Wakacje a Narkomania

[Gość: noname]

Państwa dziecko bierze......

Napewno taką wiadomością żaden rodzic nie byłby zadowolony.
Okres wakacji to dla każdego z naszych pociech okres wolny od nauki,
czas rozrywki i wyjazdów.. Ale co sie dzieje z naszym dzieckiem na wakacjach
z reguły o narkomani dowiadujemy się za późno nie dopuszczjąc myśli że nasze
dziecko mogło by zażywać narkotyki. Sporym problemem jest narkomania w
naszych Markach, generalnie zaczyna się od skręta, skuna czy haszyszu,
a dalej to już z górki LSD i co najgorsze to Heroina. Jeszcze do nie dawna
żeby można było się dowiedzieć czy nasze dziecko bierze trzeba było
specjalistycznych badań laboratoryjnych. Teraz można kupić testy do
wykrywania obecniści narkotyków w moczu i załatwić sprawe w domu.
Jerzeli masz cień wątpliwości że twoje dziecko bierze to takie testy są
dostępne w każdej Aptece lub na www.hydrex.pl

pzd all.

[Gość: amba]

Dobry temat.
Mówisz ,że w Markach problem narkomanii jest...czy są jakieś dane, statystyki
lokalne???Jak mieszkałam w Wolominie to 2 razy byłam uszestnikem prelekcji
(organizatorem było gimnazjium ,gdzie uczyła sie moja córka)na ten
temat.Przyjechali byli narkomani i specjaliści od wyciągania z nałogu.Z tych
spotkań dowiedziałam sie wielu "ciekawych ciekawostek".Mądrze mówili, dobrze
mówili.Obecnie córka chodzi do mareckiego gimnazjum..tu niestety żadnych
pogadanek z rodzicami i fachowcami nikt nie organizował...myślę ,że skoda bo
problem jak mówisz istnieje.

[nierymek]

dopóki nie będzie się szczerze rozmawiało o narkotykach,
dopóty będą poważnym problemem.

[Gość: Irytek]

Tak się troszkę pozastanawiałem, nad tym co napisaliście. Powiem wiecej- w
myślach postawiłem sie w roli rodzica, który taki problem by miał. I...... albo
jestem ciemny , albo nie rozumiem co oznacza zwrot "problem będzie dotąd,dopuki
nie będziemy szczerze rozmawiali o nim ". No nijak mi nie wychodzi załatwienie
problemu, pomimo mojej wrodzonej szczerości. Że niby jak? Mam wyjść do dealera,
i szczerze go poprosić by przestał? Albo szczerze porozmawiać z dzieciakiem-
narkomanem, uświadamiając jak mi jest przykro z powodu faktu jego brania? A
może mam przespacerować się do komendanta policji w Markach i szczerze mu
powiedzieć - Panie komendant,szczerze mówiąc , to pod Pańskimi oczami , w biały
dzień, rozdają marychę dzieciakom pod szkołą. I szczerze mówiąc to dajesz Pan w
ten sposób (nie reagując!) dupy na całego !
Czy to o taką szczerość idzie? Bo jak o mnie chodzi, to gdybym miał taki
problem (dzięki Bogu- nie mam), to jedyny sposób jaki widzę, to brać w garść
gnoja i spieprzać jak najdalej. A po drodze, obić dupę i kontrolować czy równo
puchnie!!! Jak będzie za mało to poprawiać dotąd, aż wstrząsy mózg odbierze.
No może to zbyt wojownicze rozwiązanie. Ale tak mi się wydaje, że na całym
świecie nie mogą sobie dać rady z tym problemem, dysponując nawet większymi
środkami. A nasz jedyny "błędny Rycerz" Ś.P. Marek Kotański robiąc to co zrobił
(głowę przed Jego grobem skłonić tylko wypada, bo zrobił bardzo dużo), ocalił
od śmierci TYLKO mały odsetek ćpunów, mając za sobą wiedzę i żar pasji.
pzdr

[Gość: amba]

Czesc Irytku,Dobrze sie pozastanawiałes,mnie też tak by wyszło.Powiem Ci tylko
jedno(z obserwacji rozwojowych rodzin to wnosze)Teraz są takie czasy,że relacja
rodzic -dziecko jest często zaburzona już od najmłodszych miesiecy życia
dziecka.Mama i tata do pracy sie spiesza,dzieciak opiekunki zmienia.Na obcych
facetów mówi tato,na bone woła mamo ,a na mame rodzoną -ona.(fakt autentyczny z
życia znajomej rodziny)Więzi nie ma od początku.Potem to sie tylko
utrwala.Rodzice nie znają własnych dzieci -bo kiedy mieli poznac???Wieczorem po
pracy...czy w weekendy na spacerze???Bezradni są ci zapracowani rodzice wobec
zachowań dzieciaka tak małego jak i duzego...Ja tez bedąc małolata klucz na
szyi nosiłam,ale wtedy swiat był łaskawszy.Grzech i wystepek jaki popełnić
mogłam to było np.nażrec sie lodów w sposób niekontrolowany i anginy
dostac.Teraz jest wiecej pokus,dzieci rozgarniete, na telewizji wychowane.Dodaj
jeszcze brak tej wiezi i miłosci prawdziwej(która dobrze wie i podpowie, kiedy
dać klapa w d...) Rodzice jej nie zaznali i nie dali w dzieciństwie wczesnym,
bo zapracowani byli, wygodni i mysleli ,że ktoś za nich dobrze dzieciaka
wychowa...
Oj, madraluje sie bardzo,ale myślę Irytku ,ze wiesz o co chodzi.Tu jest pies
pogrzebany-tak sądzę.
Pozdrawiam serdecznie.

[nierymek]

"generalnie zaczyna się od skręta, skuna czy haszyszu, a
dalej to już z górki LSD i co najgorsze to Heroina."

potraktuję ten cytat jako motto ;)

Studiuję socjologię. Tak się złożyło, że na ćwiczenia
przygotowywałem ze znajomymi pracę nt poradni uzależnień.
Miałem okazję rozmawiać z człowiekiem uzależnionym od
heroiny. Jego historię w dużym skrócie przedstawia
powyższy cytat. Chłopak mieszkał w mieście niedaleko od
Warszawy. Do miasta tego wszelkie "nowinki" docierały z
pewnym opóźnieniem za pośrednictwem ludzi, którzy w
Warszawie pracowali i studiowali. Na początku wjechała
trawa. Wszyscy palili, nikt nie umierał, nikt też nie
miał problemów z rzuceniem. Potem wjechała amfa i całe
miasto chodziło nakręcone. Z amfą już nie było tak różowo
jak z trawą. Potem pojawiła się heroina. I poważne
problemy. Bo tabu zostało przełamane wraz z pierwszym
skrętem. Bo skoro przez rok paliliśmy trawę, a to
narkotyk, a od narkotyków się umiera, a my żyjemy, to
może tutaj też oszukują? Tutaj nikt nie oszukiwał. Gość z
którym rozmawiałem żył dlatego, że nie ładował jeszcze w
kanał i rodzice mu pomagali walczyć z nałogiem. Część
kolegów wyszła i pomagała wyjść innym. Część kolegów
zeszła i nikomu już nie pomoże.

