szkoła prywatna czy państwowa ?

[sandvika]

Zastanawiam się nad wyborem szkoły dla mojego dziecka. Rejonowa jest
tragiczna (ostatnie miejce w mieście).
Problem jest w zasadzie związany z finansami - myślę, że będzie mnie stać na
czesne, ale co tu dużo mówić, jestem średniakiem - samochów zachodni, ale
kikuletnie, mieszkanie zamiast domu i wczasy w Wisełce zamiast Majorki itp.
Boję się, rewii mody oraz tego, że moje dziecko będzie odstawać.
Co wy na to?
Acha, nie miszkam w Warszawie, tylko w mieście średniej wielkości ireali są u
nas zupełnie inne niż Warszawskie.

[ewa2000]

Nie dzielilabym szkół na prywatne i państwowe tylko na dobre i złe. Jeśli
szkola rejonowa jest zdecydowanie zła - poszukałabym dobrej nie bacząc, o ile
Cię na to stać, czy jest ona prywatna/społeczna czy publiczna.
Z tym, że pamietaj, że w szkole prywatnej rodzice w zasadzie nie maja wiele do
powiedzenia- władzą ostateczną i jedyną jest jej właściciel, któremu warunki
mogą dyktowac ci lepiej sytuowani. W szkole społecznej nie jest to takie łatwe.
Pamietaj, że w każdej szkole będą dzieci ludzi bardziej lub mniej zamożnych no
i co z tego?
Mój syn chodzi do bardzo dobrego społecznego gimnazjum ( czesne dość wysokie),
więc rodzice raczej zarabiający bardzo dobrze - firmy, domki bardzo dobre
samochody itp.
My mieszkamy w dobrej warszawskiej dzielnicy, ale w mieszkaniu, jeździmy
samochodem średniej klasy , wakacje spędzamy zwykle za granicą, ale nie w
hotelach 5* i co i N I C . Mój syn jest jednym z najbardziej lubianych
uczniów , oblegany przez kolegów. Naprawdę mało kto spogląda do kieszeni
rodzicom. Tu chodzi o cos innego.
A na koniec mała anegdotka. Czekałam na syna , który wracał z wycieczki.
Mieszkam blisko szkoły, wiec nie brałam samochodu, zrobiło sie zimno ( środek
października), więc trochę się skuliłam. Jeden z tatusiów zapytał dlaczego nie
wsiądę do samochodu, odpowiedziałam ( uzywając skrótu myślowego), że mieszkami
blisko wiec nie mam samochodu. Tatuś spojrzał na mnie z pogardą. Po chwili
podjechał pod szkołę mój znajomy ( taki z dużą firmą, bardzo wypchanym
portfelem ) najnowszym modelem mercedesa. Widząc mnie kulącą się z zimna
zaproponował poczekanie w samochodzie. Traf chcial, że otworzył mi drzwi auta
tuż obok owego tatusia, któremu żuchwa opadła. Potem usiłował dowiedzieć sie
czym tak naprawdę jeżdżę. Po 2 latach zna już mój stan majatkowy i czekając na
dzieci powracające z kolejnych wycieczek śmiejemy sie ze swoistego qiu pro quo.

[verdana]

