religia w szkole czy poza szkołą ?

[mamalgosia]

Jestem katoliczką - z tch wierzących i praktykujących. Przekazanie mojej wiary
dzieciom uważam za mój cel nadrzędny. Oczywiście chcę także aby się kształciły
w zakresie religijnym w wieku przedszkolnym i szkolnym, jednak uważam, że
spokojnie mogłoby to być w salkach katechetycznych przy kościele, nie musi to
być w szkole. A nawet powiem więcej: myślę, że wprowadzenie religii do szkół
zaszkodziło zarówno niewierzącym jak i wierzącym

[praktycznyprzewodnik]

W praktyce byłoby to niemozliwe lub bardzo trudne. Nie każdy mieszka, jak tu
ktos wspomniał, naprzeciwko koscioła. Wiele osób dość daleko ma i do szkoły i
parafii. Skoro dzieci juz raz dowieziono do szkoły nie widze problemu, by mogły
tam miec także lekcje religii. Weź pod uwage koszty utrzymania salek i
katechetów. Pamietam jak musieliśmy (1964) nosić po kubełku wegla, każde
dziecko jeden, by móc opalic zbudowana na tyłach koscioła salkę !
Szkoły społeczne nie mają obowiązku organizowac lekcjii religii, a jednak je
robia na wyraxne zyczenie rodziców, którzy postawieni przed faktem, ze trzeba
bedzie dziecku inaczej lekcje zorganizowac, sami widza, ze byłoby to bardzo
trudne.
Problem polega raczej na tym, ze pokolenie rodziców (oczywiście tych którzy na
religię do koscioła uczeszczali, a było takich jakies 3o % populacji - innym
staneła na przeszkodzia bądz odległośc bądz fatalnie niski poziom tych zajęć)
wspomina swoją katechizacje z sentymentem i nie wyobraża sobie innego modelu
religijnej edukacji jakten wypracowany za komunizmu model. Zapewne był on
sympatyczny, cos jak harcerstwo (małe grupki wzajemnej adoracji - dla mnie to
było obrzydliwe, zrezygnowałam z religii w salce w klasie siódmej, bo nie byłam
w stanie znieść tego "my" i "oni");
Bylismy z niego dumni, ale tylko dlatego, ze w naszym bloku tylko w Polsce cos
takiego dało sie zorganizować. Były nawet nieliczne szkoły dla katechetów
świeckich (w Gietrzwałdzie)
Przypominam, ze model nie dawał zadnej badz prawie zadnej WIEDZY religijnej,
bo opierał sie głównie na uczestnictwie dzieci i młodziezy w liturgii. Dopiero
w latach osiemdziesiatych zaczeto drukowac nowoczesniejsze, dostosowane do
percepcji dzieci, katechizmy. Ich poziom tez był zreszta rozmaity. Powstawała
dopiero nowoczesna, posoborowa katechetyka. A nawet i te sprzed lat dwudziestu
lat nie nadają sie do uzytku (hermetyczny jezyk, przykłady z zycia
przestarzałe, brak integralności z podstawa programowa...).
tak jak zmienia sie zycie i szkoła - zmienia sie i katechizacja. Wcale nie
mówie, ze ten system jaki mamy jest jedyny, niepodwazalny i nie ma zadnych
złych stron. Ale jest to wielka szansa na uporzadkowanie :
- wiedza o religii, a religii wyznawanej przez dziecko w szczególności (dzieci
prawosławne wzbogacą swą wiedze także);
- wychowanie do tolerancji religijnej ;
- w miejsce 5o lat wmawiania ,ze religia to sparwa prywatna - wychowanie
świadomości, ze religia jest faktem kultury, tym samym jest obecna w moim i
czyims zyciu. Do umiejętnosci zycia z tym faktem.

[Gość: mhlm]

religia w szkole jest już faktem, niestety gorzej z etyką która miała być
alternatywą. Za to coraz częściej stawiany jest problem liczenia oceny z
religii do średniej. W kole podstawowej do której chodzi mój syn, na zebraniu z
rodzicami rodzice wypowiadali się w tym temacie(większość była przeciw)ale Rada
Pedagogiczna zadecydowała inaczej. Jedni uczniowie mają więc średnią liczoną
np. z 10 przedmiotów, a inni z 11. Czy to sprawiedliwe?

[Gość: Nasz Dziennik]

Tak, bo jesli dziecko bierze udział w konkursie wiedzy religijnej, kiermaszu
charytatywnem organizowanym na terenie szkoły, wystepuje w przedstawieniu
organizowanym przez katechetę itp. to jego wysiłek musi byc zauważony i
doceniony.
Dzieci na religii nie są oceniane za zycie sakramentalne i praktyki religijne,
ale za wiedze religijna i gorliwość w jej zdobywaniu.

A moim zdaniem wogule nie powinno byc religii

[Gość: mistrzu]

Przeciez to durnota, poco tego sie uczyc jak i tak nikt sie tego nie uczy. Do
czego to sie przyda w przyszłosci??? Robią w balona ludzi, g***o tam, religia
to głupota, skad ludzie wogule wiecie czy Bóg istnieje, czy to jest pewne???
Jak on powstał jak ludzi nie było??? To wszytsko było zmyslone byscie sie oto
pytali i domyslali a ktos sobie to tylko wymyslił. Ja nie uwierzę w Boga jak go
nie zobaczę

[Gość: maika7]

mistrzu, to nie ten temat, tutaj mówimy o tych, którzy uczeszczają na religie,
a nie rozwazamy istnienia (lub nie) Boga.

w szkole czy poza - uszczegółowienie pytania

[Gość: maika7]

Może przyjąć, że pytanie początkowe brzmi: "czy religia sprawdziła sie w
systemie szkolnym"? Bo nie o budynek tu chodzi, ale o wtłoczenie jej w system
szkoły. Może nie musi opuszczac murów szkolnych, ale być traktowana zupełnie
oddzielnie - tzn. odbywać się poza lekcjami (jak zajęcia dodatkowe), może nie
musi być uwzględniana na świadectwie szkolnym (takie połaczenie dawnego z
nowym??
Ale nadal etyka lub religioznawstwo bardziej mi pasuje.
M.

[praktycznyprzewodnik]

Możesz poprosic o niewpisywanie Ci oceny na swiadectwie z religii.
Zwróć uwage,ze i tak nie wiadomo na co chodziłas na religie czy etykę, ani nie
ma danych na jaką religie (jakiego wyznania chodziłaś). Konstytucja zabrania w
panstwowych dokumentach umieszczac informacje tego typu.

...za to więcej lekcji ortografii!

[Gość: ten]

[Gość: Nasz dziennik]

www.znak.com.pl/znak/index.htm.
Ciekawe !

[kkujawa]

Na wstepie przeprosiny - tu skad pisze te slowa, nie mam mozliwosci stosowania
typowo polskich liter. Dlatego w mojej wypowiedzi ich brak.
Po pierwsze: Religia w szkole to jej degradacja, jak degradacja wszystkiego, co
sformalizowane, rutynowe (oczywiscie sa wyjatki, bo wyjatkowy nauczyciel, w tym
ksiadz, moze czynic cuda!) i ... prawie obowiazkowe. Oczywiscie w teorii nie
jest ona obowiazkowa, ale prosze sprobowac popytac uczniow o ich odczucia. Ja
mialem taka okazje, bo jestem nauczycielem.
Po drugie: Liczba godzin w szkole jest, rzecz jasna, ograniczona. Uczniowie nie
moga w szkole siedziec zbyt dlugo, bo to po prostu szkodliwe. W zwiazku z tym
jest konkurencja miedzy przedmiotami o ten czas! Niestety, dzis juz doszlo do
absurdu, bo bywa tak ze w nowym liceum (3 - letnie) w ciagu trzech lat nauki
religii jest 1,5 do 2 - krotnie wiecej (2 godziny tygodniowo przez 3 lata,
czyli 6 godzin w cyklu nauczania), niz biologii, fizyki, chemii (zwykle jedna
godzina tygodniowo). Czy naprawde chodzilo o to by kosztem religii bardzo
powaznie obnizac poziom wiedzy przyrodniczej, od ktorej przeciez bedzie
zalezala nasza przyszlosc? Wiara jest wazna dla czesci ludzi, ale nie zapewni
ona swiatlego gospodarowania naszym najblizszym srodowiskiem i nasza planeta!
Obnizanie rangi nauk przyrodniczych dzis, w dobie tak wielu zagrozen
srodowiskowych, zmian globalnych (ocieplanie sie klimatu, wzrost populacji
ludzkiej, itp.) i wyzwan zwiazanych z koniecznoscia (nasze panstwo podjelo taka
decyzje juz pare lat temu!!!) realizacji tzw. zrownowazonego rozwoju to po
prostu przejaw ignorancji!
Po trzecie (a moze po pierwsze??) - religia w szkole wymaga deklaracji, czy sie
bedzie uczeszczalo na te zajecia, czy nie, a to jest juz bardzo bliskie
koniecznosci deklaracji swojego stosunku do wiary, co mozna traktowac jako
lamanie prawa do milczenia w sprawie przekonan religijnych. Co prawda to jest
tylko deklaracja uczestnictwa w nauce religii, a nie wiary, w praktyce jednak
(dyskusje, uczestnictwo w np. szkolnych wigiliach) trudno jest nie byc
zmuszonym do okreslenia swojego stosunku do wiary. Co wiecej, uczniowie na
koncu roku sa oceniani jak ze wszystkich przedmiotow, a to tez wymusza aktywna
postawe u osob, ktore chca miec wysoka ocene. Mozna sobie wyobrazic, ze dla
osob niewierzacych jest to jakas forma przymusu i lamania prawa do milczenia,
bo przeciez ten przedmiot (???) nazywa sie religia i po prostu wymaga
emocjonalnego zaangazowania sie. A jak mozna sie pozytywnie zaangazowac w
uczestnictwo w zajeciach religii nie bedac wierzacym??? Przeciez to
sprzecznosc!
Po czwarte - w Konstytucji jest napisane ze Kosciol i panstwo sa niezalezne.
Religia w szkolach panstwowych lamie ta zasade, jak by na to nie patrzec -
poczawszy od pomieszania kompetencji roli panstwa i Kosciola, a skonczywszy na
tym, ze nauka religii jest finansowana w bardzo duzej mierze przez Panstwo.
Gdzie tu konstytucyjny rozdzial Kosciola i panstwa??

na temat wypowiedzi kkujawa

[Gość: tempus]

Na wstępie: to o czym piszesz pojawiło się już na forum. Ale rzeczowych opinii
nigdy za wiele! Całkowicie się zgadzam.

Po pierwsze: Kościołowi Rzymsko-Katolickiemu nie zależy na jakości, ale na
ilości. Kasa płynie z ilości "owieczek" a nie ich "jakości".

Po drugie: dla Watykanu i polityków wiszących u jego klamki nie ważne, czy
Polska będzie bogatym krajem zamieszkanym przez światłych ludzi. Ważne aby
była KATOLICKA!!!

Po trzecie i czwarte: sprzeczność wprowadzenia nauk Watykańskich do polskich
szkół z Konstytucją RP jest oczywista (o tym też pisałem). Mam nadzieję, że
prawnicy się tym wreszcie zajmą.

Po piąte: drodzy Katolicy! Nie traktujcie takich postów jako ataków na Waszą
religię. Czytajcie je uważnie.

Do Praktycznyprzew, kkujawa i tempus

[Gość: maika7]

Do praktycznyprzewodnik:
Znowu dwie sprawy:
Nie rozumiem jednej rzeczy. Sprawa prywatności religii: czy to, że religia
(rodzaj wyznania lub jego brak) jest sprawą prywtną kłóci się z tym, że
religia jest faktem kultury?? Bo czyją sprawą ma byc moja (ewentualana) wiara i
tym samym przynależność religijna?? Żyję w kulturze chrześcijańskiej, ale to
jaką wiarę wyznaję i czy ją w ogóle wyznaję to już moja prywatna sprawa. Czy to
nie tak?? W każdym razie tak to czuję.
Ocena na świadectwie akurat dla mnie jest sprawą obojętną. Syn ma nie wpisaną,
bo nie ma etyki, a na religię nie chodzi. Wspomniałam o tych świadectwach przy
okazji pomysłu, który przyszedł mi do głowy (po lekturze wypowiedzi w tym
wątku), a który może może być drogą połączenia potrzeby dostępu do religii w
szkołach i pewnego większego jej odłączenia od szkolnictwa jako takiego (a tym
samym "odlekcyjnienia") - czyli nadania rangi wyjątkowości zajęć, a
jednocześnie większej swobody w uczestnictwie w tych zajęciach.

Do kkujawa i tempusa:
To bardzo istotne kwestie. Poruszył to zresztą powyżej już uczeń pierwszej
klasy liceum z Lubuskiego (liczbę godzin religii w stosunku do innych
przedmiotów - w tym maturalnych). Rozumiem, że obaj jesteście za
religioznawstwem??
Bo o istocie rozdziału państwa od kościoła itp. można by długo. W tym miejscu
chodzi (mi przynajmniej) o to, co czują ludzie już chodzący na religię w
szkołach, na ile te zajęcia są dla nich istotne, bo prawnie można zrobić dużo,
ale ja chciałabym znać odpowiedź na pytanie: "czy prawo do religii w szkole
umocniło czy osłabiło moją wiarę, czy się sprawdziło, tak, jak chodziło o to
wprowadzającym to prawo". Chyba, że im chodziło o coś zupełnie innego.
M.

