jak dobrze wstac skoro swit :-(

[Gość: Doki]

Zaczyna sie kolejny tydzien. Najpierw wstaje ja, robie sobie sniadanie. Jakies
3 kwadranse pozniej wstaja moje panie. Karolinka, wstawaj. Z niejakim
ociaganiem, ale bez wiekszych trudnosci moje dziecko wyskakuje z lozka,
wyciaga sie i idzie przemyc buzie. Przechodzimy do kolejnego punktu dnia:
ubieranie. I tu zaczynaja sie schody. Tego nie zaloze, chce tamto. Ale
Karolinko, na dworze jest zimno, krotki rekaw sie nie nadaje. Nie jest wcale
zimno. No to wyjrzyj prosze przez okno. Zamknij, zimno! No widzisz. Ale ja
chce. Kiedy zimno... Placz, wrzask. A, rob co chcesz, ubieraj sie sama.
Caly ranek do dupy. Powinienem sie przyzwyczaic, bo od jakiegos czasu jest tak
codziennie. Placz, tepy opor.
Prosze o swiatle rady. Nie w rodzaju "niech sama sobie przygotuje rzeczy na
jutro", bo to juz przerabialismy. Kopanie w rzeczach zajmie pol godziny, szafa
wyglada jak po nalocie Amerykanow, a nazajutrz z niewinna minka dziecko powie,
ze wcale tego nie wybieralo... I zrobi pieklo.
Przy udzielaniu rad prosze wziac pod uwage, ze pewne czynnosci musza byc
wykonane w z gory okreslonym czasie.
Szczegolnie czekam na rady "bezstresowcow". Jak "stresowo" ubrac dziecko, to
ja sam wiem.

[Gość: agatka_s]

No rady to ja Ci niestety nie dam. Mój 9-latek od zawsze miał przygotowane
ubranie przeze mnie no i jakoś przyzwycził się do tego i nigdy nie buntował.
Teraz niestety coraz częściej zdarza mu się wybrzydzać, a to rajstop nie chciał
nosić w zimie, a to teraz koszule w każdej postaci są wrogiem (mamo ja nie chcę
na galowo), a to woli kamizelkę puchową zamiast normalnej kurtki, itd itp.

Całe szczęście ja zawsze wychowywałam go tak, że raczej jest karny i słucha
mnie, więc zazwyczaj trochę pokrzyczy i dochodzimy do kompromisu, czasem on
ustępuje (gdy chodzi o zagadnienia temperaturowe) a czasem ja (jak chodzi o
względy powiedzmy estetyczno-modowe). Aha no i jeszcze jedno mój syn potwornie
zawsze sie śpieszy do szkoły bo tak jakoś przed lekcjami mają z kolegami
interesy do załatwienia, więc jakoś specjalnie nie chce mu sie z rana ze mną
kłócić, jeśli już to zazwyczaj bo nie zgadzam się aby wychodził z domu już o
7.15....

Pozdrawiam

[marina2]

Oj Doki ciężko.Ile malutka ma lat? 5/6?
Może naszpikuj ją wapnem,wit c i pozwól się jej ubrać jak chce.W przedszkolu
dzieci ją skorygują, obśmieją, skomentują .I może ten obciach zadziała.Ale weź
do torby "swój" zestaw ubrań.Skruszeje i może zaakceptuje.Wiem ciężko to
zrobić.Można się wściekać, aż któregoś dnia w mróz wychodzisz w klapkach ,bo
masz dość.Kiedyś wobec mojej córki się tak zachowałam informując jeśli
wyjdziesz w sandałach zresztą za małych jutro masz czerwone gardło i
leżysz.Faktycznie kaszel miała koszmarny chrypę.Wiesz nie na każde dziecko to
działa nie jest to idealna recepta, ale czasem zostawienie w konsekwencji
czynów działa.Jeśli Mała jest w miarę logicznie myśląca kto wie...Serdeczne
pozdrowienia.M

[Gość: ruda]

nie jestem "bezstresowcem", oj nie :o)
ale też większych problemów z ubieraniem rano nie miałam...

w sytuacji wyżej wspomnianej:
krótki rękaw OK, spódnica też, ale weź ten sweter (te spodnie), załóż, bo z
rana bywa chłodno, a jak ci się zrobi cieplej, to sobie zdejmiesz :o)

uwaga! jak po południu dziecko wraca w samych krótkich rękawach, nie robić
wymówek - w końcu taka była umowa, że jak chce, może zdjąć :o)

u mnie jedyny obowiązkowy element ubrania na chłodne dni: szalik/chustka na
szyję (to takie moje zboczenie, bo ja sama wolę wyjść w mróz bez kurtki, ale w
szaliku, niż odwrotnie...)

pozdrawiam
ruda

[Gość: Doki]

> krótki rękaw OK, spódnica też, ale weź ten sweter (te spodnie), załóż, bo z
> rana bywa chłodno, a jak ci się zrobi cieplej, to sobie zdejmiesz :o)

Kiedys dzialalo. Wez sweterek "na wszelki wypadek". Teraz odpowie krotkim "nnie!"

A co do obciachu w szkole: Belgowie ubieraja swoje dzieci tak niedbale i bez
zastanowienia sie nad pogoda, ze to chyba nie wezmie. Krotkie spodnie w styczniu
juz przestaly mnie dziwic.

Oczywiscie, upor prowokuje upor (po kims to ma, no nie? ).

[izunia6]

A może ty się Doki zdecyduj. Albo jest bezstresowo i mała nosi co chce, albo
jest tak jak Tata każe i nie ma dyskusji. Nie bardzo widzę możliwości pośrednie,
jeśli dziecko nie ma instynktu samozachowawczego i wybiera się w letniej
sukience zimą do przedszkola. U mnie zawsze wystarczał wybór kontrolowany - tę
albo tę, a ciuchy letnie zimą wogóle się w szafie nie pojawiają

[Gość: Doki]

> Albo jest bezstresowo i mała nosi co chce

To raczej nie jest dobre rozwiazanie, bo to rodzice sa ofiara eksperymentow
malej. To my bedziemy miec klopot gdy mala sie rozchoruje. I to glownie moja
zona ma wiecej roboty, bo mala przebiera w fatalaszkach. Autonomia dziecka to
nie jest dobry pomysl.

Wbrew jednak niektorym wyobrazeniom na moj temat mysle, ze codzienne uciekanie
sie do konfrontacji (by nie rzec: przemocy) to nie jest dobre rozwiazanie. Celem
moim nie jest wlozyc dziecko do swetra, ale spowodowac, zeby samo zauwazylo, ze
warto byc w swetrze. Ale moze wymagam za wiele- w koncu to mala kobietka, a
wymagac od kobiety logiki to tak jak uczyc rybe spiewac.

