Jak pomóc pokochać czytanie?!

[atonumer]

Mój syn ma 10 lat i prawie w ogóle nie czyta! Tzn. w sensie mechanicznym
potrafi pieknie czytać i rozumie co czyta itd. Problem polega na tym, że nie
chce sam dla siebie czytać książek Czy w tym wieku dzieci juz zabierają się
same do czytania? Czekać czy rozmawiać, przekonywać...
Jestem trochę podłamana, bo jaki z niego człowiek wyrośnie bez książek...
Czy ktoś może też ma podobny problem?

[gugusiaczek]

Moze zabierz go do sklepu z ksiazkami zeby sam sobie cos wybral do
czytania.......
Nie neguj ew jego wyboru,nie wybierze co tylko bedzie chcial,ksiezke,komiks....
gugusiaczek

Twój syn jest na dobrej drodze

[jeshua]

"Jestem trochę podłamana, bo jaki z niego człowiek wyrośnie bez książek.."
Jak to jaki? Wspaniały. Pobożny. Kto czyta książki, zaczyna zastanawiać się, mędrkować, mniej chętnie wierzy na słowo... A przecież powiedziano wam: „Bóg wybrał właśnie to, co głupie w oczach świata, aby zawstydzić mędrców” (1 Kor 1:27). Twój syn będzię miał zatem wielkie szanse, żeby zasłużyć na miano mojego wybrańca. Jeśli zaś czegoś nie będzie wiedział, niech nie zagląda do książek, tylko zapyta moich kapłanów. Oni rozwieją każdą jego wątpliwość.

[mort100]

Dlatego niech czyta i niech nie mędrkuje, niech nie wierzy na słowo, tyko niech
wyrabia własne zdanie i pogląd na świat. Niech mu się niewmawia o mędrcach i
wybrańcach. Z czasem sam zrozumie

[satancruz]

cudzoziemskich ksiąg nie czytaj, czegoś nie wiesz? księdza spytaj!

Jezu, jak ja takich lubię

[krociech]

Swoją zarozumiałością i dosłownością robisz więcej szkody niż pożytku, człowieku.
Pozdrawiam,
Bóg Wszechmogący, dla przyjaciół Jahwe

[gracek007]

co Ty opowiadasz? a biblia? dlaczego Ty czytasz? i jakim prawem podpisujesz się
Imieniem Najwyższego?

Krociech, gracek

[the_dzidka]

zaiste łatwo dajecie się wkręcić...

[agnieszka_azj]

Zachęcać własnym przykładem i podsuwać ciekawe książki.
Ja mojej dziesięciolatce jeszcze czytam na głos (oprócz tego, że lubi słuchać,
jak czytam siedmiolatce) - czasem zaczynam jej czytać książkę, którą potem już
dalej czyta sama.
Czym się interesuje Twój syn ? Jakie ksiązki lubi ?

[xinu]

Właśnie przeglądam twoj Pokój z książkami. Suuuuuuuper!!!!! Rewelacyjna skarbnica wiedzy:]

[koszalek_opalek1]

> Zachęcać własnym przykładem i podsuwać ciekawe książki.
> Ja mojej dziesięciolatce jeszcze czytam na głos (oprócz tego, że lubi słuchać,
> jak czytam siedmiolatce) - czasem zaczynam jej czytać książkę, którą potem już
> dalej czyta sama.

Dokładnie - czytaj dziecku. Zainteresuj je książkami Nienackiego, Niziurskiego,
Bahdaja, Maya itd.

[kania_kania]

Przede wszystkim dziecko musi miec z kogo brac przyklad, wiec trzeba sie
afiszowac ze swoim czyaniem w domu, na spacerze, na wakacjach itp.

Poza tym dziecko powinno miec dostep do ksiazek odpowiednich dla swojego wieku.
Chodzcie raz w miesiacu razem do ksiegarni lub biblioteki.

Dobrym sposobem jest opowiedzenie dziecku fragmentu opowiesci i urwanie w
ciekawym momencie. Wazne, zeby feagment byl krovciutki, tak zeby dziecko
czytajac nie znudzilo sie.

Ja po prostu kupuje Mlodej ksiazki i wstawiam na jej polke. Czasami mowie jej o
tym, czasami Mloda sama zauwazy i przychodzi zapytac o czym jest ksiazka.

Moje dzieci duzo czytaja. Razem chodzimy do ksiegarni i wybieramy ksiazki.
Staram sie, zeby Mloda czytala nie tylko Witch'e ale rowniez bardziej
odpowiednie dla jej wieku pozycje (ze o lekturach nie wspomne). Mlody juz od
dwoch lat polyka fantastyke w roznych odmianach.

W domu mamy 2 komputery (ja i moj maz jestesmy informatykami) dzieci maja dostep
do gier i internetu, co wcale nie przeszkadza w tym, ze wieczorem nie mozna
zagonic ich do spania, bo "jeszcze jeden rozdzial, mamo...". TV praktycznie w
ogole nie ogladamy.

Kania

[marzeka1]

Zgadzam się,że ważny jest własny przykład:moje dzieci bardzo dużo czytaja (8 i 12 l.)bardzo dużo, ale też od maleńkości widzą nas ciągle czytających.Gdy były małe,też im sporo czytaliśmy, kupowaliśmy i kupujemy książki. U mnie to akurat zadziałało.

[kszynka]

dobrze jest jak przykład idzie z góry, ale jednocześnie nie ma co "przymuszać"
bo może to przynieść idmienny skutek, za zacząłem czytać w wakacje z nudów,
wystarczyła wciągająca książka

[lenka_13]

Ja także mam 10-latka i sama podsuwam mu ciekawe pozycje. Najpierwrozdział , dwa
czytamy mu (tzn.ja lub mąż) , potem sam kończy.
Niestety zniechęcają do czytania lektury - my padliśmy na Dzieciach z Bullerbyn
(była to dla nas droga przez mękę , piszę dla nas , bo nawet jak padło na mnie
głośne czytanie to się męczyłam , nie należę do milośniczek tej książki)
Ostatnio odkryłam taką pozycję
www.wab.com.pl/index.php?id=7&bid=278
Młody przeczytał i poprosił o 2 część.
Niezawodny jest także Mikolajek i myślę,że możnaby znależć wiele innych pozycji
Proponuję poszperać na forum o książkach
forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=16375
I oczywiście samemu pokazywać,że czytanie wypełnia mile czas )))

[ammeux]

Dziewczyny dużo już mądrego Ci tu napisały.
Swegoc czasu miałam podobny problem u 8 - latka. I za radą Verdany (verdano
dziękuję!) zaczęłam dziecku posuwać komiksy. I udało się! Komiksy teraz czyta
sporadycznie ale zaczął też czytać "tradycyjnie" książki
Może warto spróbować?