[apniunia]

niestety osłabiło
z dziecka, które co niedzielę chodziło do kościoła i UCZESTNICZYŁO we mszy
całym umysłem i sercem dzisiaj jestem niepraktykująca, męża mam ateistę i
wielki problem, co zrobić z naszą dwulatką - chrześcijanizować, czy nie.
odejście od kościoła, jest przede wszystkim odejściem od kościoła (od księży i
ich polityki)
religia w szkole była dolaniem oliwy do ognia
kiedy KAZANO nam uczestniczyć w zajęciach religii (nie przypominam sobie, zeby
ktoś mnie zapytał o zdanie) zburzono jedyny most jaki łączył mnie jeszcze z
kościołem - religię w salce katechetycznej (bez wc, umywalki i gdzie w zimie
było zimno i siedzieliśmy w rękawiczkach), religię i niekończące się dyskusje o
życiu, Bogu, problemach...
w szkole nie było już takiego klimatu, 45min 30 nastolatków i jeden ksiądz, i
nikt nie wiedział co z tym zrobić, więc odrabialiśmy lekcje i robiliśmy ściągi.
w salce katechetycznej też było nas ok 20 osób, ale po przekroczeniu progu
pojawiała się atmosłera totalnego rozluźnienia, żadnej szkoły, ocen(chociaż też
jakoś nas tam oceniano), "odbębniania" lekcji itd
ogólne - religia w szkole to porażka

[Gość: tempus]

apniunia napisała:

> niestety osłabiło
> z dziecka, które co niedzielę chodziło do kościoła i UCZESTNICZYŁO we mszy
> całym umysłem i sercem dzisiaj jestem niepraktykująca, męża mam ateistę i
> wielki problem, co zrobić z naszą dwulatką - chrześcijanizować, czy nie.
> odejście od kościoła, jest przede wszystkim odejściem od kościoła (od księży
i
> ich polityki)

Moim zdaniem religii należy uczyć dopiero dorosłych ludzi. Jaki jest sens
nauczania takich rzeczy bezwolne dzieci? Jest to przegięcie. Ale jeżeli jesteś
wierząca to spróbuj może z jakimś kościołem protestanckim? Jest ich pełno.

[Gość: maika7]

Z ciekawości wielkiej: od kiedy dizecko przestaje być "bezwolne"?? i czy
wszystkie mają tak samo, czy może sie jakoś różnią??
M.

[Gość: tempus]

> Z ciekawości wielkiej: od kiedy dizecko przestaje być "bezwolne"?? i czy
> wszystkie mają tak samo, czy może sie jakoś różnią??
> M.

Gdy staje się dorosłym człowiekiem i może w pełni o sobie decydować. Kiedy
dokładnie? A skąd ja mam wiedzieć? Na pewno nie w wieku kilku lat gdy już
zaczyna się religijne pranie mózgów (niekoniecznie katolickie).

[Gość: maika7]

No dobrze, a co zrobić, według Ciebie, gdy dziecko w wieku lat kilku, ledwo
odrośnięte od podłogi zadaje pytania, co sie dzieje po śmierci, dlaczego ludzie
chodzą do kościoła itp. Nie potraktować tego poważnie tylko poczekać aż
dorośnie?? Z wiekiem (przedszkole) pytań jest coraz więcej i sa coraz
dociekliwsze. Dalej czekać?? Drążę, bo tak mi wynikało z Twojej wypowiedzi i
odpowiedzi na maoje pytanie.
M.

[apniunia]

Gość portalu: tempus napisał(a):

> Moim zdaniem religii należy uczyć dopiero dorosłych ludzi. Jaki jest sens
> nauczania takich rzeczy bezwolne dzieci? Jest to przegięcie.

masz rację, ale ja mieszkam w Polsce i w polskich realiach,nie będę przytaczac
za i przeciw (dosyc już się pojawiło argumentów w poprzednich postach i wątkach)
dlaczego dziecko powinno lub nie powinno uczestniczyć we wszech otaczającym je
religijnym światku
nie chcę skrzywdzić swojego dziecka, mąż dał mi całkowicie wolną rękę i to do
mnie należy decyzja jak będzie wyglądało dzieciństwo i najmłodsza edukacja
mojej córki
jak będzie ona dorosła (nie koniecznie wiekiem) to sama podejmie decyzje, ale
teraz ta odpowiedzialność spoczywa na mnie i nie jest mi łatwo
bo nie ma złotego środka (tzn oprócz zamieszkania w jakimś normalnym kraju)


Ale jeżeli jesteś
> wierząca to spróbuj może z jakimś kościołem protestanckim? Jest ich pełno.
nie chcę szukać innej wiary, czy kościoła, to nie rozwiązuje problemu, bo
ja "nie uwierzę", a jeśli rodzice w coś nie wierzą, to jak mają nauczać swoje
dziecko by postępowało zgodnie z wiarą
i niestety dodam, że mój chrześcijanizm, to ja juz sama nie jestem pewna, czy
to wiara (kiedy trwoga to do Boga), czy tradycja i jakby nie patrzył
wieloletnie "pranie mózgu"
i stąd bierze się mój dylemat

Szybko nauczyć odruchów, ogłupić i wykorzystać.

[Gość: Palnick]

Szybko nauczyć odruchów, ogłupić i wykorzystać

Wydawać by się mogło, że nauka religii w przedszkolach i szkołach leży w
interesie kościoła a nie państwa.
Jest to oczywiste, choć państwu łatwiej manipulować ukształtowanymi
przez kosciół bezwolnymi ludźmi. Stąd niezrozumiała na pierwszy rzut oka
symbioza kleru z kazdą władzą - nawet lewicową. Celem ostatecznym nauczania
religii jest uzyskanie zastraszonego, działajacego odruchowo, bojącego sie
myśleć parafianina (obywatela).
Sporą rolę w utrzymaniu tego zaklętego kręgu hierarchowie przewiduja dla
ogłupionych przez siebie w dzieciństwie rodziców. Oto przykład instrukcji
wymarzonego przez kler postępowania parafianina z własnym dzieckiem:

"Niech w waszym domu znajdzie się obraz religijny. To musi być piękny obraz.
Jezusa, Rodziny Świętej, Matki Najświętszej z Dzieciątkiem. Jeżeli
Częstochowska, niech to będzie wierna kopia. Wyraźna. Niech dzień będzie
witany i żegnany pacierzem. I to od najmłodszych lat, od – „Zrób Bozi pa”.
Dziecko w stronę obrazu zrobi „Boziu, pa, pa”, prześle całusa, a potem
zacznie się modlić. Na klęczkach. Nie szkodzi, że dziecko jeszcze słabo
wymawia, że nie pamięta, że nie rozumie, że nie pojmuje, że myli.

(Ks. Mieczysław Maliński, „Dziennik Polski”, Internet, 4.04.2003)

Ostatnie zdanie dotyczy wszystkich parafian. Niczego nie muszą rozumieć - mają
jedynie automatycznie wykonywać pewne czynności. Z naciskiem na ruch ręki z
banknotem w kierunku tacy.

[Gość: Palnick]

Nauka religii powinna być wręcz zakazana w szkolach. To jest oglupiająca
indoktrynacja szkodliwa dla dzieci.

[apniunia]

Ty to wiesz, ja to wiem, Oni też to wiedzą
I CO Z TEGO
"możesz się odwołać, przez okno, tylko uważaj żebyś nie wypadł" - Smoleń już
wtedu mądrze gadał

[Gość: para]

Religia w szkole czy poza nią? Tu chodzi o wpływy a nie o żadną
filozofię,naukę,Boga .Z takich zdobyczy tak łatwo nikt nie zrezygnuje.
Szkoła to "masa" do wywierania i utwierdzania swoich wpływów, wciągnięci są
w to nauczyciele,rodzice.-Kto ma wpływy ten rządzi.To walka o byt.

[Gość: Praktycznyprzwodni]

Ja juz w dyskusji o religii w przedszkolu powiedziałam wyraźnie, ze jestem za
religią w szkole dzieci młodszych. Co do gimnazjum - mam zdanie mieszane.
zasadniczo byłoby bardzo wychowawcze gdyby dzieci chodziły na zajęcia w
kościle. To jednak napotyka na rozmaite przeszkody w watku omówione (dojazdy,
sprawa bezpieczeństwa itp).Po bierzmowaniu religia powinna byc w salkach. tak
byłoby lepiej z wielu wzgledów.
Zwracam jednak uwage, ze i w salce mógłby zdarzyc się nieudolny katecheta,
nieciekawe zajęcia, brak tolerancji dla niechodzacych itd.
Co do dzieci młodszych w parafii - argumentem za jest mobilizacja rodziców i
związanie z parafią. Gdy dziecko chodzi do szkoły, szkoł ma zająć się kolejnym
problemem w jego zyciu tak jak zajmuje sie szczepeiniami, zebami, dyslekcją -
a rodzic słodko spi.

[Gość: maika7]

Chyba moim błędem było zamieszczanie pytań do Ciebie, kkujwa i tempus w jednym
poście, ale nie chcę ich (tych postów) mnożyć nad miarę, a pytania rózne
przychodzą mi do głowy. Ciebie pytałam głownie o tą sprawę prywatności religii.
Jak ją widzisz? Pisałam, że kultura, w której żyjemy jest rzeczywistością, ale
to jacy (my - ludzie) w tej kulturze jesteśmy jest chyba jednak naszą prywatną
sprawą. Ważne jest dla mnie Twoje zdanie, bo jesteś konsekwentnym głosem z
drugiej (w stosunku do mnie) strony.
Cieszę się też, że wypowiedziałas się wyraźnie na temat religi tu i tu, bo
raczej odczytywałam trochę inaczej Twoje stanowisko. Wydawało mi się, że jesteś
zupełnie za religią w szkole niezależnie od rodzaju szkoły i wieku młodzieży
M.

[Gość: Pr.Prz]

Rozumiem to w ten sposób, ze sa sprawy które nie podlegaja formalnej kontroli
społecznej. Np. prywatną sprawa jest to, "kto z kim spi". Ale do czasu: jesli
spi z nieletnia - przestaje być to jego prwatną sprawą.
Religia, zycie duchowe, kult, praktyki religijne - kazde z tych pojęc znaczy
cos innego. Nie mam w tej chwili głowy, by zając się szczegółowymi definicjami,
musiałabym to przemysleć dokładnej. Ale wydaje mi się, ze to co
nazywamy "zyciem duchowym", "zyciem religijnym" to sprawa prywatna, a "kult"
już nie.

[Gość: PP]

Ucieło mi przed czasem...
Chodzi o rozdzwiek pomiedzy wiara a zyciem, który jest chorobą
chrzescijanstwa.Także polskich katolików.
Dlatego wydaje mi się, ze "szkolne lekcje religii" w jakims sensie wypełniły (
jak umiały) ponad 4o letnia schizofrenie nieobecności zagadnien religijnych w
zyciu politycznym, społecznym,kulturalnym. Przeciez instytucje swieckie i
religijne dotycza zycia tych samych ludzi. I ludzie ci mają dzieci, które
(jesli taka wola) powinny byc kształtowane wg. tego samego systemu wartosci.
Zapewne z czasem programy szkolne w rozumny sposób podejmą szerzej zagadnienia
religii w zyciu człowieka w róznych aspektach i lekcje religii w takicm
kształcie jak mamy je teraz staną sie w szkole zbedne.
Pozostanie kształtowanie zycia wiary i umiejetnosci uczestnictwa w liturgii. I
to z powodzeniem zrobi "katecheza (nie "lekcja religii") parafialna".
Na marginesie - słowo katecheza odnosi się do wszystkich członków Koscióła -
takze dorosłych. Co do dzieci mamy: "katechizację szkolna" i ewentualnie
parafialną."

[Gość: maika7]

Dalej nie wiem, czy rozumiem Cię dobrze. Według Ciebie, jeśli ja nie wierzę to
gdzie się kończy moja prywatność w tym względzie (ja mam pojęcie gdzie się
kończy, ale chciałabym sobie skonfrontować z Twoim zdaniem - odchodzac trochę
od wątku zasadniczego) w tej chrześcijańskij kulturze?
Jeszcze taki drobiazg - w ciągu tych lat nieobecności religii w życiu
politycznym, itd. to akurat w kulturze ona była, gdzie nie dotkniesz tekstu
europejskiego od czasów średniowiecza, zabytku, pieśni itd... wszedzie
praktycznie przewija się zagadnienie wiary... Nie sposób tego uniknąć.
Instytucje świeckie "obsługują" większą pulę obywateli, a instytucje religijne -
mniejszą, bo ograniczoną przez wyznawaną religię. Stąd i systemy wartości
pokrywające się w dużej części, jednak w instytucjach świeckich mają trochę
inaczej ustawione "granice".

Nie za bardzo wiem gdzie umieszczać te pytania do różnych ludzi, bo mam
wrażenie, że przy rozrastającej się w "dół" liście głosów te do konkretnych
postów z wcześniejszych dat się gubią.
M.

