apropo dumy z ojczyzny i oksfordu

[jottka]

czyli istotne info dla chihiro:) otóż własnie doczytałam, że pierwszą
wykładowczynią antropologii na uniwersytecie oksfordzkim była ci nasza
rodaczka - maria czaplicka, zasłużona badaczka ludów syberyjskich, której
prace cytowali później z szacunkiem eliade i inni tacy

źródło tej imponującej wiedzy: grażyna kubica, siostry malinowskiego, wyd.
literackie, kraków 2006, strona powiedzmy 274 (małe streszczenie zrobiłam)

no to wbijaj sie w dumę, że nasza kobieta wysforowała sie przed lokalne
sufrażystki, które wszakże o ile łatwiej miały:)

[zdanka1]

No cudwonie, ze ktoś to czyta:) I jak? Ciekawa? Na razie tylko tak robilam
podchody po 5 stron co 5 dni:)

[jottka]

eee, nie rozumiem? nie poczuwam sie do bycia osobliwością z racji czytania
popularnego dzieła z gatunku, powiedzmy, historia kobiet:)

a książka średnio, tzn. dość wtórna w stylu, trochę trudno się czyta, bo pani
kubica zrobiła podział na rozdziały tematyczne i w ramach każdego z nich omawia
losy czy poglądy wszystkich około dziesięciu bohaterek, więc w kółko trzeba
kartkować w tył, bo myli sie jedna z drugą i szóstą, ew. zapominamy, co sie
działo w przedakcji z własnie omawianą:( natomiast same opisywane kobiety i ich
historie interesujące, zwłaszcza wspomniana czaplicka, zofia dembowska i paulina
wasserberg

[zdanka1]

Nie chodzi mi o to, ze to osobliwość, iż ktoś to czyta, ale , ze istniej ktoś,
kto może mi napisać , czy warto przeczytać wreszcie więcej niż 5 stron. Całosć
jest tylko o antropologach, tak?

[zdanka1]

Tzn. zapytam inaczej. Czy ksiązka jest prowadzona kolejnymi szkołami
antropologicznymi i przypasowywaniem do niech kolejnych badaczek czy też ramami
czasowymi ?

[jottka]

nieeee, antropologia dotyczy tylko czaplickiej i to też w sensie relacji z jej
życia, a nie roztrząsania zagadnień z dziedziny, ta książka to jest coś w
rodzaju kroniki losów 'sióstr' malinowskiego, wprawdzie też antropologa, ale to
akurat nie determinuje całości jako takiej:) już bardziej fakt, że był
przyjacielem witkaca:)

jak już sie połapiemy, która jest która i dlaczego, to czyta sie przyjemnie, ale
to jest raczej dzieło historyczne z gatunku ocalanie pamięci, mimo że autorka na
wstępie sugeruje, że to będzie coś w rodzaju omówienia protofeminizmu, że tak to
nazwę - lecą kolejne rozdziały pt. rodzina, dom, nauka, kobiecość i w ramach
każdego mamy odnalezione informacje na temat każdej kolejnej bohaterki - ja to
raczej czytam jako miłą książkę o pewnej epoce

[zdanka1]

Aha, czyli to tak:)
Bo wiesz, ja o tej ksiązce czytałam tylko w sieci i parę razy wpadla mi w oko w
przelocie w jakiejś księgarni i zawsze n szybko - strona , dwie i nigdy jakos
nie miałam czasu, a może i chęci(?) trochę się tym blizej pointeresować.

Ale teraz to ja już raczej przeczytam - bardzo ładnie wpisuje mi sie to
w "odkrytą" Deborę Vogel, o której przez tyle lat nikt słowa nie napisał, poza
paroma esejami ludzi zajmujących sie kulturą zydowską .

Tu jest ciekawa rzecz:
www.feminoteka.pl/print.php?type=N&item_id=486
Zwłaszcza to stwierdzenie:
"Z drugiej strony, bardzo ważny był dla mnie moralny aspekt sprawy - albo ja
teraz to zrobię, albo tego nikt nie zrobi i tego nie będzie. Jestem przekonana,
że wiele dzieł moich bohaterek, naprawdę tylko ja przeczytałam, czy widziałam.
I być może nikt tego już nigdy nie przeczyta i nie zobaczy. "

Kurcze, jak to naprawdę daje do myślenia - coś mi sie idealnie wpisalo w pewną
rozmowę z kimś ;/

tzn.

[jottka]

przeczytać warto na pewno, tyle że na początku - jak pisałam - są problemy z
połapaniem się, która historia przynależy do której kobiety, autorka niby
dorabia do tego ideologię, że przez układ książki chciała pokazać własny proces
zdobywania (i narastania) informacji, ale mam wrażenie, że to sie nie do końca
udało, bo tekst jest jednak wg sztywnych schematów ułożony, a do realizacji
powyższego założenia trzeba raczej rasowej pisarki, a nie uczonej:)


moim zdaniem to jest jednak książka przede wszystkim historyczna, tzn. niby
autorka wplata kawałki od siebie w stylu feministycznych rozważań, ale one są
wtórne, rozwijanie metafor o kobiecym życiu/ pisarstwie a la tkanie kilima albo
układanie kolejnych warstw ciasta to ja już widziałam w iks tomach wcześniej:)
mam też wrażenie, że autorka ciut za bardzo jest uczoną:) tzn. to tekst opisowy,
faktograficzny, w którym jest niewiele, że tak powiem, ogólniejszych konstatacji
(a pojawiają sie one, jak widzę, w zalinkowanym wywiadzie), a szkoda, no ale
może to był problem nadmiaru materiału czy bogactwa wyboru.


wywiad sobie dokładniej przeczytam za chwilke, bo ja tu zasadniczo ciężko nad
terminowem zleceniem pracuje:) no to sie może wtedy powypowiadam

[3promile]

Dzieło z gatunku "historia kobiet"???
Hola,hola, że powtórzę za czcigodnym posłem Cymańskim - czy naprawdę w kwestii
poniekąd słusznych postulatów feminizmu trzeba się uciekać da starej chińskiej
zasady - "chcesz kurczaka - żądaj wołu"?

ym, tego

[jottka]

ale ja nie śledzem wypowiedzi wymienionego filozofa i nie przyswajam, o co
idzie:( może po bliższych wyjasnieniach spróbuje odpowiedzieć:)

[3promile]

Ależ czcigodny poseł Cymański nie miewa wypowiedzi, jeno quasibonmoty cytowalne
- stąd też jedynie "holahola" było cytatem z czcigodnego posła ;)