Letko komiczne wystepy publiczne.

[jakotakot]

Poczytujac sobie forum dogrzebalam sie wystapienia Marmaceli w pokasanym
przez zlosliwa sobake paltocie i Nienietoperza w butach tego samego koloru,
choc niekoniecznie fasonu, i mysle sobie, ze kazdy z nas ma na koncie tego
typu wystepy.
Kiedys, zlozona niemoca i wysoka goraczka, dalam sie mezowi zatargac do
lekarza. Gabinet znajdowal sie nieopodal sklepu z winami, w ktorym malzonek
studentem bedac zarabial na swoje zgubne nalogi. Bardzo milo, z rozrzewnieniem
wrecz, wspominal wlascicieli owego przybytku, i traf chcial, ze znalezlismy w
ow fatalny dzien miejsce do parkowania genau przed oknem wystawowym w/w
sklepu. Wredny traf chcial tez, zeby obydwaj panowie w tejze wlasnie chwili
przyklejali nosy do szyby, lustrujac z nudow ulice. Malzonek skurczyl sie
dziwnie, zamachal sparalizowana raczka w gescie powitania, a zmieniona twarz
malzonka wyrazala zyczenie : "Boze, niech ja juz nie zyje !" Bo oto jak
zaprezentowala sie wykwintnym koneserom win Laszka zonka: glowa zakutana w
chuste welniana, kadlub utopiony w mezowskiej burce, mocno puchatej i za duzej
(kaptur burki suto okraszony jakims futrem chowal sie pod chusta udatnie garb
udajac), spod burki wystawaly wypchany na kolanach dresik, a na nozkach zonka
jakies stare, koslawe botki miala, bo w goraczce nie chcialo sie z eleganckimi
szamotac. Jako piesdererizstans wlokly sie za tym zjawiskiem rajtuzki, ktore
zonka dnia poprzedniego byla z siebie zjela cuzamen z w/w dresikiem, i nie
zauwazyla wciskajac sie ponownie w w/w dresik, ze one tam jeszcze sobie siedza...

[jakotakot]

Mamarcele za przekrecenie nika przepraszam :)

[jakotakot]

Ludzie, nie badzcie takie ! Dajcie sie posmiac ! Ja wiem, ze watek trywialny i
sama sobie go samotnie podbijam jak moge, ale mam ostatnio same zgryzoty i
smiech na wage zlota. Na zachete (hm) jeszcze jeden wystep ze mna w roli glownej:
Jako biedna studenka wybralam sie z przyjaciolka na wycieczke wakacyjna
autostopem. W piekielny upal sterczalysmy objuczone tobolkami machajac dlugo i
bez skutku, az w koncu jakis litosciwy kierowca Nyski zatrzymal sie pelen dobrej
woli. Jako niedoswiadczona autostopowiczka ukladalam sobie w glowie zgrabne
pytanko "Przepraszam pana bardzo, czy jedzie pan moze w strone ..." i tak sie
zestresowalam tym ukladaniem, ze kierowca w rezultacie ujrzal purpurowa z tremy
i upalu osobke, z ktorej usciech wydobyl sie stlumiony belkot, cos na ksztalt :
"ja.., jjada...jadaaa...". Rozsadny ten czlowiek odjechal w wielkim polochu,
zostawiajac tarzjace sie ze smiechu dziewice w tumanie kurzu. Hm, jest to jednak
historia z gatunku "you had to be there"... Czekam cierpliwie na lepsze :).

A gdzie tam trywialny!

[dr.krisk]

jakotakot napisała:

> Ludzie, nie badzcie takie ! Dajcie sie posmiac ! Ja wiem, ze watek trywialny
Publiczne wyjście na idiotę to nie żadne śmichy-chichy. Usiłuję cos z pamięci
wygrzebać, ale same straszne rzeczy mi się przypominają. Na przykład, gdy po
moje kilkuminutowej przemowie w języku angielskim, mój rozmówca zaczął swoją
odpowiedż od pytania "Do you speak English?"..... Upokorzenie straszne.
Mógłbym także opowiedzić straszną historię z mej młodości o Pękających
Spodniach w Kroku (z elany one były, szare, okropne i pękające na tyłku w
momencie zmiany obuwia na kapcie w szatni. Średnio raz w tygodniu. Do dziś bpję
się że cos takiego może się mi przyśnić...

