Witam się :)

[kapyl]

Dzień dobry
Jestem w 21 tc drugiej ciąży. Od trzech miesięcy kiełkowała we mnie myśl, że może jednak urodzę w domu? Teraz jestem zdecydowana Kontaktowałam się już z Panią Ireną, jestem umówiona na wizytę zapoznawczą w lutym. Mam wsparcie rodziny - to chyba bardzo dużo - Mama, dziecko "dobrze urodzone" jest za i gotowa do asysty, przyjaciółka - gotowa do asysty, Teściowa "dobrze urodzona" - gotowa do gotowania wody ("no przecież wszędzie w filmach o tę wodę wołają" ) i opieki nad starszą córką, Mąż - gotowy do uczestniczenia w I fazie.
Dalszej rodzinie nie będę się chwalić, bo pewnie straszenie mnie nie ominie... Mój ginekolog prowadzący jest ogólnie na "nie". Na szczęście znalazłam innego, który zakwalifikuje mnie do porodu domowego, pracuje w Św. Zofii i robi to dość często. Nie macie pojęcia jak mi się miło zrobiło, gdy na pytanie "gdzie chciałaby Pani rodzić" odpowiedziałam "W domu" i nie usłyszałam, jaka to jestem nieodpowiedzialna.
Teraz tylko pozostaje się modlić, żeby fizjologia dopisała... No ale na to już wpływu chyba nie mam...

[soldie]

Witaj
No wszystko brzmi nieźle, sporo trudności ominęło cię na starcie oby tak dalej

[kropkaa]

Tylko zazdrościć takich początków!
Jeszcze tylko niech się ktoś zgłosi do podawania spitytusu, bo to też przecież czynność typowo porodowa

[sugarxxx]

a gorące ręczniki? Kto zagrzeje?
I jak to się robi? Mi do głowy tylko mikrofalówka przychodzi

[sugarxxx]

Fajnie masz, że Twoja mama i teściowa są za.
Moja mama "dobrze urodzona" i to z ciązy bliźniaczej przed moim porodem wpadała w histerię
A żeby jeszcze dodać do pieca, to dodam że jej mama zdecydowała się na pd po tym jak z okazji pierwszego porodu w szpitalu nie tylko wyprawili na tamten świat dziecko, ale babcia też ledwo z życiem uszła. I gdzie tu logika?

[kapyl]

Ha! U mnie było podobnie w rodzinie Moja babcia miała rodzić moją mamę w szpitalu, a był to rok 1962. Ale kilka dni wcześniej okazało się, że sąsiadka umarła w szpitalu po porodzie właśnie, bo dostała zakażenia. I rodzina nie puściła babci do szpitala ze strachu. Poród przyjęła wiejska akuszerka, która połowę wsi na świecie witała Z ciekawości zapytałam jak to było z ewentualnym cięciem krocza, a babcia powiedziała, że akuszerki potrafiły tak pomóc, że pęknięcia nie było.

[aldakra]

Miłe takie pozytywne nastawienie w rodzinie tylko się cieszyć, bo to naprawdę dobrze na psychike wpływa mając takie rodzinne poparcie. Pozazdrościć!