I teraz pytanie:
co zrobić, aby zdanie: "generalnie zaczyna się od skręta,
skuna czy haszyszu, a dalej to już z górki LSD i co
najgorsze to Heroina." przestało być prawdziwe, biorąc
pod uwagę, że niemożliwe jest wyłapanie wszystkich
dilerów, a narkotyki są dostępne w każdym mieście, na
każdym osiedlu i w każdej szkole?

[Gość: Irytek]

Witaj Ambusiu. No. Dokładnie o to chodzi ! Ale ja, tak dla odmiany, bardzo
grzeczny się starałem być, w tym swoim wpisie. Nie poruszyłem związku
przyczynowo skutkowego, bo wydaje mi się dość zrozumiałą sprawą, fakt problemów
z dzieckiem, które kochane jest "ciut mniej, niż mamona".Sprawę opisałaś bardzo
dobrze.
Ja , jak zwykle czepiam się drobiazgów (jeśli w temacie "dzieciaki i
narkotyki", można znaleźć drobiazgi i się ich czepiać). Drażni mnie,
każdorazowo, jak ktoś, niczym ksiądz z ambony w sposób świętojebliwy-wsadza mi
w uszy jakieś dyrdymały o szczerości. I co najważniejsze, nie podając konkretów
(wiem, że o nie trudno)kończy moralizatorsko. Tniutniam takie gadki! Sam temat
zasłużył sobie na poważne podejście. A zjawisko, niebezpieczne jak
odbezpieczona broń,powinno być potraktowane od początku do końca-
profesjonalnie. Lub przynajmniej z "full option" zaangażowania.
Reasumując: wkur.ia mnie inicjowanie znieczulic społecznych, i przyzwyczajanie
do problemów (które w następstwie traktowane są jak niegroźne przeziębienie).
Może to co napisałem na końcu, nie jest zbyt jasne- wyjaśnię następnym razem.
Teraz wybywam.
pzdr

[nierymek]

bo najłatwiej jest czekać na gotowe rozwiązania...

konkrety?
wiesz w jakim europejskim kraju jest najmniejszy przyrost
ludzi uzależnionych od narkotyków?

[Gość: Rafał R.]

nierymek napisał:
> bo najłatwiej jest czekać na gotowe rozwiązania...
>
> konkrety?
> wiesz w jakim europejskim kraju jest najmniejszy przyrost
> ludzi uzależnionych od narkotyków?
>

Mogę ja spróbować zgadnąć? Nie znam się na temacie ale obstawię, że w Holandii.

[nierymek]

dokładnie tak. dlatego, że Holandia postawiła na szczerą
rozmowę i, przede wszystkim, na kontrolę tego zjawiska. U
nas nie ma kontroli. U nas teoretycznie narkotyków być
nie powinno, bo prawo tego zabrania. Narkotyki to sprawa
przestępców. Biorąc pod uwagę procent młodych ludzi,
którzy spróbowali trawki na ten przykład, sporo mamy
przestępców. Jeśli popełniamy jedno przestępstwo, łatwo
popełnić kolejne. Przełamywanie tabu. Poza tym, diler nie
sprawdzi, czy klient ma ukończone 18 lat. W coffeeshopie
- prędzej. Pozostaje jeszcze problem mentalności, ale to
temat na osobną dyskusję.

[k.bychowski]

Mój znajomy statystyk mawiał, swego czasu, że kłamstwa dzielą się na:
małe kłamstwa, duże kłamstwa, wielkie kłamstwa i statystyki.
I tak _MOŻE_ być w podanym przez Ciebie przykładzie.

nierymek napisał:
> wiesz w jakim europejskim kraju jest najmniejszy przyrost
> ludzi uzależnionych od narkotyków?

Może im się po prostu rynek nasycił i dlatego mają mały przyrost?

[nierymek]

zatem nic nie róbmy i czekajmy aż u nas się nasyci, a
pieniądze niech płyną do bandytów...

[k.bychowski]

nierymek napisał:
> zatem nic nie róbmy i czekajmy aż u nas się nasyci, a
> pieniądze niech płyną do bandytów...

Nie zrozumieliśmy się.
Ja tylko twierdzę że "mały przyrost ludzi uzależnionych
od narkotyków" o niczym nie świadczy

Dokładnie tak jak "małe przyspieszenie" - nic nie mówi
o prędkości (np samochodu).

[nierymek]

ok, ale nie uważacie, że kontrolowanie jakiegoś zjawiska
jest korzystniejsze?
Stany Zjednoczone są przykładem na to, że prohibicja
często przynosi skutki odmienne od zamierzonych.

[Gość: amba]

Ja tam sie statystykami nie interesuje.Może Bychowski masz racje.Trochę życia
przezyłam i jedno wiem na pewno.Zadna instytucja,żadne prawo,zadna nauka nie
jest w stanie ochronic mojego dziecka od zła ,które się gdzieś czai.Wspierać
tylko moze.Jedynie zdrowe i normalne relacje rodzinne pozwalają minimalizowac
ryzyko ewentualnego nieszczęscia.Nikomu,powtarzam NIKOMU nie zalezy na tym
bardziej niz normalnym rodzicom.Jednak w wielu przypadkach na porzadku dziennym
jest sytuacja ,gdy małolat po szkolnym czy towarzyskim niepowodzeniu,wracajac
do domu znajduje w nim jedynie zjebke od starych,bo nie spełnił pokładanych w
nim nadziei i oczekiwań zacnych,wykształconych i szanowanych rodziców.Zbyt mało
uwagi dorośli poświęcają problemom swych dzieci.Małolat szukając zrozumienia i
wsparcia w kryzysowej sytuacji nie znajduje go w domu.Szybko i nieswiadomie
zapada sie w bagno,które nie krytykuje,nie jęczy nad uchem,nie moralizuje.Potem
to jest juz nałóg...mamusia i tatuś są zrozpaczeni,kase na leczenie
pchają...Pokoleń trzeba,żeby ten układ zmienic.Gwarancji nikt nie daje,że sie
uda.Słuchac trzeba sie nauczyc ,między wierszami czytac,spojrzenia i gesty
rozpoznawac u dzieci własnych.Rozmawiać trzeba się nauczyc.Zadne studia i
fakultety tego nie naucza.Lekcji Miłości Rodzicielskiej uważnej, mądrej ,
bezwarunkowej i bezinteresownej nie wykładają na żadnej uczelni.
Pozdrawiam.

[k.bychowski]

Gość portalu: amba napisał(a):
> Ja tam sie statystykami nie interesuje.Może Bychowski masz racje.

Co mnie tak z nazwiska Anno ;-))

> Trochę życia przezyłam i jedno wiem na pewno.Zadna instytucja, żadne
> prawo,zadna nauka nie
> jest w stanie ochronic mojego dziecka od zła ,które się gdzieś czai.Wspierać
> tylko moze.Jedynie zdrowe i normalne relacje rodzinne pozwalają minimalizowac
> ryzyko ewentualnego nieszczęscia.