[tupot]

"Do you speak English?" jest absolutnie genialne!!!
Jakkolwiek rozumiem upokorzenie to uśmiałam się do łez:)(btw, ja bym tego chyba
nie przeżyła):)
Hehehehehehehe...

Ja też!

[dr.krisk]

tupot napisała:

> ja bym tego chyba nie przeżyła):)
Ja też nie przeżyłem, i teraz błąkam się jako byt wirtualny po sieci. I straszę!

eeee

[tupot]

jeee tam;) ja się nie boję:D
no chyba, że zagrożenie wirtualne przekłada się na realne i do tego trzymasz
Pan po szczurze w każdej garści. Wtedy się boję. I to jak! :)

[tupot]

Więc na szybko, żeby wesprzeć starania jakotakot(a/y?) przytoczę historyjkę,
która rozbawiła mnie setnie. Otóż czas jakiś temu byłam na bardzo ważnym
spotkaniu z Panem Dziennikarzem Wielce Szanownego Magazynu Branżowego
Zagranicznego. Rozmawiałam z nim o firmie, w której wówczas pracowałam. Takie
bla bla i lanie wody ze słodkim uśmiechem celem przekonania PDWSMBZ do
napisania czegoś w owym Magazynie. Szło mi całkiem nieźle i tak się zgdaliśmy,
że doślę mu jeszcze parę rzeczy mailem. Rozstawaliśmy się już kiedy
przypomniałam sobie, że nie dałam PDWSMBZ mojej wizytówki. Sięgnęłam szybko do
kieszeni, wyciągnęłam i ze słowami "Please, take my card bla bla bla" wręczyłam
mu do łapki. On zrobił lekko zdziwioną minę, a że ja śpieszyłam się do
następnej rozmowy, nie zwróciłam wielkiej uwagi na pana i jego minę. Odeszłam z
poczuciem dobrze wykonanego obowiązku, zadowolona, że tak się fajnie nam
dogadało. Miałam wtedy urwanie głowy (targi to były zagramaniczne), ciągłe
ganianie i gadanie. PDWSMBZ próbował jeszcze ze mną pogadać, łaził za mną,
usiłował coś powiedzieć, pokazać, a ja myślałam "jejku, co za upierdliwy
koleś...ratunku...". Lazł za mną nawet kiedy szłam do toalety aż się zaczęłam
go bać, normalnie wariat! hehe. W końcu jednak mnie dorwał i tłumacząc coś
mętnie wręczył mi moją własną kartę kredytową:))) Sięgnęłam byłam do złej
kieszonki i z uroczym uśmiechem wręczyłam mu ją, co gorsza z przyklejoną
maleńką karteczką z PINem, hehehehe (nowa karta to była, służbowa na wyjazd).
Na szczęście, nie zaszalał na mój koszt. A mógł, cholerka :))))

[itek1]

Dzialo sie to w czasach kiedy dopiero bardzo chcialem zostac zeglarzem.
W tym celu odbywalem kurs na stopien zeglarza (tj.najnizszy mozliwy stopien
zeglarski) w Trzebiezy.
Pewnego razu, gdy nasza zaloga (ja+2 kolegow z liceum) szykowala sie do
wyplyniecia w rejs dla podniesienia swoich mizernych wowczas umiejetnosci,
zobaczylismy dwie zgrabne dziewczyny, ktore wygladaly na malo obeznane ze sztuka
zeglarska oraz bardzo chetne na nowe wrazenia, tak, ze po namowach i
zapewnieniach, ze jestesmy stare wygi czyli wilki morskie weszly na poklad
(przewazylo chcialabym nad boje sie:)).
Dowodca zalogi byl Jacek, najbardziej z nas trzech ambitny, ktory cwiczac
najtrudniejsze mozliwe manewry nie cofal sie nawet przed wydawaniem na glos
sobie samemu skomplikowanych komend typu "lewy foka szut wybieraj". Jako, ze
kolezanki byly bardzo sympatyczne pozostala dwojka wilkow m. przyszykowala uczte
w postaci kanapek z miodem/dzemem plus ogorki kiszone oraz kawy zbozowej.
Zeglowalo sie swietnie, smakowalo rownie dobrze, ale w miedzyczasie warunki
atmosferyczne ulegly znacznemu pogorszeniu, zaczal padac desz, wiac wiatr i
mogla w kazdej chwili nadejsc burza.
Dowodca zalogi zrobil wszystko, zebysmy jak najszybciej wrocili i dla skrocenia
drogi obral trase przez mielizne, na ktorej, o wstydzie znalezlismy sie- a
wlasnie skonczylismy ucztowac. Wystraszylismy tym niemilosiernie nasze
towarzyszki niedoli. Coz wiec bylo robic, trzeba bylo zdjac spodnie i koszule i
wskakiwac do wody, aby zepchnac jacht z mielizny- to byla wyjatkowo niewdzieczna
robota po tej uczcie. Oczywiscie stracilismy w oczach dziewczyn na
zeglarskiej/meskiej wartosci.
Na szczescia calo wrocilismy do portu.
Moja skromna satysfakcja bylo to, ze to ja kierowalem jachtem po zejsciu z mielizny.