Zachowanie tatusia ze szkoły niepubliczej skutecznie zniecheciłoby mnie do
takiej szkoły - nie chciałabym aby moje dziecko miało kolegów, których w domu
uczą, ze liczy sie stan majątkowy i jakość samochodu.
Jeśli chodzi o podstawówki, to zdecydowanie preferuję państwowe - to wiek, gdy
dziecko jest bardzo plastyczne, łatwo nasiąka pogladami kolegów. Łatwo wtedy
nauczyć dziecko, ze pieniądze sa bardzo ważne - a co gorsza utrwalić w nim
przekonanie, ze zyje w społeczeństwie ludzi zamoznych, których stać na wiele
rzeczy, na których nie stać przecietnego człowieka. Znam wiele dzieci ze szkół
prywatnych. To fajna młodzież, dobrze wyedukowana, ale pewnych rzeczy nie
rozumie i chyba już nie zrozumie. Np. dlaczego nie wszyscy mówią swobodnie w
obcym języku "bo dwa miesiace w Anglii i mówisz!". Im nawet nie wpada do
głowy, ze większość osób nie ma pieniedzy na te dwa miesiące!
Takie szybkie "wykluczenie" dziecka z normalnego społeczeństwa, i zamkniecie w
enklawie ludzi w miare zamoznych i wykształconych u moich dorosłych młodych
znajomych skutkuje ślepotą społeczną - oni wiedzą, że istnieją jakieś problemy,
ale nigdy się z nimi nie zetknęli. Dla nich niezamozni, niewykształceni rodzice
i koledzy z takich rodzin to postacie jak z bajki Andersena.

[sandvika]

Verdana, nie jestem snobką, moje dziecko bardzo dobrze zna realia życia.
Nad wyborem szkoły prywatnej zastanawiam się tylko dlatego, że przerabiam
właśnie państwowe przedszkole w nienajleszej dzielnicy, od którego (podbnie jak
od opisywanej podstawówki) uciekają wszystkie dzieci. Sama bym uciekła, gdybym
wiedziała wcześniej.
Wydawało mi się, że inicjatywa rodziców wystarczy, żeby znależć sponora,
wyposarzyć przedszkolny ogródek czy dokupić zabawki. Niestety nie wystarczy, bo
po pierwsze w takich placówkach rodzice zwykle mają wszystko w d..., a nawet
jak coś zrobią, jest to przez zaniedbanie nieszczone przez kadrę.
Zawzięłam się i jeżeli nie uda mi się znależć jakiejś innej podstawówki
zdecyduję się na parywatną lub społeczną. Chociaż po tym co tu przeczytałam
trochę się zastanawiam.

[wana]

No cóż, powiem tak... Mam córę, która od września pójdzie do szkoły i te ż
miałąm taki dylemat. Rozwiązała mi go jej matka chrzestna - dyrektorka jednej
ze szkół w Krakowie, nauczycielka z powołania, pedagog z doktoratem UJ, itp.,
cudowny człowiek: w szkołach prywatnych dzieci są "jednorodne" - podobne pod
względem majątkowym, pochodzą z podobnych środowisk, itp. W szkołach
państwowych dzieci są różne i ta różnorodność to prawdziwy skarb. Od rodziców
zależy, co dziecko ze szkoły wyniesie - a istnieje niebezpieczeństwo, że z
prywatnej czy społecznej wyniesie nieprawdziwy obraz świata, zubożoną wi,edzę
na temat realcji międzyludzkich, itp. Być może będzie znało trzy a nie dwa
języki, ale ze zdumieniem odkryje, że są dzieci, których rodzice nie wyjeżdżają
co wakacje nad Morze Śródziemne, itp. Języków dziecko może uczyć się poza
szkołą, na zajęciach dodatkowych, prawda?
Moja córa pójdzie do szkoły państwowej, a ja nie mam zamiaru jej edukacji
powoierzać tylko szkole - jeśli uznam, że to nie wystarcza - mam nadzieję, że
zareaguję w porę i zapiszę ją na zajęcia pozaszkolne. Poza tym, niestety., ale
w szkołąch prywatnych dzieci nie są uczone tolerancji dla innych, zaś widzą, żę
pieniądz może wiele, chociażby zamknąć szkołę dla "elementu niepożądanego", czy
otworzyć dla "bufonowatego synalka bogatego gbura".
Pozdrawiam
wana

[dagbe]