> a ciuchy letnie zimą wogóle się w szafie nie pojawiają

A co sie z nimi dzieje?

[Gość: ruda]

Gość portalu: Doki napisał(a):

> Kiedys dzialalo. Wez sweterek "na wszelki wypadek". Teraz odpowie
krotkim "nnie!"

ale w jakim wieku dziecko???
bo ja gdzieś w drugiej klasie (8 lat) uznałam, że jest w stanie oceniać, czy
jej zimno czy ciepło, poza tym nawet jak się przeziębi, to żadnej tragedii nie
będzie, gardło ją zaboli, zakatarzy się, i tak do szkoły pójdzie :o)

pozdrawiam
ruda

[Gość: Kasia]

U nas zdarzyła się taka sytuacja dwa razy. Za pierwszym razem negocjowałam i
raczej kiepsko to wyszło. za drugim razem, idąc za radą mamy, która już coś
takiego przećwiczyła, dziewczę dostało 5 minut (było pokazane na zegarku) i
informację, że jeśli się nie ubierze wychodzi goła. Oczywiście jak łatwo sobie
wyobrazić córka postanowiła mnie przetestować i po 5 minutach nadal była w
skarpetkach i majtkach. No cóż, wziełam ciuchy pod pachę, ją za rękę i
powędrowałyśmy do samochodu (oczywiście z totalnym rykiem córki). Pod
przedszkolem ubierała się w samochodzie migiem. Przy każdej następnej dyskusji
pytałam tylko czy wybiera się z gołym tyłkiem.
Tyle, że sposób jest mało bezstresowy.

[agatka_s]

A tak w ogóle to mi się wydaje że "ta dzisiejsza młodzież...." : za moich
czasów to było nie do pomyślenia żeby dyskutować z rodzicami w co się
ubrać...Moje małe to jest takie wygadane że nawet dentystę zagadało i biedna
Pani doktor nie wiedziała jak spowodować, aby wreszcie otworzył paszczę,
musiała wpierw wszystko mu pokazać i objaśnić, do czego służy które piekielne
ustrojstwo, ja pamiętam byłam zawsze jako dziecko tak spanikowana u dentysty ze
zapominałam jak się nazywam, a moje dziecię nic podobnego, prowadziło dyskurs z
pania stomatolog "jak równy z równym" , co to sie wyrabia !!!

[Gość: Doki]

No dobrze, a sniadanie? To jak to, dziecko sie ubiera i do samochodu? Czegos tu
nie rozumiem.

[Gość: Kasia]

Ja mam zasadniczą wadę i moje dzieci ją przejęły: śniadanie jemy w piżamach ,
więc ubieramy się po śniadaniu.

[Gość: Doki]

No nie, to u mnie nie przejdzie. Nie jem w pizamie nawet jesli zona i dziecko
wyjada na wakacje i jestem sam na gospodarstwie (bo wtedy sypiam bez pizamy )
Na lazenie po domu w pizamie zgode maja wylacznie obloznie chorzy. Mozna tez
przyjsc na dol dac mamie buzi, ale tylko raz w ciagu wieczoru.

[Gość: Kasia]

U nas zasada jest, że chodzi się w piżamie maksymalnie do 10 rano (w dni
wolne). Cóż jak napisałam jest to jedna z moich (oczywiście niewielu ))) wad
i trudno wymagać od dziecka czegoś, czego nie wymagam od siebie. Nie ma u mnie
także góry i dołu tylko trzy pokoje, więc raczej trudno wydzielić strefę
piżamową i wolną od piżam ). Ale generalnie sposób polecam. Ostatecznie
możesz w ciągu tych 5 minut przygotować kanapkę na wynos, żeby dziecko głodne
nie chodziło pół dnia.

[default]

Gość portalu: Doki napisał(a):

> No nie, to u mnie nie przejdzie. Nie jem w pizamie nawet jesli zona i dziecko
> wyjada na wakacje i jestem sam na gospodarstwie (bo wtedy sypiam bez pizamy> )
> Na lazenie po domu w pizamie zgode maja wylacznie obloznie chorzy. Mozna tez
> przyjsc na dol dac mamie buzi, ale tylko raz w ciagu wieczoru.

?????????????? Ale dlaczego, na miłość boską, co jest złego w chodzeniu w
piżamie, kiedy jesteś u siebie w domu i nie wybierasz się do pracy/szkoły???
Ani nie spodziewasz się gości? My mało tego, że w piżamie, to na dodatek w
łóżku spożywamy śniadania. A w piżamach czasem chodzimy nie tylko po domu, ale
i po ogrodzie

[roseanne]

a moze by tak posluchac, poogladac komunikat pogodowy wspolnie?


u mnie zadzialalo
jest wewnetrzny niepisany domowy przepis dotyczacy dlugosci rekawow i nogawek w
zaleznosci od przedzialu temperatur

poza tym moja lubi, jaka ja pomagam cos wybrac

[Gość: natalka]

moja coreczka niestety jest jeszcze zamala,aby mogla sama wybierac(6 m-cy),ale
uwielbiam z samego rana szykowac jej ciuszki

[Gość: mamusia]

ja bym ja wypuscila w krotkim rekawie na zimno. powaznie, znasz mnie. moja
wpuscilam w kwietniu do fontanny, jak miala niecale 2 lata, zapalenia pluc nie
dostala a fontanne omija, az jest na prawde cieplo. niech nei wybiera rzeczy na
jutro, tylko zalozy pare razy co chce, bez zadnych komentarzy, sama sie
przekona czy wybrala dobrze i moze na przyszlosc bedzie sklonna posluchac rady.
a jak nie zdazy - kochany, w pizamie do auta i do przedszkola, jak sam piszesz,
pewnego harmonogramu trzeba sie trzymac. moja byla w pizamie 3 razy z powodu
notorycznego przeciagania wszystkich porannych czynnosci, przyznaje ze malo ja
to ruszalo (no szarpala sie, ale w przedszkolu nie bylo jej zle) dopoki na
porannym spotkaniu wszytskich dzieci nie musiala wstac i opowiedziec czemu
przyszla w pizamie.