[jakotakot]

Kochani zeglarze i szczodrzy ofiarodawcy kart kredytowych - Dzieki !!!
A juz dochtor to mnie przyprawil o pekniecie zylki ze smiechu ! Moja mama miala
przypadek odwrotny. W Italii spytala wdzieczna, acz ograniczona do tegoz pytania
wloszczyzna o autostrade par Milano por favore, na ktore zapytany odpowiedzial
chetnie i obficie nie zwracajac uwagi na oslupiala mine mamy. Nie ma to jak
wiara we wlasne sily !

[braineater]

też historyjka z serii du ju spik inglisz. Okoliczności przyrody - Grecja,
dokładnie cuchnący i paskudny (chciałoby sie powiedzieć, jak cała poznana
Grecja:) port w Pireusie, gdzie zmuszeni bylismy poczekać pare godzin na prom
wiozący nas na Peloponez. Posiedzieliśmy godzinę, drugą, trzecią i zrobiło nam
sie trochę głodno, więc dzielny Braineater udał sie z misją ku najbliższej
budce z fastfoodami, których na szczęście była obfitość, by upolowac jakiś
pokarm. W tym czasie akurat byliśmy na etapie radykalnego wege (jak człowiek
młody to miewa takie niezdrowe pomysły:) więc przy fastfoodach zaczął się
problem. Problem o tyle spory, że pani po angielsku znała heloł, a Breineater
język i owszem zna, ale z braku kontaktu z nejtiwami, akcent ma w starym dobrym
stylu Beli Lugosiego. A chodziło o to, by z pita with ham, wyeliminować ham. No
to gadam z panią, mówię, że without, widzę, że zero kumania, mówię formą prosta
no meat please i pokazuję na obfotografowaną szynkę, pani się usmiecha i dalej
wpychać swiński zad w pitę, wiec już wpadam w słowiański nastrój bojowy i
posiłkując sie mamrotanymi kurwami i ocenami stanu umysłowego pani, drę się no
meat!!!, aż widzę błysk zrozumienia na tej twarzy greckiej a szczerej, i pani
kiwa główką, znakiem, że wreszcie zakumała. Sukces, fanfary, czerwony dywan i
certyfikat CEA wręczony przez samą Elę The Second po prostu. Biorę wreszcie
pudełko z pitami i wracam opromianiony zwycienstwem do Marysieńki, która w ten
czas zdązyła się już ze smiechu skulać z ławki (jak i połowa pozostałych
oczekujacych w porcie) otwieramy nasz posiłek i pierwsze, co widzimy...


szynka.
Dwa duże plastry szynki wdzięczące sie pośród sałat i innej zieleniny. No to by
sytuację całą zakończyć jakąś pointą, wyjąłem zwierzaka z pit, zagwizdałem na
wałęsające się stadnie burki i zgotowałem im przyzwoity posiłek, przy wtórze
śmiechu pozostałych czekaczy.

P:)

[jakotakot]

He, he Brain - to sie nazywa wegetarianski zelbstbedinung !

