drugie dziecko

[Gość: Hellen]

Witam wszystkie mamy mam takie zapytanie jak sobie
dajecie radę z dwójką małych dzieci ja na razie mam
jedno ale za kilka miesięcy pojawi się drugie i jak się
urodzi to obecny syn będzię miał dokładnie rok i trzy
miesiące mam jak na razie mnóstwo obaw jak tym
wszystkim obowiązkom uda mi się sprostać.Może
odwiedzają forum mamy które są w podobnej sytuacji a
może to przeżyły i mogą cos poradzić.Zawsze jest jeszce
mąż no ale ktos musi pracować więc od rana do wieczora
tylko ja będe z dziećmi.Apropo możecie coś poradzić na
mdłości nie tylko ranne ale jest to problem przez cały
dzień.Dzięki za wszystkie rady pozdrawiam.

[agat1]

Ja również spodziewam się drugiego dziecka, a synek skończy niedługo cztery
latka (miedzy dziećmi będzie różnica 4 lata i 3 miesiące) i również mam podobne
obawy. Mój starszy synek chodzi co prawda do przedszkola, ale jest poza tym
bardzo zaborczy i absorbujący, więc trochę sie obawiam, jak
przyjmie "konkurencje"? Na razie jest bardzo podekscytowany, głaszcze mój
brzuch rozmawiając z siostrzyczką (tego jeszcze nie wiemy, ale mały twierdzi,
że to siostrzyczka)i planuje, jak będzie sie razem z nami opiekował
dzidziusiem, ale oczywiście jestem w pełni świadoma tego, że będzie zazdrosny i
będzie chciał zwrócić uwagę na siebie. Ale to chyba jest problem, który daje
się rozwiązać?
A na mdłości nic nie pomaga, wczoraj w desperacji zjadłam łyżeczkę sody
oczyszczanej i popiłam szklanką wody - ulga była natychmiastowa, ale niestety
krótkotrwała. Ja też mam mdłości w ciągu całego dnia, chociaż nie wymiotowałam.
Po prostu na widok niektórych produktów mnie mdli (a nawet na samą myśl).
Pozdrawiam

[Gość: Insomnia]

agat1 napisała:

Między moimi córkami jest prawie 5 lat różnicy. Musisz się liczyć z tym, że
świat Twojego dziecka przewróci się do góry nogami, zachwieje się jego poczucie
stabilności i centralne miejsce w rodzinie. Pierwszy rok po przyjściu na świat
maleństwa to bardzo trudny czas. Moja córka zachowywała się bardzo podobnie do
Twojego syna:

Na razie jest bardzo podekscytowany, głaszcze mój
> brzuch rozmawiając z siostrzyczką (tego jeszcze nie wiemy, ale mały twierdzi,
> że to siostrzyczka)i planuje, jak będzie sie razem z nami opiekował
> dzidziusiem,

Rzeczywistość jednak dla dziecka okazuje się zupełnie inna. Dziecko jakby nie
zdaje sobie sprawy po pierwsze z tego, że rodzeństwo to już będzie mieć na
zawsze, a po drugie i moim zdaniem najważniejsze, że wcale nie zyska nowego
kolegi do zabaw. Przy najmniej nie tak od razu. Moja córka była najbardziej
rozczarowana tym, że mała siostrzyczka nic nie potrafi i się z nią NIE BAWI. My
jakoś nie podkreślaliśmy tego szczególnie, kiedy byłam w ciąży i starsza córka
nie była na to w pełni przygotowana, nie wiedziała, że będzie musiała tak
dłuuugo czekać na dorośnięcie siostrzyczki.


ale oczywiście jestem w pełni świadoma tego, że będzie zazdrosny i
>
> będzie chciał zwrócić uwagę na siebie. Ale to chyba jest problem, który daje
> się rozwiązać?

Po roku trudnej walki z zazdrością starszej córki myślę, że najważniejsze to
być sprawiedliwym, czyli równo obdzielać dwójkę dzieci tym samym. Nie każę
ustępować starszej córce tylko dlatego, że jest starsza. Kiedy młodsza np. bije
starszą, albo ciągnie ją za włosy dostaje ochrzan, nie usprawiedliwiam jej
mówiąc np. że przecież robi to lekko a poza tym jest mała i tego nie rozumie,
bo to nieprawda. Do starszej córki w końcu doszło, że traktuję je na równi, ale
musiałam też odbyć rozmowy z babciami, które też zaczęły przeginać w jedną
stronę. Poza tym wiele rozmawiałyśmy o uczuciach takich jak zazdrość, zawiść,
miłość.
I tak z perspektywy czasu myślę sobie, że chyba im mniejsza różnica wieku tym
lepiej. Ale w końcu nie wiem tego na pewno))

