Strach

[milarytka]

13.12.1981 rok- wprowadzenie stanu wojennego.Mówi się o tym od samego
rana.Wydawało mi się, że to tak dawno temu się wydarzyło, wszak to już 25 lat,
że mam to już za sobą. A jednak...demony przeszłości się odzywają.Wszystko
było spoko do momentu, gdy na którymś programie zobaczyłam relację, chyba z
Warszawy, gdzie na ulicach ustawiono koksiaki, wozy ZOMO. Wróciły wspomnienia,
rozbeczałam się, a właściwie zaczęłam wyć jak...zwierzę.Naprawdę nie
spodziewałam się takiej reakcji, nie wiedziałam, że to siedzi we mnie, tak
mocno, gdzieś tam głęboko.Miałam wtedy 18 lat i pamiętam , jak strasznie się
bałam.A później te wszystkie dni, petardy, rozruchy na ulicach, armatki wodne,
kiedy idąc do szkoły, oczy mnie szczypały i były całe czerwone od unoszącego
się jeszcze dymu i smrodu po petardach.A kiedy była strzelanina, siedziałam w
łazience, aby tylko jak najmniej słyszeć odgłosów z ulicy. Pamiętam ten mój
strach, a później ludzi, którzy się nie bali i zaczęli walczyć. Stawili opór.
Szkoda, że dzisiaj już nikt nie chce "walczyć", że zgadzamy się, aby
traktowano nas jak niewolników, pomimo, że niewolnictwo juz dawno zostało
zniesione.

[justysbytomianka]

Milarytko miałam dzisiaj godzine - wychowawcza na temat stanu wojennego i
zaskoczyła mnie zarówno wiedza moich uczniów jak i zainteresowanie.
Obawaiłam sie ,że dla Młodych to będzie całkiem nieciekawa "bajeczka", a tu
zaskoczenie i to miłe.No i to dziwne uczucie ,że ja w tym uczestniczyłam ,ze to
jest tez moja historia.

[ja-sama]

Justysiu chciałabym wierzyć, że zainteresowanie Młodych wynika z chęci poznania
prawdy. Wierzę, że nie jest to jedynie niezdrowe zainteresowanie strzelaniem na
ulicach i afirmacją buntu dla samego buntu. Chciałabym wierzyć...

Bartoszewski: nie wybaczę stanu wojennego

[proces7]

"W ostatnich latach modne było zastanawianie się czy i jak wybaczyć sprawcom
stanu wojennego. Ja jako chrześcijanin nie mogę wybaczyć stanu wojennego i nigdy
tego nie zrobię".
Więcej:
wiadomosci.onet.pl/1449442,,,,,1256971,6683,itemspec.html
Myslę, że to jeden z (moim zdaniem wielu) plusów rządów Kaczyńskich. Za
Kwaśniewskiego i Millera, niestety, zamieciono by to pod dywan i nikt nawet
ludzim nie powiedział "przepraszam".

[kawa3603]

"do wybaczenia potrzebne jest wyznanie winy i pokuta. Tymczasem sprawcy stanu
wojennego do dziś czują się z siebie bardzo zadowoleni"
Do wybaczenia nie jest nam nikt potrzebny, oprócz naszego przekonania o tym, że
powinno się to zrobić. Wybaczenie jest potrzebne nam samym, a nie tym którzy nie
chcą do tego się przyznać. To jeśli chodzi o wybaczanie. Natomiast jak przekonać
siebie samego, aby wybaczyć ? Nie wiem. Prawdę mówiąc trzepie mną jak o tym
pomyślę. Do tego potrzeba chyba wielu lat. Może z czasem ?