Bedac Mlodziakowna, samodzielna do bolu, wybralam sie na wakacje do Londynu
zaopatrzona w adresy bedendbrekfastow, ktore wedle starszych kolegow zatrudnialy
polskich studentow na czarno (tak, tak prosze mlodziezy, kiedys nieletko bylo).
W poleconej dzielnicy zaczelam poszukiwania posady pokojowko/kelnerki, ktore
dosc szybko zakonczyly sie sukcesem. Zaistalowana w sluzbowym pokoiku zaczelam
dzielnie pracowac, nie dziwiac sie za bardzo, ze klientela hoteliku sklada sie
wylacznie z Hindusow, ktorzy na dodatek podrozuja z workami ryzu, cebuli i
curry. Nie zastanowila mnie tez aparycja mojego nowego szefa, wytatuowanego
dryblasa, zwienczonego utleniona trwala ondulacja, i charczacego upiornym
Cockney-em (zawsze wyznawalam zasade :live and let live). Troszeczke sie
zaniepokoilam, gdy wracajac wieczorem z wloczegi po miescie spotkalam pod domem
pare mocno utrefionych i umakijazowanych pannic w mini i na szczudlach z
cholewami do polowy uda (uprzednie zaczepki pod adresem wlasnym padajace ze
zwalniajacych samochodow bralam za dowody uznania faktu, zem nie calkiem hard on
the eyes :)))). Po paru dniach, mietolac w kieszeni pierwsze zarobione funty,
postanowilam zadzwonic do znajomego Angola i umowic sie na piwo jak rowny z
rownym - a co! Niech se nie mysli, ze sie opiekowac musi !
Znajomy bardzo sie ucieszyl, zadeklarowal natychmiastowa chec przyjechania po
mnie, i naturalna koleja rzeczy zapytal o adres. Zeznalam i USLYSZALAM jak on
bidulek blednie ! Okazalo sie, ze niegdysiejsze calkiem nobliwe hoteliki zeszly
napsy i przedziezgnely sie w burdeliki oraz tymczasowe przytulki dla
przesiedlencow z Indii. Zwazywszy alternatywe to i tak dobrze wyladowalam. Ale
reszte wakacji spedzilam pokornie, acz nieumiejetnie (ale to juz inna
historia...) nianczac dzieciaka znajomego :).

[jakotakot]

O, O! I jeszcze przypomniala mi sie moja wpadka z cyklu " du ju spik".
Podejmowalam obiadkiem kolege, z ktorym wymienialismy uwagi na temat dekoracji
wnetrz (byl straight - przysiegam!). Ja poczulam przemozna potrzebe wyrazenia
obrzydzenia do koronkowych serwetek polegajacych po telewizorach, wezglowiach
kanap itp., i radosnie wypalilam, ze nie cierpie jak sobie ludzie rozkladaja w
chalupie rozne dildos. Zupelnie tez bylam zaskoczona, ze to niewinne wyznanie
spowodowalo u kolegi zakrztuszenie na pograniczu uduszenia.

[kubissimo]

zachwalajac pewnemu brytyjskiemu malzenstwu - bardzo dystyngowani ludzi po 50-
tce - dlaczego warto odwiedzic pewna wloska restauracje wypalilem, ze tam
sa 'real Italian cocks' :)

[jakotakot]

A ja nigdy nie pojme dlaczego taki np. Richard da sie tytulowac per Dick! :o).

[kubissimo]

a nie spotkalas nigdy Ryszarda, ktoremu chcialabys powiedziec "Ty chuju"?
bo ja znam jednego Rysia i wlasnie takie budzi we mnie odczucia :)

[jakotakot]

A to juz zupelnie inna sprawa - z premedytacja sie nie liczy !

[griszah]

Kiedyś mieliśmy wpadziochę polegającą na pomyleniu słów guys i gays. List do
zapoznanych na kempingu miejscowych zatytuowaliśmy „Hello young gays!” –
musieli mieć niezły ubaw.

