Zerowka i prace domowe

[hankam]

Kilka razy przewijal sie watek o pomaganiu dzieciom w odrabianiu lekcji.
Moja corka chodzi do przedszkolnej zerowki i ten problem zaczal juz jej
dotyczyc. Poniewaz odbieram ja wczesnie, przed obiadem (ktorego nie moze
jesc), a czasu przed poludniem jest malo (gimnastyka, rytmika, pani
logopedka, pani psycholog), moje dziecko szybko sie meczy i irytuje przy
zerowkowych zadaniach, raz na pare dni dostajemy prace domowa "zeby sie nie
zrobily zaleglosci". Oczywiscie nie ma mowy o tym, by zrobila te zadania
sama, wiec nadzoruje ja przy tych szlaczkach i literkach. Jestem pewna, ze
znienawidzi prace domowe jeszcze przed pojsciem do szkoly. Z drugiej strony
chcialabym wyksztalcic w niej jakas elementarna obowiazkowosc. Tylko co to
znaczy? Ze z obowiazku bedzie wykonywala rzeczy, ktorych nie znosi (a te
szlaczki, kolorowanki i literki to jej wrog numer jeden)? Skoro sprawia to
jej trudnosc to, jak myslicie, powinnam z nia cwiczyc i pilowac, zeby w
szkole bylo latwiej, czy odpuscic? No i jeszcze musze dodac, ze jestem troche
zakladnikiem pan przedszkolanek. Poniewaz moja corka jest dzieckiem
sprawiajacym rozmaite klopoty (tym najgorszym w grupie), mnie przypadla rola
mamy, ktora sie przejmuje i pracuje z dzieckiem. Jak sie staram, to panie sa
bardziej zyczliwe.
No i co o tych pracach domowych myslicie?

[bozena15]

zadania w książkach i kolorowanki też są wrogiem mojego dziecka ,my w domu
ćwiczymy ,ale staram się żeby to było nie za długo.Kupuję książeczki w których
są szlaczki i literki,za każdą wykonaną linijkę stawiam ocenę(oczywiście
dobrą),wtedy dziecko jest zadowolone i ćwiczy chętniej.Kiedy dziecko jest
nieobecne w zerówce też zabieram książki do domu,jak nie zrobi w domu musi
robić w przedszkolu a wtedy nie jest zadowolony,bo w tym czasie inne dzieci się
bawią.

[hankam]

Faktycznie, oceny - dobre - troche pomagaja

[makowapanienka2]

My z córką bawimy się w szkołe. Najpierw córcia sprawdza obecność potem jest
język polski i ćwiczymy literki potem matematyka i cyfrki albo jakieś proste
działania jest też śpiew i plastyka itp żeby nie było nudno. Ocen nie stawiam bo
wychodze z założenia że nie mam porównania z innymi dziećmi co jest ładnie
napisane a co mie daje za to małe naklejeczki do przyklejenia pod zadaniem no i
chwale kiedy widze że się stara, kiedy ładnie napisała za to że ładnie napisała itp.
Ja uważam że w tym wieku mależy może nie tyle pomagać co nadzorować odrabianie
lekcji żeby dziecko nauczyło się np prawdłowo trzymać ołówek w odpowiednim
miejscu zaczynać pisać litery ( moja zawsze wszystkie chciała zaczynać pisać od
góry), wtedy też można wychwycić z czym dziecko ma problemy.
Moja córcia nieżle radzi sobie z pisaniem ale robi to powoli tzn. napisze jedną
lierka przyjży się jej dokłanie rozejży po sali zerknie co koleżanka napisała
ewentualnie jeszcze coś powie do drugiej koleżanki i dopiero następna literka i
w rezultacie zostaje sama a inne dzieci się już bawią a ona dostaje wtedy
przyspieszenia i pisze za szybko i brzydko tak jaes też z innymi zadaniami robi
wszystko dokładnie ale bardzo powoli.

[judytak]

hankam napisała:

> (gimnastyka, rytmika, pani
> logopedka, pani psycholog)
(a te
> szlaczki, kolorowanki i literki to jej wrog numer jeden)

mam takiego syna :o)
on też w zerówce, z tym, że po raz drugi (powtarza zerówkę za zaleceniem
wszelkich specjalistów, w pełnej zgodzie z nami, rodzicami)

różne rzeczy ćwiczymy od dawna za zaleceniem pani pedagog (tzw. terapia
zajęciowa), owszem nie znosi, ale ćwiczenie przynosi efekty, i rzeczy, które
np. rok temu były "wrogiem numer jeden", są obecnie wykonywane z własnej
inicjatywy, dla zabawy (np. kolorowanie czy labirinty)
co pozwala mi mieć nadzieję, że z rzeczami "obecnie trudnymi" będzie tak
samo...

co mogę radzić?
z jednej strony systematyczność - jeśli powiemy, że codziennie trzeba coś
poćwiczyć, to codziennie trzeba
z drugiej strony elastyczność - co robimy i jak długo, można spokojnie
dostosowywać do "formy" dziecka
i jeszcze: kupować różne książeczki z takimi "ćwiczeniami przez zabawę", są
bardzo fajne, nie kojarzą się ze szkołą (nie aż tak...), i wybierać na początek
takie dla młodszych dzieci (dla pięciolatków), może z naklejkami - i używać te
książeczki do codziennych ćwiczeń
nie kolorować "dla ćwiczenia" tylko np. żeby zrobić kartki świąteczne albo
prezent dla babci itp.
dać dziecku "bajeranckie" przybory do tych zadań (jakieś świecące długopisy,
brokatowe flamastry itp. itd.)
kiedy ma naprawdę słabszy dzień, to wystawić przed dzieckiem na stół
jakąś "nagrodę" (kawałek czekolady, drobną zabawkę, naklejkę itp.) i "mamy dziś
do zrobienia tę jadną stronę, jak tylko skończysz, możesz to wziąć"

i jeszcze: porozmawiaj z panią psycholog, może się okazać, że wskazane będzie
przesunięcie rozpoczęcia pierwszej klasy na następny rok, i wtedy tak ty, jak i
panie przedszkolanki możecie podchodzić do sprawy trochę bardziej na luzie
(chociaż całkowicie odpuścić nie należy...)