[ela_tuptus]

Polecam też "Księga Straszliwej Niegrzeczności napisał Wilczuś w wielkiej
złości"
Mój 8 latek trenuje na niej naukę czytania.
Zaśmiewa się przy niej do łez. Co jakiś czas też przychodzi z pytaniem co
znaczy dane słowo- w książce jest mnóstwo zbitek słownych.

[pasik]

Jestem niewymownie wdzięczna za pomysł na czytanie

Po ciężkich bojach udało mi się kupić 2 książki z serii Wilczusia.

Moje dziecko chyba poraz pierwszy w życiu samo zaczęło czytać książkę na głos.
Dzisiaj wieczorem był już w połowie...jestem nadal pod wrażeniem.
Jeszcze raz dziękuję!

[ppkontakt1]

komiksy są przydatne.Mój już dorosły syn nauczył się czytać na Asteriksie i Obeliksie.Zawsze dużo mu czytaliśmy.Sinkiewicza pokochał gdy miał 9 lat, bo ojciec czytał głośno najdowcipniejsze fragmenty i wszyscy zaśmiewaliśmy się. Od zawsze pochłania książki.Zachęcam żebyś z cierpliwością poświęcała czas czytając synowi fajne rzeczy.Aktualną listę znają zapewne młodsze mamy. Powodzenia i cirpliwości.

tak to jest z dobrymi radami...

[dzielanski]

W przeciwieństwie do Lenki13, ja wymieniłbym Dzieci z Bullerbyn w pierwszej
trójce książek, które polecam. Czytałem to córce, kiedy miała chyba 5 lat -
oboje byliśmy bardzo zadowoleni.

[pgosia87]

Rzeczywiście, Dzieci z Bullerbyn to była moja pierwsza książka, przeczytana w wieku wczesnoszkolnym i do tej pory często do niej wracam. Jak zwykle wszystko zależy od gustu, w który mama próbująca zachęcić dzieciaka do czytania powinna starać się trafić.

dzieci z bullerbyn są dla sześciolatków

[monstermama]

Wcale Ci się nie dziwię, żę polegliście. Ja czytam mojej po raz kolejny
Dzieci... i Pippi, ale mojej sześciolatce i czterolatkowi! Oni zarykiwują się
ze śmiechu, ale podejrzewam, że dzisięciolatek uznaje tę książkę za infantylną!
To jest przecież lektura dla pierwszaków!

A Koszmarny Karolek? CHociaż już nawet czterolatek z niego się śmieje...
A może seria niefortunnych zdarzeń Lemony Snicket'a?
Może już Harry Potter? (czytają zaprzyjaźnione sześciolatki, ja jednak jeszcze
nie wprowadzam)

[maczkama]

Czytałam synowi bardzo dużo od małego, sama też czytam bardzo dużo. Teraz czytam dużo jego siostrze. Syn chętnie słucha. Syn ma prawie 13 lat, córka prawie 3. Starałam się dobierać lektury stosowne do wieku, syn baaaardzo lubił te nasze wieczorne czytanki. Niestety sam nie czyta. przeczytał może ze dwie - trzy lektury samodziedzielnie. I tyle. Może jeżcze polubi czytanie. Na razie jego życie to piłka nożna - od 7 lat! Jest w tym szokująco wytrwały. No cóż, byż może nie będzie humanistą...

[houhou]

A czytałaś mu "od zawsze" czy oczekujesz, ze sam z siebie sięgnie po książki?
Mnie mama zapisała do miejskiej biblioteki jak miałam rok Nie było dnia bez
czytania a najlepsze wakacje to te na babcinym podwórku, na kocu, z książką w
łapce.
Miłość do książek trzeba zaszczepiać od maleńkości.

[misty-girl]

To prawda, miłość do książek jest przekazywana przez rodziców dzieciom. Ja
czytałam, gdy miałam 5 lat, przy czym świadomy wybór ciekawych pozycji
książkowych, po przewałkowaniu baśni, wierszy Brzechwy, Tuwima i masy książek,
do których mam dostęp w domu, zaczął się u mnie, gdy miałam 9 lat. Pokochałam
bibliotekę, którą do dziś uwielbiam odwiedzać i szukać interesujących książek.
Czytania na głos nie lubiłam- wolałam sama czytać
Rodzice, którzy chcą, aby ich dzieci lubiły czytanie, powinni przede wszystkim
dawać przykład Jeśli dziecko chce się czegoś dowiedzieć-radzę je odesłać do
encyklopedii, a nie dawać gotową odpowiedź W ten sposób zdobędzie cenną
umiejętność wyszukiwania i selekcjonowania informacji. A poza tym w domu
powinien znajdować się w miarę urozmaicony księgozbiór- dzięki temu dziecko
będzie mieć dostęp do wielu książek o różnorodnej tematyce. W konsekwencji
szybciej wyklaruje się jego gust literacki. Korzyści wynikające z czytania są
ogromne. Ja, bibliofilka niemal, nigdy nie miałam problemów z wyrażaniem moich
myśli- tworzenie wypowiedzi pisemnych i ustnych nie stanowi dla mnie problemu.
Szeroki zasób słownictwa, łatwiejsze przyswajanie zasad ortograficznych (nigdy
nie kułam regułek , znajomość kontekstów- to wszystko przyda się w przyszłym
życiu. Dlatego krew mnie zalewa, gdy słyszę: "a po co ty to czytasz?"...

[nessie-jp]

Koniecznie czytać na głos i przerywać w najciekawszym miejscu )

A tak na poważnie - czy syn był badany na okoliczność dysleksji? Mam na myśli
prawdziwą dysleksję, a nie te zwolnienia dla nieuków, co nie znają ortografii.
Moja siostra cierpi na dysleksję i czytanie po prostu bardzo ją męczy.

Jako dziecko potrafiła czytać bardzo ładnie, także na głos, ale sama nie sięgała
po książki. W końcu wyznała, że podczas czytania rzędy liter rozjeżdżają się
jej, a literki skaczą i musi z tym cały czas walczyć, co jest strasznie męczące...

Jako starsze dziecko i osoba dorosła czytała bardzo chętnie, tyle że powoli --
robiąc duże przerwy między rozdziałami, żeby odpocząć.

Drugi pomysł

[xinu]

Czytać, czytać i jeszcze raz czytać... Jeśli dziecko początku nie jest zainteresowane albo onieśmielone książką (bo chyba te to się czasem zdaża) starać się wciągnąćw historię wspólnym komentowaniem wydarzeń i pytaniami np. jak myslisz, co bedzie dalej? Myślisz, że też bałbyś się smoka? Może na dodatek rysowanie rysunów do historii jeśli dziecko lubi Etc... Nie mam dzieci ale ćwiczyłam na mojej kuzynce i zadziałało:] Aha i na początek nie za grube książki, z rysunkami i większymi literami....
Poza tym mysle, ze nie ma tak naprawde regul. Mnie i mojemu bratu od malego bardzo duzo czytano. Ja czytam caly czas i glupio czuje sie bez ksiazki, ale za to moj brat dopiero zaczyna czytac i sam siegac po ksiazki - w wieku 21 lat:]]]]]]]]]

[xinu]

Tak jak napisala nessie-jp... U mojego brata przyczyną jest dyslekcja. Przestawiające się literki, problemy z koncentracją...