[antonina_74]

ja bezstresowa mam o tyle dobrze że Kuba jest typowym facetem czyli jest mu
dokładnie wszystko jedno w co jest ubrany o ile nie jest to eleganckie (koszula
NIE). Problem letniego ubrania w zimie nie istnieje ponieważ w zimie letnie
rzeczy wędrują do tapczana a latem zimowe więc wybór jest między tymi a tymi
długimi spodniami, tą a tamtą bluzą i wyboru dokonuje tata bo syn ma gdzieś w
co będzie ubrany. Kwestia ciepło-zimno, tu młody jest dość rozsądny i chętnie
sam wkłada kurtkę bo nie lubi marznąć.
W Twoej sytuacji pozwoliłabym się ubrać w co dziecko chce a spakowała w worek
ciepły sweter i grubsze spodnie po czym przekazała przedszkolance żeby były na
wypadek kiedy mała jednak zorientuje się że jest jej zimno.
A nawiasem mówiąc chyba macie w belgii łagodniejszy klimat i inne zwyczaje w
kwestii ubrania może po prostu się dostosować i nie przejmować aż tak?
pozdrawiam,
Antonina

[Gość: Doki]

> W Twoej sytuacji pozwoliłabym się ubrać w co dziecko chce a spakowała w worek
> ciepły sweter i grubsze spodnie po czym przekazała przedszkolance żeby były na
> wypadek kiedy mała jednak zorientuje się że jest jej zimno.

Przedszkolanka tym sie zajmowac po prostu nie bedzie i koniec.

> A nawiasem mówiąc chyba macie w belgii łagodniejszy klimat i inne zwyczaje w
> kwestii ubrania może po prostu się dostosować i nie przejmować aż tak?

Mamy klimat mokry, wiec zmarznac mozna. Dostosowac sie do Belgow? Niedoczekanie.

Dochodzi jeszcze, ze dziecko dostaje sie do szkoly rowerem, a nie samochodem,
wiec zmarznie juz po drodze.

Ja rozumiem, ze dziecko ma sie uczyc na bledach, ale nie podoba mi sie, jesli te
bledy sa klopotliwe dla mnie, nie dla dziecka.

[antonina_74]

> Przedszkolanka tym sie zajmowac po prostu nie bedzie i koniec.

To czym się ta przedszkolanka zajmuje??? U nas każde dziecko w przedszkolu ma
tzw. worek z rzeczami na zmianę, grubszymi, cieńszymi itp. i w sytuacji że np.
rano przymrozek a po południu upał panie przebierają dzieci stosownie do
pogody, a rodzicowi się jeszcze oberwie jak mi ostatnio że dziecko nie ma w
worku tiszerka na upał.


> Mamy klimat mokry, wiec zmarznac mozna. Dostosowac sie do Belgow?
Niedoczekanie
> .
Dlaczego? częściej chorują ze względu na niedbały styl ubierania?
>
> Dochodzi jeszcze, ze dziecko dostaje sie do szkoly rowerem, a nie samochodem,
> wiec zmarznie juz po drodze.

No tak, ale Tobie nie powie że zmarzła bo "straciłaby twarz" i pewnie sina z
zimna udowadniałaby Ci że jest jej ciepło stąd myślałam o przedszkolance.
>

[Gość: Doki]

> To czym się ta przedszkolanka zajmuje???

Dziecmi sie zajmuje, a nie ich garderoba. Po prostu tego sie nie praktykuje i
koniec.

> Dlaczego? częściej chorują ze względu na niedbały styl ubierania?

Tego nie wiem, ale wiem skadinad, ze 40% doroslych cierpi na bole stawow. Moze
to ma jakis zwiazek...

> No tak, ale Tobie nie powie że zmarzła bo "straciłaby twarz" i pewnie sina z
> zimna udowadniałaby Ci że jest jej ciepło

Dokladnie tak, a potem ktores z nas kiblowaloby w domu przy prychajacej i
goraczkujacej Karolci, co sie uparla...

[evee1]

Co do jedzenia w pizamach, to u nas jest zasada, ze najpierw prysznic,
potem ubieranie, potem sniadanie. Jak dzieci byly jeszcze w wieku,
ze brudzily ubranie przy jedzeniu, to ubieraly jakas tymczasowa
bluzke/sweterek, ktore zmienialismy przed wyjsciem do przedszkola.
Czasami od wielkiego dzwonu urzadzamy dzien typu "sniadanie do lozka",
albo "sniadanie w pizamach", albo "chodzimy w pizamach, az sie nam
znudzi", ale to oczywiscie jedynie w weekend i nie o takie dni pytasz.

Co do bezstresowego ubierania dzieci, to nie wiem czy takie w ogole
istnieje ).
Ja robilam tak. Jak dziecko na wszystko mowilo "nie", to wybieralam
dwie-trzy rzeczy do wyboru, kladalam przed delikwentem i mowilam
"teraz licze do dziesieciu, a ty wybieraj, w ktorej bluzce/sukience/
spodnicy/spodniach/butach idziesz". A jak sie nie moglo zdecydowac i
jeczalo, to mowilam, "to idziemy w pizamie" i zachowywalam sie tak
jakby faktycznie mialo w tej pizamie isc. Watpie czy ktorekolwiek
(w wieku powyzej 4 lat) dziecko odwazy sie wyjsc z domu w pizamie )).
Wtdy raczej juz wybiera jakas zaproponowana kombinacje ubran.
W sumie dalismy mu wybor, czyli moglo pokazac, ze ono decyduje.
Te sama metode (wybory) stusujemy zreszta i w innych sytuacjach, przy
jedzeniu czy wyborze atrackji, zabawek w sklepie itd. Dac im mozliwosc
wyboru, ale ograniczonego do ich mozliwosci. U moich dzieci to jakos
dzialalo.
U mnie teraz jest w miare OK, bo do szkoly dzieci nosza mundurki i
codziennie jest to samo (mowie Wam, jakie to wybawienie dla rodzicow
takie mundurki!!). Ale synowi oczywiscie przeszkadza kolor koszulki
pod spodem (nikt jej nie widzi, ale problem jest nie do pokonania).
Za to w weekend mamy ten sam problem, i to syn, a nie corka jest
wybredny w kwestiach ubraniowych.