[roseanne]

kiedy to bylo )
Pomiedzy moimi dziecmi nie ma zbyt duzej roznicy wieku. Kuba mial 15 mis, gdy
pojawila sie siostrzyczka.
Podziele sie kilkoma uwagami:
jezeli mozesz pros rodzine o pomoc - nie wazne czy to bedzie zrobienie zakupow,
posprzatanie w domu, zabranie starszego dziecka na spacer lub chocby do innego
pokoju na chwile zabawy. Wszystko sie liczy i jest o jedna rzecz mniej na
Twojej glowie.
lepiej zaopatrzec sie w wieksza ilosc ubranek, bo nie bedziesz na poczatek miec
wystarczjaco czasu na czeste prania, skladania itd.
Poswiec czas sobie i dzieciom, maz zrozumie. Gdy male spia, ty spij tez - nie
bierz sie wtedy dziarsko za odgruzowywanie domku ,go padniesz na nos
przedwczesnie. W koncu noce tez przez jakis czas beda zarwane.
Powol starszemu byc przy tobie ,gdy karmisz mlodsze. Niech z toba
rozmawia ,dotyka (delikatnie) malenstwa ,oswaja sie. Gdy bedziesz nadmiernie
chronila malenstwo mozesz przypadkiem powiekszyc zazdrosc starszego.
Po ukonczeniu 6 mies jest juz latwiej )
Mlodsze na podloge, na kocyku i zabawa na calego


zycze silnych nerwow i zdrowej dawki humoru

[Gość: milla]

Roseanne, moja córeczka będzie miała rok i 10 mies. , kiedy urodzę drugie
dziecko. Maluchy będą spać w jednym pokoju i mam pytanie do Ciebie: czy to się
da w ogóle zrobić? Obawiam się tego, że kiedy jedno zacznie płakać , to drugie
się będzie budzić i tak w kółko. Zastanawia mnie tez jedna rzecz; spacery. Jak
sobie dawałaś radę ? Ile czasu zajmowały ci przygotowania, spacerowałaś z dwoma
wózkami? Ja sobie tego wszystkiego nie wyobrażam, chociaż wiem, że nie będę
pierwszą mamą z małymi dziećmi. Roseanne, jak znajdziesz czas, proszę skrobnij
parę słów!!

[Gość: agusia]

Jesli chodzi o wózek, to jestem pewna, że powinnaś sprawić sobie specjalny
wózek dla dwójki. Sa takie z nadstawka dla starszego dziecka (takie mniejsze
krzesełko zawieszane nad własciwym wózkiem) albo jakieś dla blizniąt. Inaczej
spacery beda horrorem.
Pozdrawiam serdecznie. Moja starsza córka, choć zazwyczaj jest o mnie bardzo
zazdrosna, młodsze dziecko przyjęła bardzo dobrze. Minęło juz osiem miesięcy
naszego wspólnego zycia i nic się nie zmienia, oprócz stawianych czasem z
niepokojem pytań: mama, dlaczego teraz masz czas dla dorotki? , kocha ją
bardzo, daje smoczek, głaszcze i juz zaczęły się razem bawić. Minie kilka lat
i nie będziesz słyszec: mamo nudzi mi się, bo dzieci bedą razem .
Pozdrawiam

[roseanne]

to bylo tak dziwnie ze spaniem.
na poczatek spalismy w jednym pokoju, Ulcia w lozeszku ,Kuba ze mna.
Po pol roku przeprowadzilismy sie. Ulka zaczela miec kolki ,wrzeszczala
okropnie. Wiec na jakies 2 mies Ulcia byla u nas. A potem juz w jednym pokoju,
czasami nawet w jednym lozeczku )

a ze spacerami?
mialam wielki gleboki wozek, gdzie bylo wystarczajaco miejsca i na lezaca
corcie i na siedzacego synka. Musialam tylko dokladac mu poduszke. Najlepiej
sprawdzalo sie nosidelko dla Uli i spacerowka dla Kuby.
Ale zakupow to sie przez jakis czas nie dalo robic )

[Gość: milla]

