gosia.w40
17.04.11, 00:25
Córka III klasa dużo choruje, astma - w związku z tym częste infekcje, które ciężko przechodzi, w zeszłym roku powazna operacja ortopedyczna - miesięczna nieobecność. Miesiąc temu miała dośc ciężką szkarlatynę, przez 2 tygodnie była naprawde bardzo chora. Staram się aby nadrabiała zaległości. Tłumaczę nowy materiał z matematyki, pomagam zrobić zadania, uważam za bezsens, aby je przepisywała bezmyślnie od koleżanki itp. , niemniej po każdej takiej nieobecności zdarzją sie jakieś braki w ćwiczeniach. Po ostatniej chorobie pani sama mówiła do mie, żeby córka zostawała na zajęcia wyrównawcze, to pomoże jej nadrobić zaległości. I oto taka uwage przeczytałam w dzienniczku:
"Bardzo proszę, żeby jutrzejszy dzień i dzisiejsze popołudnie K. poświeciła na nadrobienie zaległości sprzed trzech tygodni, bo z tego, co obserwuję, w domu nie nadrabia nic. Pracuje tylko w szkole na tych godzinach dydaktycznych, na które zostaje, a to jest za mało. Nie jest systematyczna. Chyba, ze po prostu mnie lekcewazy i dlatego nie nadrabia. Niestety nie mogę patrzeć na to przez palce, bo inne dzieci też przecież chorują a jakoś odrabiaja lekcje."
Córka bała mi się to pokazać, wręcz odchorowała tę uwagę. Tłumaczyłam na spokojnego, że mam do niej żal tylko o to, że nie pokazała mi tego od razu; zobaczyłam to po trzech dniach. Owe wielkie braki, to nieuzupełnine 2 strony ćwiczeń, przy uzupełnionuch dwudziestu. wszystkie zadania miedzy czasie były odrabiane na bieżąco. Sama jestem nauczycielem z blisko dwudziestoletnim stażem, a z podobną upierdliwością i złośliwością nauczyciela względem chorrego dziecka się nie spotkałam.