[a-g-n-i-e-sz-k-a]

kubissimo napisał:

> zachwalajac pewnemu brytyjskiemu malzenstwu - bardzo dystyngowani ludzi po 50-
> tce - dlaczego warto odwiedzic pewna wloska restauracje wypalilem, ze tam
> sa 'real Italian cocks' :)

Ależ prawdę powiedziałeś :) Jeżeli byli real italian cooks to i cocks mieli real
italian :D

[kubissimo]

nie jest to opowiesc o mnie, ale o mojej przyjaciolce, ktora serdecznie
uwielbiam. No i wystep byl jednak taki troche bardziej kameralny :)

Godi wychodzac z kina zobaczyla wielki potop i chociaz mieszka bardzo blisko
uznala, ze wezmie taksowke. Co prawda pierwsze auto na postoju nie wygladalo
przesadnie zachecajaco, ale Godi byla przekonana, ze nadal obowiazuja dawne
niepisane zasady koegzystencji tasowkarzy i pasazerow i nalezy wsiasc do
pierwszego samochodu, a nie wybierac sobie najladniejszy. No to sobie wsiadla i
poprosila o kurs do domu. Pan spojrzal na nia troche spode lba, ale odlozyl
wypelniane wlasnie papierki i odpalil motor. Pech chcial, ze przy wyjezdzie z
postoju malo nie wpadl na druga taksowke, w zwiazku z czym obaj kierowcy
wysiedli z samochodow i rzucili sobie do oczu. Po wymianie okolicznosciowych
serdecznosci koledzy sie rozeszli, a wkurwiony kierowca Godi nie omieszkal
sobie zabluzgac mowiac "Pieprzeni taksowkarze". Godi lekko zdziwila taka doza
badz co badz samokrytyki, ale nic nie powiedziala.
Pan juz bezkolizyjnie dowiozl ja do domu i Godi siegajac po portfel rzucila
okiem na miejsce, gdzie tradycyjnie stoi licznik. Licznika nie bylo.
Zdezorientowana zapytala goscia ile ma zaplacic, na co pan powiedzial, ze co
łaska. Jeszcze bardziej zdziwiona Godi dala mu 10 zlotych (to byl naprawde
krotki kurs) i dopiero po wyjsciu zauwazyla, ze przyjechala do domu z kurierem
firmy Stolica.
Kierowca mial firmowy t-shirt, firmowy identyfikator, a przede wszystkim caly
samochod byl w calosci oblepiony stolicznym logo. Jak widac, dla niektorych to
za malo :)

[jakotakot]

Domyslam sie tylko, ze firma Stolica jest typu escort service, i lacze sie z
kolezanka w bolu naiwnosci :).

Oscar goes to

[braineater]

Koleżanka Kubu, bo zeby prześlepić żarówiastą żółć Stolicy, to juz naprawdę
jest niezbywalny talent:)

P:)

[jakotakot]

A moze kolezanka z New York-u byla?

[kubissimo]

nie byla :)

Jak wyszedłem na idiotę II.

[dr.krisk]

Poznałem kiedyś pewną młodą panią, i choć różnica wieku była znaczna, jakoś
bardzo mi się spodobała. Inteligentna, ładna, wysportowana a przy tym bardzo
sympatyczna. No i wybraliśmy się wszyscy większa grupą na popływanie canoe po
bagnach. Ja z kumplem w jednym canoe, ona z drugim kumplem - w drugim. Jest
fajnie, płyniemy, ja wiosłuję zawzięcie, muskuł prężę - normalnie, jak to przy
takich okazjach. Podpływamy pod miejsce biwakowe, ja wysiadam ostatni (wszyscy
już na pomoście stoją i patrzą).. i z tego wszystkiego, z emocji i w ogóle...
wstałem nagle i się wyprostowałem (że niby taki sprawny jestem i giętki).
Lekkie, aluminiowe canoe tylko na to czekało, wystrzeliło na bok, a ja zwaliłem
się jak worek z kartoflami do bagiennej wody.
Na oczach licznie zgromadzonej gawiedzi, która ryknęła gromkim śmiechem.
Usiłowałem udawać, że też mnie to bawi, ale im bardziej udawalem, tym głupiej
wyglądalem. I tak już zostało.

[jakotakot]

Prosze Dochtora, niech dochtor ustanie, bo sie wlasnie winkiem splulam !