[piekielnica1]

xinu napisała:

> Czytać, czytać i jeszcze raz czytać...

Nasza trzylatka mimo, że książeczki są jej ukochanymi zabawkami i zajmuje się
nimi codziennie nie pozwala ich sobie czytać. Lubi oglądać, opowiadać,
pokazywać różne, nawet drobne szczegóły, ma poprawne skojarzenia, zna je
wszystkie z rozmów z nią i opowiadań, słowa czytanego nie toleruje. Nie
naciskamy, bo nie chcemy by się zniechąciła.
Trochę się niepokoję, bo wszyscy dużo czytamy, a to jedno jest trochę odmienne,
chociaż jeszcze całkiem małe.

[xinu]

Hmmm jak juz mowilam nie znam sie:] z moja kuzynka bylo podobnie... Nie lubila jak jej sie czyta, wolala sama ogladac ksiazeczki etc. Sytuacja zaczela sie zmieniac ok 4 roku zycia, kiedy odkryla ze czytanie "na dobranoc" jej sie podoba (dwie ulubione ksiazeczki na poczatku czytane, a potem juz recytowane z pamieci przez roznych czlonkow rodziny. A potem ok. 5 roku coraz wiecej czytania, proby z czytaniem polaczonym z roznymi zabawami etc. Najwiekszy przelom to odkrycie Mikolajka:] Wszystko spokojnie, bez przymusu, na zasadzie prob i bledow. Jak mowilam, moj brat nie czytal przez wiekszosc swojego zycia (za wyjatkiem lektur i takich tam), a wyrosl z niego inteligentny i fajny czlowieczek, z ktorym jest o czym porozmawiac. Wiec bez paniki:]]]

[cadavre_exquis]

> Jestem trochę podłamana, bo jaki z niego człowiek wyrośnie bez książek...

Czytalam od wczesnego dziecinstwa, skonczylam 2 kierunki studiow, a teraz jestem
stara panna i jestem na bezrobociu - czytanie w dziecinstwie nie ma zadnego
wplywu na cokolwiek.

[piekielnica1]

> stara panna i jestem na bezrobociu - czytanie w dziecinstwie nie ma zadnego
> wplywu na cokolwiek.

I myślisz, że to z powodu czytania?

[noida]

Raczej pomimo czytania...

[lavinka]

Taki sam jak każdy inny. Książki same w sobie nie są wyznacznikiem "lepzości"
bądź "małości" człowieka. Faceci z natury mniej czytają od kobiet. Moze zacząć
od komiksów? Za moich młodych lat dorośli narzekali,że czytamy tylko komksy a
nie książki. A jakoś sobie w życiu poradziliśmy.
lav

Do lavinki

[drinkit]

lavinka napisała:

> Taki sam jak każdy inny. Książki same w sobie nie są wyznacznikiem "lepzości"
> bądź "małości" człowieka.

Nie, nie uwazam ze czlowiek ktory nie czyta ksiazek bedzie taki sam jak kazdy
inny. Fakt, ze ksiazki nie czynia lepszego czlowieka, a brak ksiazek zlego. Ale
jest pomiedzy tym subtelna roznica jak pomiedzy mechanikiem a profesorem.
Teoretycznie profesor tez moze byc kawalem gnoja, ale z zalozenia to on jest
czlowiekiem swiatlym, wyksztalconym, madrym, inteligentnym, z wyrobionym
swiatopogladem czy umiejetnoscia poprowadzenia dyskusji, chociazby o
literaturze. Wyksztalcenie, oczytanie i obycie kulturowe sa skladowa tego, co
odroznia czlowieka od zwierzat, czyli rozumu i intelektu. Wiem, ze za chwile
mozesz napisac ze znasz inteligentow, ktorzy kradna, sa gnojami, itp. Zgadzam
sie, tak sie zdarza. Ale poprzez czytanie i ksztalcenie zwiekszaja sie szanse
na wychowanie dziecka na czlowieka o szerokich horyzontach, a to jest cos.

[annubis74]

myślę że póki co może nie ma powodu do niepokoju...
mój młodszy brat w dzieciństwie i w czasach szkolnych był wręcz zmuszany do
czytania (a stawial opór) a teraz łyka książki jedną po drugiej.
może chłopcy w tym wieku wolą co innego
myślę że należy go zachecać umiejetnie, może z czasem odkryje książkę, która go
zafascynuje

[mmgos]

Mam ten sam problem z moim 10 -latkiem. Na szczęście mam jeszcze jednego syna
(ma 8 lat) i on bardzo chętnie i dużo czyta. Daje starszemy bratu przykład i o
dziwo to skutkuje, a ja podsuwam mu ciekawe książki.


www.forum.rodzinna.eu

[fertorres]

Musisz zrobić coś żeby spojrzał na to z innej strony. Obejrzyj z nim jakiś film,
który go interesuje i porozmawiaj z nim o fabule, reżyserach itd. Wtedy on
zacznie się interesować tego typu sprawami i będzie miał również inne podejście
do książek.

[lanka]

trochę podobny problem miałam i mam.
Ale mój jest dyslektykiem, ma teraz 13 lat (14 w kwietniu)ja po prostu żeby nie
odpuścic sama mu czytałam, albo on kartkę i ja kartkę.
teraz jest w pierwszej gim. ale jak był kl IV-VI to np do klasówek materiał z
przyrody czy historii czytałam mu i kazałam streszczać/opowiadać
Chodziłam po różnych terapiach (na koncentrację, trening pamięci, teraz może
zainwestuję w kurs czytania) u niego było i może jest tak, że nie może się
skupić, męczy się. Jest lepiej podrzucam mu książki o jego ukochanym klubie
piłkarskim czy piłkarzu (trochę czyta) ale generalnie wszelkie Tomki, Pany
samochodziki, Bahdaje czy inne Niziurskie leżą nieprzeczytane.
Co mam zrobić opowiadam mu, Harrego mu czytałam, ale teraz pilnuje lektur i
pomagam.
Nie wierzę że więcej coś zdiałam, może ...
pozdrawiam

[belinks]

Jeśli dziecko jest dyslektykiem to mu trudniej, prawdopodobni mu radości
czytanie nie sprawi, ale lanka dobrze robisz.
Ale najwazniejsze w wyrobieniu nawyku czytania jest:
1. regularność. Np. codziennie przed snem te pól godziny, w łóżku.
2. przykład idzie z góry. jeśli rodzić marzy żeby dziecko czytało a sam nic nie
czyta, to pewnie na marzeniach się skończy.
3. Rodzice wraz z dziećmi muszą interesować się nowościami.