[Gość: PP]

Jakoś tak to rozumiem te przywatność religii, że prywatność polega na tym, że
społecznej kontroli nie podlega fakt moich zachowan religijnych (do pewnego
mementu oczywiscie - tj. gdy nie szkoddze wyraźnie innym w imię tych praktyk).
Np. nikt mnie nie moze wsadzic do wiezienia za przezegnianie sie - bądz brak
przezegnania przed przydrozna figura. Nikt nie kontroluje i nie sankcjonuje
tego czy chodze do kościoła, do spowiedzi. Moge to robic, albo nie. Ale moja
prywatność jest naruszona, kiedy nie moge praktyki religijnej wykonywać, choć
chcę, a nikomu nie szkodzę (choć moge oczywiście przeszkadzać, być "solą w
oku"). A więc jesli chcę modlę sie w miejscu publicznym, nosze krzyzyk, gdy
jestem muzułmanką nosze chustkę ( to akurat wcale nie jest takie odległe od
naszych polskich spraw, na wymiane z Niemcami przyjeźdzają gimnazjalisci-
muzułmanie, emigranci z Turcji... i na naszych lekcjach siedzą ubrane po
swojemu), modle sie przed posiłkiem, a nawet jak jestem prezydentem de
Gaulle'em to zastrzegam sobie w czasie wizyty dyplomatycznej czas na codzienna
msze swiętą. I nikt mi nie może powiedzieć, ze nie moge tego robić, zabronic mi
w imię np. zajmowanego stanowiska.
To jest dla mnie prywatnośc religii. A nie że nie mogę sie publicznie pomodlić,
nosic jako nauczycielka krzyzyka itd. , bo religia to sprawa prywatna.
Dlatego uważam, ze jesli grupa osób mających dzieci w publicznej szkole ma
okreslone problemy, to obowiązkiem szkoły (tak stanowia przepisy) jest wyjscie
na przeciw tym potrzebom. A więc zorganizowac dożywianie (żadna łaska, to
szkoła publiczna - ale dożywianie (po cenach kosztu) nie dla wszystkich, tylko
dla tych, którzy tego potrzebują, bo sa biedni; zorganizowac podręczniki i
inne pomoce do nauki; zorganizowac zajęcia wyrównawce, integrujące (Romowie)
czy dla grup mniejszości narodowych (słask, Litwini, Łemkowie). Jesli jest
zapotrzebowanie na znajomość niemieckiego, rosyjskiego na terenach
przygranicznych ... itp. I nie jest to zadna łaska, ale prawo. Bo szkoła jest
publiczna, a nie państwowa, czyli ma działć w służbie zainteresowanych.
Religia w szkole i w salce towielki panel argumentów za i przeciw. Nie ma
złotego rozwiązania. Dla mnie zaletą jest m.in. walor wychowawczy w sensie
szerszym, srodowiskowym, społecznym. Ta religia w salkach to było cos chorego,
takie grupki "towarzystwa wzajemnej adoracji", milusińscy odcieci
od "okropnego komunistycznego swiata". A jakie swięte (świętoszkowate) to
było...ho, ho. Do tego stopnia, ze ktos tu wyciągnął argument obesności krzyża
w salce pełnej rozhukane dzieciarni. Niby, ze poczucie sacrum umyka. A dla mnie
jest to prymitywna mitologia, a nie wiara i swiadczenie.
Jesli jestes niewierzaca, to Twoja prywatnośc polega na tym, ze wierzacy muszą
być wychowani do tego, ze nie tylko nie donmosza na Ciebie na polcje, ale nie
robią komentarzy, nie organizuja misji nawracania majki... dlatego, ze nie
praktykujesz. Oni chodza na religie, a Ty nie. Oni jedzą na obiad korniszony i
schab, a Ty potrawy chińskie.
Polska jest bardzo zasciankowa i bardzo powoli, w bólach (jak dowodzi ta
dyskusja) z tej zasciankowosci wychodzi. A religia w szkole może w tym tylko
pomóc, choc pozornie wydaje sie odwrotnie.

[Gość: tempus]

> ... Np. nikt mnie nie moze wsadzic do wiezienia za przezegnianie sie - bądz
brak
> przezegnania przed przydrozna figura. Nikt nie kontroluje i nie sankcjonuje
> tego czy chodze do kościoła, do spowiedzi. Moge to robic, albo nie. Ale moja
> prywatność jest naruszona, kiedy nie moge praktyki religijnej wykonywać,
choć
> chcę, a nikomu nie szkodzę (choć moge oczywiście przeszkadzać, być "solą w
> oku"). A więc jesli chcę modlę sie w miejscu publicznym, nosze krzyzyk ...

Prywatność w sprawach religijnych ma dużo większy zasięg. W szkole publicznej
nie powinno być widać kto jest katolikiem, a kto nie. A jest inaczej!

> ... To jest dla mnie prywatnośc religii. A nie że nie mogę sie publicznie
pomodlić,
>
> nosic jako nauczycielka krzyzyka itd. , bo religia to sprawa prywatna.
> Dlatego uważam, ze jesli grupa osób mających dzieci w publicznej szkole ma
> okreslone problemy, to obowiązkiem szkoły (tak stanowia przepisy) jest
wyjscie
> na przeciw tym potrzebom.

To czysta teoria. Jeżeli jako nauczycielka obnosisz się ze swoją wiarą, to
moim zdanie nie jest w porządku. Szczególnie w przypadku młodszych dzieci dla
których nauczyciel jeszcze może być autorytetem.

> ... Religia w szkole i w salce to wielki panel argumentów za i przeciw. Nie
ma złotego rozwiązania...

Moim zdaniem jest: pozwolić każdemu na nauczanie własnej religii, ale nie za
publiczne pieniądze i nie w publicznej szkole.

> Jesli jestes niewierzaca, to Twoja prywatnośc polega na tym, ze wierzacy
muszą
> być wychowani do tego, ze nie tylko nie donmosza na Ciebie na polcje, ale
nie
> robią komentarzy, nie organizuja misji nawracania majki... dlatego, ze nie
> praktykujesz. Oni chodza na religie, a Ty nie.

W polskim ciemnogrodzie, gdzie większość dzieci jest otumaniana od małego
przez Kościól Kat., gdzie ludzie mają zerową wiedzą na temat innych wyznań to
fikcja.

> Polska jest bardzo zasciankowa i bardzo powoli, w bólach (jak dowodzi ta
> dyskusja) z tej zasciankowosci wychodzi. A religia w szkole może w tym tylko
> pomóc, choc pozornie wydaje sie odwrotnie.

W czym może pomóc nam religia katolicka w szkole która przez swoich biskupów i
księży próbuje narzucać wszystkim swoje poglądy??? Chyba tylko w tym aby
Polska była nadal kolonią Watykanu i żeby dla facetów w czarnych sukienkach
nadal był to raj (chyba ostatni na świecie ).

Do tempus z odniesieniami do pp

[Gość: maika7]

Przepraszam tempus, ale nie mogłam się powstrzymać przed komentarzem tego, co
napisałeś w odpowiedzi do PP:

Piszesz:
"Prywatność w sprawach religijnych ma dużo większy zasięg. W szkole publicznej
nie powinno być widać kto jest katolikiem, a kto nie. A jest inaczej!"

Skoro w naszym kraju jest wolność wyznania to dlaczego nie może być widać kto
jest jakiego wyznania, przecież konkretnym religiom, czy systemom filozoficznym
sa przypisane czesto okreslone "znaki" (ubiór, emblemat, itp..). Dlaczego w
wolnym kraju nie wolno mi założyć habitu skoro jestem np. siostrą zakonną
uczącą bilogii w świeckiej szkole, zatrudnioną przez świeckie władze i uczę w
sposób neutralny??
Obnoszenie sie z wiarą ??
Moja mama zarzuca mi, że obnoszę się ze swoją niewiarą.... Wyobrażasz sobie??

Autorytem jest dany czlowiek niezależnie od tego jakiego jest wyznania. Dla
nawet małych dzieci autorytetem będzie ktos, kto do nich trafi, a nie ktoś kto
nosi lub nie nosi krzyżyka...

Napisałeś też, że:

"W polskim ciemnogrodzie, gdzie większość dzieci jest otumaniana od małego
przez Kościól Kat., gdzie ludzie mają zerową wiedzą na temat innych wyznań to
fikcja."

To, czy to będzie fikcją czy nie zależy nie tylko od koscioła, ale od nas
samych, od naszej otwartości na inne postawy. Mój mąż (agnostyk) stwierdził
kiedyś (jak za bardzo przejmowalam się wpływem świata zewnętrznego na nasze
dzieci), żebym nie przeceniała wpływów zewnętrznych - i akurat u nas, jak na
razie, to się sprawdza.

Zadałam Ci jeszcze jedno pytanie odnośnie dzieci (kilka postów wyżej),
pominąłeś je specjalnie, czy nie zauważyłeś??

M.

[Gość: tempus]

> Skoro w naszym kraju jest wolność wyznania to dlaczego nie może być widać
kto
> jest jakiego wyznania, przecież konkretnym religiom, czy systemom
filozoficznym
>
> sa przypisane czesto okreslone "znaki" (ubiór, emblemat, itp..). Dlaczego w
> wolnym kraju nie wolno mi założyć habitu skoro jestem np. siostrą zakonną
> uczącą bilogii w świeckiej szkole, zatrudnioną przez świeckie władze i uczę
w
> sposób neutralny??

Uważam, żer w przypadku dzieci małych nie można być neutralnym religijnie
prezentując na zewnątrz swoją religię. Gdybyś chciała uczyć w sposób neutralny
będąc siostrą zkonną musiałabyś dzialać wbrew swojej religii katolickiej.

> Autorytem jest dany czlowiek niezależnie od tego jakiego jest wyznania. Dla
> nawet małych dzieci autorytetem będzie ktos, kto do nich trafi, a nie ktoś
kto
> nosi lub nie nosi krzyżyka...

Dla małych dzieci nie ważne czy nosisz krzyżyk czy półksiężyc - jako
nauczycielka będziesz autorytetem. Nie dlatego że masz rację, lub twoja
religia jest bardziej "słuszna". Małe dzieci takie są!

> To, czy to będzie fikcją czy nie zależy nie tylko od koscioła, ale od nas
> samych, od naszej otwartości na inne postawy. Mój mąż (agnostyk) stwierdził
> kiedyś (jak za bardzo przejmowalam się wpływem świata zewnętrznego na nasze
> dzieci), żebym nie przeceniała wpływów zewnętrznych - i akurat u nas, jak na
> razie, to się sprawdza.

Nie masz racji. Dziecko nie chodzące na religię katolicką ("jedynie słuszną")
może i często jest dyskryminowane przez inne dzieci "katolickie". I to jest
wina polskiego Ciemnogrodu

Powtórz pytanie ,nie mogę go wyłapać. Obiecuję, że odpowiem jeżeli nie
będziesz mi pisać że mój nick mówi sam za siebie lub że religia katolicka
pochodzi od Boga i dlatego jest słuszna .

Kilka cytatów z Konstytucji RP:

Art. 25. 2. Władze publiczne w Rzeczypospolitej Polskiej

zachowują bezstronność w sprawach przekonań religijnych,

światopoglądowych i filozoficznych, zapewniając swobodę

ich wyrażania w życiu publicznym.

Art. 32. 1. Wszyscy są wobec prawa równi. Wszyscy mają

prawo do równego traktowania przez władze publiczne.

Art. 48. 1. Rodzice mają prawo do wychowania dzieci

zgodnie z własnymi przekonaniami. Wychowanie to powinno

uwzględniać stopień dojrzałości dziecka, a także wolność

jego sumienia i wyznania oraz jego przekonania.

Art. 53. 1. Każdemu zapewnia się wolność sumienia i

religii.

Art. 53. 1. 2. Wolność religii obejmuje wolność

wyznawania lub przyjmowania religii według własnego

wyboru oraz uzewnętrzniania indywidualnie lub z innymi,

publicznie lub prywatnie, swojej religii przez

uprawianie kultu, modlitwę, uczestniczenie w obrzędach,

praktykowanie i nauczanie. Wolność religii obejmuje

także posiadanie świątyń i innych miejsc kultu w

zależności od potrzeb ludzi wierzących oraz prawo osób

do korzystania z pomocy religijnej tam, gdzie się

znajdują.

Art. 53. 4. Religia kościoła lub innego związku

wyznaniowego o uregulowanej sytuacji prawnej może być

przedmiotem nauczania w szkole, przy czym nie może być

naruszona wolność sumienia i religii innych osób.

Art. 53. 6. Nikt nie może być zmuszany do uczestniczenia

ani do nieuczestniczenia w praktykach religijnych.

7. Nikt nie może być obowiązany przez organy władzy

publicznej do ujawnienia swojego światopoglądu,

przekonań religijnych lub wyznania.

Art. 54. 1. Każdemu zapewnia się wolność wyrażania

swoich poglądów oraz pozyskiwania i rozpowszechniania

informacji.

[Gość: maika7]

Napisałeś:
"Uważam, żer w przypadku dzieci małych nie można być neutralnym religijnie
prezentując na zewnątrz swoją religię. Gdybyś chciała uczyć w sposób neutralny
będąc siostrą zkonną musiałabyś dzialać wbrew swojej religii katolickiej."

Czekaj, nie wiem czy dobrze rozumiem. Mieszają mi się dzieci "prywatne"
z "nieprywatnymi". Powyżej mówisz o dzieciach "nie moich"? Uwazam, że dzieci
żyjące w określonej kulturze trzeba adaptować do niej. To znaczy nie ukrywac
przed nimi faktu, że są na świecie ludzie różnych wyznań. Zakładając, że to co
piszesz jest racją, to nawet nie mogłabym wyjść w habicie na ulicę, czy do
teatru, bo może spotkałoby mnie dziecko innego wyznania lub niewyznaniowe. To
czy mam na sobie habit jest czymś innym niż to, co przekazuję. Nie rozumiem
dlaczego ucząc historii, czy biologii działabym wbrew religii??

Napisałeś też:
"Dla małych dzieci nie ważne czy nosisz krzyżyk czy półksiężyc - jako
nauczycielka będziesz autorytetem. Nie dlatego że masz rację, lub twoja
religia jest bardziej "słuszna". Małe dzieci takie są!"

Mam dzieci i pisząc o dzieciach opieram się na moich z nimi doświadczeniach,
dlatego nie chcę uogólniać na resztę dzieci w Polsce. Autorytety moich dzieci
zostały skorygowane przez czas. W sposób w pewnym sensie oczekiwany przeze
mnie. Nieliczni nauczyciele się tam ostali...