[skowroneczek]

Polecam szkołę z mundurkami. Oboje z mężem błogosławimy ten dzień, kiedy nasza
córka poszła do zerówki i dostała mundurek. Zmieniamy tylko białą lub granatową
bluzeczkę i to samo z rajtopami. Problemy z ubieraniem zmniejszyły się o 75 %.
A i odświętnie zaczęła się ubierac jakośc tak rozsądniej i porządniej -
zazwyczaj sama wyciąga z szafy strój "w gości" i jej decyzje stały się OK.
A jeszcze kika miesięcy temu mieliśmy horror. Bluzka musiała być z obrazkiem,
do obrazka doierała spodnie, które absolutnie do niczego nie pasowały.... i do
tego robiła lato w lecie. Wyjście do przedszkola to był codzienny stres. i dla
niej i dla nas. W końcu znalazłam na to sposób:
Ubierałam ją jak niemowlaka, przed obudzeniem (była szczęśliwa, tym bardziej,
że ma młodszą siostrę, która też nie ubiera się samodzielnie.) To znaczy -
zamiast ją budzić, sciągałam jej piżamkę, wkładałam rajstopki, bluzeczkę a ona
w tym czasie dochodziła do siebie. A kiedy już była gotowa (czasem nawet buty
jej tak wkładałam- na leżąco), to wyciągałam ją z łóżka "na siusiu" - musiała
wstać, bo po prostu rano zawsze chce sie siusiu Potem myłyśmy buzie, kanapka
do ręki i - do samochodu. Wszystko zabierało nam 15-20 min. Moze to nie było
specjalnie wychowawcze, ale za to skuteczne!!!! Samodzielne ubieranie i tak
ćwiczyła potem w przedszkolu po leżakowaniu, po gimnastyce itd. A cała rodzina
była spokojniejsza.
pozdrawiam

[agatka_s]

a czy szkoła z mundurkiem jest w Polsce ?

Ja bardzo bym chciała aby mundurki były ogólnie obowiązującą normą, ale nie
znam ani jednej polskiej podstawówki z takim zwyczajem. Ale może są ?

[skowroneczek]

agatka_s napisała:

> a czy szkoła z mundurkiem jest w Polsce ?
>
> Ja bardzo bym chciała aby mundurki były ogólnie obowiązującą normą, ale nie
> znam ani jednej polskiej podstawówki z takim zwyczajem. Ale może są ?

Szkoła jest w Warszawie. ALe to szkoła niepubliczna. Dla mnie to był jeden z
argumentów przemawiających za wyborem właśnie tej a nie innej szkoły.

[Gość: Doki]

> kanapka do ręki i - do samochodu

To mi sie akurat nie podoba. Kanapka do reki, w dodatku w samochodzie to nie
jest sniadanie. Sniadanie je sie przy stole, normalnie, bez pospiechu. Potem
tata kawke i dopiero do pracy, a mama z dzieckiem hop na rower i do szkoly.

[skowroneczek]

No, wiem, wiem, że z tym wychodzeniem bez śniadania to źle, ale taki zły model
funkcjonuje u mnie od pokoleń: to znaczy starania mojej mamy, żebym jadła coś
przed pójściem do szkoły (jadłam zawsze) nic nie dały, jak tylko zaczęłam
mieszkać sama - pierwszy posiłek zaczęłam jeść ok. 12 w południe i tak jest i
teraz.(też często ostatnio jeżdzę rowerem do pracy). Po prostu wcześniej nic
prócz kawy nie chce mi przejśc przez usta.
Moja starsza córka z kolei pierwsze śnaidanie dostawała w przedszkolu -ok.8.30
i stawiła tak skuteczny opór, że panie się poddały i za naszą zgodą została
zwolniona ze śniadań - jej pierwszy posiłek był o 12.30 - i był to przedszkolny
obiad. A ja ją rozumiem, więc przestałam naciskać. Teraz je w szkole też o
12.30 obiad , a kanapka jest na podwieczorek.

A jeśli chodzi o te poranne dyskusje, to myślę, że może jest jeszcze jedna
przyczyna: po prostu nasze dzieci je lubią Uznały, że to taki rytuał...
Cwiczą asertywność - swoją i naszą... A presja czasu super pogrzewa
atmosferę..

[mary_ann]

skowroneczek napisała:

> No, wiem, wiem, że z tym wychodzeniem bez śniadania to źle,


O rany, a co się stanie 9-latce jak wyjdzie raz czy drugi bez sniadania, bo
robiła fochy? My mamy tak (ale zastrzegam, że kieruję się osobistymi
doświadczeniami i tymi z moimi dziećmi - może taki mamy metabolizm dziwny:-
)),że zaraz o wstaniu w ogole nie chce nam się jeść i jeśli jednak coś w siebie
wrzucamy, to nieco na siłę... Od czasu,jak widzę że nawet ostrą zimą dzieci
potrafią skakac i brykać bez cienia głodu od świtu do obiadu, nabrałam
przekonania, że krzywda żadna im się nie dzieje. A francuskie dzieci regularnie
wychodzą z domu bez jedzenia - taki model - i żyją...

[Gość: Doki]

> O rany, a co się stanie 9-latce jak wyjdzie raz czy drugi bez sniadania, bo
> robiła fochy?

Ryzykuje klopotami zdrowotnymi i lamie dobre nawyki zywieniowe.

> A francuskie dzieci regularnie wychodzą z domu bez jedzenia - taki model - i
żyją...

To jest zle, zle, zle. Wieksze autorytety ode mnie to powtarzaja. Potem jedza
byle co, gorzej sie ucza, popadaja w otylosc i zaburzenia laknienia.

[mary_ann]

A czy córka lubi chodzic do szkoły?
Bo jesli tak, to może postawić soprawe w ten sposób: nie ubierzesz się
odpowiednio do pogody - zostajesz w domu. W tym wieku w końcu chałupy raczej
nie podpali i przetrwa bezpiecznie do Waszego powrotu...

[roseanne]

pozostaja jeszcze ogolne przepisy prawne dotyczace zostawiania dzieci bez
opieki kogos starszego.............

[mary_ann]

roseanne napisała:

> pozostaja jeszcze ogolne przepisy prawne dotyczace zostawiania dzieci bez
> opieki kogos starszego.............

Jezu, faktycznie nie wiem, jak w Belgii, ale u nas w Polsce do takiej paranoi
jeszcze nie doszło...

[roseanne]

u mnie 10 latek moze zostac sam na najdluzej 2 godziny
12 latek na 5, chyba ze ma kogos pod opieka to do 3

[mary_ann]

roseanne napisała:

> u mnie 10 latek moze zostac sam na najdluzej 2 godziny
> 12 latek na 5, chyba ze ma kogos pod opieka to do 3

Chciałam Cię przeprosić, bo zdałam sobie sprawę, że mój post mogłas odebrać
jako atak na siebie. A mnie po prostu zaszokował fakt, jak drobiazgowo państwo
może regulowac pewne kwestie. Dla mnie to jednak absurd.