Uważam, że wybór Szkoły Podstawowej jest bardzo ważny. Zła szkoła może
zniechęcić do nauki na długo... Znam to za autopsji.
Dla mojego starszego syna wybrałam Podstawową Szkołę Społeczną. Społeczna od
prywatnej różni się tym, że nie jest nastawiona na przynoszenie właściciwlowi
dochodu. Czesne pokrywa jedynie koszty funkcjonowania szkoły.
Wracając do naszej sytuacji - mieszkam w Trójmieście, w mieszkaniu a nie w
domu. Myślę, że status majątkowy mamy podobny
Szkoła rejonowa odpadała ze względu na wielkość (około 2000 uczniów) i fakt, że
jest połączona z gimnazjum. Gdy syn był w zerówce (w przedszkolu), obeszłam
osobiście wiele szkół (państwowych, pryatnych i społecznych). Rozmawiałam z
nauczycielami, z uczniami i i ch rodzicami. Wybrałam szkołę, do której sama
chciałabym chodzić, w której jest fantastyczne podejście do ucznia, rozwijana
jego samodzielność i poczucie własnej wartości. Szkoła jest integracyjna,
przyjmuje dzieci, których inne szkoły nie chcą (nadpobudliwe, z deficytem
uwagi, niepełnosprawne). W klasie mojego syna jest chłopiec na wózku
inwalidzkim - przemiłe i radosne dziecko.
Efekt jest taki, że mój syn uwielbia chodzić do szkoły (z odrabianiem lekcji
już gorzej i stwierdza, że wakacji mogłoby nie być.
Poleciłam tą szkołę kilku moim znajomym - wszyscy są bardzo zadowoleni.
Szkoła jest niewielka (po jednej, dwie klasy w każdym roczniku), więc wszyscy
nauczyciele znają wszystkie dzieci i ich opiekunów. Szkoła wciąga rodziców w
swoje życie. Nie ma sytuacji - płacę, więc wymagam, żeby moje dziecko miało
same szóstki a ja święty spokój.
Szkoła realizuje program przeciwdziałania uzależnieniom - myślę, że to bardzo
ważna sprawa. Za naszych szkolnych czasów nie było takiej dostępności używek.
Może miałam dużo szczęścia, ale przez trzy i pół roku edukacji mojego syna nie
zdarzyła mi się sytuacja, która w jakikolwiek sposób promowała materializm.

Ja jeszcze mogłabym tak długo, bo szkoła jest REWELACYJNA....

Moja rada jest taka: Nie jest ważne czy szkoła jest prywatna czy państwowa.
Istotne jest, jaka jest kadra nauczycielska, podejście do dzieci i rodziców.
Wybierz taką zkołę, do której sama chciałabyś chodzić.

Jesli masz pytania, pisz: [e-mail]

Pozdrawiam,
Dagmara

[ewa2000]

Podpisuje się pod Twoja wypowiedzią. Może czasem warto oszczędzić dziecku
kontaktów z elementem, przemocą, narkotykami? Już widzę krzyk , że i tak sie
zetknie. Owszem, ale w DOBRYCH szkołach prowadzony jest program edukacyjny na
temat uzależnień, w małych szkołach łatwiej zauwazyć przemoc i skutecznie jej
przeciwdziałać!
To nieprawda, że uczniowie szkół niepublicznych spędzają wakacje wyłącznie nad
Morzem Śródziemnym ( tak na marginesie, tygodniowy pobyt np. na Marorce w **
hotelu może być tańszy niż nad Bałtykiem). Dziś uczy sie tam sporo dzieci
rodziców o statusie majątkowym całkiem przeciętnym. Tatuś opisany przeze mnie
we wczorajszym poście, zdarza się, ale nie należy do większości. Nie
odrzucałabym szkół społecznych ( nad prywatnymi dobrze by się było zastanowić,
bo właściciel jest tu jedyna władzą i zależy mu wyłącznie na pieniądzach), ani
dobrze prowadzonych szkół publicznych ( nie molochów po 2000 i więcej uczniów).