Powiem Ci w tajemnicy że ja się z Tobą zgadzam w 100%.
Oczywiście że Instytucje, Prawa itd powinny wspierać zarówno młodych jak
i starych (i tu można długo dyskutować nt (de)legalizacji),
ale podstawą są, jak to nazwałaś, "normalne relacje rodzinne".
A czasy są takie, że jak się głośno powie RODZINA to ludzie patrzą na Ciebie
dziwnie ;-(

[nierymek]

Rodzina jest podstawą.
Wszyscy normalnie ubolewają, że sytuacja wygląda jak
wygląda - kontakty dzieci-rodzice są coraz bardziej
powierzchowne.

[Gość: amba]

Z tym Bychowskim ,Krzysztofie to mi jakos tak wyszło:-))))))))

Nierymek napisał ,że kontakty sa powierzchowne.....Dobre sobie.Dzieciaki od
małeńkości sa wychowywane przez obcych ludzi,nianie na przychodne.Mamusia sie
zawodowo realizuje,Tatus na chlebek tyra.Kolejne
autko,delegacjia ,pierdoły.Wmawiają sobie ci rodzice,ze dziecku niczego nie
brakuje...najmodniejsza Barbie na półce,znowu pierdoły.Mydlenie oczu-dzieciak
od małego rozpoznaje kto (co)dla rodziców jest wazne. Czuje sie
oszukany,dzieciak bardziej to czuje niż powie.Potem robią sie problemy z
narkotykami,ciązami niepotrzebnymi,samobójstwami.TO WOŁANIE O MIŁOŚĆ,to
szukanie jej namiastki u obcych...Kurcze, czy 3 lata to duzo w skali życia...3
pierwsze lata,te najważniejsze-to one dają te trudną do rozerwania potem więż
emocjonalną z dzieckiem.Ta wież potem jest pomostem,wspomnieniem ciepła jest
niezbędna dziecku i ważna dla rodzica, to jak lina bezpieczeństwa.Choć jedno z
dwojga dorosłych powinno wykazać się odwaga i byś przy dzieciaku gdy ten jest
malutki.Swiat zwariował...ale zwariował tylko na tyle ,na ile pozwolimy mu
zwazriowac.W temacie DZIECI odpowiedzialnośc ciązy na RODZICACH i oby ci nie
zwariowali do ostatniego.
Pozdrawiam.

[nierymek]

nie rozumiem tego 'dobre sobie'

[Gość: Irytek]

Witam Serdeńka Wy moje mareckie,kochaniutkie.......... . Nooooooo! temacior nam
się rozrósł jak szczaw na trawniku ! Piękne to i chwalebne. Jak powiada Mądra
Księga : "mówta, a będziecie wysłuchane !"
Tylko, ja tak szczerze mówiąc, nie bardzo mam co dodać - bo mnie się Amba
dogłębnie wypowiedziała !
Ale (po chwili namyślunku) i dla mnie coś zostało. To będzie do nierymka.
Nierymku, prawie psychologu drogi. Tak mnie się widzi, iż zjawisko społeczne to
Ty widzisz. Tyle tylko, iż z racji młodego wieku (nie wytykam broń mnie Panie
przed takim zuchwalstwem) nie widzisz tzw relacji interpersonalnych
wynikających z bechawioryzmu jednostki w obrębie omawianego zjawiska. O rany!
Ale mi się pieprzło! A już myślałem, żem znormalniał na starość ! A tu...sruuu!
No to może mnie się jaśniej uda........ idzie o to, że jako prawie psycholog
(wybacz mój atawistyczny wręcz wstręt do socjologów-wszak prawie już nim
jesteś),prawie dostrzegasz problem prawie-prawidłowo. Problem, moim zdaniem,
nie jest w określeniu zjawiska lub wytyczeniu granic występowania z podziałem
procentowym na grupy społeczne (dzielone na dużo,średnio czy mało zarabiające
lub wynaucone podstawowo,średnio lub wysoko etc etc). Oczywiście , dane takie
są bardzo istotne przy planowaniu zwalczania patologii społecznych na poziomie
strategii walki. Nie mniej jednak istotniejszym jest zwalczanie patogenezy
zjawiska u podstaw i w zarodku. Co by nie powiedzieć o polucjantach to jedno
mają dobre - tzw PREWENCJĘ ! A jest to broń bardzo skuteczna !!! I przy tym
dość tania. Tu właśnie jest miejsce na taktykę. A to już jest tak proste, jak
kilometr sznurka w kieszeni. Pryszczyk bym pedział (jak mawia mój kumpel
ślązak).Bo zamknięcie tematu w kilku prostych twierdzeniach, to moim
skromniutkim zdaniem, jest stanowczy przerost formy nad treścią. Bo jak w tych
kilku słowach, chcesz powiązanie tak wielu zmiennych wpływających na omawiane
zjawisko , zamknąć ? Bo to i mieszanie się kultur i nowe zjawisko tworzenia się
klas społecznych i związane z tym alienacja wpędzająca w coraz mocniejszy wir
pracy (czy nie właściwsze by było określenie "życie bis"? I które życie jest
primo, a które secundo ?)i stress związany z szybkością życia i ubożenie coraz
szerszej grupy społecznej, i napływające do nas subkultury ze swymi cechami,i
napływ nowych jednostek do społeczności miejscowych ktore nie tak hop-siup
akceptują, i wreszcie brutalizacja życia związana z tym co napisałem wyżej (bo
to swoiste ułatwienie, pożywka)i łatwość kontaktów, poruszania się w naszej
globalnej wiosce i....... O rany! przecież można tak długo i namiętnie.
Chcę przez to powiedzieć, że skoro już tak dużo napisano na ten temat (i
pokrewne równiez)tyle prac magisterskich,habilitacji i rehabilitacyjnych- to ci
co nie zdzierżyli) to na jednym wątku forumowym "nie rozbieriosz"! I we w
związku z pożywczym, proponuję- ograniczmy się do mniej lub bardziej udanych
inicjatyw lokalnych.
mam nawet taką jedną , ale nie wiem jak na to zapatrują się kś. proboszcz i
nauczyciele z pobliskiej podstawówki.
pzdr

[nierymek]

Wiesz, ja nie mówię, że to o czym mówię jest jedynym
słusznym i kompletnym rozwiązaniem. Ale zawiera chyba
kilka stwierdzeń, które mogą być prawdziwe. Ważne jest
właśnie aby zastanawiać się nad różnymi rozwiązaniami,
pomysłami, aby stworzyć jakąś sensowną całość. Bo narazie
to tylko było kwestionowanie tego, co pisałem bez
podawania własnych pomysłów (nie licząć poprawy stosunków
w rodzinie na co w wielu przypadkach jest już za późno).

