niemowle w domu a jamnik-opiekunka

[Gość: Adam]

Teraz troche z innej beczki choc jak najbardziej na poważnie. Mamy w domu
dzidziusia od 2 tygodni, a od 2 lat mamy jamniczka. Nie bede owijal
rozpiescilismy pieska na maksa. Jako ze byla troche substytutem dziecka w
okresie kiedy bardzo sie o niego staralismy. Swiadomi faktu ze wszystko sie
zmieni po narodzinach dziecka poczytalismy, popytalismy jak to postepowac z
pieskiem gdy pojawi sie dzidzia w domu. No i zaczal sie cyrk. Psu staramy sie
poswiecac jak najwiecej czasu, aczkolwiek dziecko zajelo teraz miejsce nr 1.
I tak po krotce co sie dzieje:
- piesek obowiazkowe musi uczestniczyc w kazdej jednej czynnosci
pielegnacyjno - zywieniowej /przewijanie, kąpanie, karmienie/, po prostu nie
odstepuje nas na krok,
- staramy sie trzymac ja na rozsadny dystans od dziecka, ale oczywiscie
czasem polize niemowlaka po nozce czy raczce - ot opiekuje sie nim,
- nigdy przenigdy jednak nie zostawiamy jej sam na sam z niemowlakiem nawet
na sekunde
- coz spi w łóżku z nami i maluchem. Maly niestety zasypia w łóżku, a w
łózeczku drze paszczę godzinami. Nie ma jak u mamy.
- jedynie co nas niepokoi to 2 fakty -

Pierwszy dosc błachy - piesek czatuje na nakładki silikonowe ktorych zona
uzywa do karmienia. Jak dorwie gdzies to koniec przepadla. Ot niewielki
problem....ale piesek potrafi stanąć przy półce na ktorej je /te nakładki
trzymamy i nie pozwoli nam podejsc. Normalnie szczerzy kły i sie wscieka.

Druga rzecz bardziej poważniejsza. Piesek spi w łózku i jak zona wstaje to
pies jest cały podniecony ozywieniemi czasem uda sie mu zblizyc do malego i
polozyc pyszczek na beciku. I wtedy nie mozemy gwałtownie podejsc bo pies sie
wscieka. Traktuje malego jak swoja wlasnosc. Musimy podejsc bardzo ostoznie
powoli ugladzic pieska. I powoli odsunac ja od dziecka. Zdarzylo sie nam to
na poczatku teraz juz bardzo uwazamy. To chyba nie jest normalne. Tak
wsciekla widzialem ja tylko raz, jak probowalem jej wziasc kość.

Ogolnie piesek jest bardzo mily i opiekunczy ale czasem przegina. Jak sie
zachowac w takich sytuacjach, czy wam sie cos takiego zdarzylo. Czy jamniki
sa w tym wzgledzie wyjatkowo natretne i nieobliczalne? Z gory dzieki za
odpwiedzi. Uppss ale sie rozpisalem

[Gość: mamusia]

a jammnik suczka ? bo moze to teraz dla niej subsytut ? znam troche ciaze
urojone u suk. jakby nie bylo, bedziecie musieli uzyc wobec pieska argumentow,
ktore do niego przemawiaja - tak jak on sie na was szczerzy, tak i wy pokazcie
swoja sile. zacznijcie od tych nakladek - wiem ze to milo, ale przestancie o
nim myslec jak o czlowieku i starcia silowe jako srodek rozwiazywania
konfliktow to jego natura. pewnie, ze wolno mu malca polizac i pilnowac, ale na
TRZECIM miejscu po was.

[Gość: agat1]

Pechowo trafiliscie z rasą pieska - jamniki nie przepadają za dziećmi, traktują
je zazwyczaj jako konkurencję i potrafią złapać zębami nawet dzieci wychowujące
sie z nimi, o obcych nie wspomnę. Przecież raczkujące niemowlę na pewno nie
odczyta warczenia jamnika jako ostrzeżenia, tylko "wpełznie" na zakazany
teren.Musicie stopniowo pokazać pieskowi, gdzie jego miejsce, żeby nie mieć w
przyszłości kłopotów.
Poza tym podobno dzieci wychowywane z pieskiem rzadziej zapadają na alergie na
sierść zwierząt - to tak na osłodę
Pozdrawiam

[Gość: mamusia]

skad ta info o mniejszym ryzyku alergii ? bo my czekamy z psiakiem jak juz
dzieci (tez te perspektywiczne dopiero) podrosna wlasnie dlatego, ze nam
niemiecka sluzba medyczna zapodala, ze kazda siersc jest silnym alergenem i
przed 2 rokiem zycia lepiej maluchow nie bombardowac stalym kontaktem.