Polecam: Lemony Snicketa"Serię Niefortunnych Zdarzeń",Ulissesa Moore trzy
ksiązki z serii sie ukazały, Koszmarnego Karolka, Cornelię Funke"Króla
Złodziei", a takze ukazującą się właśnie trylogię tej autorki.
Dziesieciolatki czytają już Hobbita Tolkiena, czy w Pustynii i w puszczy, nie
mówiąc o wszystkich częściach Harrego Pottera czy opowieściach z Narnii.

[thaures]

Przykład idzie z góry... Moja mama na każdych wczasach zapisywała nas do
biblioteki.. Całe życie zaczytywałam się w książkach, mąż podobnie. A mój syn ,
teraz prawie 13-latek, książek nie czyta. Jak był mały i wieczorem mu
czytaliśmy, to potrafił powiedzieć-nie czytaj mi, wolę iść spać. Dla mnie to
porażka. Moja oczywiście. Syn chętnie kupuje książki, po czym szybciutko
ustawia je na półkę.Nie czytając oczywiście. Ale zawsze mam nadzieję,że może
akurat ta go wciągnie. Ostatnie zaczęłam się zastanawiać o jakimś pornosie-może
on by go zachęcił?? (żartuję oczywiście). Młodszy syn uwielbia jak mu się czyta
i mam nadzieję,że chociaż on zostanie miłośnikiem książek. Starszy czyta tylko,
sam z siebie, wiadomości sportowe.

[ulado]

Podsuwac nawet porno. Stawka jest wysoka. Najważniejsze, by dziecko czytało
chętnie, połknęło bakcyla. No i wyłączyć telewizor, komputer tylko jako baza
informacji. Niestety, taki styl musi obejmować wszystkich domowników. Nie ma
szans na czytanie, jęśli telewizor włączany jest z samego rana, a normą
spędzanie godzin przy komputerze, szczególnie z internetem. Człowiek z natury
jest leniwy, czytanie wymaga uruchomienia wyobrażni, intelektu - jest
niekonkurencyjne. Moim zdaniem to jest przyczyną zaniku kultury czytania.

Winne sa lektury

[enlightened]

Pamietam kiedy chodzilem do podstawowki, jak mnie na wymioty zbieralo kiedy
trzeba bylo czytac szare przygnebiajace polskie lektury...
Zasrana "Katarynka", "Janko Muzykant", "Antek", "Lalka" itd. - to wlasnie
dzieki nim, ludziom odechciewa sie czytac. Ba - odechciewa sie zyc.

Mialem na tyle szczescia, ze po przeczytaniu "Wladcy Pierscieni" odkrylem w
mlodosci sekcje fantastyki w bibliotece, i od tego czasu czytam przynajmniej
dwie 600-800 stronowe ksiazki miesiecznie, z poczatku po polsku, a potem juz w
oryginale (byloby wiecej gdyby nie praca, i zycie).

Sprobuj syna wciagnac w czytanie, dajac mu cos co go naprawde zainteresuje.
Chocby nawet glupiego Harry Pottera.

--
"Nie kazdy Muzulmanin to terrorysta, ale kazdy terrorysta to Muzulmanin..."

[fertorres]

Dokładnie - winne są lektury. To one sprawiają, że w młodym wieku odechciewa się
czytać książki, a potem taka osoba już przez całe życie myśli że każda książka
jest taka nudna i w ogóle przestaje czytać.

[janek344]

To n

[pavvka]

No więc nie należy dopuścić, żeby lektury szkolne były pierwszymi książkami, z
jakimi dziecko ma styczność.

[joanna_sommer]

Faktycznie, nie ma innej możliwości, jak tylko czytać dziecku od najmłodszych
lat. Moja córka chodzi teraz do drugiej klasy podstawówki. Z początkiem roku
szkolnego zapisałam ją do biblioteki, wypożyczamy 3 książki miesięcznie, z tego
dwie czytam ja na głos, a tę jedną (zazwyczaj cieńszą i z większą ilością
obrazków czyta sama). Taką zawarłyśmy umowę. I naprawdę skutkuje! Dziecko
przeczytało już samo może z 8 książek, dla mnie jest to niewątpliwy sukces i
radość ogromna, gdy widzę, że w miejsce komputera często wybiera lekturę.
Chciałabym jednocześnie dodać, że córka nie jest z tych pilnych wzorowych
uczennic, którym wszystko przychodzi łatwo. W zeszłym roku jeszcze nie
potrafiłam namówić jej do samodzielnej lektury. Tym bardziej jestem dumna, że
się udało. Mam nadzieję, że miłość do książek w niej pozostanie i będzie nadal
się rozwijać. Póki co, nie zrezygnuję z głośnego czytania przed snem. Chociaż
nieraz już tracę głos po godzinie czytania, to kończę z dużą satysfakcją i
poczuciem dobrze wykorzystanego czasu (mnie samej sprawia frajdę powrót do
dziecięcej literatury). A co czytamy? Oto lista ostatnich lektur:
Nowe przygody Mikołajka
Dzieci z Bullerbyn
Madika z Czerwcowego Wzgórza
Przygody Pippi
Dzieci z ulicy Awanturników
Lotta z ulicy Awanturników
Ferdynand Wspaniały
Tatusiada
Kubuś Puchatek
Opowiastki familijne
Matylda
Opowieści z Narnii

[marcus.wolf]

atonumwer chyba się obudził (a) z ręką w nocniku - ciekawe co robili oststnie
10 lat - czy dawali dziecku przykład, czy czytali 1 -2 dziennie. Moja córka 7
latka sama czyta sobie 20 min do godziny codziennie i to juz nie nagłos - a
swoich książek ma ok 300 - ale to cięzka praca od 3 mies. zycia - jak sie
niektórym nie chce to mają tego efekty - (najczęstsza wymówka to praca)

[agnieszka_azj]

marcus.wolf napisał:

ale to cięzka praca od 3 mies. zycia - jak sie
> niektórym nie chce to mają tego efekty - (najczęstsza wymówka to praca)

Bez przesady z ta ciężką pracą. Mnie nie czytano od zycia plodowego i jakoś
czytam bardzo dużo. Moje córki wychowywane jednakowo - jedna czyta w ilościach
hurtowych, druga - duzo mniej.

Nie róbmy z czytania dzieciom kolejnego obowiązku wychowawczego, bo znudzony
rodzic czytający dziecku "20 minut dziennie' wyłącznie z poczucia obowiązku
może zniechęcić do czytania skutecznie niż taki, co wogóle książki do reki nie
bierze.