Napisałeś też:

"Nie masz racji. Dziecko nie chodzące na religię katolicką ("jedynie słuszną")
może i często jest dyskryminowane przez inne dzieci "katolickie". I to jest
wina polskiego Ciemnogrodu"

O dyskryminacji napisałam w wątku pokrewnym (o komunii niewierzących). Nie
twierdzę, że jej nie ma. Twierdzę, że moja rodzina jej niedoświadczyła. Córka,
która chodzi nadal na religię jako jedyna nie poszła do komunii (syn też, ale
on był absolutnie nie chciał). Swoją drogą uważam, że i chrzest i komunia jest
zbyt wcześnie i dotyczy zbyt małych dzieci, ale to już inna sprawa.

I ostatnia sprawa:
"Powtórz pytanie ,nie mogę go wyłapać. Obiecuję, że odpowiem jeżeli nie
będziesz mi pisać że mój nick mówi sam za siebie lub że religia katolicka
pochodzi od Boga i dlatego jest słuszna ."

Twój nick kojarzy mi się z czasem (tak jakoś z łaciny nie??), więc mam inne
skojarzenia niż koleżanka z pokrewnego wątku..). A jako ateistka uważam, że
religia pochodzi od ludzi...
A pytanie (zostalo gdzieś w powyżej, ale jest tam na pewno), dotyczylo tej
bezwolności dzieci (do której się doczepiłam) i brzmialo co zrobić z pytaniami
dzieci malutkich (takie przedszkolaki), które nagle chcą wiedzieć co sie dzieje
jak ktoś umrze, i po co ludzie chodzą do kościoła. Co wtedy robisz, czekasz aż
dorosną czy odpowiadasz?? i jak odpowiadasz??

Cytaty z konstytucji zostawiam na potem. Ale część z nich chyba interpretuję
odmiennie od Ciebie.

A nadal jestem ciekawa odpowiedzi forumowiczów na główne pytanie i boję się
zdominowania tego wątku przez siebie, PP, Ciebie i jeszcze kilka osób.
M.

[Gość: maika7]

A teraz ta konstytucja:

Art. 25. 2. Władze publiczne w Rzeczypospolitej Polskiej
zachowują bezstronność w sprawach przekonań religijnych,
światopoglądowych i filozoficznych, zapewniając swobodę
ich wyrażania w życiu publicznym.

Jak więc rozumiesz "swobodę ich wyrażania w życiu publicznym"?? skoro nawet mi
habitu do pracy w/g Ciebie nie wolno...

Art. 32. 1. Wszyscy są wobec prawa równi. Wszyscy mają
prawo do równego traktowania przez władze publiczne.

To jasne (mam nadzieję).

Art. 48. 1. Rodzice mają prawo do wychowania dzieci
zgodnie z własnymi przekonaniami. Wychowanie to powinno
uwzględniać stopień dojrzałości dziecka, a także wolność
jego sumienia i wyznania oraz jego przekonania.

Tu chyba najbardziej się mijamy. Bo ja jestem zdania, że rodzice wierzący
przekazują swoją wiarę i wychowują w niej od początku, a niewierzący przekazują
swoją niewiarę, nie narzucając jednak (jedni i drudzy) dróg wyboru jeśli
dziecko do tych wyborów dojrzeje. A Twoje zdanie usiłuję sobie jakoś wyobrazić
po odpowiedziach na różne posty, ale nie bardzo je znam.

Art. 53. 1. Każdemu zapewnia się wolność sumienia i religii.

No właśnie, wolność...

Art. 53. 1. 2. Wolność religii obejmuje wolność
wyznawania lub przyjmowania religii według własnego
wyboru oraz uzewnętrzniania indywidualnie lub z innymi,
publicznie lub prywatnie, swojej religii przez
uprawianie kultu, modlitwę, uczestniczenie w obrzędach,
praktykowanie i nauczanie. Wolność religii obejmuje
także posiadanie świątyń i innych miejsc kultu w
zależności od potrzeb ludzi wierzących oraz prawo osób
do korzystania z pomocy religijnej tam, gdzie się znajdują.

Tu szczególnie interesuje mnie to uzewnętrznianie publiczne (w aspekcie naszej
rozmowy) - to mogę w tym habicie czy nie mogę??

Art. 53. 4. Religia kościoła lub innego związku
wyznaniowego o uregulowanej sytuacji prawnej może być
przedmiotem nauczania w szkole, przy czym nie może być
naruszona wolność sumienia i religii innych osób.

No tu jest jeszcz etrochę do zrobienia..

Art. 53. 6. Nikt nie może być zmuszany do uczestniczenia
ani do nieuczestniczenia w praktykach religijnych.

Co to znaczy "zmuszany"?? Bo tu jest pole dla interpretacji..

7. Nikt nie może być obowiązany przez organy władzy
publicznej do ujawnienia swojego światopoglądu, przekonań religijnych lub
wyznania.

No, jasne.

Art. 54. 1. Każdemu zapewnia się wolność wyrażania
swoich poglądów oraz pozyskiwania i rozpowszechniania
informacji.

Tu też chyba mijamy się w interpretacji, bo ja uważam, że tak jak ja mam
wolność do wyrażania... tak samo mają osoby wierzące.

Tyle moich refleksji odnośnie konstytucji.
M.

[Gość: tempus]

Gość portalu: maika7 napisał(a):

> A teraz ta konstytucja:
>
> Art. 25. 2. Władze publiczne w Rzeczypospolitej Polskiej
> zachowują bezstronność w sprawach przekonań religijnych,
> światopoglądowych i filozoficznych, zapewniając swobodę
> ich wyrażania w życiu publicznym.
>
> Jak więc rozumiesz "swobodę ich wyrażania w życiu publicznym"?? skoro nawet
mi
> habitu do pracy w/g Ciebie nie wolno...

Swobodę tak, ale nie dla nauczycieli małych dzieci. U nas jest swoboda, ale
państwo wyraznie preferuje katolicyzm!

> Art. 48. 1. Rodzice mają prawo do wychowania dzieci
> zgodnie z własnymi przekonaniami. Wychowanie to powinno
> uwzględniać stopień dojrzałości dziecka, a także wolność
> jego sumienia i wyznania oraz jego przekonania.
>
> Tu chyba najbardziej się mijamy. Bo ja jestem zdania, że rodzice wierzący
> przekazują swoją wiarę i wychowują w niej od początku, a niewierzący
przekazują
>
> swoją niewiarę, nie narzucając jednak (jedni i drudzy) dróg wyboru jeśli
> dziecko do tych wyborów dojrzeje. A Twoje zdanie usiłuję sobie jakoś
wyobrazić
> po odpowiedziach na różne posty, ale nie bardzo je znam.

Gdy rodzice (niewierzący, bądź niekatolicy) chcą "wychowania dzieci
> zgodnie z własnymi przekonaniami", to mają w tym kraju problem...

> Art. 53. 1. Każdemu zapewnia się wolność sumienia i religii.
>
> No właśnie, wolność...

Wolność, ale głównie dla katolików. Ateiści też muszą ich wspomagać swoimi
podatkami. A wyznawcy innych wyznań lub religii musząpłacić na katolików i
swoja religie/wyznania.

> Art. 53. 1. 2. Wolność religii obejmuje wolność
> wyznawania lub przyjmowania religii według własnego
> wyboru oraz uzewnętrzniania indywidualnie lub z innymi,
> publicznie lub prywatnie, swojej religii przez
> uprawianie kultu, modlitwę, uczestniczenie w obrzędach,
> praktykowanie i nauczanie. Wolność religii obejmuje
> także posiadanie świątyń i innych miejsc kultu w
> zależności od potrzeb ludzi wierzących oraz prawo osób
> do korzystania z pomocy religijnej tam, gdzie się znajdują.
>
> Tu szczególnie interesuje mnie to uzewnętrznianie publiczne (w aspekcie
naszej
> rozmowy) - to mogę w tym habicie czy nie mogę??

W habicie możesz chodzić po ulicy, ale nie jako nauczycielka w szkole
publicznej. Mam wrażenie, że nie wypowiedziałem się w tej kwestii jasno - moja
wina.

> Art. 53. 6. Nikt nie może być zmuszany do uczestniczenia
> ani do nieuczestniczenia w praktykach religijnych.
>
> Co to znaczy "zmuszany"?? Bo tu jest pole dla interpretacji..

No właśnie. Nasz system niekiedy może nie zmusza ale wymusza pewne zachowania.

> 7. Nikt nie może być obowiązany przez organy władzy
> publicznej do ujawnienia swojego światopoglądu, przekonań religijnych lub
> wyznania.
>
> No, jasne.

Ale nie dla naszych polityków!!! Jak ktośnie chodzi w szkole na Watykańską
religię to nie jest zmuszony "nie chodzeniem" do ujawnienia swojego
światopoglądu???

> Art. 54. 1. Każdemu zapewnia się wolność wyrażania
> swoich poglądów oraz pozyskiwania i rozpowszechniania
> informacji.
>
> Tu też chyba mijamy się w interpretacji, bo ja uważam, że tak jak ja mam
> wolność do wyrażania... tak samo mają osoby wierzące.

Zgadzam się.

[Gość: tempus]

Gość portalu: maika7 napisał(a):

> Napisałeś:
> "Uważam, żer w przypadku dzieci małych nie można być neutralnym religijnie
> prezentując na zewnątrz swoją religię. Gdybyś chciała uczyć w sposób
neutralny
> będąc siostrą zkonną musiałabyś dzialać wbrew swojej religii katolickiej."
>
> Czekaj, nie wiem czy dobrze rozumiem. Mieszają mi się dzieci "prywatne"
> z "nieprywatnymi". Powyżej mówisz o dzieciach "nie moich"? Uwazam, że dzieci
> żyjące w określonej kulturze trzeba adaptować do niej. To znaczy nie ukrywac
> przed nimi faktu, że są na świecie ludzie różnych wyznań. Zakładając, że to
co
> piszesz jest racją, to nawet nie mogłabym wyjść w habicie na ulicę, czy do
> teatru, bo może spotkałoby mnie dziecko innego wyznania lub niewyznaniowe.
To
> czy mam na sobie habit jest czymś innym niż to, co przekazuję. Nie rozumiem
> dlaczego ucząc historii, czy biologii działabym wbrew religii??

Uważam, że gdybyś była nauczycielką w szkole i uczyła małe dzieci, to nie
powinnaś okazywać żadnych religijnych cech. Jak np. noszenie krzyżyka,
chodzenie w habicie (w przypadku sióstr zakonnych). Dla małego dziecka (dla
starszych niekoniecznie) nauczyciel jest autorytetem i oddziaływanie takich
oznak przynależności do jakiejś religii mogłoby być duże. I to mi chodziło, o
nauczycieli! Na ulicy, to co innego.

> A pytanie (zostalo gdzieś w powyżej, ale jest tam na pewno), dotyczylo tej
> bezwolności dzieci (do której się doczepiłam) i brzmialo co zrobić z
pytaniami
> dzieci malutkich (takie przedszkolaki), które nagle chcą wiedzieć co sie
dzieje
>
> jak ktoś umrze, i po co ludzie chodzą do kościoła. Co wtedy robisz, czekasz
aż
> dorosną czy odpowiadasz?? i jak odpowiadasz??

No cóż, moje 3,5 letnie dziecko o to jeszcze nie pyta. Ale powiem chyba, że są
ludzie którzy wierzą, że po śmierci jest inne życie, a inni uważają że nie ma
(albo może jakaś inna forma energii - niekoniecznie raj lub piekło jak uczy
chrześcijaństwo. A po co chodzą do kościoła? Bo wierzą, że to jest słuszne.
Oczywiście rzeczywistość i postawa dziecka mogą zmienić moje podejście do
tematu. I mam jeszcze inny problem: żonę - wierzącą protestantkę. Ona będzie
uczyła dziecko trochę inaczej (ale ma na to bardzo mało czasu - w sensie
wolnych godzin w tygodniu). Ale może się dogadamy .

[Gość: maika7]

Fajnie, że mnie znalazleś w tym gąszczu dat i postów.

Napisałeś:

"Uważam, że gdybyś była nauczycielką w szkole i uczyła małe dzieci, to nie
powinnaś okazywać żadnych religijnych cech. Jak np. noszenie krzyżyka,
chodzenie w habicie (w przypadku sióstr zakonnych). Dla małego dziecka (dla
starszych niekoniecznie) nauczyciel jest autorytetem i oddziaływanie takich
oznak przynależności do jakiejś religii mogłoby być duże. I to mi chodziło, o
nauczycieli! Na ulicy, to co innego."

Rozumiem teraz o co Ci chodzi, ale ja uważam inaczej, tzn. uważam, że
nauczycieli tez dotyczy prawo do wolności w wyrażaniu swojego wyznania.
Nawet wychowawców w żłobku i pan przedszkolanek... Tzn. ujmując problem
inaczej - nie boję się posyłać swoich dzieci do placówek, w których spotkają
sie z różnorodnością kulturowo-religijną (pod warunkiem, że przedstawiciele
danej kultury nie porywają dzieci itp.)

Napisaleś też:
"No cóż, moje 3,5 letnie dziecko o to jeszcze nie pyta. Ale powiem chyba, że są
ludzie którzy wierzą, że po śmierci jest inne życie, a inni uważają że nie ma
(albo może jakaś inna forma energii - niekoniecznie raj lub piekło jak uczy
chrześcijaństwo. A po co chodzą do kościoła? Bo wierzą, że to jest słuszne.
Oczywiście rzeczywistość i postawa dziecka mogą zmienić moje podejście do
tematu. I mam jeszcze inny problem: żonę - wierzącą protestantkę. Ona będzie
uczyła dziecko trochę inaczej (ale ma na to bardzo mało czasu - w sensie
wolnych godzin w tygodniu). Ale może się dogadamy ."