Naprawde śpią czasem w jednym łóżeczku? To musi przesłodko wyglądać)))
Nigdy chyba nie widziałam takich wózków z nadstawką dla starszego dziecka.
Mam duży głeboki wózek i myślę , że starczy w nim miejsca dla córeczki. Ale
wariant z nosidełkiem to rzeczywiście niezły pomysł, nie pomyślałam o tym
wcześniej..... Miałam nadzieję ,że koniec z noszeniem dzidzi na rękach, no ale
cóż , ponoszę jeszcze z rok conajmniej
Ogromne dzięki Wam , kobietki, za odpowiedź. Jakoś nikt z moich znajomych nie
ma dwójki dzieci, a z min i reakcji wnioskuję, że raczej nikt mi nie zazdrości
Nie mam się więc kogo poradzić, a cała masa pytań i wątpliwości plącze się po
głowie. Powiedzcie mi jeszcze, czy opieka nad drugim noworodkiem jest dużo
łatwiejsza? Moje pierwsze miesiące macierzyństwa to był koszmar (kolki,
wrzaski, skaza białkowa, wiszenie przy cycu 24h+moja przerażona mina). Jak
sobie pomyślę , ze jeszcze raz to wszystko......
I czy to prawda, że drugi dzidziuś jest dużo "tańszy"? Ubranek mam sporo, ale
to chyba nie wszystko...
Pozdrawiam Was serdecznie !

[agat1]

Przeżywam podobne rozterki jak milla, tyle, że mój starszy syn skończy w lutym
cztery lata, a drugie dziecko urodzi się pod koniec maja.
Milla, nie myśl o tym, jak będzie okropnie, tylko pomyśl o tym, jak twoje
dzieci będą dorastać prawie jednocześnie, będa się razem bawić, mieć wspólne
tematy i oparcie w sobie nawzajem. A ty za kilka lat będziesz mamą dużych
dzieci, przy których co prawda nie ubywa pracy, ale potrafią sie sobą zająć.
Mój syn do tej pory najbardziej lubi bawić sie z kimś dorosłym(ja, mąż,
dziadek), na pewno nie będzie chciał zrezygnować z tego, ,kiedy urodzi się
drugi maluch.

[roseanne]

wiesz ,teraz to moje skarby juz troche wyrosly - 9 i 7 1/2
ale i teraz czasami urzadzaja sobie "sleepover", z latarkami ,czytaniem ksiazek.


To nie byl wozek z nadstwaka ,tylko taki solidny wielki tradycyjny )


czy tansze? nie wiem. Corcia byla alergiczka, wiec inny proszek, wieksze
uwazanie na diete, szukanie odpowiednich ubranek. Latwiej jest o tyle ,ze juz
wiesz czego oczekiwac i jak sie malenstwem zajac


jakby co to pytaj dalej

[Gość: dodo]

Gość portalu: milla napisał(a):


> I czy to prawda, że drugi dzidziuś jest dużo "tańszy"? Ubranek mam sporo, ale
> to chyba nie wszystko...
> Pozdrawiam Was serdecznie !

koszty to sie dopiero pojawia jak dzieci ida do szkoly
jak ja bogu, naturze i czemu tam jeszcze trzeba dziekuje, ze pomiedzy
najstarszym a srednia jest 6 lat roznicy - nie dalibysmy finansowo rady
w czasie studiow. i tak nie jest lekko - najstarszy konczy, srednia zaczela
a najmlodszy pojdzie na studia w 2004. ja wiem, ze w polsce uniwersytety sa
wciaz za darmo ale np. roseanne czeka ten sam bol a i w polsce sytuacja
moze sie zmienic.
o tym sie nie mysli, gdy dzieciaki sa male i trudno zorganizowac dzien po dniu
ale przychodzi moment, gdy by sie juz chcialo przestac pracowac albo chociaz
moc pracowac mniej a tu wciaz czeka uniwersytet do zaplacenia i to nie jeden
a dwa albo... az strach pomyslec - trzy ...
tak to tylko pisze zeby was troszke podreczyc perspektywicznie
ubranka i buciki to dopiero poczatek "kosztownosci" naszych milusinskich.
dlugich lat w zdrowiu i "robociu" zycze

koszty

[roseanne]

swieta racja Dodo
powolutku do nas dochodzi swiadomisc tego faktu, ze za szkolki trzeba placic.
ech ,chyba zaczne grac na loterii

[fasolka3]

Hej,

ja tez mam dwojke. miedzy nimi jest niecale 15 mcy roznicy. Od poczatku spaly w
jednym pokoju, uscisle w jednym lozku i to - moim (moj starszy zawsze w nocy
pil, niemowle potrzebowalo cyca i dla ulatwienia stawialam dzban z herbate i w
ogole nie musialam wstawac)! Teraz dalej spia razem i bardzo to lubia.

Co do spacerow, to do niedawna mialam wozek na dwoje dzieci, taki dlugi w
ktorym jedno siedzi za drugim. Teraz mam tzw. Kiddy Board (mieszkam w
Niemczech, ale chyba mozna tez cos takiego sprowadzic do Polski), to
przystawka, na ktorej starsze dziecko stoi. Na spacery chodzilam, wychodzenie
zajmowalo mi mniej czasu, niz teraz, gdy dzieciaki sie same ubieraja.