[Gość: Iza]

Też słyszałam od naszej lekarki pediatry, że dzieci wychowywane w normalnych
warunkach (czysto, ale nie sterylnie, czyli zero kurzu, brak kontaktu ze
zwierzakami) są mniej narażone na alergię niż te z przesadną higieną. Z jedną
uwagą, jeśli w wywiadzie pojawia się informacja, że np. rodzice są alergikami,
to już jest odwrotnie - trzeba je izolować od potencjalnych źródeł
wywołujących alergię.

[Gość: mamusia]

i tu pies pogrzebany - nasze dzieci dziedzicza po nas obojgu sklonnosc do
alergii. powiedzieli nam : uwazac na silne alergeny (zwierzaki, mleko, orzechy,
soja, pszenica) i konfrontowac system immun. z prawdziwymi challenge -> duzo
kontaktu z innymi dziecmi, plywanie, duzo swiezego powietrza, grzebanie w
piachu, ziemi etc.

[Gość: Jo]

Gość portalu: agat1 napisał(a):

> Pechowo trafiliscie z rasą pieska - jamniki nie przepadają za dziećmi,
traktują
>
> je zazwyczaj jako konkurencję i potrafią złapać zębami nawet dzieci
wychowujące
>
> sie z nimi, o obcych nie wspomnę.

Bez przesady! Mam 8-miesięcznego szczeniaka jamnika. Dzieci sąsiadki go
uwielbiają i z wzajemnością. Zabawy są wspaniałe. Z jednym zastrzeżeniem
naturalnie: dzieci mają wytłumaczone na ich małe łebki (7 i 3 lata) że jeśli
piesek sam nie wykazuje ochoty do zabawy, nie mają go nękać. Naturalnie do
trzylatki to jeszcze za bardzo nie trafia, dlatego dzieci mam zawsze na oku i
w razie czego interweniuję. Ale nie demonizujcie jamników.

[Gość: Iza]

Od zawsze miałam psa. W sumie 3 rozpieszczone psiaki. W rodzinie istniała
ścisła hierarchia stada: tata był "wodzem", my z mamą jego stadem. Bestie,
choć obie przepadałyśmy za naszymi psiakami, słuchały się tylko taty,
wszystkie trzy bez wyjątku, nam "wchodziły na głowę", np. brudny wchodził do
pościeli, a gdy próbowało się go przekonać by zszedł szczerzył kły, tata tylko
raz powiedział "schodź" i już go nie było. Jeden właśnie jamnik miał
szczególnie paskudny charakter, nie raz mnie jako dziecko ugryzł, a także na
spacerze nie przepadał za dziećmi.

Chyba powinniście mu wyraźnie pokazać już teraz kto jest wodzem w Waszym
stadku (przecież nie on), aby w przyszłości nie mieć problemów. Pozdrawiam. Iza

do mamusi

[Gość: agat1]

Taką informację przeczytałam w którymś z wydań Gazety Wyborczej, ale nie
pamiętam dokładnie w którym. Pamiętam za to artykuł też z GW "Zdrowi ludzie
żyją w brudzie), gdzie opisywano doświadczenia z alergią na kurz i roztocza -
nie nalezy dzieci trzymać w sterylnych warunkach, tylko podchodzić do sprawy z
rozsądkiem, tzn. zetknięcie od czasu do czasu z kurzem i roztoczami powoduje u
dzieci wytworzenie swoistych przeciwciał i zapobiega w późniejszym wieku
alergiom. Oczywiście, jeśli dziecko urodzi się z alergią lub jest genetycznie
obciażone, sprawa ma się inaczej. Mniej więcej to samo dotyczyło sierści psa,
więc radziłąbym spróbować np. z psem znajomych - jeśli dziecko podchodzi,
głaszcze, nie ma wysypki ani nie kicha, to można śmiało sprowadzić psa do domu.