Czytaj mu! Jeszcze nie jest za późno.

[ppo]

Dziecku trzeba czytać praktycznie od urodzenia. Nawet, jeśli jeszcze nie mówi i
nie rozumie (?) czytanego tekstu. W wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym
czytać dziecku CODZIENNIE! W wieku lat dziesięciu może mały "leniuszek" nie
chcieć czytać samemu. Nie należy wtedy się poddawać. Czytać mu dalej! Znam
przypadki dzieci, którym mamy (babcie) czytały jeszcze w wieku 15 (!) lat (np.
Dostojewskiego, Kafkę- lektury dostosowane do wieku). Z tych dzieciaków wyrośli
ludzie ponadprzeciętni pod każdym względem. Nie muszę chyba dodawać, że dla
tych ludzi nie ma problemu nie do rozwiązania (także finansowego, oczywiście).
Czyli czytanie dziecku najzwyczajniej się opłaca!
Oto moja rada: zaproponuj synkowi, ze mu poczytasz. Zobaczysz, że chetnie się
na to zgodzi. Wybierz jakąś lekką książkę młodzieżową. Mogą być nawet starsze
publikacje typu "Pan Samochodzik", lub powieści Niziurskiego (Marek Piegus).
Wzbogacają one słownictwo o zwroty już dziś nie używane, ale dadzą twojemu
dziecku miażdżącą przewagę nad rówieśnikami. Gdy będzie miał 20 lat, to 40-
latkowie (na czele z tobą) będą go słuchać z "rozdziawionymi gębami" (!)
Gwarantuję ci to.
Powodzenia!

[tera7]

Jak pomóc pokochać czytanie? Czytać codziennie dziecku cokolwiek - a do tego
własny przykład. Niech widzi, że też czytasz. W wieku 10 lat to trochę późno,
ale można spróbować od znalezienia dziecku właściwej książki. W tym wieku im
grubsza, tym lepsza... Fantastyczne przygody Mikołajka! Mój tata czytał połowę
rozdziału i dawał całusa na dobranoc. Zrozpaczona chwytałam książkę i sama
kończyłam, to co zaczął tata. Nienawidziłam czytania a skończyło się na tym, że
czytałam wieczorem przy świetle księżyca.

[atonumer]

Dziękuję za tyle rad! Jestem szczęsliwa, że zechcieliscie mi pomóc!
Może więc wyjaśnię też kilka spraw. Przede wszystkich, jesli chodzi o przykład,
to jest ci on każdego dnia. Ja sporo czytam, ale i sporo piszę, więc częściej
widzi mnie piszącą niż czytającą ( mój syn także pisze swoje opowiadania i
wiersze, ale NIE CZYTA tego, co napisali inni). Ksiązka dla mnie jest ważna w
życiu ( skończyłam polonistykę) i właśnie dlatego rozpaczam. Czytalam mu w
dzieciństwie codzinnie, ale trochę się "sparzyłam", gdy mi wyznał, że i tak nie
słucha ( wymyslał swoje!). Jest zainteresowany poezją, bardzo lubi wiersze,
wszelkie rymowanki i te naprawdę z wysokiej półki( bo krótkie?). Czyta komiksy,
ale chyba juz czas, żeby powoli kończył przygodę z Asterixem...Mój syn jest
dzieckiem dwujęzycznym ( okropne określenie!)i twierdzi, że czytanie po polsku
jest trudniejsze ( w domu mówimy wyłącznie po polsku!!), a prawda jest taka, że
mało czyta i po francusku.
Dyslekcja? To zaskakujące, ale nie wpadłam na to, żeby to zbadać!
A czy mozliwe jest, że ktoś o zainteresowaniach matematyczno-konstrukcyjnych od
dzieciństwa mniej czytał? Czy "wymagania" co do książkowych zainteresowań dla
humanistów i scisłych ( oczywiście umownie!)są inne?
Jeszcze raz bardzo dziękuję za wszystkie wypowiedzi!! Wiem, że z wielu rad
skorzystam! Na pewno jesli chodzi o wybór lektur, bo sprawdzone maja większe
szanse przejść przez filtr gustu mojego dziesięciolatka
Pozdrawiam!

[konishiko]

Z tego co piszesz, z twoim synem nie jest wcale tak zle Skoro pisze sam, to
chyba mimo niewielkiej ilosci lektur nauczyl sie operowac dobrze slowem, ma
zainteresowania poza komputerem i wyobraznie. Nie zmuszaj go do czytania,
zachecaj do dalszej wlasnej tworczosci, jesli to sprawia mu wiecej frajdy. Jako
polonistka pewnie mozesz mu tez doradzic i pomoc w tym co robi (tylko nie
krytykuj za bardzo!).

Co do przygody z Asteriksem... Komiks to nie tylko Asteriks, coraz wiecej jest
na polskim rynku ciekawych komiksow przygodowych, historycznych, fantastycznych
i wszelkich innych z pozycjami naprawde powaznymi oraz tylko dla doroslych
wlacznie. Jesli drugim jezykiem twojego dziecka jest francuski, to stoi przed
nim mnostwo komiksowej lektury, wystarczy mu na cale zycie. Osobiscie na jego
wiek polecam Rosinskiego i starego, dobrego Thorgala (starsze toby maja wyzszy
poziom), oczywiscie Tintina jesli jeszcze nie zna, z nowszych serii Lanfeusta z
Troy. Wszystkie te rzeczy dostepne sa tez w tlumaczeniu.

Owszem, mozliwe, ze ktos o zainteresowaniach scislych mniej czyta, moj ojciec
tak mial, co prawda w zyciu przeczytal sporo i nawet konczyl himanistyczne
studia, ale nigdy nie byl molem ksazkowym i czytanie przychodzilo mu ciezko az
do studiow.

Kup mu ciekawe ksiazki o komputerach czy innych rzeczach zwiazanych z jego
zainteresowaniami, nie kazdy musi pochalniac fikcje (pisze to jako mol ksiazkowy
od 3 roku zycia pochalaniajacy fikcje namietnie). Albo cos popularnonaukowego z
duza iloscia ilustracji.

A z fikcji... zawsze mozesz sprobowac Harryego Pottera, dziala na wszystkich,
nawet na moja zupelnei nie czytajaca siostre Slyszalam, ze podobno Harry
dzieci uzaleznia, ale sadze ze to raczej efekt calej machiny marketingowej, a
nie samych ksiazek, ktore uwazam za naprawde dobre i sama czytam z zapartym
tchem po ukazaniu sie kolejnego tomu.

Pozdrawiam!