Drugie dziecko wcale nie jest tansze, niz pierwsze. Pieluchy jednorazowe, jak
sama nazwa wskazuje, trzeba zawsze kupic nowe, tetrowe prac, i w pewnym
momencie ma czlowiek dosyc, gdy jak ludzie widzac corke mowia "Jaki sliczny
chlopiec", tylko dlatego, ze ma ciuchy po bracie. No i kupuje sie sukienki, a
to kosztuje. No i prezenty sa zdecydowanie skromniejsze, nawet od dziadkow (
tak bylo u nas).

A jesli chodzi o zycie cdzienne, to przeczytaj mojego maila "Jeden dzien zycia
rodziny H. opisalam tam nasze zycie.

FFF

[Gość: mia]

mam 7 miesiecznego synka i juz zastanawiam sie nad drugim dzieckiem bo
macierzynstwo to wspaniala sprawa

ale chcialabym poradzic ci cos na mdlosci
sama to stosowalam az do 7 miesiaca
1 raz dziennie najlepiej rano vit. B6
jedna tabletka
jest bezpieczna i likwiduje mdlosci w 100%
przynajmniej tak bylo u mnie
pierwsza poprawa nastepuje juz po 2 dniach

powodzenia

[banieczka]

To ja może od drugiej strony...
Mam siostrę starszą o niecałe dwa lata (rocznikowo o rok - ja jestem z
grudnia). Z opowiadań mamy wiem, że na początku było ciężko, a najbardziej
serce ją bolało, kiedy moja siostra ze smutną miną patrzyła, jak mama przytula
mnie, a nie ją (bo akurat np. karmiła albo usypiała). To normalne, że dla tego
starszego dziecka zawsze będzie mniej czasu, choćby nie wiem jak rodzice się
starali. Siostra zawsze była bardziej skrupulatna, obowiązkowa, poukładana ode
mnie. Ja jestem typowy roztrzepaniec - wszystko robię szybko, rozrzucam
wszystko dookoła, robię wokół siebie dużo zamieszania. Ale z drugiej strony -
mimo że obydwie zawsze bardzo dobrze się uczyłyśmy - to ja byłam
dzieckiem "brylantem" - zawsze bardzo śmiała, błyskawicznie chwytająca nowe
rzeczy w szkole. Generalnie jestem bardziej pogodna od mojej siostry - takie
dziecko szczęścia, wszystko mi się udaje. Ona jest jakaś taka bardziej zacięta,
zawzięta - nie wiem, jak to opisać. Mama zawsze powtarza, że kocha jednakowo
wszystkie swoje dzieci, ale ja czuję, że wobec mnie ma więcej pobłażliwości,
łatwiej potrafię rodziców rozbroić, jeśli coś nie tak pójdzie. Tak myślę, że te
wszystkie różnice mogą wynikać z tego, że moja siostra zawsze musiała być ta
mądrzejsza ("ustąp jej, przecież jest jeszcze malutka"). Dlatego - drogie
mamusie - bardzo uważajcie, komu i w jakich ilościach rozdzielacie buziaki i
przytulanki.
Jeśli zaś chodzi o relacje między mną a moją siostrą - kiedy byłyśmy małe,
bardzo często i burzliwie się kłóciłyśmy i wyzywałyśmy (obie uparte kozy).
Mieszkałyśmy we wspólnym pokoju (i spałyśmy w jednym łóżku) aż do ukończenia
przez siostrę szkoły podstawowej (potem zmieniliśmy mieszkanie na większe i
każda z nas miała swój pokój). Oczywiście były bitwy o kołdrę, o to która ma
ścielić, która zajmuje "większą" połówkę. Czyli bardzo, bardzo burzliwie było.
Ale jeśli tylko ktoś obcy zagrażał którejś z nas, to ta druga walczyła jak lew.
Ja bym za swoją siostrą w ogień skoczyła (naprawdę!). Teraz, kiedy każda z nas
ma swoją rodzinę, jesteśmy bardzo silnie ze sobą związane, dzwonimy bardzo
często do siebie i w ogóle jest super.

[marina2]

mam troje dzieci i wlasnie planujemy czwarte.moze to jest odpowiedz dla
ciebie , ze cokolwiek bys nie myslala i uslyszala jak widzisz da sie wszystko
zorganizowac , przezyc .wszystko jest w stanie przerazic kiedy jest na desce pt
planowanie -za to jaka satysfakcja po drodze.Pozdrowienia,M