Dziecięcy Świat

[nadziejkaa]

Pamiętam, że kiedy byłam mała, wydawało mi się, że rodzice są najmądrzejszymi
osobami na świecie. O co się ich nie zapytałam, to na wszystko zawsze mieli
odpowiedź. Moje miasto, ba, moje osiedle, wydawało mi się całym Światem.
Dopiero w wiekiem zaczęłam dostrzegać, że jest coś więcej poza piaskownicą i
przedszkolem. Wszystko powoli ulegało weryfikacji. Nawet dziecięce marzenia.
A może przede wszystkim.
Ciekawe ile z tych dziecięcych marzeń udaje się zrealizować, a ile pozostaje
dalej w sferze najskrytszych marzeń, czekających na spełnienie. I na ile
Świat Dorosłych zabija w nas marzenia... nie pozostawiając, choćby małej
cząstki Dziecięcego Świata.

[nadziejkaa]

Czyżby Wasz dziecięcy świat odszedł w zapomnienie...?

[vivalabeer]

Zawsze chciałem być astronomem, ale w dzieciństwie, ktoś mi powiedział, że na
roku jest 6-8 osób. Odpuściłem, lubię się wtopić w tłum. Do dziś patrzę w
niebo, jednak bardziej romantycznie, niż "odkrywczo". Świat dorosłych nie
zabija niczego z dziecięcych marzeń, robimy to sami, gdy wyrastamy z krótkich
spodenek.

[nadziejkaa]

A ja chciałam być pediatrą... no ale cóż... wyszło inaczej :)