[kubissimo]

winko.... pomyslal kubu i spojrzal z wyrzutem na pudelko bardzo drogiego
antybiotyku. :/

[dr.krisk]

kubissimo napisał:

> winko.... pomyslal kubu i spojrzal z wyrzutem na pudelko bardzo drogiego
> antybiotyku. :/
A własnie - jak zdrowie? Bo żarty, żartami, ale brzmiało to poważnie.

[kubissimo]

no i chyba jest. pani reumatolog podejrzewa łuszczycowe zapalenie stawów, które
zazwyczaj jest zapowiedzią nadciągającej łuszczycy. cudownie :/
tzn o tej zapowiedzi to sam doczytałem w sieci, bo pani doktor była dosyć
optymistyczna i tego wole sie trzymac. zwlaszcza, ze nie zauwazylem u siebie
wielu tzw. typowych objawow takiego właśnie zapalenia
na razie mam antybiotyk drozszy niz narkotyki, ktory na szczescie dziala (o ile
moge oceniac go po trzech tabletkach z planowanych 20) i nakaz pojechania do
Hiszpanii, bo szkoda by bylo nie jechac (lekarska argumentacja) ;)

[jakotakot]

Kubusiu, Ty wywal te trucizne i te soczki zacznij - ja wcale nie zartuje !

[kubissimo]

no prosze Cie, ja nie mam kataru, tylko ledwo chodze. Soczki sa dobre, ale
nie oczekujmy na wielkie osiagniecia w kategorii "uzdrawianie chromych" ;)
zostaje przy truciznach

[jakotakot]

Ja sie wcale nie wyglupiam. Mam kolege cierpiacego od lat na Twoja przypadlosc,
ktorego zona soczkami (a powaznie mowiac bardzo rygorystyczna dieta
oczyszczajaca) wprawdzie nie do konca wyleczyla, ale postawila w pionie. Trul
sie niebozontko coraz to nowymi antybiotykami, a skora w coraz wiekszych
liszajach, stawy puchly, lekarze straszyli, ze do konca swoich dni truc sie
bedzie musial. A on teraz jak mlody Bog ! Sa rzeczy na niebie i ziemi...

[jenny_s]

Nie uczestniczyłam w tej historii osobiście, czego do dziś żałuję.

Otóż dwa małżeństwa z jednym podrośniętym potomkiem, w trakcie samochodowej
wycieczki krajoznawczej po Polsce B, stwierdziwszy nieopanowany głód, zmuszone
były zatrzymać się w restauracji przydrożnej o estetyce późnego gieesu. Ściany
w odcieniach burości, kula u sufitu, cerata na stołach, te klimaty. Co gorsza
menu sprawiało wrażenie wykwitu wyobraźni zwyrodniałego mięsożercy, królowała w
nim albowiem dziczyzna pod każdą z możliwych postaci, ubrana w malownicze nazwy
Comber Macieja
Kociołek Myśliwego
Korytko Kiełbas z Dzika
i temu podobne ciężkostrawności, które wzbudziły w wycieczkowiczach pewną
niechęć, jako że lato było upalne, a taka dziczyzna to diabli wiedzą skąd
pochodzi, może do niedawna biegała po podwórku merdając ogonem. Na samym dole
menu widniało jednak coś zdecydowanie oryginalnego:

Szef Kuchni poleca
Kąsek Daniela

Niewiele myśląc, zrezygnowane towarzystwo osiągnęło zgodność, zawezwało kelnera
i jeden z ojców rodzin pewnym siebie głosem złożył zamówienie: poprosimy pięć
razy kąsek daniela.

Kelner spojrzał na nich spłoszonym wzrokiem, a następnie sczerwieniał i
wyszeptał: ale proszę pana, Daniela Kąsek to nasza szefowa kuchni...

Dobre!

[dr.krisk]

jenny_s napisała:

> Daniela Kąsek to nasza szefowa kuchni...
A swoją drogą, kto wymyśla te barokowe nazwy żarcia? Odkryłem, że im dłuższa i
wymyślniejsza nazwa, tym podlejsza karma.

