Być sobą?

[mumuja]

Bycie sobą to skazanie się na samotność.
Znajdzie się ktoś, kto zaakceptuje drugiego z jego ujawnionymi
wątpliwościami, niestałością, nie-czystością? Musiałby być wyzbyty emocji
jakże ludzkich...to pewnie niezwykle rzadkie szczęśliwe przypadki
potwierdzające regułę z pierwszego zdania... Na ile można sprawdzać
tolerancję drugiego człowieka, opowiadając mu o sobie?

Temat rzucony na sobotę, kiedy wielu ma ochotę się upodlić :)

Wiem, że nic nie wiem. Chcę wiedzieć

Sokratesie...

[ludzik_ta]

Całej prawdy nie zniesie chyba nikt. A na pewno nie w jednej dawce. Potrzeba czasu. Osobie, która się zbliża (= zaczyna być w pewien sposób ważna), powiem trochę, jeśli mam zaufanie. Wszystko? Hm. Moje :)

Prawda może być dla kogoś nie do zniesienia, może być zbyt ciężkiego kalibru. I tak się zastanawiam, czy jest konieczna. Czy nie wystarczy jedno zdanie, w miejsce opowiadania dłuugo o sobie.

Mam w sobie Cień. I mam świadomość tego cienia. Może lepiej, aby ktoś bystry zauważył, przyglądając się. Moja historia, wcale nie taka długa :) zapisana na mnie. Zauważyłaś, że czasem osoby bardzo młode mają pionowe albo poprzeczne zmarszczki na czole? Martwią się? Frasują, lepsze słowo.

Z psychoanalizy: cokolwiek mówisz, ujawniasz się w tym. Pokazujesz siebie. Może lepiej po takich tropach? Tak myślę...

[mumuja]

Tak. Prawda o swoich cieniach jest trudna do zaakceptowania dla siebie samego.
Jeśli chodzi o drugiego człowieka - mówię o stopniowym zbliżaniu się i
poznawaniu.

mądry kolega powiedział: nie ujawniać się do końca.
czyli że nie być sobą do końca? jak to jest?

hm...

[ludzik_ta]

ale jak wychodzisz gdzieś, ubierasz się (choćby...), prawda?
chyba w ten sposób...

na coming out ;) można sobie pozwolić, gdy masz duuuże zaufanie

[ludzik_ta]

przesunął mi się palec

[ludzik_ta]

lubię swój Cień, wiesz?
mieszka tam sobie wściekłość, zazdrość, inne brzydkie uczucia :)
nie lubisz?

[zemstaufo]

najpierw trzeba sie zdobyc aby opowiadac o sobie...to dopiero
sztuka...opowiadac o prawdziwym sobie.najpierw dowiedzmy sie kim jestesmy i
dopiero wtedy wychodzmy do innych.rozmytym obrazem nikogo nie przekonamy.badzmy
soba po prostu, bez ubarwien, szczerze, dopiero wtedy mozemy liczyc na
zrozumienie i to samo z drugiej strony.warto ryzykowac, warto!!!

[mumuja]

czy człowiek jest w stanie przyjąć całą prawdę o sobie? tak bez znieczulenia?
każdy dzień przynosi nowe odkrycia...
Masz rację, sztuką jest ujawniać się bez rozmycia, ale postawiłam tezę, że może
to prowadzić w rezultacie do niezrozumienia i outsiderostwa...
Pytałam o skutki. Jakie mogą być efekty podjętego ryzyka?

zbliżenie, ktoś podejdzie bliżej

[ludzik_ta]

albo wręcz przeciwnie...

[mumuja]

Gdy mówimy o naprawdę uświadomionych cieniach, druga opcja wydaje mi się
bardziej prawdopodobna..

ale jeśli cień jest

[ludzik_ta]

uświadomiony i w dodatku przez Ciebie zaakceptowany, to...przejmujesz się, co nawet ważny ktoś pomyśli?

[zemstaufo]

z mojej osobiście strony kazdy może liczyć na zrozumienie KA-ŻDY jesli tylko
zdobedzie sie na szczerosc do konca, taka prawdziwa. wiem, ze jest sztuka bycie
szczerym, bycie soba, ale juz wiem, ze tylko cos takiego jestem w stanie
docenic i to stanowi dla mnie prawdziwa wartosc. w momencie gdy dostrzegam u
kogos cień fałszu niestety przestaje mnie ta osoba interesowac, choc jak na
kims mi zalezy walcze do konca o prawde. dzis z reka na sercu moge powiedziec o
sobie-jestem soba, nie udaje nikogo kim nie jestem, jestem z tego dumna.
pierdolcie swoje slabosci, to tez czesc Was, wspanialych Was. Z mojej strony
Mumuja efekty podjętego ryzyka mogą byc jedynie pozytywne.

[zeppelia]

ponieważ tu łatwo o fałszywe zrozumienie, nie będę sie podpisywać prawą i lewa
pod tym
Ale
z pewnością to bliskie mojemu spojrzenie na ludzi.
Jesli ktos ode mnie czegoś oczekuje, uśmiecham się tylko pod nosem [juz bez
żalu] bo widzę że nie patrzy na mnie a na siebie jedynie.

[Mumi, nie w spojrzeniu innych jest prawda, szukaj tych, którzy chcą patrzeć na
Ciebie w całości, jest kilku takich]

[mumuja]

Niczego staram się nie oczekiwać od ludzi, choć to trudne w praktyce.
To raczej ludzie chcą, żebym była, jakimi chcą mnie widzieć.
Trudno mi się czasem jednoznacznie wyrazić na zewnątrz, co jest źródłem wielu
nieporozumień. Gdy mi na kimś zależy - tłumaczę. Czasem odpuszczam. To jest
samotność, o której mówię w pierwszym poście.
Trzeba mieć oczy szeroko otwarte, by zobaczyć, kim tak naprawdę jest drugi
człowiek. Trzeba przy nim być.
Są jednak tacy, co mają odwagę...

