem". Dla mnie to akurat nie lopatologia dla mnie to kawalek
historii kraju na wschod od Odry.

[kawa_malinowa]

Cytując Liberę, myślałam o takich właśnie pokoleniowych wydarzeniach, o tym, że
ludzie robili się solidarni i chcieli czegos dokonac wspólnie...

Ciekawe inaczej?

[eva.68]

To prawda, nie można powiedzieć, że ciekawe czasy się już skończyły. Obecnie
jest ciekawie...inaczej. I powiem szczerze, że ja za tą "ciekawością" lat 80-
tych nie tęsknię. Z tamtych wydarzeń pamiętam niewiele, bo mając lat 12 o
polityce nie ma się pojęcia bladego. Ale kiedy już urosłam i to, co pamiętałam
połączyłam z tym, co zaczęto już w latach 90-tych o tamtych wydarzeniach pisać,
wyłonił się z tego połączenia Koszmar. Ja jakaś apolityczna jestem, bardziej
niż osiągnięcia polityczne i społeczne przemawiają do mnie dramaty
poszczególnych jednostek. A wydarzenia sierpniowe i późniejsze wiążą się dla
wielu ludzi z przeżyciami mało przyjemnymi. I jak tu tęsknić za życiem
w "ciekawych" czasach??? Nie tęsknię!!!