No to dlaczego pisałeś, że dziecko jest bezwolne i nic nie rozumie. Takie
rozmowy przeprowadzałam ze swoim synem, który wtedy był może troszkę starszy od
Twojej córki. Pytał o rózne rzeczy i tak mu właśnie tłumaczyłam, że różnie
różni ludzie uważają i mówiłam co ja o danej rzeczy sądzę. Hm.. wygląda na to,
że tu się zgadzamy. Z żoną pewnie się dogadacie, jeśli będzie Wam obojgu na tym
zależało... A dziecko pewnie i tak zrobi po swojemu jak dorośnie...

I jeszcze ciąg dalszy konstytucji

W komentarzach do moich odpowiedzi napisałeś:

"Gdy rodzice (niewierzący, bądź niekatolicy) chcą "wychowania dzieci
zgodnie z własnymi przekonaniami", to mają w tym kraju problem... "

Złapałam się na tym, że często problem tkwi we mnie, w moim podejściu. I od tej
pory staram się podchodzić do "kłód pod nogi rzucanych" z dystansem. Dość łatwo
mi, bo nie spotkałam się z jakimiś drastycznymi sytuacjami (takimi jak niektóre
tu opisywane). Trudno nie mieć problemu w kraju o takiej historii, kulturze i z
praktycznie jedną religią i dość niesympatycznie rysowanemu portretowi
ateisty... Ale może z czasem coś się zmieni - jak mówiła pp - może nauczymy się
współistnieć pomimo różnic..

Napisałeś też:
"Wolność, ale głównie dla katolików. Ateiści też muszą ich wspomagać swoimi
podatkami. A wyznawcy innych wyznań lub religii musząpłacić na katolików i
swoja religie/wyznania."

No wiem, że sprawy podatków są chore, ale mam tyle zastrzeżeń w "tym temacie",
że unikam jak ognia rozmów o pieniądzach...

Napisałeś też:
"W habicie możesz chodzić po ulicy, ale nie jako nauczycielka w szkole
publicznej. Mam wrażenie, że nie wypowiedziałem się w tej kwestii jasno - moja
wina."

Nie, wypowiedziałeś się chyba jasno, ale kostytucja nie mówi o wszystkich
oprócz nauczycieli w szkołach publicznych, tu też się rozmijamy (ale pisałam o
tym powyżej). Moje dzieci (niekatolickie) mogą byc uczone nawet przez same
zakonnice i księży pod warunkiem, że treści przekazywane będą neutralne... Mnie
to nie przeszkadza.

Napisaleś też, że:
"No właśnie. Nasz system niekiedy może nie zmusza ale wymusza pewne zachowania."

Nie wiem, czy system (bo bez konkretnych przykładów trudno rozmawiać), ale my
sami (my, ludzie) bezwolnie poddajemy się różnym sytuacjom nieneutralnym.

I jeszcze napisałeś (oj, dużo pisałeś..)

"Ale nie dla naszych polityków!!! Jak ktoś nie chodzi w szkole na Watykańską
religię to nie jest zmuszony "nie chodzeniem" do ujawnienia swojego
światopoglądu???"

W pewnym sensie nie jest - może być katolikiem i nie chodzić... (żartowałam,
nie denerwuj się). Dlatego jestem za religioznawstwem. Jest neutralne (w
założeniu przynajmniej..)

No, to tyle na ten temat. Mniej więcej wiem jakie masz poglądy.
M.

[inkaszon]

majka, Twój list mi się podobał BRAWO

[praktycznyprzewodnik]

Gość portalu: tempus napisał(a):

> Prywatność w sprawach religijnych ma dużo większy zasięg. W szkole publicznej
> nie powinno być widać kto jest katolikiem, a kto nie. A jest inaczej!

Dlaczego nie powinno być widać ? Nie powinno sie na swiadectwie szkolnym
umieszczac adnotacji o tym, jakiej jest ktos religii. Ale jesli ktos sobie
zyczy deklarowac, ze jest katolikiem, swaidkiem jehowy czy buddysta anie
powinno mu sie tego zabraniać, chyba ze zakłoca spokoj, powoduje zamieszanie.

Porównaj z problemem chust u dziewczat islamnskich. Chusta jeszcze zamieszania
w szkole nie wywołuje, ale powstał inny problem - one nie chca sie rozbierac na
w-f i nie cwicza jesli w sali sa chłopcy. I teraz pytanie: pozwolić w imię
wolności swiatopoglądowej, czy zabronic, bo szkoła jest swiecka?
Jesli ktos nie zgłasza dziecka na zajecia religijne - jakiegokolwiek obrzadku,
on nie deklaruje ze jest niewierzacy, ani nie deklaruje ze nie jest katolikiem.
On tylko deklaruje, ze nie ma ochoty, by jego dziecko uczestniczyło w tych
zajęciach. Nic wiecej z tego nie wynika.

> To czysta teoria. Jeżeli jako nauczycielka obnosisz się ze swoją wiarą, to
> moim zdanie nie jest w porządku. Szczególnie w przypadku młodszych dzieci dla
> których nauczyciel jeszcze może być autorytetem.

"Obnosic się " z czymkolwiek jest nieelegancko, ale mam pełne prawo deklarować
publicznie swoje poglądy religijne. Forma w jakiej to robię jest to kwestia
obyczaju, wyczucia norm (na przykład wielkośc krzyzyka na szyji - inny uchodzi
u zakonnicy, inny u usoby swieckiej). I własnie dlatego uwazam, ze lekcje
religii w szkole mają spore znaczenie wychowawcze. uczą w kulturalny spsob, z
wyczuciem obyczaju i zwyczajów swiadczyc o swojej wierze.


> Moim zdaniem jest: pozwolić każdemu na nauczanie własnej religii, ale nie za
> publiczne pieniądze i nie w publicznej szkole.

Publiczne pieniądze to takze MOJE pieniądze, które powinny byc uzyte zgodnie z
oczekiwaniami podatników. Przypominam pieniądze wydawane na programy
integracji Romów (oni podatków z reguły nie płaca, ale słusznie, ze my wydajemy
pieniądze na nich. Bo w naszym interesie jest, by dzieci romskie - w
przyszłosci obywatele panstwa - potrafili pisac, czytać, czyli z ogółem
społeczeństwa sprawnie sie komunikować )

> > W polskim ciemnogrodzie, gdzie większość dzieci jest otumaniana od małego
> przez Kościól Kat., gdzie ludzie mają zerową wiedzą na temat innych wyznań to
> fikcja.


Totez podkreslam walor tych lekcji, którym jest wiedza, a nie tylko
kształtowanie wiary i zachowań liturgicznych jak było przez lata
sześćdziesiąte do 199o roku.

> W czym może pomóc nam religia katolicka w szkole która przez swoich biskupów
i
> księży próbuje narzucać wszystkim swoje poglądy??? Chyba tylko w tym aby
> Polska była nadal kolonią Watykanu i żeby dla facetów w czarnych sukienkach
> nadal był to raj (chyba ostatni na świecie ).


Jak religia może narzucac poglądy. Poglady to zbiór pojęc grupy. A ta grupą
jestesmy my. Mamy takie poglady jakie mamy i one sie zmieniają. Im wiecej sie
otwarcie dyskutuje, wymienia poglady - tym lepeij dla sprawy. Masz dziwaczną
spsikowa wizje Koscioła.

[Gość: maika7]

Napisalaś:
"Jakoś tak to rozumiem te przywatność religii, że prywatność polega na tym, że
społecznej kontroli nie podlega fakt moich zachowan religijnych ............
nie że nie mogę sie publicznie pomodlić, nosic jako nauczycielka krzyzyka
itd. , bo religia to sprawa prywatna."

Zgadzam się z Tobą, jako osoba wierząca w/g mnie masz prawo do dawania oznak
tego w codziennym życiu i nie można (dalej według mnie) traktowac tego jako
demonstrację wiary, tylko jako jej zewnętrzny przejaw.

Napisalaś też:
"Dlatego uważam, ze jesli grupa osób mających dzieci w publicznej szkole ma
okreslone problemy, to obowiązkiem szkoły (tak stanowia przepisy) jest wyjscie
na przeciw tym potrzebom. A więc ..... Bo szkoła jest publiczna, a nie
państwowa, czyli ma działć w służbie zainteresowanych."

Tutaj mam już mieszane odczucia. Ale to też na inny wątek.

Napisalaś też, że:

"Religia w szkole i w salce to wielki panel argumentów za i przeciw. Nie ma
złotego rozwiązania. Dla mnie zaletą jest m.in. walor wychowawczy w sensie
szerszym, srodowiskowym, społecznym. Ta religia w salkach to było cos chorego,
takie grupki "towarzystwa wzajemnej adoracji", milusińscy odcieci od "okropnego
komunistycznego swiata". A jakie swięte (świętoszkowate) to było...ho, ho. Do
tego stopnia, ze ktos tu wyciągnął argument obesności krzyża w salce pełnej
rozhukane dzieciarni. Niby, ze poczucie sacrum umyka. A dla mnie jest to
prymitywna mitologia, a nie wiara i swiadczenie."

O tym już pisałam wcześniej, obraz religii tamtych lat jest bardzo różny u
różnych ludzi. Myslę, że trochę za bardzo uogólniasz w tym miejscu. Ci, którzy
wspominali "stare, parafialne czasy" mówili raczej o wartościach duchowych
właśnie...

I jeszcze jedna kwestia, napisałaś:
"Jesli jestes niewierzaca, to Twoja prywatnośc polega na tym, ze wierzacy muszą
być wychowani do tego, ze nie tylko nie donmosza na Ciebie na polcje... A
religia w szkole może w tym tylko pomóc, choc pozornie wydaje sie odwrotnie."

To, co napisałaś to podstawa, ale moje oczekiwania są trochę dalej idące.
Chcialabym nie czuć się zmuszana do opowiadania się publicznego (jeśli tego nie
chcę) czy jestem religijna, czy nie. (chodzi mi o sytuacje, kiedy w miejscu
publicznym stwarza sie sytuacje nie neutralne np. boisko szkolne, koniec roku
szkolnego, ja wśród rodziców zaproszonych po odbiór listu gratulacyjnego,
wychodzi ksiądz i zarządza wspólną modlitwę. Rodzice wstają... ja siedzę). W
koncu przyszłam tylko odebrac list... itp.

Cały czas myślę, że religia prowadzona w sposob mądry, może dać bardzo wiele,
ale religioznawstwo byłoby też dostępne dla moich dzieci (i też mogłyby się
czegoś więcej nauczyć), a neutralne..

[galadren]

Widzisz,chodzi o to, że wiara katolika nigdy nie jest jego "prywatną sprawą".
Katholicos znaczy powszechny, wspólny, dotepny dla wszystkich. Mój grzech
dotyka innych, moją słabość ktoś podtrzymuje swoją modlitwą ( np. siostry z
zakonów kontemplacyjnych). Być członkiem Kościoła powszechnego, to godzić się
na tę "nieprywatność" w sprawach wyznaniowych.Nie popieram gwałtu na uczuciach
innych, nie sądzę, aby zmuszanie było odpowiednią formą ewangelizacji, uważam,
że religia w szkole to błąd i jest źle prowadzona - ale moja religijność, to
nie tylko moja "prywatna sprawa". Jestem katoliczką i znam tego konsekwencje.
Ktoś się za mnie modli, ktoś za mnie odprawia mszę - czuję za to wdzięczność i
sądzę, że inni mają prawo mnie upominać, jeśli robią to z miłością.Jeśli nie
możesz z Tym żyć - może lepiej będzie, jeśli znajdziesz sobie inny Kościół?Po
co trwać w poczuciu dyskomfortu psychicznego, w niewolnictwie pozorów? Uważam,
że twoje poszukiwania są cenne, maika, ale chyba zwiodły Cię trochę
współczesne zapasy między tolerancja a zezwoleniem na wszystko. Wolność to
tylko jedna z najważniejszych wartośći, ale nie najważniejsza. Pozdrawiam. Nie
bój się wspólnotowości Kościoła.

[Gość: maika7]

Napisałaś:
"Widzisz,chodzi o to, że wiara katolika nigdy nie jest jego "prywatną sprawą".
Katholicos znaczy powszechny, wspólny, dotepny dla wszystkich. Mój grzech
dotyka innych, moją słabość ktoś podtrzymuje swoją modlitwą ( np. siostry z
zakonów kontemplacyjnych). Być członkiem Kościoła powszechnego, to godzić się
na tę "nieprywatność" w sprawach wyznaniowych."

Prywatność rozumiem tak, że to To w CO wierzę jest moją prywatną sprawą. Jeśli
jestem katoliczką to mam poczucie wspólnoty z katolikami, jeśli jestem
protestantką to z protestantami itd... Tak to rozumiem - prywatność w WYBORZE
drogi...

Napisałaś też:
"Nie popieram gwałtu na uczuciach innych, nie sądzę, aby zmuszanie było
odpowiednią formą ewangelizacji, uważam, że religia w szkole to błąd i jest źle
prowadzona - ale moja religijność, to nie tylko moja "prywatna sprawa". Jestem
katoliczką i znam tego konsekwencje. Ktoś się za mnie modli, ktoś za mnie
odprawia mszę - czuję za to wdzięczność i sądzę, że inni mają prawo mnie
upominać, jeśli robią to z miłością."

Mniej więcej sądzę podobnie, to znaczy jasne jest dla mnie to, że konkretny
wybór powoduje konkretne konsekwencje.