A już szczytem absurdu jest to, że 12-latek, który w swietle cytowanych przez
Ciebie regulacji może sam pozostawać tylko przez 5 h, moze w ogóle kogokolwiek
miec pod opieką choćby przez 5 minut... To chyba jakaś niekonsekwencja...

Pozdrowienia ciepłe)
mary_ann

[Gość: Doki]

> A mnie po prostu zaszokował fakt, jak drobiazgowo państwo
> może regulowac pewne kwestie. Dla mnie to jednak absurd.

Chyba sie nie rozumiemy. Panstwo belgijskie nie dekretuje od jakiego wieku wolno
zostawic dzieci same i na ile. Panstwo belgijskie po prostu zamyka rodzicow do
wiezienia za brak dozoru, jesli cos sie dziecku stanie.

[mary_ann]

Gość portalu: Doki napisał(a):

> Chyba sie nie rozumiemy. Panstwo belgijskie nie dekretuje od jakiego wieku
woln
> o
> zostawic dzieci same i na ile. Panstwo belgijskie po prostu zamyka rodzicow do
> wiezienia za brak dozoru, jesli cos sie dziecku stanie.

No, to tu się rzeczywiście nie rozumiemy. Ja pisałam o "aptekarskim" (trzy
godziny, pięć godzin...) podejściu kanadyjskim (bo stamtąd, o ile dobrze
pamiętam, pisze roseanne). Jak zaznaczyłam, o Belgii nic nie wiem. Tzn teraz
już wiem, że jest jak w Polsce)

nie :)

[roseanne]

nie odebralam jako atak
po prostu dizele sie informacja

panstwo wnika i reguluje, najdokladniejsze informacje dotycza rodzin
zastepczych (foster parents)

skwapliwi sasiedzi obserwuja ..............

12 latki i prawo

[roseanne]

mary_ann napisała:

> roseanne napisała:
> A już szczytem absurdu jest to, że 12-latek, który w swietle cytowanych przez
> Ciebie regulacji może sam pozostawać tylko przez 5 h, moze w ogóle
kogokolwiek
>
> miec pod opieką choćby przez 5 minut... To chyba jakaś niekonsekwencja...
>
> Pozdrowienia ciepłe)
> mary_ann


w klasie 6 szkoly podstawowej kazdy uczen przechodzi kurs udzielania pierwszej
pomocy i podstawowych zasad bezpieczenstwa dotyczacych opieki nad dziecmi
teoretycznie sa wiec do tego przygotowane


i wbrew pozorom jest to czesto wykorzystywane
mlodsze rodzenstwo moze zostac pod opieka starszego, o ile ten zaliczyl juz
taki kurs

ja musze czekac jeszcze poltora roku

[mary_ann]

No, ok, ale dla mnie to dalej niekonsekwencja - ktoś nadaje się na 3-godzinnego
opiekuna, choć sam nie może zostac na dłużej niż 5 h bez dozoru...

[Gość: Doki]

> Jezu, faktycznie nie wiem, jak w Belgii, ale u nas w Polsce do takiej paranoi
> jeszcze nie doszło...

Paranoja? Czy Ty jestes powazna? 5- latka sama w domu?

[mary_ann]

Gość portalu: Doki napisał(a):

> > Jezu, faktycznie nie wiem, jak w Belgii, ale u nas w Polsce do takiej para
> noi
> > jeszcze nie doszło...
>
> Paranoja? Czy Ty jestes powazna? 5- latka sama w domu?

Przepraszam, widac źle doczytałam, myślałam, że chodzi o 9-latkę (do tego też
wieku odniosłam się w poście o śniadaniu)
A odpowiedzialnej 9-latki tez byś nie zostawił na parę godzin samej? Tak z
czystej ciekawości już pytam...

[roseanne]

swojej na dluzej niz do godziny - nie


a jest rozsadna dziewczynka

[Gość: Doki]

A odpowiedzialnej 9-latki tez byś nie zostawił na parę godzin samej? Tak z
> czystej ciekawości już pytam...

Odpowiedzialna tak. Nasi przyjaciele maja taka corke. Juz jak miala 7 lat,
zostawala na dlugie godziny sama z 3- letnim braciszkiem. Potrafila powiadomic
rodzicow, nie przychodzily jej do glowy glupie pomysly i zawsze trzymala sie
wpuszczania kogokolwiek do domu- niewazne, obcy czy znajomi. Po prostu nikogo.
Choc zna mnie od samego poczatku (widzielismy sie po raz pierwszy gdy miala
kilka godzin) i widziala mnie przez okno (mieszkaja na parterze), nie wpuscila,
bo bylo powiedziane "nikogo".
Wiec taka 9- latke bym zostawil. Ale moja jeszcze taka nie jest, choc w tamta
patrzy jak w obrazek i czesto dostaje ja za wzor do nasladowania.

[mary_ann]

Gość portalu: Doki napisał(a):

> Odpowiedzialna tak. Nasi przyjaciele maja taka corke. Juz jak miala 7 lat,
> zostawala na dlugie godziny sama z 3- letnim braciszkiem. Potrafila powiadomic
> rodzicow, nie przychodzily jej do glowy glupie pomysly i zawsze trzymala sie
> wpuszczania kogokolwiek do domu- niewazne, obcy czy znajomi. Po prostu nikogo.
> Choc zna mnie od samego poczatku (widzielismy sie po raz pierwszy gdy miala
> kilka godzin) i widziala mnie przez okno (mieszkaja na parterze), nie
wpuscila,
> bo bylo powiedziane "nikogo".
> Wiec taka 9- latke bym zostawil. Ale moja jeszcze taka nie jest, choc w tamta
> patrzy jak w obrazek i czesto dostaje ja za wzor do nasladowania.

No, to się tutaj spotykamy, ogromnie się cieszę.
Moja 8-letnie córka często zostaje z niespełna trzyletnią siostrą - oczywiście
jest nie tylko generalnie bardzo odpowiedzialna i uważna, ale i poinstruowana
raz na zawsze na wypadek kwestii awaryjnych.

[byhanya]

ja z moja wtedy 8 letnia corka zrobilam tak. przyszykowalam jej ubranie
wieczorem. rano mial sie w to ubrac, a jak nie chciala to zakladala dokladnie
to co jej sie podobalo ale pod wrunkiem, ze umyje sie, zje sniadanie i pojdzie
punktualnie do szkoly. Nie choruje wiecej jak 2 dni na rok! teraz ma 10 lat i
sama sobie potrafi przygotowac drugie sniadanie do szkoly, upiec proste ciasto
lub kruche ciasteczka. pare dni temu sama uszyla sobie spodniczke i
podkoszulke.