Aha, nie odbierajcie mnie jako jakiegoś ortodoksa w
kwestii legalizacji ;)) to nie tak hehe

[nierymek]

i przepraszam za gramatyczną nieudolność w moim wydaniu ;)

[Gość: Pani Ela]

Wszystkie Wasze dywagacje na ten temat są wg mnie niezwykle ważne. Pozostał
jednak jeszcze jeden wątek. Są dzieci o tzw. słabej osobowości psychicznej. One
koniecznie muszą szukać potwierdzenia własnej wartości u swoich rówieśników.
W domu mogą być otoczone miłością, opieką i wszystkim co składa się na tzw.
mądrą miłość. A jednak w konfrontacji z otoczeniem cała ta miłość rodziców
słabnie i przestaje mieć dominujące znaczenie. Dziecko ( a zwłaszcza chłopiec)
szuka autorytetu u swoich kolegów. Chce im jeśli nie zaimponować, to chociaż
dorównać. I wpada po same uszy. To nie jest teoria, taka jest prawda. W wielu
szkołach dzieci są szantażowane, bite, zmuszane do płacenia haraczy małym
narkomanom. Kradną z domu pieniądze, są zaszczute. To też są fakty.
Jasne, że kochający rodzice prędzej lub później zidentyfikują ten problem. Ale
tak naprawdę nie znajdują sojuszników w walce z tym problemem. Bardzo często
dyrekcja szkół pozostaje obojętna, nie chce nawet słyszeć o tych sprawach,
kwitując krótko: W naszej szkole zjawisko narkomanii nie występuje !!!
Pozostaje tylko przenieść dziecko do innej szkoły i mieć nadzieję, że tam
będzie spokój. Ilustracją tego zjawiska niech będzie fakt może trochę odmienny
w swej wymowie, ale jednak podobny.
Otóż kilka lat temu, grupa studentów ASP (malarstwo), szukając weny twórczej
zażywała tzw. grzybki halucynogenne. W trakcie zażywania rzeczywiście
dokonywali niezwykłych rzeczy. Jeden z nich np. namalował Ostatnią Wieczerzę
tak pięknie, że jego obraz został zakupiony przez jeden z największych
kościołów w Warszawie, itp Po kilku tygodniach, zaczęli odczuwać potworny,
niemal zwierzęcy strach, mieli obłęd w oczach, rzęzili, mówili od rzeczy.
Zostali pacjentami Szpitala Psychiatrycznego na ul. Sobieskiego.
Problem polegał jednak na tym, że polska medycyna nie potrafi jak dotąd uporać
się z tego typu "używkami". Serwowano im zatem tradycyjne leki, przywiązywali
łańcuchami do łóżek, a ich stan konsekwentnie się pogarszał. Co w tym czasie
robi Dziekanat Wydziału Malarstwa ASP w W-wie? Skreśla ich oczywiście z listy
studentów, mimo, że chłopcy mieli zwolnienia lekarskie. Tajemnicą poliszynela
jest fakt zażywania różnych środków odurzających przez studentów tzw. "uczelni
artystycznych". Jednak nikt nie interesuje się tym problemem, i nie chce mieć z
tym nic wspólnego. Uff, ale się rozgadałam...

Pozdrawiam serdecznie

[Gość: amba]

Pani Elu, Słowo wtrące o "mądrej miłosci"-w/g mnie nie polega ona tylko na
trosce i opiece,na niańczeniu i jojczeniu dzieciaka.Ta mądrośc lezy w fakcie
przygotowania dziecka na wzloty i upadki.Bardziej nawet na te upadki ,bo to one
bywają bolesne.Klaps w tyłek 2 latka jako kara za wsadzanie palca do kontaktu
nie jest grzechem rodzica-choc specjalisci od niebicia pewnie tak sadzą. Sa
granice,których empirycznie maluch poznać nie zdoła.Jak sie przewróci niech
jednak sam wstanie pod czujnym okiem .Rodzica rola to korygować niektóre
zachowania,utrwalac inne-wychowywac.Każde dziecko (nie tylko to o słabej
osobowosci psychicznej )będzie szukać potwierdzenia swej wartości w grupie
rówieśniczej.Rolą rodzica jest już od najmłodszych lat pokazac dziecku jego
niepowtarzalną wartośc,jego waznośc w życiu rodziny i kręgu najblizszych
znajomych,przyjacół.Musi od najmłodszych lat czuc się
akceptowane,doceniane,ważne -wtedy uzyska wewnętrzna siłe do życia i nawet
ułomne w jakiejś dzidzinie nie da się stłamsic łatwo przez szkołę i środowisko
nieprzyjazne.Wiem ,że to trudne jednak możliwe i warto.A jeszcze jedno ważne:
dzieciaki lubią miec fajnych rodziców,pograć z ojcem w piłke jak jest mały,isć
na mecz,na koncert- i jeśli nabiorą od najwcześniejszych lat pewności ,ze stary
(ra)nie zrobi im obciachu "przy ludziach",to wtedy można nawet liczyć
na "autorytet"...Zyskac wsród znajomych dzieciaka opinię Fajnej Mamy
(Taty)...Czasem stwierdzić brak płyty Stinga czy Santany we własnej kolekcji i
po poszukiwaniach znalezc ją w kompakcie latorośli obok "Kalibru 44"
Pozdrawiam:-)

[Gość: Pani Ela]

Co to jest "mądra miłość" z całą pewnością każdy z forumowiczów doskonale wie,
i na co dzień ją stosuje. Jestem o tym przekonana. Ale dziękuję za wykład.
Nigdy za wiele przypominania fundamentalnych prawd, które powinny obowiązywać w
życiu rodzinnym. W mojej wypowiedzi opisywałam fakty mające miejsce w takich
właśnie rodzinach, mądrych, kochających się, wspierających, itp
Oni nie hodowali dzieci, ale je wychowywali.
A mimo to, w ich życie zakradła się tragedia. I stali się bezradni w obliczu
znieczulicy i braku chęci pomocy organów do tego powołanych.

[Gość: amba]

Pani Elu,gdziez bym śmiała Pani wykład robic!!!Gadam tak sobie,polemiki
konstruktywnej szukam z innymi rodzicami dorastajacych pociech i tych zupełnie
małych.Może ktoś ma inne niż ja teorie i doświadczenia i się dopisze...A może
ktoś przeczyta i się zaduma nad ważnością tematu...
Pozdrawiam serdecznie i małego dnia życze:-)

[Gość: Rafał R.]

nierymek napisał:
(...)
> Aha, nie odbierajcie mnie jako jakiegoś ortodoksa w
> kwestii legalizacji ;)) to nie tak hehe (...)
Z tą legalizacją lżejszych narkotyków to skomplikowana sprawa. Jedno jest
pewne - u nas występuje przekonanie, że wystarczy zdelegalizować, by problem
przestał istnieć. Takie magiczne przekonanie o sile "bumagi". Podobnie jest w
innych obszarach naszego życia publicznego. Podałbym tu przykład, który mnie
ostatnio znowu gryzie - ale nie chcę wywoływac burzy :-))

[nierymek]

dla mnie dziwny jest nieco fakt, że mogę truć się w
świetle prawa wódką, a trawą już mi nie wolno ;)

[Gość: Rafał R.]

nierymek napisał:
> dla mnie dziwny jest nieco fakt, że mogę truć się w
> świetle prawa wódką, a trawą już mi nie wolno ;)

To dobre pytanie. Jest jeszcze jedno. Stopniowo rodzicami zostają ludzie z
pokolenia, w którym "zapalenie trawki" w okresie liceum nie było czymś
niezwykłym /w moich czasach niestety lub stety tego w liceum nie było :-)).
Wyrośli oczywiście w większości na zwykłych ludzi (to już wprawdzie zależy w
czyjej ocenie - w oczach tych, którzy nigdy nie wybaczają CUDZYCH grzechów i
pozdrawiają nieprzyjaciół ewangelicznym "molczat' sobaki" mogą być zwykłymi
upadłymi narkomanami).
Jest jednak pytanie: jak jednak w takiej sytuacji rozmawiać z dziećmi o
narkotykach - czy także w kategorii zła absolutnego? Czy uczciwie przyznać, że
samemu miało się w życiu takie zdarzenie, czy też udawać świętego?