Napisałaś też :
"Jeśli nie możesz z Tym żyć - może lepiej będzie, jeśli znajdziesz sobie inny
Kościół?Po co trwać w poczuciu dyskomfortu psychicznego, w niewolnictwie
pozorów? Uważam, że twoje poszukiwania są cenne, maika, ale chyba zwiodły Cię
trochę współczesne zapasy między tolerancja a zezwoleniem na wszystko. Wolność
to tylko jedna z najważniejszych wartośći, ale nie najważniejsza. Pozdrawiam.
Nie bój się wspólnotowości Kościoła."

I tu chyba nie rozumiem. Może jest to wynikiem, że czasem nie piszę dość jasno,
ale wydawało mi się, że określiłam się w kilku postach bardzo wyraźnie. Ja nie
poszukuję. Ja znalazłam swoją drogę - jestem poza kościołem, poza wiarą. I
staram się konsekwentnie realizować swoją drogę.

A moze teraz nieco inaczej Maiko

[Gość: Krzys52]

Wyobraz sobie, ze w Twoim spoleczenstwie znajduja sie jednostki takie jak ja -
niewierzace i nie majace ochoty lozyc zarowno na religie Twoich dzieci, jak i
na utrzymanie calego Twojego kosciola. Otoz z tego punktu widzenia, a znam go
bardzo dobrze, dobro religijnego wychowania Twojego dziecka (czy lepiej w salce
czy klasie) zwisa mi cienkim kalafiorem, wyobraz sobie.
Gdy o mnie idzie - zycze mu jak najgorzej gdyz nikt nie pytal mnie o zgode na
finansowanie Twoich religijnych fanaberii. Wedlug mnie jest to sprawa prywatna
i jako taka winna byc oplacana przez Ciebie oraz reszte zainteresowanych. To
nie "panstwo" placi lecz ja - podatnik. Niewierzacy badz/oraz nie
zainteresowany utrzymywaniem religii.
Nie traktuj tego prosze jako napad na Ciebie - nie mialem takich intencji.
Podejdz do mego listu jak do szczerze wyznanej opinii czlowieka ktory wolalby
nie byc Ci niezyczliwy. Opinii zapewne gorzkiej i niemilej, ale uczciwej i
szczerej.
.
K.P.

Gdzie tu konstytucyjny rozdzial Kosciola i panstwa

[Gość: Krzys52]

I to jest to pytanie na ktore czekalem. Znakomita wypowiedz. Zgadzam sie i
popieram.
Przyjmij prosze wyrazy uznania.
.
K.P.

Gdzie tu konstytucyjny rozdzial Kosciola i panstwa

[Gość: Krzys52]

Moj zasadniczy post odpowiada na list KKujawy. Zapomnialem zaznaczyc gdyz nie
sadzilem, ze moja odpowiedz poleci tak bardzo do dolu, ze az nie bedzie wiadomo
komu odpowiadalem.
Zatem raz jeszcze - Brawo! KKujawa )
.
K.P.

[psyhodelfin]

Zdecydowanie powinno się wywalić religie ze szkoły.Ja pamiętam jak na religie
chodziłem do kościoła tzn do takiej jakiejś kapliczki religijnej nie była ona w
szkole jako budynku ale obecnośc była obowiązkowa.To jest ze strony Kościoła
natręctwo, nie nawidze tej instytucji i tej "czarnej mafii"

[j.wierny]

Gość portalu: maika7 napisał(a):

> Czy lepsze
> byłoby "wyprowadzenie" religii ze szkół,
> albo zastąpienie bardziej dostępnym
> dla ludzi o innych światopoglądach religioznawstwem??
>
Religioznawstwo, polaczone z etyka to bardzo dobry pomysl pod warunkiem, ze
przedmiot nie bedzie prowadzony przez katolickiego ksiedza ani oczywiscie
duchownego zadnego innego wyznania, lecz przez odpowiedniego specjaliste, o w
miare neutralnym swiatopogladzie.

jw

jw

[Gość: anonimowa]

MAM 15 LAT. Dyskutowany problem dotyczy mnie bezpośrednio. Trzeci rok uczę się
w gimnazjum, trzeci rok mam religię z tym samym księdzem. Cała moja klasa go
NIENAWIDZI. Piszę szczerą prawdę - to głupota aby tak istotne sprawy jak
religia wykładała osoba bez wykształcenia pedagogicznego, bez JAKIEGOKOLWIEK w
tym kierunku talentu. Lekcje religii są przez nas całkowicie lekceważone -
każdy rysuje, odrabia lekcje, robi wszystko oprócz słuchania księdza. Bo i też
nie ma czego słuchać - są to tematy potwornie nudne, nie poruszające
nurtujących nas kwestii. Mogę przytoczyć ciąg kilku: kim jest człowiek?
godność człowieka, prawa naturalne, drogi do szczęścia. Kolejnym totalnym
nieporozumieniem jest prowadzenie zeszytu do którego wpisujemy zupełnie
bzdurne notatki w stylu:

"Człowiek to byt myślący, dlatego często źródłem jego szczęścia są wartości
poznawcze: odkrywanie, refleksje, dyskusja, postrzeganie piękna, blablablabla"

Kiedy uda nam się zmusić księdza do dyskusji na nurtujące nas tematy, rozmowa
wygląda dyktatorsko - kiedy padają argumenty, na które nie chce lub nie
potrafi odpowiedzieć rzuca hasłami w stylu "ty nie bądź mądrzejszy od Pana
Boga". Mało tego - jako przygotowanie do bierzmowania musimy zdać wszystkie
cztery ewangelie, przeczytać a potem opowiedzieć z pamięci. Nie dziwota, że
prawie 100% klasy ma w dzienniku jedynki. Wynikiem takiego prowadzenia
przedmiotu jest odejście od Kościoła znacznej części moich znajomych -
przestali chodzić właśnie przez tego księdza. Ponadto uważam, że
religioznawstwo byłoby cudownym pomysłem - ludzie nie mają zielonego pojęcia o
buddyzmie, muzułmaństwie, czy nawet innych odłamach chrześcijaństwa. Poza tym,
BARDZO WAŻNE, pragnę zaznaczyć, że w mojej szkole brakuje klas - uczniowie
muszą uczyć się nawet do szóstej wieczorem. I jeśłi mam takiej religii dwie
godziny razy 22 klasy to 44 godziny!!!
A dodatkowo czemu biologii, fizyki, informatyki mam tylko po jednej godzinie i
uczę się jednego języka, a religię w komfortowych warunkach mam dwa razy w
tygodniu??????????????????

[smultronstallet]

Gość portalu: anonimowa napisał(a):

> MAM 15 LAT. Dyskutowany problem dotyczy mnie bezpośrednio. Trzeci rok uczę
się
> w gimnazjum, trzeci rok mam religię z tym samym księdzem. Cała moja klasa go
> NIENAWIDZI. Piszę szczerą prawdę - to głupota aby tak istotne sprawy jak
> religia wykładała osoba bez wykształcenia pedagogicznego, bez JAKIEGOKOLWIEK
w
> tym kierunku talentu. Lekcje religii są przez nas całkowicie lekceważone -
> każdy rysuje, odrabia lekcje, robi wszystko oprócz słuchania księdza. Bo i
też
> nie ma czego słuchać - są to tematy potwornie nudne, nie poruszające
> nurtujących nas kwestii. Mogę przytoczyć ciąg kilku: kim jest człowiek?
> godność człowieka, prawa naturalne, drogi do szczęścia. Kolejnym totalnym
> nieporozumieniem jest prowadzenie zeszytu do którego wpisujemy zupełnie
> bzdurne notatki w stylu:
>
> "Człowiek to byt myślący, dlatego często źródłem jego szczęścia są wartości
> poznawcze: odkrywanie, refleksje, dyskusja, postrzeganie piękna, blablablabla"
>
> Kiedy uda nam się zmusić księdza do dyskusji na nurtujące nas tematy, rozmowa
> wygląda dyktatorsko - kiedy padają argumenty, na które nie chce lub nie
> potrafi odpowiedzieć rzuca hasłami w stylu "ty nie bądź mądrzejszy od Pana
> Boga". Mało tego - jako przygotowanie do bierzmowania musimy zdać wszystkie
> cztery ewangelie, przeczytać a potem opowiedzieć z pamięci. Nie dziwota, że
> prawie 100% klasy ma w dzienniku jedynki. Wynikiem takiego prowadzenia
> przedmiotu jest odejście od Kościoła znacznej części moich znajomych -
> przestali chodzić właśnie przez tego księdza. Ponadto uważam, że
> religioznawstwo byłoby cudownym pomysłem - ludzie nie mają zielonego pojęcia
o
> buddyzmie, muzułmaństwie, czy nawet innych odłamach chrześcijaństwa. Poza
tym,
> BARDZO WAŻNE, pragnę zaznaczyć, że w mojej szkole brakuje klas - uczniowie
> muszą uczyć się nawet do szóstej wieczorem. I jeśłi mam takiej religii dwie
> godziny razy 22 klasy to 44 godziny!!!
> A dodatkowo czemu biologii, fizyki, informatyki mam tylko po jednej godzinie
i
> uczę się jednego języka, a religię w komfortowych warunkach mam dwa razy w
> tygodniu??????????????????

Miałam podobną sytuację w liceum; na religię chodziłam "dla mamy", bo co ludzie
powiedzą...ale do czasu, tj. do połowy 3 klasy. Ksiądz ignorował nasze poglądy,
nie umiał z nami dyskutować, tylko próbował wtłoczyć nam suchą teorię bez
jakichkolwiek rozmów na dany temat. "Jest tak i koniec" - mówił. Mnie również
doświadczyła religia w wymiarze 2 godzin tygodniowo (i to jeszcze w środku
zajęć, tak, ze "urwanie się" wcześniej do domu było nie możliwe).
Osobiście uważam, że religia mogłaby byc poza szkołą, tak, zeby nikt o innym
wyznaniu nie czuł się pokrzywdzony. Całkiem racjonalnym rozwiązaniem mogłaby
byc też/albo etyka.
Pozdrawiam

[mlyczek]

Religia powinna być w szkole. Nie chodzenie na nią wiąże się z niobecnością, a
w parafii na religię zawsze można bezkarnie nie przyjść.

[tempus]

mlyczek napisał:

> Religia powinna być w szkole. Nie chodzenie na nią wiąże się z niobecnością,
a
> w parafii na religię zawsze można bezkarnie nie przyjść.

Czyli każdy mieszkaniec Polski musi być katolikiem. Jesteś księdzem, czy
jakimś biskupem?

[Gość: Abel]

Chodziłem do szkół w Polsce w latach 1946-1951, cały czas była nie tylko
obowiązkowa religia, ale w niedziele trzeba było przyjść do szkoły, aby w
zwartych szeregach pomaszerować do kościoła (na 9.00).
Sens nauczania religii w przedszkolu i szkołach jest taki, żeby mniej myślący
uważali obopwiazek przynależnosci do jedynego słusznego wyznania za oczywisty.
Odszedłem od Kościoła nie w wyniku komunistycznej indoktrynacji, ale po
przeczytaniu Nowego Testamentu (polecam Mt. 5-7).

[Gość: NDz]

Ale wiary nie straciłeś, Jezusa znasz i za Zbawiciela uznajesz?

[Gość: Abel]

Pytanie chyba nie precyzyjne. Ale odpowiem sam formułując je inaczej: Czy
wierzę w Boga? Na pewno Boga nie obudowanego dogmatami wymyślonymi bez podstaw
w źródłach. Deklaruję się jako "wątpiący materialista".

Jedna lekcja historii, dwie lekcje religii...

[Gość: dolby2]

To chyba coś nie tak, nieprawdaż? Niestety, tak jest rzeczywistość w czwartej
klasie szkoły podstawowej. A co dzieci robią na lekcji religii? Uczą się
historii życia świętych, deklamują pacierze, malują bezsensowne obrazki...
Zastrzeżenie dyrekcji szkoły co do poziomu takiej edukacji nie przynoszą
rezultatu, bo za poziom nauczania odpowiada proboszcz miejscowej parafii. A że
parafia ma nowego proboszcza to i katacheci są nowi... Moja córka, kiedy pytam
ją o lekcje religii, uśmiecha się z politowaniem... Rzecz dotyczy szkoły numer
220 w Warszawie, w samym centrum stolicy! A co się dzieje na prowincji?

[Gość: jagoda]

lekcje religii w szkole to jedna wielka pomylka i czas wielki żeby ktoś
wreszcie zdał sobie z tego sprawę.
2 gogz religii w szkole przez całą podstawowkę , gimnazjum i szkołę średnią
to prawie seminarium. I ocena z religii jeszcze liczona jest do średniej ocen.

[dorotace]

Przede wszystkim to nie jest religia, tylko religia katolicka. Jeżeli ktoś nie
jest katolikiem, to o swoim wyznaniu może porozmawiać na najwyżej jednej lekcji
jeśli w ogóle (porozmawiać z księdzem katolickim oczywiście).

[Gość: NDz]

Nawet jak w Twojej szkole ocena z religii jest liczona do sroedniej, to możesz
zastrzec, ze sobie nie zyczysz tego. I policza ci z mniejszej ilości
przedmiotów. A jak ktos się stara, to jego wysiłek powinien byc zauwazony.
Mozesz nawet poprosić,zeby ci na swidectwie oceny z religii nie wpisywali.