[wana]

Ja pisałam o szkołach prywatnych, co do społecznych - też sądzę, zę nie każda
jest dobra, ale można znaleźć rewelacyjną. "Nasza" państwowa nie jest molochem,
ma program edukacyjny przeciwdziałający narkomanii i uważam, że lepszej nie
znajdę, a napewno nie w pobliżu. Chodzoło mi tylko o to, że nie warto izolować
dziecka od świata w szkolnej "klatce". Są dobre państwówki i koszmarne
społeczne i odwrotnie. Popieram: liczy się karda i podejście do ucznia.
Pozdrawiam
wana

[ewa2000]

Do noworocznych pozdrowień dorzucam jeszcze uwagę, że zdarzają sie fantastyczne
szkoły państwowe ( sama słyszałam o 2 takich)i niepubliczne takie, w których
kupuje się stopnie.

[judytak]

ewa2000 napisała:

> Podpisuje się pod Twoja wypowiedzią. Może czasem warto oszczędzić dziecku
> kontaktów z elementem, przemocą, narkotykami? Już widzę krzyk , że i tak sie
> zetknie.

krzyk, i owszem :o)
ale nie krzyk, że "i tak się zetknie" (jakoś w to nie wierzę, mam już swoje
lata, mieszkam w Warszawie, w "gorszej" dzielnicy, w domu się nie zamyka, a
żadnego "przykrego zetknięcia" nie zaliczyłam jeszcze, ani ja, ani mąż, ani
żadne z trójki dzieci...)

tylko krzyk, że "przecież do szkoły chodzą dzieci!"
dzieci, a nie "element"!!!
jeśli chciałabym przed czymś chronić swoje dzieci, to przed wpływem ludzi,
którzy w ten oto sposób by się wyrażali o ich kolegach z klasy...

pozdrawiam
Judyta

[ewa2000]

To jak wolisz mogę to określić "dzieci elementu". Oczywiście nie wszystkie i
nie wszędzie, ale zdarza się, że w dużych szkołach nikt nie panuje nad
maleństwami, które kradną, przeklinają, nie uczą się i ćpają.
Każdy ma prawo wybierać sobie towarzystwo dla dzieci - jednemu odpowiada
młodociany bandziorek innemu nie.

[agatka_s]

Oczywiście, że każdy ma prawo do wybierania sobie otoczenia (dla mnie estetyka
jest np bardzo istotna i w pewnych miejscach w Warszawie, nie mogłabym
mieszkać, czy nawet chodzić), towarzystwa, znajomych swoich i dzieci, miejsca
spędzania wakacji i szkoły do której się chodzi i innych rzeczy.

Nie mamy jednak prawa nazywania innych "elementem", zakładania że jak kogoś nie
stać na prywatną szkołę to z pewnościa jest skazany na kradzieże i poprawczak,
i inne takie stereotypy (choć zazwyczaj statystycznie jakoś tam potwierdzone).
Nie mamy prawa takich ludzi izolować i skazywać na mieszkanie w gettach i
powtarzanie schematów, no bo kto dał nam takie prawo ?.

Oba prawa (do życia po swojemu, i do bycia szanowanym) skądinąd słuszne powinny
być jakoś wypośrodkowane- układajmy sobie swoje życie i otoczenie jak najlepiej
dla nas i naszych dzieci, ale szanujmy też i innych i uczmy tego szacunku nasze
dzieci. Jeśli w naszym słowniku funkcjonuje pojęcie "element" zamiast "znajomi
mojego syna", to na starość w języku naszych dzieci będziemy "staruchami, do
piachu" a nie "mamą" czy "tatą".

Takie podejście (pełne pogardy, lęku i w sumie kompleksów) do innych ludzi
zawsze potem odpłaca "pięknym za nadobne", więc dla własnego bezpieczeństa
lepiej poprostu lubić ludzi i starać się nie uprzedzać do nikogo, nawet jeśli
gdzieś tam w podświadomości hulają nam stereotypowe wyobrażenia o takiej czy
innej grupie społecznej. Nie oznacza to jednak że nie mamy prawa posłać
dziecka do prywatnej szkoły, bo to zupełnie inna "para kaloszy"...