pozdrawiam
Judyta

[hankam]

Tez sie zastanawialam nad poslaniem pozniej do szkoly - glownie ze wzgledu na
problemy z zachowaniem, bo z pisaniem jeszcze nie wyszly, a nawet wrecz
przeciwnie, Joasia swietnie czytala i niezle pisala drukowanymi literami, nawet
ortograficznie. Psycholog (a nawet dwoch psychologow) uwazaja jednak, ze
powinna pojsc do szkoly z rowiesnikami.

[judytak]

hankam napisała:

> problemy z zachowaniem, bo z pisaniem jeszcze nie wyszly, a nawet wrecz
> przeciwnie, Joasia swietnie czytala i niezle pisala drukowanymi literami,
nawet
> ortograficznie.

jeśli ona taka sprawna (czyta, pisze) to po kiego czorta jej te szlaczki???
przecież one służą do przygotowania do nauki pisania, tak samo, jak
kolorowanki...

to ona nie "nie umie" tylko "nie chce jej się, bo ją to nudzi"...

to tym bardziej kup książeczki z zadaniami (labirynty, "szukaj różnicy", ukryte
literki itp. itd.) i daj jej do zabawy :o)

pozdrawiam
Judyta

[hankam]

Jednak nie umie. Rysowanie szlaczkow i pisanych liter to dla niej meka,
straszliwie napina przy tym miesni, prawie dziurawi przy tym papier. Nie wiem,
jak opanowala drukowane, pisze je szybko i lekko. Tak samo, jak rysuje, w
tempie blyskawicy (jak, nie przymierzajac, Zin albo Kobylinski), za to
zadnych pracochlonnych szczegolow.

[monika29]

Jestem przeciwniczka odrabiania lekcji z dzieckiem. Narazie to u mnie
teoretyczna zasada, bo córka jest w zerówce przedszkolnej, więc z ta sprawa
spotkamy się w przyszłym roku. Kontrola, ew. pomoc, sprawdzenie jest jak
najbardziej wskazane. Jestem przeciwniczkja również zmuszania dzieci do zajęc
pozalekcyjnych, typu karate, tańce, plastyka. Jeśli dziecko samo chce i ma
jakimś kierunku predyspozycje i zainteresowania to jak najbardziej, ale nie
zmuszać dla zaspokojenia własnych ambicji.
Ale w sytuacji którą opisujesz stanełabym po stronie zmuszania. Może to
niewłaściwe słowo, bardziej mi pasuje "po stronie obowiązku". Co jak co, ale
lekcje i szkoła jest obowiązkiem dziecka, i jesli odpuścisz, to ono nie będzie
się w ogóle przykładać a zacznie olewać sprawę.
Jedne dzieci są bardziej sumienne drugie mniej, ale wszystkie musza pracować w
tych samych proporcjach... Rodzice również.
Monika

[renste]

Ja trochę z innej beczki,bo i problem mamy nieco odmienny.
Moja córka chodzi do zerówki przy szkole,bo wyszliśmy z założenia że jak
dziecko umiało składać literki i liczyć do dwudziestu przed pójściem do
zerówki,to tam lepiej przygotuje się do pierwszej klasy.
Niestety tak się nie dzieje,ponieważ nasza pani dostosowuje poziom grupy do
garstki tych najsłabszych dzieci,którymi rodzice w ogóle się nie zajmują bo
wychodzą z założenia że to zadanie dla szkoły.No i moja córka wraz z ok.16
innymi dziećmi do dziś czekają aż pani nadrobi zaległości z tą szóstką.
Co do Twojego problemu,to ćwicz z dzieckiem,ale próbuj to robić w formie
zabawy.Moze zapytaj psychologa albo pedagoga oni znają różne metody uczenia
zabawą.Zyczę powodzenia.renste

[wieczna-gosia]

Niestety tak się nie dzieje,ponieważ nasza pani dostosowuje poziom grupy do
> garstki tych najsłabszych dzieci,którymi rodzice w ogóle się nie zajmują bo
> wychodzą z założenia że to zadanie dla szkoły.No i moja córka wraz z ok.16

i tak niestety jest w podstawowce. Do jakiejs 4 klasy. Pozniej juz widac kto
skonczy na podstawowce albo podstawowka skonczy z nim a panie sie zaczynaja
zajmowac egzaminami umiejetnosci.

Nie przypominam sobie czasow kiedy moje dzieci NIE nudzily sie w szkole )

W 6 klasie potrafily sie dla odmiany nudzic nie dlatego ze umialy ale dlatego
ze nie umialya a pani w ogole to nie przeszkadzalo ze jej klasa nie umie i
wyglaszala radosne teksty o kopaniu rowow )

wyzej robi sie selekcja wsrod dzieci i zaczynaja byc na w miare rownym poziomie
wiedzowym. I jest spokoj

[la_joya]

Kiedy wyżej? Chyba dopiero w szkole średniej!! Zawsze niestety poziom wyrównuje
sie do najsłabszych, bo inaczej sie po prostu nie da się uczyć! Przecież gdyby
podzielić dzieci wg. tego, no co ich stać i co umieją, to byłaby znienawidzona
przez wszystkich selekcja. Taka jest prawda.