[caerme]

witam
religia [strocte konkretna] powinna byc wylacznie poza jakakolwiek edukacja
publiczna - jesli ktos chce - niech chodzi nikt mu nie broni wolna wola. szkla
to pewien przymus [tak czy inaczej oficjalny czy mniej oficjalny] i takaz jest
religia w szkole. a tak przy okazji jaka jest wyzszosc chrzescinstwa nad
rzymskim katolicyzmem protestantyzmem islalem czy wiara w swiatowida - jak dla
mnie w ilosci zabitych w imie boga i wieloscia klamstw w imie jego czynionych.
bo bazowe prawdy sa te same.
w szkolach prywatnych: wolnoc tomku w swoim domku...
w panstwowych cois ew. na ksztalt religioznawstwa: czyli katoliczm to jest to
smo, islam tamto o siamto etc. a bazowe prawdy sa te same.
pozdr

[praktycznyprzewodnik]

W Polsce nie mamy już szkół panstwowych tylko publiczne, a te mają służyc
potrzebom powołujących ich społeczności, czyli mieszkańców gminy, którzy na nie
łożą.

[Gość: Aram]

Wyłącznie poza szkołą! Nauka religi w szkole to zdewocenie oświaty! To wstyd i
hańba w demokratycznym państwie!

[Gość: carpet]

Religia nie powinna być nauczana w szkole. Niby dlaczego tylko jedna grupa
wyznaniowa ma mieć patent na rozpowszechnianie wiary w szkole?!

Pozatym szkoła ma uczyć, a nie zaciemiać.

[Gość: nasz Dziennik]

Dlaczego jedna grupa ? kazda grupa wyznaniowa ma to prawo, wystarczy ze w calej
szkole zbierze sie siedem osób (tj. siedmioro dzieci).

OCZYWIŚCIE, ŻE POZA.....

[Gość: M]

[Gość: slepajula]

religii powinni nauczać sami rodzice.Szkoła a ani kosciół ich nie zastąpi.
Czy rodzice są na tyle głupi ,że nie mogą tego zrobić.
Szkoła jest państwowa i nie powinno być religii w niej. Moje dzieci z powodu
religii w szkole są dyskryminowane ,bo szkoła nie wie co znimi zrobić.Najlepiej
byłoby ich gdzieś przywiaząc,tym bardziej ,że nie ma swietlicy ,stołówki ani
nic.Od lat wysłuchuję na wywaidówkach ,że najgorzej dzieciaki zachowuja się na
religii.a wogóle to ddlaczego zakonnica ucząca religii na widok moich dzieci
krzyżuje palce i syczy apage satane? No dlaczego?

[Gość: b]

h

Wszystko pieknie ale co z KASA?

[Gość: Krzys52]

Powyzej znajduje sie post KKujawy z ktorym w zsadzie sie utozsamiam, wiec nie
bede go powtarzal.
Dodam jedynie na temat kasy, ktora takze ma zwiazek z rozdzialem religii od
panstwa. Po to chocby by nikt nie byl przymuszany do wyznawania konkretnego
swiatopogladu czy religii. Ale nie tylko, gdyz w ramach przymuszania miesci sie
takze przymuszanie jednych do finansowania religijnych potrzeb innych ludzi. A
to juz jest bandytyzm i zlodziejstwo.

Przeczytalem szereg rozwazan roznych mamus, prowadzonych zazwyczaj z punktu
widzenia dobra dziecka, niemniej sa to wszystko rozwazania w ktorych
apriorycznie przyjete jest finansowanie religii przez tzw. "panstwo".

Tymczasem, drogie mamusie, na ureligijnianie waszych pociech placicie nie tylko
Wy, ze swych podatkow, lecz takze wasz sasiad ktory niekoniecznie jest osoba
wierzaca, oraz chetna oplacaniu Waszych religijnych fanaberii.
Zaskakujace prawda? No wiec wyobrazcie sobie, ze ow sasiad nie dlatego nie
odzywa sie, ze zachwycony jest indoktrynacja waszych pociech lecz dlatego, ze
sie Was boi. Sasiad boi sie, otoz, ze go zaszczujecie za publiczna prezentacje
wlasnych pogladow.

Ta dyskusja, uczciwie sprawe stawiajac, powinna miec miejsce w ramach samej
spolecznosci katolickiej, ktora samodzielnie finansuje wlasna religie. Bez
okradania innych. Spolecznosc katolicka tymczasem uwaza, ze jest calym
spoleczenstwem wiec nie musi zawracac sobie glowy takimi duperelami jak lamanie
przykazania mowiacego o okradaniu. O nim powinni pamietac inni.
.
K.P.

Do krzys52 od maika7

[Gość: maika7]

Napisałeś:
"Wyobraz sobie, ze w Twoim spoleczenstwie znajduja sie jednostki takie jak ja -
niewierzace i nie majace ochoty lozyc zarowno na religie Twoich dzieci, jak i
na utrzymanie calego Twojego kosciola. Otoz z tego punktu widzenia, a znam go
bardzo dobrze, dobro religijnego wychowania Twojego dziecka (czy lepiej w salce
czy klasie) zwisa mi cienkim kalafiorem, wyobraz sobie.Gdy o mnie idzie - zycze
mu jak najgorzej gdyz nikt nie pytal mnie o zgode na finansowanie Twoich
religijnych fanaberii. Wedlug mnie jest to sprawa prywatna i jako taka winna
byc oplacana przez Ciebie oraz reszte zainteresowanych. To nie "panstwo" placi
lecz ja - podatnik. Niewierzacy badz/oraz nie zainteresowany utrzymywaniem
religii.Nie traktuj tego prosze jako napad na Ciebie - nie mialem takich
intencji. Podejdz do mego listu jak do szczerze wyznanej opinii czlowieka ktory
wolalby nie byc Ci niezyczliwy. Opinii zapewne gorzkiej i niemilej, ale
uczciwej i szczerej..
K.P."

Czy to na pewno do mnie pisałeś?? Nie bardzo wiem, o który mój pogląd Ci
chodzi. Nie chciałam rozmawiać w tym wątku o podatkach, bo jest to duży,
zupełnie osobny temat nadający się na osobny wątek. Dlatego "gaszę" wszelkie
finansowe dyskusje. Ten wątek o religii w szkole powstał dlatego, że w
pokrewnym wątku o religii w przedszkolu doszło do dyskusji na temat tego czy
rodzice gremialnie chcą religii w szkole i czy te lekcje mają sens. Ponieważ
byłam odmiennego zdania od "współforumowiczki', postanowiłam zapytać innych co
sądzą o nauczaniu religii w szkole, ale tylko w kontekście wartoći duchowych.
Sprawa pieniędzy (ważna bardzo) jest sprawą osobną. Nie wiem, czy czytałeś inne
moje posty. Nie jestem szczególnie zainteresowana wychowaniem religijnym moich
dzieci...


Napisałeś też:
"Powyzej znajduje sie post KKujawy z ktorym w zsadzie sie utozsamiam, wiec nie
bede go powtarzal. Dodam jedynie na temat kasy, ktora takze ma zwiazek z
rozdzialem religii od panstwa. Po to chocby by nikt nie byl przymuszany do
wyznawania konkretnego swiatopogladu czy religii. Ale nie tylko, gdyz w ramach
przymuszania miesci sie takze przymuszanie jednych do finansowania religijnych
potrzeb innych ludzi. A to juz jest bandytyzm i zlodziejstwo."

Post kkujawy jest bardziej wyważony i taka postawa bardziej mi odpowiada.

Napisałeś też:
"Przeczytalem szereg rozwazan roznych mamus, prowadzonych zazwyczaj z punktu
widzenia dobra dziecka, niemniej sa to wszystko rozwazania w ktorych
apriorycznie przyjete jest finansowanie religii przez tzw. "panstwo".
Tymczasem, drogie mamusie, na ureligijnianie waszych pociech placicie nie tylko
Wy, ze swych podatkow, lecz takze wasz sasiad ktory niekoniecznie jest osoba
wierzaca, oraz chetna oplacaniu Waszych religijnych fanaberii.Zaskakujace
prawda? No wiec wyobrazcie sobie, ze ow sasiad nie dlatego nie odzywa sie, ze
zachwycony jest indoktrynacja waszych pociech lecz dlatego, ze sie Was boi.
Sasiad boi sie, otoz, ze go zaszczujecie za publiczna prezentacje wlasnych
pogladow.
Ta dyskusja, uczciwie sprawe stawiajac, powinna miec miejsce w ramach samej
spolecznosci katolickiej, ktora samodzielnie finansuje wlasna religie. Bez
okradania innych. Spolecznosc katolicka tymczasem uwaza, ze jest calym
spoleczenstwem wiec nie musi zawracac sobie glowy takimi duperelami jak lamanie
przykazania mowiacego o okradaniu. O nim powinni pamietac inni."

Tatusiowie też pisali... z rzadka, ale się zdarzało. Zauważ, że wypowiadały się
tutaj osoby zarówno wierzące, jak i nie wierzące. Jeśli mamy porozmawiać o
podatkach i finansowaniu religi, to proszę załóż osobny wątek, bo to temat
rzeka.

Przez kilka dni będę nieobecna "w sieci" więc gdybyś mnie o coś pytał to milczę
nie z powodu osobistej "obrazy wielkiej", a z powodu braku łączy...
M.

[Gość: Salena]

to my jako rodzice decydujemy o edukacji naszego dziecka wiec jezeli religia
wystepuje jako przedmiot w szkole uczeszczanie na nie jest czesto obowiazkowe
wiec lepiej moze by bylo wtedy gdy katechezy odbywaly sie w pobliskich
kosciolach

[Gość: PP]

Jesli jest pobliski czemu nie. A jesli nie jest pobliski to nie rozumiem
dlaczego mam płacic podatki na realizowanie programów walki z przestepczością w
szkole skoro moje dziecko nie przestepca. I dlaczego szkoła muzyczna kształci z
moich podatków dzieci uzdolnione muzycznie, jesli takie zdolne niech rodzice
na ich edukacje muzyczną łożą sami. Dlaczego szkoła komus finansuje obiady z
moich podatków, ja tego dziecka nie rodziłam i moje obiady opłaciłam,a bar Sw.
Marty na Dworcu Centralnym powinien swiadczyc obiady tylko tym, którzy daja na
tace w kościele.

[Gość: tempus]

Gość portalu: PP napisał(a):

> Jesli jest pobliski czemu nie. A jesli nie jest pobliski to nie rozumiem
> dlaczego mam płacic podatki na realizowanie programów walki z
przestepczością w
>
> szkole skoro moje dziecko nie przestepca.

Choćby dlatego, żeby Twoje dziecko nie zostało ofiarą tej przestępczości.

> I dlaczego szkoła muzyczna kształci z moich podatków dzieci uzdolnione
> muzycznie, jesli takie zdolne niech rodzice
> na ich edukacje muzyczną łożą sami.

Kształcenie dzieci, szczególnie uzdolnionych leży w interesie państwa i moim
zdaniem jest słuszne. A robienie za państwowe pieniądze katolików z dzieci
służy tylko interesom Watykanu dla którego Polska jest chyba ostatnim
bastionem ciemnoty rodem ze średniowiecza.

Dlaczego szkoła komus finansuje obiady z
> moich podatków, ja tego dziecka nie rodziłam i moje obiady opłaciłam,a bar
Sw.
> Marty na Dworcu Centralnym powinien swiadczyc obiady tylko tym, którzy daja
na
> tace w kościele.

Biednym trzeba pomagać. Tak się składa że dzieci muszą być dobrze odżywione, a
katolikami być nie muszą. Jezus uzdrawiał za darmo. Dobrze, że Kościoł Kat.
pomaga ludziom. Ale szkoda, że tyle kasy wyciąga z budżetu np. na szerzenie
swoich nauk.

[Gość: Krzys52]

innymi slowy pytasz dlaczego, pod obecnosc wymienionych wydatkow budzetowych,
kwestionowane jest finansowanie religii z podatkow - nieprawdaz?

OK, to ja ci odpowiem. Bo tak bedzie lepiej dla Twojej religii. W przeciwnym
wypadku, bowiem, doloze wszelkich staran bys za kilka lat sama jej nie
rozpoznala. Juz to robie
.
K.P.

Szkoła nie może narażać dzieci na indoktrynację !

[Gość: Palnick]

Zacznę od tego, że kult i indoktrynacja religijna powinna odbywać się w miejscu
do tego przeznaczonym. Może to być prowadzone wyłącznie za zgodą rodziców i z
chęci dziecka. Dobrze jest kiedy państwo dba o zachowanie porządku w tej
kwestii. Kościół, szalet, szkoła hala sportowa - każde z tych miejsc ma swoje
przeznaczenie. Mieszanie przeznaczeń prowadzi do absurdów.

Sądzę więc, że religia, kult, indoktrynacja powinny się odbywać wyłącznie w
kościele.

Należałoby się też zastanowić od jakiego wieku dzieci mogłyby uczęszczać na
religię. A to ze względu na treści, jakie ona z sobą niesie a które moga byc
bardzo szkodliwe dla dziecka. Rodzice wcale sie nad tym nie zastanawiają a to
bardzo poważna sprawa. Rozumiem, że hierarchowie chcieliby mieć wpływ na umysły
jak największej liczby dzieci, od jak najwcześniejszych lat i możliwie jak
najdłużej. Wówczas moga liczyć na skuteczne pranie mózgów i uzależnienie
obywateli od siebie. Nie wiem czy więcej jeszcze mogliby w Polsce uzyskać. Cóż
takiego groźnego dla dziecka niesie z sobą chrześcijaństwo?

