żal

[Gość: Iza]

czy ktos kiedys zalowal swojego rozstania z ukochanym/ą (zona,
maz,kochanka,narzeczona,dziewczyna)
no wlasnie
p.s. strasznie tu dzisiaj sennie

[bachuu]

no jasne !
ja sie zawsze z tego lecze upraszczajc temat.
staje mi wtedy przed oczyma obraz znany w pewnych kregach.
"jelen na rykowisku "
na w/w malowidle na tle zachodzacego slonca na polanie stoi byk /jelelen/ i
ryczy do lani/slonca/minionych chwil szczescia etc.
co tu duzo kryc, teskni za swoja polowa.
okazuje to w sposob werbalny i mimiczny - zauwazyliscie, jakie zawsze maja
smutne pyski, te jelenie ?
trawa rosnie, drzewa szumia, liscie spadaja a on nic, teskni i nic go poza tym
nie obchodzi.
caly jego swiat, jego wnetrze i jestestwo zawiera sie w tym ryku.
dobrze odzywiony, rosly, zdrowy, nic mu nie dolega, a jednak cierpi.

i wtedy ja, w nieutulonym zalu wstawiam sie na jego miejsce.
pare sekund i juz nie chce byc jeleniem - bo ktoz by chcial ?
pozdr

[bachuu]

wstawiam sie na jego miejsce, metaforycznie rzecz jasna.

[Gość: Iza]

rzeczywiscie troche uproszczen,
ja nie pytam o zraniona dusze gdy ktos cie opuszcza ,tylo gdy ty odchodzisz i
po jakims czasie "cos" wraca lub nie?

[Gość: kama]

oczywiście, że żal pozostaje, zwłaszcza jeśli to druga osoba nie chce.
JA tydzień temu usłyszałam, że mój mężczyzna mnie nie chce. Co najgorsze wiem,
że jemu na mnie zależy, ale powiedział mi że "jego okręt tonie". Bardzo go
kocham, ale nie wiem jak mam teraz postępować. Jak walczyć o jego okręt???
Nie chce nawet ze mną rozmawiać przez telefon.
Nie wiem, czy powinnam walczyć? I jaką taktykę zastosować?
Pomóżcie!!!!!!!!!!!!!!
Pozdrowienia dla wszystkich porzuconych...
K.

[Gość: Papas]

Dziewczyno popatrz na to inaczej.Jeżeli nie skrzywdzisz tym ewentualnych dzieci
to nie sobie idzie. Po takim oświadczeniu przypomnij sobie o czymś takim jak
Twoja godność.Sam jestem facetem i to ja kiedyś usłyszałem coś podobnego od
kobiety którą bardzo kochałem. Długo przezywałem ten problem,poradziłem sobie
wniosłem o rozwód i dzisiaj mogę śmiało powiedzieć że moje życie nabrało innego
sensu tzn.normalnośći.Jestem samotny ale wreszcie nikt mnie nie straszy i nie
maltretuje psychicznie. Bądz odważna i podejmij decyzję.Zobaczysz jak swoją
odwagą nagle wystraszysz tchórza którym nie ma cudów jest Twój ukochany.
Wiec jedno że jeżeli nie odważysz się zrobić coś w tej sprawie facet zawsze już
będzie traktował cię jak coś niepotrzebnego lub też jak kobietę uzależnioną od
uczucia które skierowałaś w jego osobę. Będzie robił cię w konia jak tylko
będzie chciał ty zaś wiecznie będziesz maiła dylematy i rozterki.
Życzę odwagi - pozdrawiam

[Gość: kama]

Papas, coś Ci powiem...
Moja sytuacja jest skomplikowana.
Właśnie jestem w trakcie rozwodu, faceta o którym Ci napisałam poznałam 5
miesięcy po rozstaniu z mężem.
Jestem odważna i silna...
I masz rację, też dochodzę do tych wniosków
I dziękuję serdecznie za radę.
Także się trzymaj...
Jeszcze jedno, dzieci z mężem nie miałam
Pozdrawiam
K.

Do Kamy

[Gość: Iza]

a skad wiesz ze mu na Tobie zalezy?
co to znaczy ze jego okret tonie?
zwykle przyczyny rozstan sa bardzo prozaiczne tylko my sie ludzimy ze to sily
wyzsze, gdy nic cie nie trzyma przy nim nie warto walczyc

[Gość: kama]

wiesz, to bardzo wartościowy człowiek i zależy mi na nim.
On jest chory na serce, do tego poważne kłopoty finansowe i dlatego wiem, że ma
prawo tak mówić.
A to, że mu zależy po prostu wiem, to się wyczuwa...
K.

[Gość: Iza]

jesli tak jest to WALCZ bo moze jest o co!
jestes jeszcze mloda za 10 lat nie bedziesz miala motywcji i sily na walke wiec
rob to teraz kiedy ogien jeszcze sie pali
pzdr i powodzenia

[Gość: kama]

ale jak mam walczyć, on nawet nie chce rozmawiać przez telefom.
wiadomości w poczcie nie odbiera
miał zadzwonić, minęło juz 3 dni i telefon milczy
może przeczekać?
dać mu czas?
a może zwykły list, taki przez pocztę polską, polecony oczywiście?
K.