[nierymek]

w moim domu nie ma tematów tabu dzięki Bogu. moja mama
kiedyś przyznała się, że próbowała trawki. dlatego, gdy
zapytała, czy miałem kontakt z narkotykami,
odpowiedziałem zgodnie z prawdą, że zdarza mi się
'przypalić'. powiedziałem również, że nie próbowałem
innych narkotyków i nie mam zamiaru tego robić. to
również jest prawda. znam granicę. wiem, że trawka różni
się od amfetaminy, heroiny i reszty tego syfu. i mogę
powiedzieć o tym mojej matce, mogę naświetlić jej mój
pogląd, podsunąć artykuły w prasie, raport WHO, itp. i to
jest kwestia zaufania, którego nie mam zamiaru nadużywać.
myślę, że problem często polega na tym, że zaufania i
zrozumienia brak. rodzic pyta, czy dziecko brało
narkotyki, a dziecko, bez względu na prawdę, mówi, że
nie. niestety, obserwuję wśród znajomych, że takie
relacje jak ja mam z rodzicami, należą do rzadkości.

[Gość: amba]

No właśnie.Złozoność zjawiska potwierdziła złożoność wypowiedzi
Irytka.Przyczyny sie mieszają ze skutkami...bla...bla...bla...Ja przed chwilą
rozmowe ciekawa z domorosła nastolatką przeprowadziłam ,co mi zjechała z
wypoczynku i na forumowe rozmowy okiem rzuciła.Zacytuje może niezbyt
precyzyjnie co uzgodniłyśmy"...palą to żółte zielsko wszyscy.Na 10 osób na
imprezie ze 2 nie pali.Czasem jest jej głupio,ze nie pali -to dlaczego nie
zapalisz,pytam. Matka - w zyciu trzeba miec zasady...-usłyszałam"
Nie zebym gęsiej skórki nie dostała.Włosy mi sie nawet zjezyły na grzbiecie.Dla
zasady( i ochłonięcia ) poprosiłam o wyniesienie śmieci , co zgodnie z "zasadą
ZARAZ" córka ma uczynic:-)))))))
Pozdrawiam:-))))

[Gość: Irytek]

Jaka "złożoność wypowiedzi Irytka" ? Przecież ja się całkiem prosto
wypowiedziałem, że temat nie jest prosty!!! :-)))))))
Co do propozycji i rozwiązań...... to ja taki idealista (żeby nie określić się
inaczej) to nie jestem, żeby robić coś czego nie wiem jak zrobić, a dodatkowo
cała masa, ba!- tłum wielki, ludzi mądrzejszych niż ja- też nie zrobiła, bo nie
umiała zrobić (i Ty nierymek, piszesz, że jesteś mało gramotny? :-)))))))) ).
No dobra , z ichniego na nasz, to bedzie tak : jak inni madrzejsi nie
wiedzieli, to i mnie nie wyjdzie, tym bardziej,że tej "iskry szaleństwa i
geniuszu" nie czuję. A robić z siebie kogoś kim nie jestem - nie będę.
Owszem, robić swoje, w swoim otoczeniu (raczej w otoczeniu swych dzieci) to
mogę. I robię. Efekty.....- nie wiem. Bo to niemierzalne. Statystyk przed- i po-
nie prowadzę (nie mam prywatnej praktyki z kartami klientów). Ale to o czym
teraz mowa to taka dziwna walka z wiatrakami. Jakoś , tak samo z siebie, nasuwa
mi się dziwne porównanie : tej plagi z stopniem zaniku dziewic w pogłowiu
młodzieży. Wiem, że porownanie szokujące. Jednak , plaga rozwija się tak samo
szybko jak szybko zanika dziewica. Ba!, powiem więcej- tak samo wstydliwe jest
bycie dziewicą, jak nie jaranie jointów na bibce. No i to jest , tak jakby,
punkt wyjściowy mojej krucjaty. Moralność wyniesiona z domu. Tylko, niech mi
ktoś powie, czy ja mam moralne prawo do twierdzenia, że moja moralność jest
lepsza niż inne, i mogę ją próbować "szczepić" w innych głowach. No i już na
samym początku "wdepłem w g....". Dylemat. Ale imperatyw - jest! Idźmy dalej.
Nawet jeżeli oleję dylemat swój, to będę inicjował kolejne dylematy w głowach
młodych, w postępie wręcz geometrycznym. Bo: proponując, nawet bez jaskrawego
określenia co jest dobre , a co złe, inne formy funkcjonowania-zapoczątkuję
procesy porównawcze. Przecież takie młode, też myślą! I to czasem całkiem
nieźle !!! Konfrontacja "świata rodziców" i "nowego" musi nadejść. Szybciej lub
wolniej - ale musi. Małe piwo gdy będzie to porównanie diametralnie innych
światów (np. przy rodzinie patologicznej) Bieda rozpocznie się tam, gdzie ta
dyferencja jest minimalna, ale poparta małą więzią uczuciową na linii dzieciak-
rodzice. Tu może dupnąć z siłą atomu. A ja już nie mam odwagi na drugi taki
eksperyment w swym życiu. Zwłaszcza po pierwszym nieudanym. Następny dylemat. I
to dużo większy.
Kolejny problem to sprawa ciągłej obecności. Takie młode, to nie telewizor. Nie
można włączyć i pokazać jakiegoś cosia, zainteresować,zarazić, pociągnąć za
sobą, i ...... wyłączyć - do następnego ! pa!. Tu trzeba non stop. Trzeba być.
W małym kręgu, jeszcze daje radę. A co dalej? Kotańskich nie znajduje się
wszędzie. Mówiłeś, nierymku,że łatwo się czeka na gotowe rozwiązania. Fakt-
bardzo łatwo. Ja powiem jeszcze więcej- łatwiej się czeka na gotowe, wtedy gdy
rozwiązania (dzięki Bogu!!!) samemu się nie potrzebuje. Może (z pewną taką
nieśmiałością)dlatego, że samemu się pilnuje porządku na swoim podwórku.
Oczywiście, może paść text- znieczulica lub - a co będzie jak plaga otoczy Cię
jak na jakiejś wyspie?. No fakt. Odpowiedzi, zwłaszcza sensownej, trudno się
szuka na takie dictum. Mam jednak nadzieję , że za taką, można (choć częściowo)
uznać to co robię w swoim otoczeniu. Natomiast, pozostaje jeszcze jedna kwestia
do rozwiązania. Czy faktycznie, to co do tej pory napisałem było tylko i
wyłącznie krytyką Twoich wypowiedzi? Poruszając temat, nie wolno mówić, że coś
zrobiłeś, więc jedyne co zrobiłeś- to ........ no właśnie? Łatwo jest oczekiwać
na działania innych, socjologu ? Co Ty możesz zaoferować oprócz poruszenia
tematu ? Szczerze mówiąc, oczekiwałem czegoś więcej po adepcie ..... może jakaś
prelekcja w szkole , razem z swymi kolegami z roku. Może jakiś cykl artykułów o
sposobach rozpoznawania, bez testów, na które wielu nie będzie miało zwykłej
forsy.Może jakieś namiary na rejonowe, lub choćby najbliższe poradnie i
specjalistów. A może proste porady dla rodziców, o tym jak powinni zareagować
gdy już trafi zaraza pod dach. Może trochę jednego i drugiego na łamach
marki.net.pl . A może Ty masz w sobie tę "Bożą iskrę" i wymyślisz coś na co ja
i wielu innych nie wpadło? Może....... Tak...faktycznie- łatwo jest oczekiwać!
A już mając przeświadczenie, "że coś zrobiłem" bo wsadziłem "kij w mrowisko".
Resztę zrobią inni. Wiesz, zawsze w swoim życiu, kierowałem się maxymą : Jak
mam odwagę o czymś pomyśleć- powinienem mieć odwagę o tym mówić. Jak mogę o
czymś powiedzieć- muszę mieć odwagę zrobić to. Czasami bywa trudno....
pzdr