[roseanne]

tak trzymac
moja jedynie wyszywa.....
szyc nie umie
ciasto zribo, sniadanie tez i nawet kawe dla mnie nastawia czasami

[Gość: Doki]

> i nawet kawe dla mnie nastawia czasami

To by bylo najprostsze. Podstawic filizanke, nacisnac na guzik.

[roseanne]

jeszcze trzeba od gory nalac wode i odmierzyc proszek

[Gość: Doki]

roseanne napisała:

> jeszcze trzeba od gory nalac wode i odmierzyc proszek

Nie trzeba. Wode wlewa sie raz dziennie i to ja robie, rano. Ziarna, nie zaden
proszek (dobra kawa- tylko swiezo mielona) wsypuje sie raz na pare dni.

[roseanne]

ot po prostu inny model maszynki


kawa oczywiscie swiezo mielona

[Gość: archiwald4]

Doki, Chłopie! WYLUZUJ!!!

Coś mi sie zdaje, że w Twoim domu panuje atmosfera pod tytułem "WIELKI, MĄDRY
TATUŚ ZAWSZE WIE CO JEST LEPSZE!!" Łażenie w piżamach nie, wracanie się na dół,
żeby dac mamusi buzi tylko jeden raz na wieczór, ( a co by było jakby dziecko
chciało się przytulić za parę minut jeszcze raz?), śniadanie zawsze i tylko
przy stole, bo nabiera złych nawyków żywieniowych, dziecko nie może sie ubrac
na luzie jak inne dzieci w koło, bo "niedoczekanie". Czyś ty się nie naczytał
za dużo poradników "Co jest zdrowe dla dzieci". A gdzie miejsce na swobodę
dzieciństwa, samodzielne poznawanie świata, integrowanie się z grupą
rówieśniczą itd. Zapomniałeś już w tym szerokim świecie stara polską mądrość
ludową, że dzieci dzielą się na szczęśliwe i czyste (czy schludnie ubrane?)
Pewnie jak juz ubierzesz dziecko jaK CHCESZ TO NIE POZWALASZ MU SZALEC NA
DWORZE BO SIE a)ubrudzi, b) zgrzeje, c)updnie lub w inny sposób uszkodzi, d)tak
nie robia grzeczne, dobrze wychowane dziewczynki? Chyba byłbyś najbardziej
zadowolony gdyby córka wybierała pomiędzy tym co radzi tatuś a tym co tatuś
chce co? Odpuść człowieku, bo inaczej za pare lat będziesz darł z nia koty o to
która koleżanka może przychodzic do domu, o której sie wraca z imienin, czy
wypada przekłuć uszy itd. ewentualnie mozliwa jest tez opcja, że twoja córeczka
grzeczna, cicha, mówiąca co drugie zdanie "tak tato" czyli wiecznie
kontrolowana wywinie ci taki numer, że dostaniesz zawału. Więcej luzu tatuśku!!!
PS. Doki, ile ty masz lat? Pozdrowienia

[Gość: Doki]

> Doki, Chłopie! WYLUZUJ!!!

Takis ty luzak? Tylko ze jesli dziecko nie stosuje sie do polecen rodzicow, to
potem rodzice musza odcierpiec, bo maja chore dziecko w domu.

> a co by było jakby dziecko
> chciało się przytulić za parę minut jeszcze raz?

Nie, to juz jutro. Potem przyjdzie jeszcze raz i jeszcze raz, i znowu i tak
bedzie chodzic, jesli pozwolisz. Dzieci sa mistrzami swiata w manipulowaniu. A
ja chce tez polozyc mala spac i miec chwile spokoju.

> dziecko nie może sie ubrac
> na luzie jak inne dzieci w koło, bo "niedoczekanie"

Nie chodzi o luz czy brak luzu. Chodzi o ubranie sie:
1. odpowiednio do pogody
2. szybko i sprawnie
3. w to , co jest, a nie to, co dobrze byloby, gdyby bylo
4. i last but not least- tak zeby to jakos wygladalo.

> A gdzie miejsce na swobodę dzieciństwa

Cos mi sie zdaje, ze to Ty sie naczytales poradnikow. Na pewno 7 rano w dzien
powszedni nie jest miejscem na swobode. Ani dla mnie, ani dla dziecka.

> samodzielne poznawanie świata

Po dojsciu do doroslosci. Wczesniej- tylko samodzielnosc kontrolowana.

> integrowanie się z grupą rówieśniczą

W czasie, gdy przebywa z grupa rowiesnicza. Ja nie jestem czlonkiem grupy
rowiesniczej.

> Zapomniałeś już w tym szerokim świecie stara polską mądrość
> ludową, że dzieci dzielą się na szczęśliwe i czyste

Nie rozumiesz problemu chyba. Nie chodzi o to, ze sie pobrudzi, tylko o to, ze
stoi, wyje i w ogole nie mozna ruszyc z ubieraniem, bo panna stroi fochy.

> Odpuść człowieku, bo inaczej za pare lat będziesz darł z nia koty o to
> która koleżanka może przychodzic do domu

Oczywiscie, ze bede- w granicach rozsadku.

> o której sie wraca z imienin

W Belgii nie ma imienin. Ale o wracanie z imprez klotnie beda, jesli jasne
zasady nie beda przestrzegane.

> czy wypada przekłuć uszy

O to nie bedzie awantur: uszy przeklute, papraly sie, kolczyki sama wyjela i
dziurki zarosly. Piercing to durnota. Po wyprowadzeniu sie z domu rodzinnego-
OK, ale nie licz na akceptacje.


> twoja córeczka
> grzeczna, cicha, mówiąca co drugie zdanie "tak tato"

To jej nie grozi. Juz teraz sie tego pozbyla.

> wywinie ci taki numer, że dostaniesz zawału

Pewnie, ze wywinie. Wszystkie wywijaja- ta dzisiejsza mlodziez jest do niczego.
Jednak za wszystkie swoje uczynki musimy zdac rachunek. I to chce dziecku
przekazac. Bledy kosztuja. Rodzice nie sa od tego, zeby niwelowac skutki bledow
dzieci.

> PS. Doki, ile ty masz lat?

37, ale co to ma do rzeczy?

PZDR rowniez.

