Sztuka wyborów

[nadziejkaa]

Całe nasze życie składa się z wyborów i kompromisów. Boimy się zmian. Czasem
wolimy stare - gorsze, niż nowe - niepewne. Skąd nasz lęk? Nigdy nie mamy
pewności, że nasza decyzja będzie słuszna. Dlatego, czasami wolimy trwać w
tym, co nam już znane i w miarę pewne. Ale są też tacy, których perspektywa
zmiany nakręca i mobilizuje. Uparcie dążą do celu, nie zważając na żadne
przeszkody. I albo zyskują, albo nie. W każdym razie, nie mają przynajmniej
poczucia, że nie wykorzystali szansy na lepsze...

[sprawa7]

Nadziejko, strach przed nieznanym, strach przed porażką, jest wisany w ludzką
naturę. Niewielu jest pionierów, przecierających nowe ścieżki, ciekawych świata
na tyle, by ponosić ryzyko fiaska, by nie bać się śmieszności. Cała reszta idzie
po prostu na łatwiznę, na gotowe, czerpiąc radość z używania a nie odkrywania.
Trudno powiedzieć kto jest bardziej szczęśliwy, czy ten, który odkrył,
posmakował i stracił, czy ten, który swoje pragnienia pozostawia w sferze
marzeń, nie dokonując żadnego wyboru.

[magdajeden]

muszę sie zastanowić nad tym zagadnieniem, bo właściwie sama nie wiem czy
jestem głupio-odważna czy strachliwo-zachowawcza. a może ani taka ani taka. a
może w zalezności od sytuacji, od okoliczności...
nie wiem, chyba ani taka ani taka.

[sprawa7]

Ale nie - nijaka?;)

[magdajeden]

pewnie nijaka.
niee, na 100% nijaka i bylejaka.
a w kwestii tematu - wszystko zależy od okolicznosci - im ważniejsza sprawa tym
szybsza decyzja im mniej istotna tym trudniejszy wybór - to objaw mojej
nijakości pewnie :P

[sprawa7]

Pewnie jakiś męski szowinista uzna to za cechę wybitnie kobiecą, ale ja się z
nim nie zgodzę;).

[magdajeden]

wydaje mi sie, że jest to po prostu cecha osobnicza - ot moja wlasna.
każdy ma swoją, chociaż ponoć kobietom trudniej podejmowac decyzje.
róznie z tym bywa.
po dłuższym zastanowieniu dochodze do wniosku, że mimo wszystko szybko
podejmuję decyzje.

jak sobie przypomnę koleżanki stojące godzinami nad sklepowymi półkami i
analzujące dwie butelki szamponu to dochodze do wniosku, ze decyzje podejmuję
błyskawicznie :P

[grzes_wies]

Zdecydowanie uważam ze poznanie , przecieranie ścieżek , zaspokajanie własnej
ciekawości sprawia czlowiek a bogatszym (mimo częstych porażek)
Magdo tu własnie sdemaskowałas swoją nijakość , Ty nie zastanawiasz sie nad
sobą.
Nie wiesz jak się czuje człowiek który przeciera ścieżki ani ten który żyje
zupełnie biernie i poddaje sie losowi.
Myślę ze brak określenia siebie wynika u ciebie po pierwsze z lenistwa pod
drugie z braku doświadczenia i inwencji co stawia Cię w świetle jako człowieka
bez ambicji i pozmysłu na życie , bez wyobrażni ,mało kreatywnego figuranta nie
mającego pojęcia o smaku zycia.
Własne zdanie sie ma w momencie gdy coś sie w naszym życiu dzieje .
Twoje życie wydaje się być szablonowym i podyktowanym szmatłaymi pisemkami typu
Galmour.
Pozdrawiam

[grzes_wies]

zdemaskowałaś* pomysłu* i moze jeszcze coś :)

[magdajeden]

nie lubię cie, bo myślisz stereotypami, jestes szablonowy, nieciekawy i
przewidywalny.