[Gość: anma]

Mamy niemieckiego teriera mysliwskiego w wersji gładkowłosej ( a własciwie
terierkę, bo to suczka) i ona własnie zareagowała na pojawienie sie dziecka
ciazą urojoną i mlekotokiem tak silnym, ze wymagał leczenia ) Potem, jak
maluch miał około pół roku wysterylizowalismy sunie, ale to z powodu tego, ze
nie bardzo mi współgrał obraz raczkujacego malucha i suczki z cieczką No i
skonczyły sie tez ciąze urojone.
Co do alergii to tez słyszałam podobne opinie i jak na razie sprawdza się ;-00
Synek nie ma zadnej alergii.
Pozdrawiam

[tessa13]

Hallo Adam,

to jest najnormalniejsze psie zachowanie pod słońcem. Psy traktują rodzinę jako
stado; do tej pory Wasza jamniczka była niższa rangą od Was, teraz pojawił się
nagle - w jej oczach - szczeniak (tzn. jeszcze niższy rangą niż ona) i tego
malucha trzeba "na porządnego psa" wychować. ))

> - piesek obowiazkowe musi uczestniczyc w kazdej jednej czynnosci
> pielegnacyjno - zywieniowej /przewijanie, kąpanie, karmienie/, po prostu nie
> odstepuje nas na krok,

Normalne. Moje psy - OK, OK, duże psiska (doberman i rottweiler) - i mój kot
też takie były: jak przyszła szwagierka ze swoją małą, to moje zwierzaki
pilnowały dzieciaka jak świętości i "asystowały" przy wszystkim z
namaszczeniem...

> - staramy sie trzymac ja na rozsadny dystans od dziecka, ale oczywiscie
> czasem polize niemowlaka po nozce czy raczce - ot opiekuje sie nim,

Ach Adam, od tego się nie umiera. Jeżeli pies jest zaszczepiony i czysty, nic
się małemu nie stanie. Ja się też z dużymi psami wychowałam i żyję do tej pory,
chociaż jeden czy drugi też mnie czasem polizał.

> - nigdy przenigdy jednak nie zostawiamy jej sam na sam z niemowlakiem nawet
> na sekunde

Dobrze! Dzieci nie powinno się właściwie do dziesiątego roku życia (odpowiada
średnio dużemu psu w wieku około 8 miesięcy) zostawiać samych z psami, bo bez
dorosłego (= szef stada) zaczyna się chaos, zwłaszcza jeśli pies zna dzieciaka
od małego.

> - coz spi w łóżku z nami i maluchem. Maly niestety zasypia w łóżku, a w
> łózeczku drze paszczę godzinami. Nie ma jak u mamy.

Nie chcę teraz wykładać na temat "dzieci w łóżku", bo my dzieciaków nie mamy,
ale psom można to odzwyczaić (ciężej z kotem). Do kiedy moje psy były małe, też
spały w łóżku, ale potem _musiałam_ im to po prostu odzwyczaić, bo ponad sto
kilo żywej wagi (41 i 63 kilo), to mi "ciut" za dużo, a poza tym, to były dwie
wiercipięty.

> Pierwszy dosc błachy - piesek czatuje na nakładki silikonowe ktorych zona
> uzywa do karmienia. Jak dorwie gdzies to koniec przepadla. Ot niewielki
> problem....ale piesek potrafi stanąć przy półce na ktorej je /te nakładki
> trzymamy i nie pozwoli nam podejsc. Normalnie szczerzy kły i sie wscieka.

Niech się te nakładki "przeprowadzą" np. do łazienki albo do szczelnie
zamkniętego opakowania...

> Druga rzecz bardziej poważniejsza. Piesek spi w łózku i jak zona wstaje to
> pies jest cały podniecony ozywieniemi czasem uda sie mu zblizyc do malego i
> polozyc pyszczek na beciku. I wtedy nie mozemy gwałtownie podejsc bo pies sie
> wscieka. Traktuje malego jak swoja wlasnosc.

No i co się stanie, jak pies położy mordkę na beciku? Nic!!! Jak już pisałam,
psina nie traktuje dzieciaka jak własność, tylko o jak szczeniaka, którego
trzeba pilnować i wychować.

> Musimy podejsc bardzo ostoznie
> powoli ugladzic pieska. I powoli odsunac ja od dziecka. Zdarzylo sie nam to
> na poczatku teraz juz bardzo uwazamy. To chyba nie jest normalne.

To jest normalne, ale w związku z tym, to "nasraliście" sobie wspaniale. Teraz
musicie psa powoli odzwyczaić...

Serdecznie pozdrawiam

Tessa

[Gość: mamusia]

przyszlo mi do glowy jedno wyjasnienie, czemu sie tak dzieje. klasyczne
zaklocenie na linii informacja(dzieciak nalezy do rodziny)-kodowanie(mozesz
powachac, polizac i byc z nim)- dekodowanie (?????)- odbior informacji.
mysle, ze wasz piesek troche opacznie was zrozumial - wyszlo mu/jej pewnie, ze
dzieciaka przyniesliscie dla niego. nie wynika z tego nic nowego, tylko ze
musiecie dokonac korekty.