[lola211]

Doki, swietnie Cie rozumiem, bo od jakiegos czasu sama przechodze ten ubraniowy
koszmarek.Moja ma 6 lat i fochy pt."Co mam na siebie wlozyc", co rano.Ma
ulubione stroje, (teraz przechodzi etap kiczowatosci niesamowitej),inne leza w
szafie i kurzem obrastaja, bo nie zalozy i juz.Spodnie mają byc długie lub
szorty, zadne 3/4, spódniczki bez szelek, ogrodniczki odpadaja, leginsy- mowy
nie ma.Najlepiej zeby wszystko bylo rózowe i w kwiatki, im
bardziej "barbiowate" tym lepiej, błee..A jak cos lubi, to mimo ze dawno z tego
wyrosła, zamek sie nie dopina, długosc do póldupka, to choc w domu ponosi, bo
lubi i juz.
Doszlo do tego, ze pochowalam wiekszosc ubran, by nie miala w czym wybierac i
pozostawiam wybór pomiedzy 2 parami spodni i bluzek, dostosowuje komplet
wczesniej do pogody- mówie, ze reszta lezy brudna, czy wlasnie sie pierze i
mala nie ma juz argumentów, pomarudzi, ale załozy co trzeba.
W ten sposób udało mi sie nad tym zapanowac i nie grozi mi, ze załozy krotkie
spodenki, gdy leje deszcz, ja nie moge pozwolic sobie na odpuszczenie, bo
czesto choruje, poza tym musze chronic jej nadwatlone nerki.
--------------------------------------------------
Chcesz schudnąc, zdrowo sie odżywiać, zajrzyj tu:

forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=11143

[Gość: archiwald4]

Witaj DOKI!
Piszę z pozycji nie tyle luzaka, co matki dwójki dzieci. Już dawno odkryłam, że
chandryczenie się z dziećmi o wiele spraw nie ma sensu, a zbytni rygoryzm wcale
nie jest dobry. Ja też swoją władzą rodzicielską jestem w stanie w każdej
sprawie postawić na swoim, ale nie jest to dobre. Oczywiście, że dzieci
powinny wykonywac polecenia rodziców, ale sęk w tym, że nie każde zagadnienie
według mnie wymaga poleceń. Są sprawy, co do których nie ma dyskusji i moje
zdanie jest tu bezapelacyjnie najważniejsze, m.in. chodzi tu o bezpieczeństwo i
zdrowie dzieci, wiele drobniejszych już sobie odpuszczam i to nie dlatego, że
nie umiem wyegzekwować od dziecka, żeby robiło tak jak ja chcę, nawet jeśli
moje zdanie ma solidne podstawy słuszności, tylko dlatego, że uważam, że są
rzeczy, o których może dziecko, nawet małe decydować samo. Z Twojego postu
odniosłam wrażenie, że w Twoim domu panują sztywne zasady, które wg mnie
wprowadzają zbędny dystans i zimną atmosferę. To oczywiście wasz dom i wasza
sprawa, ale obserwuję w swoim otoczeniu dzieci tak "dobrze układane" przez
rodziców i widzę, że tak naprawde to te dzieci wyglądają na zadowolone dopiero
gdy mamusia, bacia, tatuś znikną z pola widzenia i mogą poczuć się swobodne. A
co do ubierania, to jeśli faktycznie wygląda to tak jak mówisz to chyba nie
chodzi tu o samo ubieranie, tylko jest to próba sił kto kogo. Ja bym pewnie
spróbowała ustalić z małą jakieś zasady np. tata decyduje co ubierzesz w dni
pracy, ty w dni wolne, jeśli na dworze jest tyle i tyle stopni ubieramy się
zawsze z długim rękawem albo będziesz jej proponował np. dwa zestawy, z których
sobie wybierze. Myślę, dziecko jest na tyle duże, że można mu wytłumaczyć, że
codzienne awantury o ubranie psują wam humor na cały dzień, że niepotrzebnie
się na siebie złościcie zamiast wesoło razem jechać sobie do przedzkola, że nie
chcesz jej do niczego zmuszać tylko dbasz o jej zdrowie itp. Wydaje mi się, że
taka rozmowa przeprowadzona jakimś spokojnym czasem, nie na zasadzie perory
tatusia, ale tak ciepło i zwyczajnie w miłej chwili dnia może przynieść
rezultaty, pokazać dziecku, że jest juz duże, że może coś ustalać z rodzicami
itd. Nie wiem jakie to konkretnie mogłyby być zasady, muszą odpowiadać obu
stronom. Rozumiem przez to, że muszą po pierwsze respektować twoje zdanie na
temat potrzeb zdrowotnych dziecka, ale muszą też uwzględniać margines swobody
dziecka np. co do koloru, fasonu itp. Jeśli doszlibyście do jakiegoś
kompromisu, to wtedy już konsekwentnie się tego trzymać, jak mała nie będzie
respektować zasad, to bym już się nie zastanawiała czy sposób jest straesowy
czy nie tylko ubierałabym po swojemu. Tylko widzisz, z twoich wcześniejszych
wypowiedzi odnoszę wrażenie, że ustalanie czegokolwiek z dzieckiem, a więc
kompromis z obu stron nie mieści się w twoim systemie wychowawczym, bo ty
przecież z pozycji doświadczonego doresłego człowieka lepiej wiesz co jest dla
niej odpowiednie.
Ale się rozpisałam, Pozdrawiam, życzę miłego dnia. Monika

[Gość: Doki]

> zbytni rygoryzm wcale nie jest dobry

Tu sie zgadzamy. Natomiast roznimy sie co do definicji pojecia "zbytni". W
omawianym przypadku, ubior odpowiedni do pogody to nie jest zbytni rygoryzm,
tylko lekcja zdrowego rozsadku.

> to chyba nie chodzi tu o samo ubieranie, tylko jest to próba sił kto kogo

Oczywiscie! Kazde dziecko codziennie sprawdza granice, do ktorych uda mu sie
posunac i stara sie te granice swobody poszerzac. Do tego wlasnie sluzy
konsekwencja w postepowaniu z dzieckiem, zeby nie oddac tego terenu, ktory jest
jednak istotny.

Ja bym pewnie
> spróbowała ustalić z małą jakieś zasady np. tata decyduje co ubierzesz w dni
> pracy, ty w dni wolne, jeśli na dworze jest tyle i tyle stopni ubieramy się
> zawsze z długim rękawem albo będziesz jej proponował np. dwa zestawy, z
których sobie wybierze

Jak juz pisalem, proby negocjowania kompromisu z moja corka sa bez sensu. Nie
mozna tego spisac w dwoch egzemplarzach, a nawet jesli wieczorem ustalisz co
ubieramy, to nazajutrz ona wszystkiego sie wyprze, bo jej cos odwali. Takie sa
dzieci i nie ma chyba na to rady.