[magdajeden]

nie pozdrawiaj mnie fałszywy zakompleksiony ludziku.
jesteś marnym psychologiem albo mało bystrym czytelnikiem

[grzes_wies]

prawda w oczy kole??? adrenalinka sie podniosła?
ja też ciem nie lubiem fujjjj niedobra madzia , fe fe , be.
Kiedy ty sie ode mnie łaskawie odpierdolisz i przestaniesz mi psuć wątki.
Idź podyskutuj z zyrandolem na forum o meblach , pokłóć się z jakimś taboretem
i rozwikłaj problem ręcznie plecionego androna :D

[magdajeden]

a to jest twój wątek wieśmaKu? a nie wiedziałam, że posza innymi zaletami masz
też rozdwojenie jaźni.
ale już wiem co cie najbardziej boli. :))))
lepiej nie zakładaj nowych wątków.....
<cmok w bok> hamburgerku z psa :))))
zwróć uwagę kto do kogo sie przypier...ił w tym wątku.
straszny cham z ciebie wieśku, straszny, mam nadzieję, że w realu przynajmniej
całujesz kobiety w rękę zanim je opierdolisz. <fllee>

[yetq]

madziujedyna, nie denerwuj się bo wtedy robisz literówki, tak jak tu, jest posza
,a powinno być poza.

[magdajeden]

aaaha.

[czatowykaleka]

madziu,a może umówimy sie na piwko,ja Ty i grześ...?co Ty na to?!

[magdajeden]

brrrr, idź pilnuj dzieci, albo co tam musisz pilnować., nie umawiam sie na
piwko ani na nic innego z czatowymi frustratami/cipciami.

[czatowykaleka]

madziujedyna,ale dlaczego?/zycie jest okropne,madzia jak widzicie dokonała
szybkiego wyboru rach ciach i jestem flustrat i cipka,a grzes jest cham i
łajdak,,Madziujedyna na Ciebie zawsze mozna liczyć,że wzbogacisz wątek swoimi
wypowiedziami i w ogóle musisz byc ozdobą wszelkich spotkań towarzyskich,tu
świecisz pełna klasą,jestem z Ciebie dumny!a może jednak?dodam tylko,że nie
jestem flustratem...

[alinka64]

Grześ nie powinieneś chyba tak wypowiadać się o Magdzie z uwagi Twój
wcześniejszy wykład o poznawaniu i wyzwaniach. To w końcu ludzie, ze swoja
złożonością natury, poglądów są częścią istotną tych „lądów nieodkrytych”. A Ty
nie chcesz poznawać zakamarków umysłu Madzi, tylko cenzurki z piśmideł dla
gospodyń domowych jej przyklejasz. Oj zawiodłam się troszkę na Tobie, myślałam
ze masz w sobie więcej z Sindbada żeglarza. A przynajmniej, ze jesteś rycerski
wobec kobiet.

[proces7]

Jesteśmy tak skonstroowani, ze unikamy ryzyka, chetniej dokonując nawet
matematycznie i logicznie gorszych wyborów.
Gdy zaś stajemy w obliczu straty, zwiększa to nasza skłonność do ryzyka.
Przykładowo:
Marzysz o wyjeździe do Urugwaju i otwarciu tam knajpy. Masz na to pieniądze i
masz plan. Ale masz tu w kraju, byle jaką pracę i zdradzającego Cię,
niekochającego męża. Mimo to, nie zdecydujesz się na wyjazd. Wszystko jest
bardzo skomplikowane.
Gdy zostawi Cię maż, zwolnią z pracy, wtedy prawdopodobieństwo, że wyjedziesz,
wzrasta w znacznym stopniu. Życie staje się łatwiejsze.

[candy29]

boimy się tego czego nie znamy a nie znamy tego, co będzie. potrafimy to ocenić
czego się spodziewamy.

[tercybiades]

candy29 napisała:

> boimy się tego czego nie znamy a nie znamy tego, co będzie. potrafimy to
ocenić
> czego się spodziewamy.

A i tak zawsze przychodzi to niespodziewane...

[miia1]

Nigdy nie bałam się zmian, zazwyczaj wykazywałam się źle pojętą odwagą w
podejmowaniu decyzji, którą dziś nazwałabym brawurą. Trochę ta cecha mi została,
jednak im bardziej popadam w starość, bym bardziej boję się tego, że się nie boję.