[Gość: Iza]

tylko ty mozesz wiedziec jak go odzyskac i jaki moze byc sposob ja nie znam
waszego zycia wiec raczej trudno radzic, ale wykorzystaj kazdy sposob i nie
miej oporow jesli rzeczywiscie kocha to moze czeka na twoj ruch

[Gość: kama]

Izuniu, ja już zrobiłam wiele kroków. I głucha cisza. Obiecał, że zadzwoni, ale
chyba tylko na odczepnego. Teraz nawet już nie dzwonię, bo od pewnego czasu
mieszka z rodzicami i jestem pewna, że ostrzegł ich aby nie prosili go do
telefonu, kiedy dzwonię.
Chyba przeczekam, może on sobie tez przemyśli pewne sprawy. A jeśli przez
dłuższy czas się nie odezwie, to napiszę zwykły list przez Pocztę Polską.
Co Ty na to?
K.

[Gość: samanta1]

kama ,jesli On milczy to ..uszanuj jego decycje.jesli zalezy mu na Tobie a ma
powody by odejsc to nie utrudniaj mu tego.

Do Kamy

[Gość: Iza]

kazdy sposob jest dobry i tak jak pisalam sama odkryjesz ten najlepszy.
czasem jednak zbyt dluga walka tak wykancza ze juz u progu zwyciestwa zaczynacz
zastanawiac sie czy bylo warto
Moim zdaniem to duza odpowedzialnosc bo musisz byc bardzo pewna swoich i jego
uczuc a nawet bardziej swoich.Czasem taka walka mozna kogos skrzywdzic
pzdr

[Gość: Zuzka]

No taaaak.... jakbym skądś to znała.
Miałam faceta (mam?), który zarabia nędznie, ma cukrzycę insulinozależną,
daleko posuniętoą depresję, którą trzeba leczyć, parę usterek fizycznych
wynikających ze straszliwego zaniedbania. Jedyne co potrafił, to użalać się nad
sobą, swoja chorobą i położeniem materialnym. Ja go wzięłam jak stał. Z całym
jego bagażem 10 lat malżeństwa (już sie rozwiódł), które było od dawna
horrorem, jego chorobą, fobiami i lękami. Bo go tak strasznie kochałam i
chciałam mu pomóc... No altruizm i ofiarność do bólu. Bo on taki chory, taki
pokrzywdzony przez los...
Aż też usłyszałam, że jego "okręt tonie" (nie dosłownie, ale coś ta ten
kształt). Ze on nie może, bo mnie skrzywdzi, wie, że mi pogmatwał życie... i
takie inne pierdoły, jakie mówią bezjajeczni. A musisz wiedzieć, że dałam się
kiedyś za niego w plasterki pokroić.
Aż w końcu odszedł. Jakież to było dramatyczne i teatralne! I wiesz co?
Wypięłam się na faceta! Kocham go nadal, ale inaczej, nie wyrywam sobie serca z
korzeniami i na zywca, bo ON... Ja się też liczę!
I wiesz co? Oświeciło go! Chciał wracać!!! Ja na to: o nie, kochanieńki -
najpierw zacznij leczyć depresję (bo życie inaczej zamieniłabym w koszmar, kto
to przeżył, to wie), zrób ze soba porządek. A potem - zobaczymy!
No i własnie podjął terapię i znacznie ostrożniej obchodzi sie ze mną.
I w sumie dobrze na tym wyszłam.
I Tobie proponuję to samo - daj Mu odejść. Niech zobaczy sam, czego tak
właściwie chce. Jeśli ciebie, pomimo wszystko - wróci.

[Gość: kama]

Dzięki serdeczne za te słowa. Historia faktycznie podobna, poza jednym
wyjątkiem, on nie chce mojej pomocy. Nie da sobie w żaden sposób pomóc. Taki
typowy męski twardziel, on musi sobie sam pomóc, zawsze sam sobie dawał radę.
Ale minęło już 3 tygodnie i się nie odzywa. Przyznaję, jest mi szalenie ciężko,
chociaż z każdym dniem lepiej to znoszę. Także nauczyłam się go kochać inaczej,
na odległość. Staram sie telepatycznie to przekazywać, myślę o nim.

Tak jak napisała Samanta, postanowiłam uszanować to, że chciał odejść. Zaczęłam
pisać kilka listów, po czym je porwałam i wyrzuciłam do kosza. Tak widocznie
miało być....

Pozdrawiam Ciebie serdecznie i przyznam, że troszeczkę narobiłam sobie nadziei,
kiedy przeczytałam Twoją historię, może u mnie będzie tak samo. I zapewne
postąpię podobnie do Ciebie,

K.

[Gość: ellen]

ehm