[Gość: noname(Krzak)]

Witam wszystkich.


Wszystko dzieje się jak zaplanowałem, otworzyłem ten temat poniewarz pracuję w tej branży (wykrywanie narkotyków). Czasami przychodzą do nas zrozpaczeni rodzice i tłumaczą nam się, że jak do tego modło dojść przecieżmoje dziecko jest takie grzeczne, dobrze się uczy, nigdy nie mnieliśmy z dzieckiem problemów.

Generalnie jest kilka problemów z którymi się stykam.

1. Rodzice są nieuświadomieni o problemie narkomani i jej skutkach.
2. Tak jak pisałem "moje dziecko bierze, bzdura"
3. Brak odpowiedniego kontaktu z dzieckiem.
4. Niewiedza w wyglądzie narkotyków, cytuję "robiłam pranie córki i wyciągnełam z kieszeni torebkę z zieloną roślinką zapytałam córki co to a ona odpowiedziała że to na biologię.

Cóż generalnie rodzice nie zdają sobie z tego sprawy jakie może to wywołać skutki w życiu dziecka myślą że ten problem ich nie dotyczy ale tak naprawdę to jest nasz problem wszystkich bez wyjątku.
I sądząc po skali narkomani w polsce i na świecie to szczerze mówiąc szczęśliwy jest ten rodzic któremu udało się zapobiec temu że jego dziecko nigdy nie mniało kontaktu z narkotykami i to taka osoba powinna się wypowiedzieć na forum i dać ten złoty środek na poprawne wychowanie dziecka.
Spekulacje na temat że powinno być tak a nie inaczej, przecież my sami otym
decydujemy, my sami przygotowywujemy nasze dziecko w dorosłe życie i my wpajmy wartości która dla dziecka powinny być mottem na następne lata.
A czy zlegalizują czy nie to szczerze mówiąc jest mi to obojętne bo to czy dziecko weźmie czy nie to zależy tylko od nas drodzy forumowicze, i nie ma sensu zwalać winty na towarzystwo czy na modę lub wskazywać jakieś inne powody.
Bo gdy powie się nie to znaczy, nie biorę.
Wśród moich kolegów z którymi się wychowałem w Markach też są narkomani, jedni żyją inni już nie, ale mnie ten problem nigdy nie dotyczył widocznie tak mnie już rodzice wychowałi. Za co im bardzo dziękuję.

pzd Krzak (noname)

[Gość: Irytek]

Amen !
I generalnie, te problemy które wymieniłeś, znalazły odbicie w moich
oczekiwaniach, na wypadek jakiejkolwiek "inicjatywy osób wiedzących więcej niż
ogół rodziców".
Jeszcze raz - amen !
pzdr

[Gość: amba]

Brawo Krzaku!!!
Dodam tylko jedna zasadę( którą na pewno znasz jeśli w tym temacie siedzisz)
OGRANICZONE ZAUFANIE do dziecka( w kwestii narkotyków)oczywiście.Nawet jeśli
wierze i wiem ,że moja córka "ma zasady" i nie bierze - to niech mi dzwoni
dzwonek,że "zasady sa po to żeby je łamać" i że może przyjśc moment zły.I,że
jako rodzice musimy go umieć rozpoznac,bo inaczej wylądujemy z ręką w nocniku...

PS.Bedac młodziutką studentka miałam praktyki w Głoskowie,sytuacje jakie
poznałam tam ,rozmowy jakie toczyliśmy z uzaleznionymi pozwoliły mi wyciągnąc
wnioski.Teraz sama bedąc matka wiem ,że ten problem mnie może dotyczyć tak samo
jak każdego innego.Sądze ,że każdy rodzic powinien być przygotowany
maerytorycznie na odparcie tego zła.Niec wiec Krzaku Oświaty Kaganek!!!
Pozdrawiam serdecznie.

[Gość: Krzak]

Witam Wszystkich.

Bardzo się ciesze,że tak ważna sprawa jak narkomania nie jest przez drogich
forumowiczów spychana na drugi plan że nie boją się o tym rozmawiać.
Każdy chce dla swojego dziecka jak najlepiej tylko trzeba wiedziec, najlepiej
to znaczy jak? nie zawsze znaczy, dobrze nawet gdy pragniemy tego z całego
serca.
Każdy rodzic musi iść z duchem czasu i być przygotowany na różne problemy żeby
móc o tym z dzieckiem rozmawiać "znać temat" nie wstydzić się, niepodchodzić
do tego jak do tematu o którym myślą że ich nie dotyczy.

Mam tylko nadzieję że na tym forum ten temat nie zostanie szybko porzucony i
my wszyscy może wywnioskujemy jak powinno wyglądać wychowanie maszego potomstwa
Każdy wychowuje na swój sposób jak chce ale wychować dziecko tak żeby nie
brało musimy jednakowo.


pzd Krzak

[Gość: MPL]

k.bychowski napisał:
> A czasy są takie, że jak się głośno powie RODZINA to ludzie patrzą na Ciebie
> dziwnie ;-(

Przyglądałem się temu ciekawemu wątkowi z należytą mu atencją i ze zrozumieniem
aż do tej pory (j.w.). Ponieważ interesują mnie wątki socjologiczne naszego
życia, a zwłaszcza to jak je postrzegają inni ludzie proszę autora cytatu o
przybliżenie powodów, dla któych pojęcie rodziny wywołuje jego zdaniem wśród
ludzi niezrozumiałe reakcje... nie chcę tego rozumieć opacznie.