Pozdrawiam

[burza4]

agatka_s napisała:

> Nie mamy jednak prawa nazywania innych "elementem", zakładania że jak kogoś
nie stać na prywatną szkołę to z pewnościa jest skazany na kradzieże i
poprawczak, > i inne takie stereotypy (choć zazwyczaj statystycznie jakoś tam
potwierdzone).

Jeśli w naszym słowniku funkcjonuje pojęcie "element" zamiast "znajomi
> mojego syna", to na starość w języku naszych dzieci będziemy "staruchami, do
> piachu" a nie "mamą" czy "tatą".

Agatko - zastosowałaś pewne uproszczenie. To, że ktoś wspomniał o "dzieciach
elementu" nie znaczy, że jednoczesnie uważa, że te w państwowej szkole
nieuchronnie są skazane na patologię. Standard zycia rodziny nie ma tu nic do
rzeczy. Kolega z mojej podstawówki, z tzw. dobrego domu, po studiach, syn
dyrektora - skończył jako alfons.

Uważam, że mam prawo izolować SIEBIE od takich ludzi. To nie ja ich skazuję na
powielanie schematów - to oni sami wybierają taki model życia. Bieda nie jest
równoznaczna z elementem. Moja córka ma znajomych i z biednych i z zamożnych
domów. Ma też niestety w szkole typowe "dzieci- element" i to bynajmniej nie
takie biedne!

to są chłopcy których 'elementowatość" nie polega na niskich zarobkach
rodziców, ale na braku wychowania, chamstwie, wulgarności, na tym, że są
puszczone samopas, ze rodzice nie interesują się ich poczynaniami, wagarami,
paleniem i piciem czy tez bez problemu tolerują wybryki chuligańskie, bijatyki,
rozróby czy tez przymykają oczy na drobne kradzieże itd.

I dla mnie tacy koledzy córki będą młodocianymi żulami, a nie "znajomymi". A w
języku tych dzieciaków ich rodzice już teraz są zgredami, do matki mówi
się "sp...j". I wolę, żeby takich znajomych omijała szerokim łukiem. M. in po
to, żeby nie czerpała złych wzorców z tej krynicy róznorodności jaką jest
państwowa szkoła.

Byłam jak dotąd gorącą zwolenniczką państwowych szkół. Teraz mi przechodzi.
M.in. z uwagi na takie jednostki - owszem, to margines, ale trzęsie całą
szkołą - nauczyciele sa bezsilni, rodzice mają w nosie.

[agatka_s]

Moja wypowiedź to 100% uproszczenia, i oczywiście ze nie jestem samobójczynią,
która nie unika zagrożeń. Gdybym znała jakiegoś małego "przestępcę" napewno
bym od niego izolowała swojego syna. Póki co (dzięki Ci Boże) nie znam.

Mi tu chodzi raczej o pewne standardy myślenia, coś co wyssysamy z mlekiem
matki, a potem niepostrzeżenie przejmujemy od naszych rodziców w trakcie
wychowywania itd. Tak jak np. standardem dobrego wychowania i kindersztuby
jest nieużywanie brzydkich słów (w moim języku one nie istnieją SŁOWO
SKAUTA !), tak samo standardem dobrze wychowanego-otwartego-nowoczesnego
człowieka powinno być wystrzeganie się takich zwrotów jak "element", "chołota"
itp. To poprostu pokazuje pewne standardy myślenia o innych, poprostu taki
podskórny brak szacunku dla drugiego człowieka. No i niestety jeśli w domu
operuje sie takimi pojęciami, dla dziecka stają sie one normą, a to bardzo źle,
bo ludzi z załozenia trzeba szanować, można przestać dopiero jak sporo nabroją.

No i tyle.

[burza4]

Szanuję "z założenia" osoby obce, które mnie ani ziębią ani grzeją, ale jeśli
ich zachowanie mnie razi, to o szacunku nie ma mowy. Nie będę z założenia
szanować młodocianego kibola, bo jego styl bycia mnie odrzuca. Na szacunek
trzeba po prostu zasługiwać. Pojęcia "element" nie używa się ot, tak sobie, bez
powodu. Dla mnie ma ono zastosowanie w ściśle okreslonych wypadkach, w stosunku
do konkretnych osób, które naruszają ogólnie przyjęte normy.