[a.hem]

Żeby dziecko cieszyło się czytaniem i chętnie sięgało po książkę musi umieć
szybko czytać. A żeby szybko czytało musi dużo czytać. I tu kółko się zamyka.
U nas w domu jak syn skończyl 6 lat systematycznie czytał. Oczywiście wymagalo
to kontroli z mojej i męża strony. Czytanie nie może być meczarnią, ale czesto
dla 6 latka jest. Efekt byl taki, ze jak pani zadała dzieciom w na poczatku 2
klasy do przeczytania Kubusia puchatka i dala termin dwa tygodnie(ksiażka ma ok
150 stron) syn mój usiadł i przeczytal ja w dwa dni. Wiele dzieci w klasie mialo
problem zeby przeczytać w ciągu dwóch tygodni. Najwiekszym moim zdaniem błędem
rodziców jest czytanie dzieciom. 6-7 latka trzeba zainteresować, a czytać
powinno dziecko.
Nie oszukujmy się, żyjemy w świecie, gdzie komputery, telewizja zdominowały
świat. Tylko nasza konsekwencja i madrość może spowodować, ze nasze dzieci będą
chętnie sięgały po książki.
Na każdym kroku napotyaja przeszkody. Jeśli macie starsze dzieci poproście je
aby odszukały informację na jakiś temat. Internet bedzie dominował w
odpowiedziach a nie encyklopedia. Winna jest równiez szkoła. Sprawa jest prosta.
Syn moj ma 12 lat córka 7. Jasne zasady wprowadzone u mnie w domu pomogły
rozwiazać problem czytania. Jak dotąd sprawdza sie idealnie. Zasada jest prosta.
Syn musi przeczytać dwie ksiązki w ciągu miesiaca nie krótsze niz 200 stron.
Rozliczany jest dwa razy w miesiacu 15 i 30. Jeśli nie przeczyta szlaban na
komputer na 3 miesiace. Od roku działa idealnie. Myśle ze jest to idealna
sprawa. Czasu nie ma zbyt wiele. Chodzi do szkoły, dodatkowo uczy sie dwóch
jezyków, trenuje, biega z kolegami gra w gry komputerowe, bardzo dobrze się uczy
i/bo CZYTA !!!

[agnieszka_azj]

a.hem napisała:

Jasne zasady wprowadzone u mnie w domu pomogły
> rozwiazać problem czytania. Jak dotąd sprawdza sie idealnie. Zasada jest
prosta
> .
> Syn musi przeczytać dwie ksiązki w ciągu miesiaca nie krótsze niz 200 stron.
> Rozliczany jest dwa razy w miesiacu 15 i 30. Jeśli nie przeczyta szlaban na
> komputer na 3 miesiace. Od roku działa idealnie. Myśle ze jest to idealna
> sprawa.

Jak długo będziesz go tak sprawdzać ? Czy myślisz, że kiedy przestaniesz, syn
będzie sięgał po książkę z własnej, już nieprzymuszonej woli ?

Obawiam się, że przy takim systemie czytanie bedzie się kojarzyło wyłącznie z
przykrym obowiązkiem. Chciałabym, żeby dla moich córek była to wewnetrzna
potrzeba, a czytanie - przyjemnością. Dlatego nie zmuszam, tylko zachęcam,
szukając starannie książek, które mogłyby się im spodobać.

[a.hem]

Wielokrotnie sie nad tym zastanawiałam, wszystkie moje wątpliwości zostały
rozwiane gdy miesiac temu rozmawiałam z polonistka syna, która powiedziała, ze
jest on jedynym dzieckiem w klasie, które czyta tyle ksiażek.
Życze Ci powodzenia. Pamiętaj jednak o tym, że jesli Twoje córki za młodu nie
bedą czytały i nie posiądą tej zdolności, z kazdym rokiem będzie gorzej.
Dochodzi do tego wpływ srodowiska. Mieszkamy w dużym mieście, gdzie oprócz
szkoły dzieci mają wiele atrakcji, książka nie jest już tak atrakcyjna dla
młodzieży zwłaszcza dla chłopców jak była kiedyś. Niestety, dziewczynki szybciej
dojrzewają i wpływ otoczenia jest u nich szyciej zauważalny. Tak naprawde po
kilku latach mozna mówić o sukcesie. Ja uważam że go osiągnęłam.

[agnieszka_azj]

Moje córki czytają. Ania (prawie czternastolatka) czyta bardzo dużo - gdyby
próbować obliczyć średnią, to pewnie wyszłoby po kilka książek na tydzień.
Zosia (diesięcioletnia) czyta zdecydowanie mniej, ale też pewnie są to 2-3
książki w miesiącu. Przy czym umówmy się, że książka ksiązce nierówna i czym
innym jest np. Tolkien, a czym innym "Monstrualna erudycja".

Pytanie autorki wątku brzmiało "Jak pomóc pokochać czytanie?!", a nie - jak
zmusić do czytania. A o sukcesie będziemy mogli mówić, kiedy nasze dzieci będą
juz dorosłe.

[dah11]

Mam dwójkę dzieci i niestety wiem z doświadczenia, iż nie zawsze da z z
chłopcamisię wzbudzić w dziecku miłość do czytania. Wówczas stajemy wobec
alternatywy albo dziecko nie bedzie czytało w ogóle: bo koledzy, bo sporty, bo
Tibia (kto ma nastolatka w domu wie co mam na myśli), bo dodatkowe zajęcia itp.
itd. albo trzeba niestety w jakiś sposób dziecko do tego czytania skłonić w
jakiś możliwie niezrażajacy sposób. wydaje mi się, że to co zaproponowała a.hem
jest dość rozsądne.
Rozumiem jednak, że mając w domu dzieci czytające same z siebie tak dużo trudno
Ci to zrozumieć. Może faktycznie z dziewczynkami jest trochę inaczej niż z
chłopcami. Nawiasem mówiac trudno mi uwierzyć w czternastolatkę czytającą
tygodniowo średnio po kilka książek.Czy ma ona jeszcze czas na jakiekolwiek inne
zajęcia ?

pozdrawiam
dah

[verdana]