Z poważaniem,
Michal P. Lubiszewski

[Gość: Irytek]

> Przyglądałem się temu ciekawemu wątkowi z należytą mu atencją i ze
zrozumieniem
>
> aż do tej pory (j.w.). Ponieważ interesują mnie wątki socjologiczne naszego
> życia, a zwłaszcza to jak je postrzegają inni ludzie proszę autora cytatu o
> przybliżenie powodów, dla któych pojęcie rodziny wywołuje jego zdaniem wśród
> ludzi niezrozumiałe reakcje... nie chcę tego rozumieć opacznie.
>
> Z poważaniem,
> Michal P. Lubiszewski

Zanim Krzysztof się wypowie (jak się wypowie ! )chciałbym swoje trzy grosze
wtrącić. Po pierwsze primo- przepraszam za niezrozumiałe moje (ale nie
wszystkie !- :-))) ) wpisy. Jak się , teraz na spokojnie przeczytałem, to mi
wyszło od groma skrutów myślowych. Nie wszystkie mogły być rozumiane tak jak
bym chciał. Myślę,że jeden z nich (o tych dziewicach! ) może nawiązywać do
problemu , o którym wspomniał Krzysztof. No, musicie mi wybaczyć tę skrutowość
wypowiedzi, bo byłem roztrzęsiony jak g... na polu i tak mi wyszło.
Sens tej myśli , miał być taki : w dzisiejszych czasach,pojęcia uważane dawniej
(tragikomicznie to odniesienie czasowe wygląda)są mocno zdewaluowane. Mody czy
wartości wprowadzone poprzez subkultury, oraz nowe sposoby (bo trudno to nazwać
modelem życia) funkcjonowania w społeczeństwie, nie cenią , zbyt wysoko ,
takich wartości jak rodzina, miłośc,przyjażń itp. Są raczej zastępowane
substratami, obliczonymi na szybki efekt. Teraz mamy przebojowość,współpracę w
grupie, umiejętność walki,osiąganie celu ... Hasła ładnie brzmiące,ale
określające typ człowieka, potrafiącego iść bezkompromisowo po trupach do celu.
Nawet po trupach, tych, ktorzy dawniej uważani by byli za przyjaciół. Jeszcze
jedną istotną cechą dzisiejszego ideału młodego supermena (--enki) , jest
możliwość łatwego sterowania nim. Taka swoista "mądra bomba". Pokaż cel,
wystrzel i zapomnij..... Można w takich warunkach funkcjonować. Zwłaszcza wtedy
gdy przynosi to przyjemność wynikającą z dużych zarobków lub uznania w oczach
innych przedstawicieli grupy w jakiej działa taki spermen (lub spermenka).
Niestety, na dłuższą metę, organizm (psychika) zaczyna domagać się "treściwego
jadła". Co wówczas dostaje ? Znów pojawia się ersatz pod postacią szybkiego
sexu, znajomości biznesowe zastępują grono przyjaciół (a jakie uznanie tam
można uzyskać !!! ), życie rodzinne i dla rodziny , wyparte jest mobilnością,
dyspozycyjnością i osiąganiem nowych sukcesów ku chwale "swej" firmy.
Zewnętrzne objawy, tej cudownej nirwany to samochód, kasa (i to
duża),ubrania,wyjazdy,biby na koszt firmy. To świeci po oczach młodym. Oni też
by chcieli tak żyć!! I koło naboru się zamyka. Pewna część tej młodzieży,
pragnie , za wszelką cenę, mieć to wszystko , już teraz. Podsycane to jest
przez tych nielicznych, mających "samochód od tatusia". Rozpoczyna się wstęp do
życia, ze wszystkimi przypadłościami-narkotyki,alkohol, szybki sex. To
imponuje. Swego czasu, jadąc tramwajem, usłyszałem rozmowę dziewczynek, które
właśnie zdały do liceum. Czasy lat 90-siątych. Cyt. :"..coś ty! wyjść z
podstawówki dziewicą? Przecież to obciach!....". Troszkę mnie to zszokowało.
Ale pomny starej prawdy , że zdziwionego nic nie zdziwi! słuchałem dalej
Właściwie - nic nowego. Można by powiedzieć -złota młodzież. Pstro w głowach.
Mnie jednak zastanowiło coś innego. Dlaczego takim młodym dzieciakom, tak
wcześnie smakuje coś , czego nie będą w stanie poczuć właściwie? Gdzie
wychowanie, gdzie rodzice dający jakiś przykład ?
Szczerze mówiąc nie potrafiłem odnaleźć dobrej (pełnej) odpowiedzi.
Pytasz Michale o pojęcie rodziny? Myślę, że to słowo to taki sam "obciach" j/w.
Przynajmniej ja to tak widzę. Z dobrodziejstwem inwentarza......
pzdr

[k.bychowski]

Gość portalu: Irytek napisał(a):

> w dzisiejszych czasach,pojęcia uważane dawniej są mocno zdewaluowane.
> Mody czy wartości wprowadzone poprzez subkultury, oraz nowe sposoby
> funkcjonowania w społeczeństwie, nie cenią , zbyt wysoko ,
> takich wartości jak rodzina, miłośc,przyjażń itp

I o to, mniej więcej, mi chodziło.

Dzisiaj bardziej "trendy" jest być liberalnym, tolerancyjnym...
niż przywiązanym do _wartości_tradycyjnych_ (samo sformułowanie brzmi
groźnie, a przecież semantycznie jest pozytywne).

I żeby bła jasność - mi się to nie podoba! - to że pewne słowa zostały
zdewaluowane i kojarzą się dzisiaj prawie negatywnie.
(Nie mówię o naszej rozmowie tutaj na forum)

[Gość: Rafał R.]

k.bychowski napisał:
> Dzisiaj bardziej "trendy" jest być liberalnym, tolerancyjnym...
> niż przywiązanym do _wartości_tradycyjnych_ (samo sformułowanie brzmi
> groźnie, a przecież semantycznie jest pozytywne). (...)
A czemuż to Krzysztofie budujesz opozycję między byciem tolerancyjnym czy
liberalnym (jakkokolwiek by tych słów nie rozumieć to one kiedyś też
były "semantycznie pozytywne") a przywiązaniem do rodziny???? Jakieś dziwne
podziały wprowadzasz, które moim zdaniem wcale nie tędy biegną.

> I żeby była jasność - mi się to nie podoba! - to że pewne słowa zostały
> zdewaluowane i kojarzą się dzisiaj prawie negatywnie.
No właśnie - na przykład NIEKTÓRZY pracują nad dewaluacją i ostatecznym
skompromitowaniem słów "tolerancja" czy "wolność" (vel "liberalizm") :-)))

A co do sprawy rodziny to moim zdaniem zdaniem jest też trochę tak, że kiedyś
(zarówno w PRL-u jak i w wcześniej w gospodarkach tradycyjnych)
wielopokoleniowa rodzina miała znaczenie ekonomiczne (tzn. dziadkowie, rodzice
i dzieci byli sobie potrzebni z bardzo przyziemnych względów). Teraz
(przynajmniej na zachodzie ale i u nas zaczyna być to widać) ten aspekt
rodziny wydaje się mieć mniejsze znaczenie.
Dlatego dopiero TERAZ będzie widać, kto NAPRAWDĘ jest przywiązany do wartości
rodzinnych. Nie sztuka być "prorodzinnym" z konieczności (bo np. w PRL-u na
przydział mieszkania można było czekać i 20 lat). Tęsknota za tym, co nie było
wyborem a bardzo często zwykłą EKONOMICZNĄ koniecznością wydaje się dziwna.
Dopiero wolność wyboru pokazuje, kto jakie wartości ceni najbardziej.

[k.bychowski]

Gość portalu: Rafał R. napisał:
> A czemuż to Krzysztofie budujesz opozycję między byciem tolerancyjnym czy
> liberalnym (jakkokolwiek by tych słów nie rozumieć to one kiedyś też
> były "semantycznie pozytywne") a przywiązaniem do rodziny???? Jakieś dziwne
> podziały wprowadzasz, które moim zdaniem wcale nie tędy biegną.