Moje dziecko jest w gimnazjum, więc kwestia młodocianych blockersów jest mi
bliższa. Dla wyjaśnienia - to takie "dzieci", na widok których większość osób
przechodzi na drugą stronę ulicy. Dla mnie to była, jest i będzie - hołota.
Bo nawet mi się nie chce szukać "politycznie poprawnego" zwrotu na określenie
takich osób. Fakt pozostanie faktem i ładniejsze nazewnictwo nie zmieni meritum
sprawy. Nie sądzę także, żeby należało unikać TRAFNYCH, choć dosadnych okresleń
w stosunku do osób, których zachowanie narzuca myśl: "bydło" - w imię
nowoczesnego wychowania? to się nazywa hipokryzja.

[sandvika]

Dziewczyny, dzięki za odpowiedzi. Niestety, mimo wszystko potwierdziły się moje
obawy, że do szkół prywatnych chodzą zwykle dzieci bardzo zamożnych rodziców.
Może spróbuję poszukać szkoły społecznej, ale z tego co wiem w moim mieście
jest tylko jedna i to położona daleko ode mnie.

A co sądzicie o szkołach ktolickich??

[saskia123]

Właśnie się zastanawiam, czy to nie jest "złoty środek"

[jagawi]

Szkoly prywatne i spoleczne maja ta przewage nad panstwowymi, ze sa bardziej kameralne, jest
kilkanascie dzieci w klasie a nie 30-tka, jest jedna, dwie klasy z rocznika a nie system 2-zmianowy.
Dzieki temu nauczyciele o wiele bardziej moga angazowac sie w prace z uczniami, nie traca prozno sil
na utrzymywanie dyscypliny, jest bardzo sympatyczna atmosfera.
Pamietam swoja podstawowke z lat 70-tych, rownanie w dol, chamstwo moich kolegow i nauczycieli i
podejrzewam, ze w panstwowych szkolach niewiele sie od tych czasow zmienilo (odwiedzilam szkole
rejonowa moich dzieci i wyszlam przerazona; wozne, ktore wrzeszcza na dzieci, opryskliwe
sekretarki, ktore pija herbatke i maja za zle - istny skansen PRL-u).
Jesli chodzi o wrazliwosc spoleczna, to dobre szkoly spoleczne tez staraja sie o to zadbac, np. u moich
dzieci na mikolajki uczniowie nie obdarowuja sie nawzajem, tylko przygotowuja prezenty dla swoich
rowiesnikow z domu dziecka. Nie slyszalam o tego typu pomyslach w panstwowych podstawowkach.
Cenie tez sobie to, ze poziom nauczania w szkole moich dzieci sprawia, ze nie potrzebuja juz po
lekcjach uczyc sie dodatkowo jezykow, dublujac kiepskie lekcje w szkole, ich czas wolny mozna
wykorzystac na sport lub zabawe, po godzinach spedzonych w lawce moga sie poruszac, zamiast
zasiadac do kolejnych, meczacych zajec. Naprawde zazdroszcze moim dzieciom szkoly .

jagawi

[dagbe]

Podpisuję się pod Twoim postem rękami, nogami i czym jeszcze można
Mam dokładnie takie same doświadczenia i odczucia związane z moją szkołą i ze
szkołą moich dzieci (wiem, że drugi syn również będzie chodził do tej samej
podstawówki)

Pozdrawiam,
Dagmara

[lucky5511]

Hej moja córa chodzi do szkoły prywatnej nie dlatego że jestem snobką sama
wychowuję Wiktorię i na wiele rzeczy nie możemy sobie pozwolić!!!!Wybralam
szkołę prywtaną ze względu na liczne dodatkowe zajęcia nie muszę małej nigdzie
wozić i stresować się czy zdążę ją odebrać poza tym są małe grupy więc łatwiej
nauczyć się choćby języka.Wiktoryna korzysta z basenu i dodatkowych lekcji
angielskiego.W sumie wychodzi około 600zł miesięcznie basen i nauka języka
prywatnie wyniosła by mnie podobnie a mała jest zachwycona szkołą i
atmosferą!!!!