Zmuszanie dziecka do czytania to najlepsza metoda, aby dziecko czytanie
znienawidziło. Skoro się do czegos zmusza, to znaczy, ze zajecie jest z
definicji nieprzyjemne. Już chyba za nim nie przepada, skoro czyta dwie ksiązki
w miesiacu i zdarzają się kary za ich nieprzeczytanie... Z jaka ulgą i
satysfakcją będzie mógł przestać czytać w wieku dojrzałym - nie wierzę w
kochanie czegoś, co robi sie pod groźbą kary - na razie wie jedno - komputer
jest przyjemną nagrodą za wykonanie nieprzyjemnej pracy.
Co robić, zeby dzieci czytały - to jest jeden problem. Można zmuszać, tylko po
co? Co robić, zeby dzieci lubiły czytanie - o, to zupełnie inna bajka.
Moim zdaniem na nic zda się czytanie od życia płodowego, zmuszanie, zachęcanie
i eliminacja innych rozrywek, gdy rodzice sami nie czytają. Skoro dziecko ma
czytać, a rodzice nie sięgaja po ksiązki "bo nie ma czasu" (większość na
telewizję czy komputer ma czas), to oczywiste, ze czytanie nie kojarzy się
dzieciom z rozrywką, tylko kolejnym obowiązkiem.
Aby dziecko polubiło czytanie powinno często słyszec od mamy zdanie "Zaczekaj,
kolacja będzie później, nie widzisz ze czytam?", albo "Idź , pobaw się pół
godziny sam, musze dowiedziec się, kto zabił". Wtedy dziecko będzie przekonane,
że nie ma nic wazniejszego i przyjemniejszego od czytania.
Moi synowie czytaja. Starszy, już dorosły, przecietnie książke dziennie,
mlodszy 12-latek różnie - ale na pewno wiecej niż jedna książkę w tygodniu.
Mnie nie trudno uwierzyć w kogos czytajacego kilka książek tygodniowo, ponieważ
wszystko zalezy od tempa czytania. Dla mnie przeczytanie kilkusetstronicowej
ksiązki w ciągu paru godzin nie jest niczym szczególnym.

[bazylea1]

dah11 napisał:

> Nawiasem mówiac trudno mi uwierzyć w czternastolatkę czytającą
> tygodniowo średnio po kilka książek.Czy ma ona jeszcze czas na jakiekolwiek
inn
> e
> zajęcia ?
>
ja bylam taką nastolatką, w tym wieku czytałam kilka książek dziennie (!),
codziennie wymieniałam je w bibliotece. lekcji robić nie musiałam-zawsze
leciałam na opinii "zdolna choc leniwa" a inne rzeczy faktycznie były
zaniedbane - tzn byłam lekkim dzikusem społecznym, totalne zero sportu itd.
dlatego wcale bym nie chciała żeby moje dzieci były takimi molami książkowymi
jak ja (zostało mi to do dzis choc oczywiscie na czytanie w takim wymiarze nie
mam juz czasu). jesli po moim przykładzie tak będzie to trudno (4letni syn juz
potrafi przeczytac dłuższe wyrazy jak ja w tym wieku) a jesli nie to nie. w
zyciu nie posunęłabym się do tego żeby je zmuszać do czytania, rozliczać z tego
albo na siłę próbować robić z nich moli książkowych. Taka pasja ma wbrew
pozorom wiele minusów -chęc czytania cały czas, poczucie braku gdy nie można
tego robic, chęć ucieczki od bycia tu i teraz do wyimaginowanego swiata. Nie
pozwala to na przezywanie w pełni innych radosci codziennego życia, cieszenie
się każdą chwilą. Oczywiście podobne efekty daje np. uzaleznienie od
internetu czytanie książek tak, ale w rozsądnych granicach.

[mpyg]

Hej,

> Wielokrotnie sie nad tym zastanawiałam, wszystkie moje wątpliwości zostały
> rozwiane gdy miesiac temu rozmawiałam z polonistka syna, która powiedziała, ze
> jest on jedynym dzieckiem w klasie, które czyta tyle ksiażek.

Ale to świadczy o umiłowaniu książek, czy komputera?

> Życze Ci powodzenia. Pamiętaj jednak o tym, że jesli Twoje córki za młodu nie
> bedą czytały i nie posiądą tej zdolności, z kazdym rokiem będzie gorzej.

Na razie możesz być pewna, że Twój syn
a) osiągnęł pewien poziom mechanicznej sprawności w czytaniu;
b) boi się szlabanu na komputer

Ale czy on to lubi? Czy, gdy wyrwie się spod Twojej opieki, nie ciśnie książek
w kąt? Życzę Ci powodzenia, ale, moim zdaniem, przymusem niewiele zdziałasz.
Książki będą się kojarzyć synowi z ponurą pańszczyzną, a nie przyjemnością

> Tak naprawde po
> kilku latach mozna mówić o sukcesie. Ja uważam że go osiągnęłam.

Jeśli tak uważasz, to zdejmij szlaban na komputer i przestam dzieciom wyznaczać
zadania - zobaczymy co będzie.

"Ciekawości nie można wymusić, ją można rozbudzić". Sporo przymyśleń na ten
temat znajdziecie we, właśnie wydanym po polsku, eseju Daniela Pennaca "Jak
powieść" - bardzo polecam. fr.wikipedia.org/wiki/Comme_un_roman

Atonumer, a może po prostu źle dobrałaś synowi lektury, skoro piszesz, że nie
chciał słuchać? Ja bym jeszcze spróbował.

Muanta

[wieczna-gosia]

a. hem

gratulacje. Czegos bardziej upiornego nie czytalam juz dawno.
Moja tesciowa pochlania ksiazki.
moj maz kiedy zostal moim mezem- byl po Tolkienie i w zasadzie to byla jedyna
ksiazka ktora przeczytal
pozniej przeczytal jeszcze Sapkowskiego.
I przez wele nastepnych lat czytal te ksiazki jak chcialo mu sie cos czytac-
tolkiena nawet po angielsku.
a jednak zaczal wiecej czytac- nieduzo bo nie duzo, ale zawsze czyta na
wakacjach, gdy jest chory. Ksiazki w domu po prostu sa- przynoszone przze mnie i
pochlaniane w ilosciach hurtowych.

moje dzieci czasami lubily czytac, czasami nie- ale moija jedyna dzialalnoscia
jest po prostu przynoszenie im ksiazek (bo slyszalam ze fajna), rowadzanie do
bibliotegi, gdzie moga wybierac czy do ksiegarni (strzelamy sobie po
ksiazeczce). I stopniowo, stopniowo okazalo sie ze wszystkie czytaja- pomimo TV
w domu, komputera, przyjaciol i zajec dodatkowych.

to o czym piszesz a.hem znecheciloby mnie do ksiazki natychmiast.

[asdaa]

Zmuszanie, rozliczanie itp. nie zawsze pomaga. Poza tym - czytanie powinno być
przyjemnością, nie przykrym obowiązkiem (oczywiście pomijając lektury). Mojej 8-
letniej wówczas córce podsunęłam Harry ego P. i poskutkowało - polubiła
czytanie. Wszystko, to co tu czytam to prawda: regularne czytanie dzieciom na
głos daje efekty, poza tym 10-latka można poprosić, żeby on poczytał rodzinie.
Należy podsuwać różne książki, jak jakaś się nie podoba,to odłożyć i dać inną.
Znam przypadek dwojga dzieci wychowywanych jednakowo (to jedna rodzina),
młodsze czytało b. chętnie, starsze za nic nie chciało - dopiero w pewnym wieku
(12 lat) dziewczynka zaczęła czytać książki o grze w szachy, literaturę piękną
do tej pory rzadko, a już jest na II roku studiów. Tak, że to różnie bywa.pozdro

[83kimi]

Ja czytałam od najmłodszych lat, teraz kończę filologię polską i z
doświadczenia wiem, że najmniej się chce czytać te książki, które trzeba.
Pomysł ze wspólną wizytą w księgarni np w Empicu jest fajny. Dla dziecka w tym
wieku polecałabym np serię o Mikołajku.

