milczenie

[elderlane]

rozmawiałam dziś z przyjaciółką.o innej mojej przyjaciółce.dziewczyny się nie
znają.mówiłam,że jesteśmy do siebie podobne.wbrew pozorom.ja szalona i
głośna.ona łagodna,spokojna i cicha.ale w sobie tak najgłębiej jesteśmy takie
same.podobnie odczuwamy.nie widzimy się często ale nasza przyjaźń nie na tym
polega żeby paplać.jak już rozmawiamy to z sensem.albo milczymy.i to tym
chciałam właśnie napisać.o pięknym milczeniu.agata przychodzi do mnie i
potrafi wziąć jakąś książkę i zacząć czytać.tak było ostatnio.chociaż nie
widziałyśmy się kilka miesięcy bo ona mieszka w innym mieście.pogadałyśmy
trochę.o ważnych rzeczach a potem już nie było potrzeby.i to właśnie było
piękne.to milczenie.bez skrępowania.takie milczenie wynikające z tego że nic
mówić nie musisz...to jest jedyna osoba przy której tak mogę.jej obecność
napełnia mnie optymizmem i spokojem.ona ma tak samo ze mną.jestem wdzięczna
losowi za takiego kogoś w moim życiu.
macie też czasem tak?

[dynamitee]

mam identycznie z E., moją przyjaciółką. powiedziała mi kiedyś, że
bardzo sobie ceni to, że możemy się spotkać i pobyć razem w
milczeniu. i rzeczywiście tak bywa, że trochę pogadamy, a potem
posiedzimy w milczeniu i żadna z nas nie odczuwa w związku z tym
żadnego skrępowania. zresztą mam tak jeszcze z 2 innymi bliskimi mi
osobami.
i tak jak u ciebie, na pierwszy rzut oka różnimy się między sobą,
ale w głębi duszy jesteśmy do siebie podobne. dobrze się uzupełniamy.

[z_milo]

elderlane napisała:
i to właśnie było piękne.to milczenie. bez skrępowania. takie
milczenie wynikające z tego że nic mówić nie musisz

...chyba nigdy tego nie doświadczyłam, docenić tę Ciszę muszą dwie
osoby uczestniczące w Rozmowie, a pokusa pytania: "czemu nic nie
mówisz albo o czym myślisz" jest ogromna... z Waszych postów
wnioskuję, że do wspólnego Pomilczenia potrzebna jest Właściwa
Osoba... bardzo sobie życzę podobnego doświadczenia...