[jakotakot]

Bardzo ladny kasek!:). Bardzo mnie ciekawi co tez sobie wyobrazali pod ta
poetyczna nazwa ?
W epoce la dolce vita ala Gierek pojechalismy rodzinka do slonecznej Italii
zapakowani po zeby klopsami w puszkach, chlebem chrupkim i tym podobnymi
rarytasami. Zmeczeni ta dieta rodzice postanowili uczcic rocznice slubu pizza
(sic!) w restauracji, gdzies w okolicach Neapola/u(?). Z dziarskimi minami
zamowili najtansza, ale za to bardzo obiecujaco brzmiaca (wprawdzie nie tak jak
Kasek Daniela, ale blisko:)), po czym z nosami na kwinte wpalilismy goly placek
z ketchupem, za ktory trzeba bylo zabulic polowe tatunciowej pensji - ech, byly
czasy !

Jak wyszedłem na idiotę III

[dr.krisk]

Mój kolega posiadał jako student samochód Syrena 103. Taki z drzwiami
otwieranymi do przodu! Ciągle oczywiście popsuty, przed, w trakcie, lub właśnie
po naprawie. No i raz zdarzyło się, że wysiadły hamulce. Jak tu zataszczyć auto
do warsztatu??? Mój przebiegły kolega wymyślił szczwany plan.... Oto będę go
niby pchać do tego warsztatu (hamulec ręczny działał) a on właczy silnik i
będzie mi pod górkę pomagał... Dobra! Jedziemy - tzn ja pędzę oparty o kufer
samochodu, że niby tak szybko pcham. Zadyszka mnie łapie, ale nic - lecimy jak
wicher po środkowym pasie, wkoło samochody nas mijają, kierowcy dziwnie
patrzą...
Kolega zoczył, że warszat już blisko, milicji nigdzie nie widać - dodał gazu i
popędził do przodu zostawiając mnie, samotnego długodystansowca na środkowym
pasie, biegnącego razem z innymi autami..... Z tego wszystkiego dostałem
dystrakcji i dobiegając do skrętu w lewo, wyrzuciłem lewy kierunkowskaz (t.j.
lewą rękę) coby zmianę kierunku jazdy (t.j. biegu) zasygnalizować.
Kolega zobaczył to w zadnim lusterku i ze śmiechu zapomniał że nie ma hamulców -
z całym impetem przyrżnął Syrenką w bramę warsztatu...
Co to się działo...

[jakotakot]

Dochtor! Juz spluta jestem na bordowo z gory na dol ! No powiedz sam, czy takie
wspomnienia moga miec dzieci, ktorym rodzice BMW funduja na 18-ste urodziny?
Dobra bieda nie jest zla, a na pewno bywa bardzo smieszna!

[jakotakot]

nawiasem mowiac, to takimi drzwiami otwieranymi do przodu to mozna bylo lapac
przebiegajacy droga drob ! Taki drive-by kidnapping. Jeden moj znajomy po
przejechaniu kaczki zgarnal ja z asfaltu w celu future konsumpcji, a sierdzacemu
sie gospodarzowi powiedzial, ze ja do szpitala wiezie...

Wpadka kolejna

[tupot]