Może rzeczywiście sam wpadłem w pułapkę o której napisałem - dewaluacji
pojęć i utraty ich pierwotnego znaczenia.
Moja kulpa ;)
Oczywiście nie ma wspomnianej przez Ciebie opozycji, ale o jednym bardziej
wypada mówić i pisać, a o drugim mniej - jest mniej "trendy" (to jest dopiero
obrzydliwe słowo, którego z lubością nadużywam ;-)))

Rodzina- rzecz dziwna?

[Gość: amba]

Witam.
Fakt dewaluacji wartosci rodziny w społeczeństwie obrazuje sytuacja.

On(pracownik firmy jakich wiele)na integracyjnym wyjeżdzie słuzbowym.Mazury,
prosie na rożnie, wódeczka ,towarzystwo młodych koleżanek i kolegów.Rozmowa o
zyciu...30-to letni panowie prześcigają się w relacjach z "sytuacji damsko-
męskich w których uczestniczyli na poprzednich wyjazdach
integracyjnych.Wspominają jakaś Jolę (co to ją już zwolnili-a szkoda,bo niezła
była)Panie narzekają na męzów, ze mało czasu zonom poswiecają i dzieciom.On
wspomina,o dziecku ze chore z zoną zostało i że musi zadzwonić do domu.Panowie
mówia ,żeby póżniej zadzwonił, bo teraz to go kolejka ominie.Panie pytają na co
dziecko chore i porad udzielać zaczynają.On mówi ,że żona sobie poradzi
sama ,ale że on TESKNI do niej i dzieciaka i sie MARTWI.Panie zaczynają z
zainteresowaniem w niego spoglądać...ze sie martwi,że myśli o żonie-zdziwione
sa i chwalic go zaczynają,że taki uczuciowy i ze jego żona to ma szczęście.On
mówi ,że to on ma szczęście i że po 5 latach to on kocha żonę chyba bardziej
jak na początku.Panowie na to,że oni to się ciesza ,jak się z domu wyrwą na
taką integracje...On odchodzi kawałek dalej zadzwonic do domu.Zastanawia sie
chwile nad tym zintegrowanym zespołem kolegów i kolezanek z pracy,nad
zdezintegrowaną przez te 5 dni rodziną.Że jak wróci to musi rower dziecku
koniecznie naprawic,bo łańcuch spada,a jak wyzdrowieje to pewnie pojezdzic
bedzie chcialo...i wie,że po uzyskaniu połączenia usłyszy dobrze znane...Cześc
Kochanie.

Fikcja to literacka czy prawda-odpowiedzcie sobie sami
ja pozdrawiam serdecznie:-)

[Gość: MarcinX]

Witam :)

Tak sobie z nudow zaczelem czytac te forum :) i trafilem na ten temat, ktory w
wiekszej czesci przeczytalem. No i tak sobie dodam cos od sibie...

Piszecie tu o olbrzymiej roli rodziny, o wplywie srodowiska itd. Pewnie macie
racje, wszystko w jakis tam sposob ma wplyw na to czy dzieciak zacznie cpac
czy nie. Ale fakt jest taki (zreszta jak w jakies wypowiedzi napisana byla
wypowiedz o tym ze na imprezie na 10 osob 2 nie pala) ze MNUSTWO ludzi jara i
tych ludzi jest coraz wiecej i tego sie juz nie zatrzyma, czy to sila czy
legalizacja. Jedyne co w tym momencie mozna robic to minimalizowac szkody, w
jaki sposob ? Napewno nie przez prohibicje, ja osobiscie obstawiam za
legalizacja... Tu jeszcze dodam ze nie zgadzam sie z twierdzeniem
przechodzenia od miekkich narkotykow do twardych, to jest bzdura wymyslona
przez TV. Mozna by powiedziec ze pierwszym narkotykiem bylo piwo/wodka a nie
trawa. Jedno co laczy trawe i twarde narkotyki jest diler. Ten czlowiek od
ktorego sie kupuje trawe ma tez inne dragi... No i wlasnie tu pomaga
legalizacja, reszta nie tylko. Pomyslcie ze Wasze dziecko kiedys bedzie mialo
ochote zajarac glupia trawe ale bedzie mialo pecha i trafi na policje, do 3
lat wiezienia i przegrane zycie, i to nie przez trawe a przez idiotyczne
prawo ! Dobra ja tu nie chce nikogo przekonywac do liberalizacji prawa
narkotykowego.. :D

Dalej chce dodac ze w szkolach pogadanki z haslami "Narkotyki na smietniki"
czy "Zarzywasz przegrywasz" sa za przeroszeniem, gowno warte ! Kazdy, nawet
ten ktory z dragami nie ma nic wspolnego sie z tego smieje. Jedno czego
powinni uczyc to jak bezpiecznie brac, i moze to sie wyda dla Was jakies
dziwne/glupie/radyklane to jest to jedyne co teraz moze pomoc, bo chyba nikomu
nie zalezy na smierci wlasnego dziecka...

Ja jaram juz kupe lat, bralem tez inne ustrojstwa, wszystko oprocz heroiny i
naprawde wiem co to sa narkotyki. Nigdy tego nie zalzowalem ze sprobowalem
tego wszystkiego i nigdy nikogo nie namawialem ani nie namawiam, to jest
cholernie niebezpiecznie i trzeba byc ostroznym i zanim sie cokolwiek wezmie
nalezy jak najwiecej o tym sie dowiedziec, zachowac srodki ostroznosci, takie
imprezowe probowanie czegos moze sie zakonczyc zle...
Pamietajcie o tym ze alkohol jest tez narkotykiem :)
dobra narazie tyle jak komus sie bedzie chcialo dalej prowadzic gadke na ten
temat to czekam :D

pozdrawiam !

[k.bychowski]

Gość portalu: MarcinX napisał(a):
> Ale fakt jest taki ze MNUSTWO ludzi jara i
> tych ludzi jest coraz wiecej i tego sie juz nie zatrzyma...

Eee przesadzasz.
Każde tego typu zjawisko ma jakiś naturalny koniec - w tym wypadku - jest to
dobór naturalny. Tzn. zbyt duża ilość zażywanych świństw nie pozwoli
delikwentowi na przeniesienie jego genów w przyszłość - przeżyją i rozmnożą
się ci co nie będą brali - pozostali wyginą (statystycznie rzecz jasna).

I oczywiście nie mam tu na myśli czasów obecnych tylko jakąś, bliżej nie
określoną, przyszłość.

[rafal.redel]

>> Ale fakt jest taki ze MNUSTWO ludzi jara i
>> tych ludzi jest coraz wiecej i tego sie juz nie zatrzyma...

Zasłyszane właśnie dzisiaj: "Przeprowadzono ankietę wśród młodzieży, z której
wynika, że 42% młodych ludzi patrzy z optymizmem w przyszłość. Pozostałe 58%
nie ma pieniędzy na narkotyki".
To taki dowcip miał być...

[nierymek]

zajebiste wręcz.

gorzkie potwornie.

[Gość: MarcinX]

LOL dobre ;)