[renste]

A może znacie jakieś porządne szkoły w Krakowie?

[nadinek]

Też podpisuję się pod pytaniem i to zarówno podstawowej jak i gimnazjum.
Do gimnazjum córa idzie za rok i cały czas się głowię, które bo nie rejonowe.
Natomiast z młodszą zastanawiam się czy od czwartej klasy nie zmienić .
Wpisujcie swoje uwagi - proszę- mam metlik w głowie

[olla123]

Ja także zastanawiam się nad wyborem szkoły,a właściwie gimnazjum. Czy ktoś
miał stycznść z gimnajum i liceum Sióstr Prezentek w Krakowie. Jaka jest
miesięczna odpłatność? Ciekawa jestem opini absolwentek tego typu szkół, bo
przyznam szczerze, że są one bardzo podzielone. Jedni uwazają, że to stare
dobre wychowanie, inni z kolei, że to pomysł najgorszy z możliwych. Wdzięczna
będę za każdą informację, a może Wy drogie forumowiczki macie w tej szkole
swoje pociechy?? A swoją drogą jakoś nieznalazłam tej szkoły w rankingach.

[renste]

Słyszałam wiele ciepłych słów na temat tej szkoły.Siostry trzymają dziewczynki
twardą ręką.Poziom edukacji jest raczej wysoki.Starannie dobierają nauczycieli.
W zeszłym roku jedna z dziewcząt zaczęła przynosić narkotyki.Reakcja była
natychmiastowa-wyrzucono ją zanim zdołała rozsiać to paskudztwo po szkole.
Grono skutecznie obserwuje i reaguje na czas.

[paluszek11]

Moja przyjaciółka kończyła tę szkołę.
Była bardzo dobrą uczennicą, w tej chwili doskonałym prawnikiem, matką ślicznej
dzwiewczynki, ale o tej szkole nie chce nic słyszeć.
Potrzebowała porad psychologa po jej skończeniu.

[hermenegilda_k]

Po wielu miesiącach namysłu zapisałam dziecko do społecznej podstawówki na
Michałowskiego. Chodzi drugi rok i jak na razie ja jestem zadowolona a on
zachwycony. Dla mnie bardzo istotnym kryterium wyboru szkoły była jej
przyjazność dla dziecka. Z tego, co sama pamiętam w wieku 7 lat świat jest o
wiele większy i tajemniczy, a 10 czy 12 letni kolega wydaje się olbrzymem.
Wydaje mi się, ża ta szkoła jest taka na miarę dziecka - nie jest zbyt duża
(niektórzy pewnie powiedzą, że ciasna), nie ma wielkiej sali gimnastycznej itp.
Ale wiem, że dzieci nie są anonimowe i zagubione. A co do rodziców - mnie się
udało. W naszej klasie są osoby bardzo dobrze sytuowane i tak całkiem średnio.
Ale większości zależy, żeby dzieci raczej były niż miały. To wszystko tak
naprawdę zależy od dobrania się rodziców no i trzeba też trochę odwagi, żeby
oprotestować jakieś głupie pomysły.
Dla mnie ważna była jeszcze jedna sprawa - lekcje zaczynają się o 8, a po
lekcjach jest świetlica i zajęcia dodatkowe.
To na razie tyle

[franki1]

przeczytałam wszystkie posty i zaczęłam zastanawiac się nad zmianą szkoły.Mój
syn jest w I klasie i nie widzę zachwytu w jego oczach, gdy idzie do szkoły, ja
sama też mam mnóstwo zastrzeżeń do metod wychowawczych pani . Ale czy jest sens
zmieniać szkołe w drugiej kalsie.A znacie może jakies dobre szkoły społeczne we
Wrocławiu?