[very.martini]

Przepraszam, ale dlaczego on tak koniecznie ma to czytanie pokochać? Może to po
prostu nie jego działka, interesuje się czymś innym?
Czytam książki - i w ogóle wszystko, co się do czytania nadaje - tonami, ale
doskonale rozumiem ludzi, których to w ogóle nie kręci, tak jak mnie nie kręci
jeżdżenie na deskorolce albo pielęgnowanie ogródka.

[inessta]

Może warto zrobić coś całkiem odwrotnego.Czyli zabroń dzieciom czytać. Ja się
chowałam z książkami i mój chrześniak zaczął czytać, bo mu nie pozwalałam tego
robić. Jak tylko czytał to mu wymyślałam zajęcia, koniecznie i niezbędnie do
wykonania na już. I efekt jest taki, że czyta teraz jak oszalały.

[dumdumdum]

mój syn ma 9,5 roku i zgodnie z tradycjami naszej rodziny zabranie ksiązki jest
najdolegliwszą KARĄ. Oto jak zaczał maniakalnie czytać:
1. czytanie do poduszki od wczesnego dzieciństwa umiejetnie wybranych
książeczek - i URYWANIE w najciekawszym miejscu; w wieku ok. 4, 5 roku doszedł
do wniosku, że należy mu się niezależność, samorządność etc. i szybciutko
nauczył się sam czytac (tzn. wypytał o litery, a potem zaskoczył... Gdy się
pomyliłam - POPRAWIŁ mnie);
2. sama czytam nawet podczas zmywania (opieram ksiązkę o zlew i zmywam dołem);
3. ROZWAŻAMY ciągi dalsze tzn. zastanawialiśmy się co może być dalej i szły
zakłady o rozwój sytuacji (ale to uczciwa gra musi byc czyli razem kupiona
ksiązka nieznanej treści);
4. ścisłe porozumienie ze szkołą tzn. w 1 klasie pozwolono mu czytac na
zajęciach "Harry Potter i wiezień Azkabanu" zamiast uczestniczyć w nudnych
lekcjach (i tak nie było sensu, bo umiał czytac pisac itd. nadawał sie do III
klasy w sensie umysłowym, więc mógł się zrazić do szkoły, gdybny okazała się
NUDNA na wszystkich frontach)
5. odziedziczył moją własna biblioteczkę i domalowywał te rysunki których
osobiście 30 lat wcześniej nie pomazałam - opowiadałam mu historyjki związane z
tymi ksiązkami i rodzinne historie (np. jak tacie upadła do klozetu znad
specjalnej półki - jego własna ksiązka, kiedy usiłował poukładać ksiązki do
kibla pozostałych członków 5-osobowej rodziny, któew zaczeły sie sypac z góry);
6. pozwolenie na czytanie w klozecie nawet po zgaszeniu światła i oficjalnym
pójściu spac;
7. "polowanie" i zakazywanie cztania w łózku po ogłoszeniu ciszy nocnej (a
jednocześnie zadbanie, zeby baterie w latarce miał zawsze sprawne) - bardzo go
cieszło kiedy udawało mu sie mnie rpzechytrzyć i czytac w świetle księzyca,
latarki lub po cichu właczyć lampkę;
8. od czasu do czasu legalne wagary tzn. odpuszczam mu szkołę, jak zabradziaży
z czytaniem do północy, bo cos było interesującego - i wagary sa po to, zeby
doczytał do końca...;
9. porównywanie topografii ksiązek z realiami (wczoraj pojechaliśmy obejrzec
Dom Towarowy Wola i szukalismy po okolicy "Gołębnika" i in. bo przeczytał "Do
przerwy 0:1 Bahdaja"); pokazałam mu gdzie mieszka p. Niziurski, opowaidam mu o
róznicach obyczajowych jego i mojego dzieciństwa oraz dzieciństwa przeszłych
pokoleń - pokazauję mu rzeczy opisywane w ksiazkach, robie desery które w nich
sa i pozwalam bawić się w sposób tamze opisany;
A propos - "Dzieci z Bullerbyn" przeczytał w namiocie który mu rozbiłam na
balkonie, a jak przyszlo kilkoro dzieci - dałam im słonki i kazałam pic z
jednego dzbanka - były zaszokowane pomysłem... - i bardzo im się to podobało,
wieczorem dałam sie rpzestraszyć, bo rpzyszedł do mnie "duch" jak w "dzieciach
z B.";
10. namówiłam rodziców z klasy (długo nie musiałam namawiać) żeby zrobic na
lekcjach ćwiczenia z panią Agatą Niećko, ktora uczy dzieci ROBIĆ ksiązki (tzn.
grupowo pisza powiastki, ilustrują, oprawiają i wydają), a na koniec jest
spotkanie z autorem - były juz 3 tury i m. in. Wojtyszko; były w muzeum
drukarstwa itd. instytucjach; to kosztuje - ale warto;
11. szkoła od 9 lat beirze udzuiał w ogólnopolskim konkursie "WYdajemy własna
ksiazkę" - i panuje w niej klimat szacunku dla czytania i ludzi którzy czytaja,
mają własne zainteresowania;
12. za ostatnie pieniądze kupuje mu pozycje które syn zbiera - tzn. zdarzyło
nam się jeść makaron na mleku przez 2 dni (bo tylko to było), a kupić koszmarny
komplecik trzyczęściowy koszmarnego karolka (i go sobie wyrywać);
13. ja czytam jego ksiązki - i nie zabraniam się brac za moje, jakie by nie
wziął (np. okropny kryminał)
14. NIE MA w domu telewizora, komputer jest dawkowany;
15. dostrzega ze jego zasób słów (wypowiedzi ustne i pisemne) jest wielokrotnie
wiekszy od rówieśników - bardzo go to cieszy.

to tylko przykłady mojej ogólnej POLITYKI wychowawczej, która zakłada, ze jak
sam nie będzie chciał sie uczyc - nieraz WBREW rówiesnikom i szkole - to nic z
tego nie bedzie.

[verdana]

Jakbym o sobie czytała! Po pójsciu spać czytać moim dzieciom nie było wolno,
ale swiato w przedpokoju "przypadkowo" zostawiałam zapalone.