vonnegut

[bender_rodriguez]

vonnegut umarł, kurwa mać. bezczelny! tak mnie zostawić. i sam, jak palec zostałem się:( kurwa mać.

[braineater]

Masz Benderu kilkanaście książek i n-naście opowiadań. A Vonnegut ma to do siebie, że jak już człowiek wpadnie, to wraca do niego co parę lat. I temu chłop jeszce pożyje przez następne kilkadziesiąt lat.
No i zawsze pozostaje kontakt via Thanasfera z Tabakiery z Bagombo

[gamblerka]

Ja najbardziej lubiłam Jego Małpiarnię...:-(

[formaprzetrwalnikowa]

a ja Sniadanie Mistrzow.
a zaraz potem Rzeznie.

-----
'Jablko to byl owoc a wygladalo tak'
[cyt. z pamieci]

[itek1]

A ja Syreny z Tytana, Rzeznie i Sniadanie Mistrzow

[itek1]

flying fuck

Są książki - to najważniejsze

[skajstop]

Ja się na "Śniadaniu Mistrzów" czy "Syrenach z "Tytana" wychowałem...
Do triady dorzuciłbym jeszcze niewymienioną tu, a bardzo zacną "Niech pana Bóg
błogosławi, panie Rosewater".

[broch]

pierwsze czytane gdzies w wieku lat 16
"Kocia kolyska"
ranking:
1) ex equo:
"Sniadanie mistrzow" oraz ciag dalszy czyli "Niech pana Bog blogoslawi panie
Rosewater". Nawiasem mowiac, z przyczyn nie znanych, ta druga choc tlumaczona na
polski nie wydaje sie byc zbyt znana.
2) ex equo:
"Syreny z Tytana" i "Kocia kolyska"
3) ex equo:
"Matka noc", "Rzeznia nr 5"

no i reszta: o.k. ale bez porywow.


Vonneguta szkoda, ale czy na pewno umarl?

[braineater]

u mnie chyba tak by to szło:
Witajcie w Małpiarni jako jeden z najlepszych zbiorów jednego autora
Galapagos / Matka Noc
Sniadanie i Rosewater - szcególnie za tabletkę do czyszczenia
Pianola i Rysio Snajper
Rzeźnia

[braineater]

a sam autor ustawiał tak:
In Chapter 18 of his book Palm Sunday "The Sexual Revolution," Vonnegut grades his own works. He states that the grades "do not place me in literary history" and that he is comparing "myself with myself." The grades are as follows:

Player Piano: B
The Sirens of Titan: A
Mother Night: A
Cat's Cradle: A-plus
God Bless You, Mr. Rosewater: A
Slaughterhouse-Five: A-plus
Welcome to the Monkey House: B-minus
Happy Birthday, Wanda June: D
Breakfast of Champions: C
Slapstick: D
Jailbird: A
Palm Sunday: C

Za wiki

P:)

[daria13]

Dla mnie Vonnegut dzieli się zdecydowanie na dwa etapy; wczesny do Śniadania
mistrzów włącznie i późniejszy, w moim odczuciu znacznie niestety słabszy, może
z wyjątkiem Galapagos, ale też jedynie jako najlepsze z tych słabszych.
Wszystko czytane tak dawno, że chyba powinnam odnowić, bo jestem ciekawa, czy
to lektura z gatunku młodzieńczych czy taka bardziej ponadpokoleniowa.

Szkoda:(

[au.lait]

Od "Śniadania" noszę się z projektem zamówienia dla się nagrobka z epitafą: "Tu
leży ktoś. Ur. pewnego dnia. Um. pewnego dnia. Starał się". I takiego też panu
Vonnegutowi życzę!