Tym razem wpadka była siostrzana i wydarzyła się dawno już temu (w skali
wieczności to oczywiście niedawno:)
Otóż dawno temu mieszkaliśmy całą rodziną w budynku na terenie szkoły
zawodowej, w której nauczała języków różnych moja mama. Btw, uważałam, że
miałam najlepsze podwórko do zabaw w całym mieście: do swojej dyspozycji boisko
do piłki nożnej z trybunami, boisko do kosza, siatkówki, kawałek bieżni i
piaskownica do skoku w dal, garaże, góki, tajne przejścia i pusty zamknięty
budynek (z opcją wejścia przez dach:) miodzio po prostu:)
Anyway, mieszkaliśmy w budynku, w którym już piętro niżej były klasy, a w
szkole prawie same chłopaki:) Dla dziewczątek w naszym wieku (początki
podstawówki etc.) było to diabelnie krępujące. Zwłaszcza, że w czasie przerw
stało to-to na schodach i trzeba było ich wyminąć, żeby wyjść na dwór. Wszyscy
nas doskonale znali bo często byłyśmy goścmi samej szkoły bądź to zaproszone
przez moją mamę celem odbioru klucza do domu, bądź wdzierając się tam naszym
żeńskim młodocianym gangiem niby stado hunów:)
Ale do rzeczy, pewnego pięknego dnia obie rozchorowane (ja i młodsza siostra)
siedziałyśmy w domu kaszląc, parskając i czekając z utęsknieniem na mamę, która
miała nam przyjść na ratunek w czasie najbliższej przerwy:) Cesia w wielkim
ciągnącym się po ziemi szlafrokiem mojego taty chciała przygotować mamie jakieś
fajne "wejście". I łaziła, kombinowała, coś tam mruczała pod nosem. I nagle
rozległo się pukanie do drzwiuff- umówiony sygnał-trzy krótkie, trzy długie- C.
gwałtownym ruchem otworzyła drzwi, uwiesiła się na nich całym ciałem i mrugając
rzęsami zachrypłym "pociągającym" głosem oznajmiła stojącym tam uczniom mojej
mamy "zapraszam cię do krainy czarów"....
Bidactwo się tak spłoniło, przestraszyło i w ogóle, że zaraz dzrwi zatrzasnęła
z powrotem i zaczęła jęczeć z przerażenia. :))))
To było dla biednych zestresowanych uczniów zdecydowanie za dużo. Uciekli z
krzykiem:))) Hehehe.

Po drodze spotkali moją mamę, sytuacja się wyjaśniła i na szczęście plotka
o "miejscu schadzek" ;) z mocno nieletnimi nigdy nie ujrzała światła
dziennego:)))

loty tatki

[jakotakot]

Bedzie o tym jak sie, przy okazji zcinania jablonki, okazalo, ze tatko moj lata
jak ptica. Na jablon sprochniala mocno wyrok zapadl. Tatko wykoncypowal z
inzynieryjna precyzja plan uniecztozenia truchla w sposob chytry i zakladajacy
kierunek padania w obrane miejsce. W celu naklonienia jablonki do poslusznego
padania przywiazali z malzonkiem (moim, nie tatki) do czuba drzewa sznur, u
ktorego konca mial tatko warte pelnic podczas mezowego rzniecia. Tatko w
slusznym wieku, ale pelen werwy, mial naklaniac te jablon do kooperacji z
planem, wspomagajac gleboko przemyslane rzniecie malzonka, ktoremu przyswiecala
ta sama nadzieja. Jablonka jednak, jucha, inny pomysl miala, i padla w kierunku
zupelnie odwrotnym od planowanego, pociagajac tatke za soba. Tatko sznura z
przejecia rola nie puscil i przelecial nad oczkiem wodnym w stylu, ktorego sam
Dedalus by mu pozazdroscil!

[jakotakot]

Tatko moj wystepuje w rolach komicznych czesto i chetnie, aczkolwiek nie do
konca swiadomie:). Wczorajszy incydent ze spadajaca wiewiorka przypomnial mi
inny, w ktorym brali udzial : wiewiorka, tatko i mua. Wybralismy sie na
spacerek do parku wielkiego, dzikiego w stylu "zaniedbanymprzezkomuneangielskim"
i graniczacego z polami/lasami. W okolicy chodzily straszne sluchy o epidemii
wscieklizny, ale my nieustraszeni wedrowcy zapuscilismy sie w najdziksze rejony
parku, gwizdzac na niebezpieczenstwa czyhajace w krzakach. W pewnym momencie
rozczulony wzrok nasz padl na malenkie wiewiorczatko, ktore mocno
zdezorientowane wypadlo wlasnie z gniazda. Malenstwo zaczelo bezradnie hycac w
nasza strone, i tu rozczulenie nasze zmienilo sie w panike. Ujrzawszy oczami
wyobrazni piane toczaca sie z wiewiorczego pyska zrobilismi w tyl zwrot i w
nogi ! Oczom spacerowiczow w bardziej cywilizowanej czesci parku ukazalo dwoje
doroslych ludzi umykajacych raczo z przerazeniem godnym dzikiej bestii w
charakterze pogoni. Zamiast tygrysa jedakowoz, zza krzaka wylonilo sie za
naszymi migajacymi pietami chyzo hycajace wiewiorczatko... Reputacja w gruzach
(male miasteczko)...