[zeppelia]

chyba mamy podobny problem babeczko
Na szczerość ludzie reagują wycofaniem bo wbito im do łebków, że nie można być
sobą, że nalezy mieć maski na każdą okazję, ze należy szukac aprobaty,
przynalezności. Na kazdą szczerość reagują strachem, jakby miało im to zburzyć
ich "ja".
Juz sie nie przejmuję.

[mumuja]

To, co piszesz też. Ale jest jeszcze druga strona - mój problem z jednoznacznym
wyrażaniem siebie odbierany jest jako nieszczerość, nie jako problem z
wyrażaniem siebie.

[zemstaufo]

a moze Ty po prostu nie wiesz kim jestes i stad problem z wyrazaniem?

[zeppelia]

ważne, zeby wiedziała kim nie jest. Dobry początek.

[zemstaufo]

gorzej jak tego tez sie nie wie :-(

[zeppelia]

tak, mało osób wie :/
mysle, że Mumi moze wiedzieć.

[mumuja]

Wiem. Choć czasem nie ogarniam.

[zeppelia]

ja też ale nie poddaje się.
Wciąż łapie sie na tym, ze tzw "poprawni" i "moralni" maja wpływ na moje
samopoczucie. Coraz rzadziej.
Pomaga świadomość, że opinie się zmieniają, zmieniają sie normy moralne, czyli
jednym słowem mozna je sobie wsadzić bo niewiele sa warte.

[mumuja]

K***wa na moje samopopo mają wpływ niestety niepoprawni i niemoralni...

[zeppelia]

po co?

[mumuja]

A tego to jeszcze nie wiem. Coś ciągnie do ognia... Ale ciągnie też do
wolności. Ja na rózwnoważni.

[zeppelia]

wiem o czym mówisz i na razie sama sobie z tym nie potrafie poradzić.
W chwilach przypływu lepszej formy, pytam siebie "czy to jest mój problem ze
ktoś źle interpretuje moje słowa?"
Coraz czesciej dochodzę do wniosku, że to dobrze że nie rozumieją, znaczy że
ide właściwa drogą.
Pomysl o tym, nie można trapic sie tym, ze ktos nie rozumie, mozna jedynie
trzymac kciuki, żeby zrozumiał.

[mumuja]

Tak, są "ktosie". Ale są te osoby, którym czasem się dziwię, bo nie dosyć, że
są na odległość, znają doskonale moje normy, to jeszcze przewidują moje
wszelkie odstępstwa od nich. To mnie nieustannie zadziwia. Jak to jest, że ktoś
może znać Cię lepiej niż ty sam(-a)?

[zemstaufo]

najlepiej zna wszystkich lalka CHUCKY-polecam z nia rozmowe.

[mumuja]

Lalkę chucky znam osobiście, rozmawiałam z nią. Poleciła mi nie zadawać się z
typami, które są ślepe i zamknięte, choćby nie wiem, jak kusiło.

[zemstaufo]

oj watpie czy lalka Chucky z Toba rozmawiala, ona nie gada z ludzmi w maskach.
A co teraz na topie? maseczka z alg czy maska zorro??

[mumuja]

coś ci się pomieszało. Albo mówimy o dwóch różnych lalkach.

[zemstaufo]

no juz nie wiem...ja mowie o Czakim, ktory mieszka w podziemiach zamku w
Kamieńcu...a Ty o ktorym mowisz???

[mumuja]

Ło matko, nie było dla mnie istotnym zapytać o pochodzenie, po prostu - wpadł
do Poznania specjalnie po to, by zanalizować mój przypadek
I teraz już wszystko wiem. Czyli nie wiem nic.

[zemstaufo]

oj to rzeczywiscie musisz byc ciekawym przypadkiem, skoro specjalnie dla ciebie
wpadl do Pozka. Oj slabo go musialas sluchac, skoro nadal nic nie wiesz :-(

[mumuja]

czyli wszystko wiem. :)
jak w sygnaturce. To cała wiedza mi potrzebna

[zemstaufo]

no to gratuluje i zycze powodzenia oraz wielu sukcesow na forum!!!tak trzymac!!!
wdech....wydech...wdech...wydech...
puszczam rozpuszczam podpuszczam opuszczam
sajonarafunia!!!

Zemstaufo...

[ludzik_ta]

Nie atakuj personalnie...wydaje mi się, że tak właśnie robisz...

[sereni]

Nie.Bycie soba jest trudne ale możliwe.
Wszyscy mamy jakies alter ego.Więc w ostateczności można być soba gdy jest sie
tylko ze sobą.
Można też tak dobierac przyjaciół aby nie musiec obawiać się przy nich swoich
emocji, nawet tych negatywnych.
Filozofuje, ? :)

Mądrze mówisz

[ludzik_ta]

[mumuja]

Kilka dni temu powiedziałam trzem bliskim osobom o moich zamiarach co do
najbliższej przyszłości. Zawiła społecznie ścieżka. Im też to trudno
zaakceptować, czy nawet zrozumieć. Ja nie potrafię wytłumaczyć do końca
dlaczego (bardziej to czuję niż wiem). Wszystkie trzy osoby przewidując zły
skutek moich wyborów, zadeklarowały jednocześnie wsparcie, bez warunków.

Trochę pojechałam z pierwszym postem. Są ludzie, przy których odzyskuję siłę.