> Myślę, dziecko jest na tyle duże, że można mu wytłumaczyć, że
> codzienne awantury o ubranie psują wam humor na cały dzień,

Zle myslisz. Ja juz moglbym sobie na plyte nagrac te moje tlumaczenia. Ona
patrzy jak ciele na malowane wrota, zero emocji, a nastepnego dnia od nowa to samo.

> Tylko widzisz, z twoich wcześniejszych
> wypowiedzi odnoszę wrażenie, że ustalanie czegokolwiek z dzieckiem, a więc
> kompromis z obu stron nie mieści się w twoim systemie wychowawczym

Nie odrzucam niczego, co prowadzi do celu. Proponowanej przez Ciebie drogi
sprobowalem- nie dziala.

> bo ty
> przecież z pozycji doświadczonego doresłego człowieka lepiej wiesz co jest dla
> niej odpowiednie.

Dziwne byloby, gdyby bylo inaczej, prawda?

Niech bedzie: jestem najgorszym rodzicem pod sloncem, nie nadaje sie do tej roli
i w ogole biedne moje dziecko, bo fatalnie trafilo. (( Teraz przez nastepne
13 lat bede pokutowal za ten blad, jakim bylo splodzenie potomstwa, tak? Ty,
Moniko, nie wiesz jak to z Karolcia jest. Ma swietnie rozwiniety dar wlazenia
innym na glowe.

[Gość: archiwald4]

Witaj Doki!
Nie twierdzę, że jesteś najgorszym rodzicem na świecie. Chciałam tylko
powiedzieć, że twój system wychowawczy w wielu punktach różni się zdecydowanie
od mojego i dlatego pozwoliłam sobie na krytyczne uwagi. Nie wiem czy mój
system jest lepszy, ale wiem, że nigdy nie miałam z moją córką stałych
problemów, które powtarzałyby się co dzień i nie dałoby się ich rozwiązać. Co
chwila oczywiście wyskaiwało coś nowego, z czym trzeba było borykać się od
nowa, ale jakos udawało nam sie porozumieć. Nie przypominam sobie, żeby na
dłuższą metę były jakis sprawy, kiedy ja swoje a ona swoje i jak
piszesz "bierny opór". Czasem pomagały negocjacje, czasem odpuszczenie sobie
przeze mnie, czasem jakieś restrykcje, czasem w końcu niestety tylko klap na
tyłek, ale nigdy nie pozwalałam, żeby sprawa przerodziła się w ostrą próbę sił.
Mimo, że wychowuję moje dzieci chyba "luźniej i cieplej" niż ty Karolinkę,
starsza ma w środowisku opinię dziecka karnego i zdyscyplinowanego, ma należny
szacunek i dystans do dorosłych, nie pyskuje, umie "się zachować", a
jednocześnie jest wesoła, samodzielna, lubiana w grupie rówieśniczej itp. Mała
póki co jest maskotką w każdym miejscu, gdzie się pojawi. Czy twój system
wychowawczy jest dobry i się sprawdza odpowiedz sobie sam, patrząc na niego
przez pryzmat zachowania Karoliny. Pozdrawiam Monika.

[marta_i_koty]

Mój dziewięcioletni syn ubiera się tak jak sobie życzę, a to dlatego, że kupuję
mu takie ciuchy, jak lubi, więc w tej kwestii się dogadujemy Nie wynika to
z jakiegoś mojego uwielbienia dla obecnej mody dziecięco-młodzierzowej, ale z
innego powodu. Otóż mam zawsze w pamięci okres, w którym chorowałam na
skafander z postaciami z kreskówek Disneya. To były lata 70-te, więc skafandry
te były po prostu szkaradne, ale większość moich koleżanek takie miała, więc ja
też koniecznie chciałam stać się posiadaczką takiego ciucha. Niestety, rodzice
nie podzielali mojej opinii, w związku z tym zostałam obdarowana budrysówką w
szkocka kratę. Budrysówka była śliczna, ale wiem to teraz, wtedy natomiast
uważałam, że jest okropna i byłam bardzo nieszczęśliwa. Kupując więc synowi
ubrania mam zawsze w głowie "budrysówkę w szkocką kratę"...

[wana]

Pewnie nie będę odkrywcza, ale tez to przerabiałam. Odpuściłam - moja córka
miała okres ubierania się na różowo, w krótki rękawek w środku zimy, ipt.
Pozwalałam jej na to, po cichu niosąc za nią bluzę, czy sweterek, ewentualnie
spodnie, itp. Często przebierałam ją tuż po wyjściu z domu, bo było: "mamo -
ziiimno....". Potem parę razy usłyszałą od innych dzieci - "a co ty tak na
różowo?" i... ucywilizowała się. Poznała skutki własnych wyborów, a ja nie
zszargałąm sobie nerwów nawet tej bardzo mroźnej zimy dwa lata temu, kiedy moje
dziecko powiedziało stanowcze NIE!!! spodniom.
Powodzenia!!!
wana

[zebra12]

Mam dwie córki - 7 i 4 latka. Ubieraja to, co im dam. Nie wychowuję ich
bezstresowo. Są posłuszne, szanują starszych i ich zdanie. Maja tez oczywiście
swoje i ja to również szanuję. Uczą się, dzięki naszej konsekwencji co jest
dobre i właściwe a co złe. Radzę przemyśleć bezstresowe metody wychowawcze.
Pracuję w szkole i mam do czynienia z dziećmi wychowywanymi
bezstresowo...Zgroza!

[olkit]

Czy córka dostaje kieszonkowe? U paru rodziców z grupy wsparcia do której
należę (ja akurat nie mam takiego problemu, moja dziewięciolatka akurat ciuszki
rano przyjmuje bez dyskusji, odbija to sobie przez resztę dnia ) zadziałał
sposób: jeśli się [źle ubierzesz, nie zjesz śniadania(dotyczyło niejadka z
anemią), zjesz lody kiedy nie pozwalam itd...] zachorujesz i trzeba będzie
lekarstwa, to koszty pokrywasz z kieszonkowego/skarbonki. Głupie pomysły
przeszły jak ręką odjął.
Olka

[kalisima]

Ja w takim przypadku daję dziecku do wyboru jeszcze jeden zestaw ubrań (ale
tylko jeden). Dziecko ma możliwość wyboru, ale wyraźnie mówię mu, że może
wybrać tylko z tych dwóch rzeczy, które ma przed sobą. Przeważnie to działa.
Czasami muszę tylko powtórzyć, że wybór ograniczony jest tylko do tych dwóch
rzeczy.
Pozdrawiam