Pogrzeb chomika

[aborys]

Chomik dożywał swoich dni - miał ponad 2 lata i wielkiego guza pomiędzy
łapami. Dla dwojga dzieci (5 i 8) wzięliśmy kotka, bo wiedzieliśmy, ze chomik
wkrótce "odjedzie". No i odjechał - na 3 dzień po przyjęciu kotka.
Nie wiedzieliśmy, co zrobić z truchełkiem. W końcu wieczorem, w ukryciu przed
dziećmi, zakopałem go za garażem. Dzieci zorientowały się na drugi - trzeci
dzień (zajęte kotkiem).
Znajoma w podobnej sytuacji zrobiła pogrzeb z pompą. Pudełko, kwiatki,
kopczyk...
Jak to zrobić, by nie ranić dzieci? Żeby jeszcze mogły np. oswoić się ze
śmiercią?

[Gość: anma]

Jako dziecko przeżyłam śmierć 2 kanarków (w tym jedna była tragiczna-zjedzenie
przez kota), chomika i psa. Oczywiście to wszystko było rozciągnięte w czasie.
Pierwszy kanarek stracił zycie gdy miałam 7 lat. Zawsze "pochówek" był moim
udziałam i chociaż było to przykre to uważam ze było to dobre. Pozwalało mi
pożegnać się z ukochanym zwierzątkiem. Drugiego kanarka dostałam rok po
śmierci pierwszego, więc nie było to w zastępstwie za tego pierwszego. Dziecko
przywiązuje się do zwierzaka, na swój sposób go kocha i nie można (moim
zdaniem) szukać zastępstwa dla tego uczucia. Kupienie kotka przed śmiercią
chomika, aby dzieci zapomniały o chomiku to trochę tak jak zastapienie jednej
zabawki drugą, a to przeciez nie zabawki.....
Mam psa, ktory jest 5 lat starszy od mojego dziecka i pewnie za parę lat
przyjdzie nam pieska pożegnać. I wiem ze nie będę udawać, ze piesek wyjechał w
daleką podróż, czy poszukał sobie innego domu. Dziecko może czuć się
zawiedzione ze psiak sobie poszedł bo nie chciał z nami już być.
Ale oczywiście jest to trudny problem.....
Pozdrawiam

[Gość: Insomnia]

W zupełności zgadzam się z anmą. Dodam tylko, że uważam, że dzieci trzeba
oswajać ze śmiercią jako taką jak najwcześniej. I nie dotyczy to tylko
zwierzątek. Nigdy nie wiadomo, kiedy dziecko zetknie się ze śmiercią jakiegoś
człowieka, może nawet kogoś bliskiego. Lepiej, żeby wiedziało czym śmierć jest.
Nie uważam, żeby trzeba było dzieci przed tym chronić i odsuwać problem w
czasie na ... nie wiadomo kiedy.

[aborys]

Gość portalu: Insomnia napisał(a):

> Lepiej, żeby wiedziało czym śmierć jest.
Wszystko pięknie. Nie ukrywam i nie wymyślam, że chomik poszedł na spacer.
Ale konkrety: jak dziecku pokazać śmierć? Czy inscenizować pogrzeb? Co
opowiadać o duszy (w kontekście wykładni chrześcijańskiej)?

[Gość: Insomnia]

Przyznam, że właśnie rozmowy na temat śmierci i duszy z moją córką były dla
mnie najtrudniejsze. Dużo łatwiej wyjaśniało mi się skąd się biorą dzieci ))
Pytasz jak dziecku pokazać śmierć? Moja córka po raz pierwszy zapytała o śmierć
widząc martwego gołąbka na spacerze, więc chyba nie trudno pokazać śmierć.
Łatwiej zacząć chyba od takiego gołąbka, bo z nim dziecko nie jest związane
uczuciowo, jak np. z chomikiem. Gdyby jednak umarł nam chomik to ja bym chyba
zainscenizowała jego pogrzeb - kopczyk, kwiatki itp. Ale najtrudniejsze dla
mnie zawsze było wyjaśnienie pojęcia duszy, jakoś moja wtedy 5-letnia córka nie
bardzo mogła mnie zrozumieć, to była dla niej czysta abstrakcja, w końcu kiedy
nazwałam duszę niewidzialnym duszkiem, który odłącza się od swojego ciała i
leci do nieba, żeby tam dalej żyć z Bozią, jakby coś zaczęła załapywać, a może
po prostu się poddała (choć wątpię, bo ona jest z tych ciekawskich, które drążą
temat tak długo aż wszystko zrozumieją - często nawet 2-3 tygodnie). Poza tym
zabraliśmy córkę na cmentarz, nie w celach edukacyjnych, ale przy okazji pobytu
na drugim końcu Polski gdzie leży część naszej rodziny. Córka była wtedy bardzo
zainteresowana kim byli Ci ludzie, jak wyglądali i jacy byli. Kwestia śmierci
jako takiej zeszła na drugi plan więc jej nie wyciągaliśmy. Po prostu pozwalamy
córce zadawać pytania wtedy kiedy ją coś interesuje, nie bombardujemy jej
informacjami na siłę, ale też nie bronimy jej iść z nami na groby. Pamiętam, że
moja mama starała się mnie uchronić przed wiedzą na temat śmierci, kiedy umarł
mój dziadek sama z tatą pojechała na pogrzeb a ja zostałam w domu, żałuję że
się tak stało.