Pełno w nim absurdów i wiele elementów zasługujących na ostrą krytykę.
Przede wszystkim stare pogańskie przekonanie, że można być zbawionym poprzez
ofiarę krwi. Jest to okrutny pogański mit, łączący się ze składaniem ofiar z
dzieci, co zwykle przypisuje się wrogom. Grecy pomawiali o to Fenicjan,
chrześcijanie Żydów. Inni są zawsze ludożercami lub podludźmi.
Jak można uznawać Abrahama za latarnię wiary za to, że był gotów zamordować
własnego syna Izaaka? Jak z tych pogańskich potworności wykroić chrześcijańską
Radosną Nowinę ?
Papież w swoim "Tryptyku Rzymskim" aż pieje z zachwytu nad sytuacją w
jakiej Abrahama postawił "miłosierny bóg".
Następnie wrogość chrześcijaństwa do kobiet. Co prawda wszystkie kultury są
seksistowskie zgodnie z mottem, że kobieta nie może ujeżdżać mężczyzny, ale w
chrześcijaństwie w ogóle, a w katolicyzmie w szczególności, wrogość do kobiet
jest skrajna.
I wreszcie okrucieństwo. Jak można wmawiać ludziom, że Bóg - mężczyzna
poświęcił swego syna, skazując go na potworne męki, by w ten sposób zbawić
człowieka. Czy nie lepiej byłoby, gdyby to Maria z dzieciątkiem była symbolem
chrześcijan a nie krzyż - to narzędzie tortur, kojarzące się nie tylko z męką
Jezusa, ale również czarownic palonych na stosach. Pokazywanie trupa
sześcioletnim dzieciom ma być czymś dobrym! Przecież to burzy cały gmach uczuć
dziecka. To wywołuje lęki, a z czasem zobojętnienie.
Wszystko jedno przy tym, co się myśli o kolejnym absurdzie - dzieworództwie.
Dziewica jako matka zawsze jest sympatyczniejsza niż ojciec-kat własnego syna.

[grrrrw]

Jedynym symbolem religijnym, jaki wolno wieszać na ścianach w szkołach
publicznych jest krzyż, oświadczyła włoska minister oświaty Letizia Moratti,
powołując się na obecne ustawodastwo.

Odpowiadała ona na interpelację parlamentarną w związku z epizodem, jaki miał
miejsce kilkanaście dni temu w jednej ze szkół podstawowych, uczęszczanych
przez synów lidera związku muzułmanów włoskich Adela Smitha.

Minister wyjaśniła, że obecne ustawodawstwo nie przewiduje innych symboli
religijnych poza krucyfiksem.

Smith, w klasie, do której uczęszcza jego syn, samowolnie umieścił obok krzyża
fragment Koranu. Kiedy dyrekcja szkoły go usunęła, skierował sprawę do sądu.
Jednocześnie zapowiedział, że nie będzie posyłać dzieci do szkoły do momentu,
gdy "uzyska satysfakcję od władz oświatowych". Szybko jednak zrezygnował z tej
formy protestu, która naraziłaby go na zarzut zaniedbywania obowiązku
szkolnego, i wysłał swych synów w koszulkach z reprodukcją wspomnianego
fragmentu.

[Gość: Krzys52]

Czy opowiedziales te historie w celu przypomnienia o identycznym ustawodawstwie
w Polsce?

[Gość: DZICZU]

Tempus napisał: "No cóż, moje 3,5 letnie dziecko o to jeszcze nie pyta. Ale
powiem chyba, że są
ludzie którzy wierzą, że po śmierci jest inne życie, a inni uważają że nie ma
(albo może jakaś inna forma energii - niekoniecznie raj lub piekło jak uczy
chrześcijaństwo. A po co chodzą do kościoła? Bo wierzą, że to jest słuszne.
Oczywiście rzeczywistość i postawa dziecka mogą zmienić moje podejście do
tematu. I mam jeszcze inny problem: żonę - wierzącą protestantkę. Ona będzie
uczyła dziecko trochę inaczej (ale ma na to bardzo mało czasu - w sensie
wolnych godzin w tygodniu). Ale może się dogadamy ".

NO TO MACIE WIELKI PROBLEM>>>>CIEKAWE JAK GO ROZWIĄŻECIE

Jak kościól produkuje kapuściane glowy?

[Gość: Kafar]

Sprawowanie rządów w państwie, które oprócz opętanego gromadzenia dóbr
doczesnych jest jedynym celem kościoła katolickiego, realizowane jest według
bardzo prostej a niezwykle skutecznej recepty.

I tu KK w swoim cynicznym geniuszu skupia się na trzech sprawach:

1. chrzest nieświadomych niemowląt przez spętanych obyczajowo dorosłych.
2. pranie mózgu dzieci od 5 lat tak aby uzyskać spętanych obyczajowo dorosłych.
3. wywieranie presji na przygotowanych wg. pkt.1 i 2 dorosłych aby chrzcili
niemowlęta.

Ten prosty, genialny system działa od wieków okraszony strachmi,ogniem
piekielnym itp. Pozwala to w niezakłócony sposób okradać otumanionych ludzi.
Pierwsza zaś komunia to etap pkt.2. Taka ona święta jak cały ten kościelny,
genialnie prosty, biznes.

Cóż więc może zrobić człowiek świadomy? Przerwać ten zaklęty krąg w jednym z
trzech punktów a cała układanka rozsypie się. Wymaga to jednak odwagi
odpowiedzialności za siebie i bliskich, odwagi przełamania presji środowiska,
odwagi zmierzenia się z lękami egzystencjalnymi, odwagi poszukiwania odpowiedzi
na pytania a nie tłumaczenia wszystkiego wiarą i dogmatem, odwagi, odwagi...
Tego życzę wszystkim Polakom, odwagi właśnie w korzystaniu z danej przez boga
wolnej woli - tak usilnie tłamszonej przez Watykan.

Religia w kosciele! Co w szkole? Nauka !!!

[Gość: Palnick]

Również nauka takiego myślenia o świecie i innych ludziach jaka wynika z
ponizszego cytatu:
"Możemy odrzucić wszystko: religię, ideologię, nabytą mądrość. Niezbędne jest
tylko jedno: miłość i współczucie. To jest właśnie moja prawdziwa religia,
moja prosta wiara. Z jej punktu widzenia nie potrzebujemy świątyń, kościołów,
meczetów, synagog ani wyrafinowanych filozofii, doktryn i dogmatów. Świątynią
jest nasze własne serce i nasz własny umysł. Doktryną - współczucie.
Wszystko, czego nam trzeba - to miłość do innych i szacunek dla ich praw i
godności, niezależnie od tego, kim lub czym są. Dopóki praktykujemy tę miłość
i szacunek w codziennym życiu, dopóki mieszka w nas współczucie wobec innych
i, powodowani poczuciem odpowiedzialności, postępujemy powściągliwie, to -
wykształceni czy prości, wierzący w Buddę, Boga, coś innego lub zgoła nic -
bez wątpienia będziemy szczęśliwi."

[Gość: Kafar]

Szybko nauczyć odruchów, ogłupić i wykorzystać

Wydawać by się mogło, że nauka religii w przedszkolach i szkołach leży w
interesie kościoła a nie państwa.
Jest to oczywiste, choć państwu łatwiej manipulować ukształtowanymi
przez kosciół bezwolnymi ludźmi. Stąd niezrozumiała na pierwszy rzut oka
symbioza kleru z kazdą władzą - nawet lewicową. Celem ostatecznym nauczania
religii jest uzyskanie zastraszonego, działajacego odruchowo, bojącego sie
myśleć parafianina (obywatela).
Sporą rolę w utrzymaniu tego zaklętego kręgu hierarchowie przewiduja dla
ogłupionych przez siebie w dzieciństwie rodziców. Oto przykład instrukcji
wymarzonego przez kler postępowania parafianina z własnym dzieckiem:

"Niech w waszym domu znajdzie się obraz religijny. To musi być piękny obraz.
Jezusa, Rodziny Świętej, Matki Najświętszej z Dzieciątkiem. Jeżeli
Częstochowska, niech to będzie wierna kopia. Wyraźna. Niech dzień będzie
witany i żegnany pacierzem. I to od najmłodszych lat, od – „Zrób Bozi pa”.
Dziecko w stronę obrazu zrobi „Boziu, pa, pa”, prześle całusa, a potem
zacznie się modlić. Na klęczkach. Nie szkodzi, że dziecko jeszcze słabo
wymawia, że nie pamięta, że nie rozumie, że nie pojmuje, że myli.

(Ks. Mieczysław Maliński, „Dziennik Polski”, Internet, 4.04.2003)

Ostatnie zdanie dotyczy wszystkich parafian. Niczego nie muszą rozumieć - mają
jedynie automatycznie wykonywać pewne czynności. Z naciskiem na ruch ręki z
banknotem w kierunku tacy.

[szlutek]

Za Boyem Żeleńskim ,proponuję oddzielić religię od klerykalizmu ,za pieniądze
które idą na płace dla katechetów lepiej starać się wyrównywać poziom nauki w
szkołach mniejszych aglomeracji . Dla mnie religia jako przedmiot to
profanacja . Może sprowadżmy oświatę do poziomu szkółek niedzielnych , po co
nam ludzie w miarę wykształceni , niech żyje Ciemnogród w nim ludzie są
bardziej pokorni .

[praktycznyprzewodnik]

Boy Zeleński był równiez zwolennikiem eutanacji, aborcji na zadanie do 20
tygodni ciazy, rozwodów na zadanie bez sprawy sadowej i tysięcy innych głupstw.

[Gość: tempus]

praktycznyprzewodnik napisała:

> Boy Zeleński był równiez zwolennikiem eutanacji, aborcji na zadanie do 20
> tygodni ciazy, rozwodów na zadanie bez sprawy sadowej i tysięcy innych
głupstw.

Czyli wszystko co niezgodne z naukami Watykanu to "głupstwa"?

[Gość: Edziak]

Ja jestem z tego pokolenia co mialo religie poza szkola a potem jak byla ta
zmiana to mialam w szkole. I musze przyznac ze wolalam jak bylo to poza szkola,
bardziej to mialo dla mnie sens, wiara jest osobista sprawa i nie powinna byc
traktowana jako przedmiot nauczania w szkole.

[Gość: DZICZU]

NIE-WSZYSTKO CO PRZECZY PRAWU DO ŻYCIA>>>>WSZYSTKO CO ZABIJA TEMPUSIE>

[Gość: Kafar]

--------------------------------------------------------------------------------
Zacznę od tego, że kult i indoktrynacja religijna powinna odbywać się w miejscu
do tego przeznaczonym. Może to być prowadzone wyłącznie za zgodą rodziców i z
chęci dziecka. Dobrze jest kiedy państwo dba o zachowanie porządku w tej
kwestii. Kościół, szalet, szkoła hala sportowa - każde z tych miejsc ma swoje
przeznaczenie. Mieszanie przeznaczeń prowadzi do absurdów.

Sądzę więc, że religia, kult, indoktrynacja powinny się odbywać wyłącznie w
kościele.

Należałoby się też zastanowić od jakiego wieku dzieci mogłyby uczęszczać na
religię. A to ze względu na treści, jakie ona z sobą niesie a które moga byc
bardzo szkodliwe dla dziecka. Rodzice wcale sie nad tym nie zastanawiają a to
bardzo poważna sprawa. Rozumiem, że hierarchowie chcieliby mieć wpływ na umysły
jak największej liczby dzieci, od jak najwcześniejszych lat i możliwie jak
najdłużej. Wówczas moga liczyć na skuteczne pranie mózgów i uzależnienie
obywateli od siebie. Nie wiem czy więcej jeszcze mogliby w Polsce uzyskać. Cóż
takiego groźnego dla dziecka niesie z sobą chrześcijaństwo?

Pełno w nim absurdów i wiele elementów zasługujących na ostrą krytykę.
Przede wszystkim stare pogańskie przekonanie, że można być zbawionym poprzez
ofiarę krwi. Jest to okrutny pogański mit, łączący się ze składaniem ofiar z
dzieci, co zwykle przypisuje się wrogom. Grecy pomawiali o to Fenicjan,
chrześcijanie Żydów. Inni są zawsze ludożercami lub podludźmi.
Jak można uznawać Abrahama za latarnię wiary za to, że był gotów zamordować
własnego syna Izaaka? Jak z tych pogańskich potworności wykroić chrześcijańską
Radosną Nowinę ?
Papież w swoim "Tryptyku Rzymskim" aż pieje z zachwytu nad sytuacją w
jakiej Abrahama postawił "miłosierny bóg".
Następnie wrogość chrześcijaństwa do kobiet. Co prawda wszystkie kultury są
seksistowskie zgodnie z mottem, że kobieta nie może ujeżdżać mężczyzny, ale w
chrześcijaństwie w ogóle, a w katolicyzmie w szczególności, wrogość do kobiet
jest skrajna.
I wreszcie okrucieństwo. Jak można wmawiać ludziom, że Bóg - mężczyzna
poświęcił swego syna, skazując go na potworne męki, by w ten sposób zbawić
człowieka. Czy nie lepiej byłoby, gdyby to Maria z dzieciątkiem była symbolem
chrześcijan a nie krzyż - to narzędzie tortur, kojarzące się nie tylko z męką
Jezusa, ale również czarownic palonych na stosach. Pokazywanie trupa
sześcioletnim dzieciom ma być czymś dobrym! Przecież to burzy cały gmach uczuć
dziecka. To wywołuje lęki, a z czasem zobojętnienie.
Wszystko jedno przy tym, co się myśli o kolejnym absurdzie - dzieworództwie.
Dziewica jako matka zawsze jest sympatyczniejsza niż ojciec-kat własnego syna.

[Gość: Slon]

Oczywiście, że poza szkołą.

Wprowadzenie religii do szkół za sprawą Mazowieckiego było jawnym pogwałceniem
rozdziału kościoła od państwa. Niestety, mimo niewątpliwych zasług, było to
jedno z zaślepień ówczesnych elit. To oderwanie od rzeczywistości mści się o
wiele ważniejszymi konsekwencjami. Bujanie w obłakach stało się jedną z
praprzyczyn fasadowości poglądów i postaw w życiu codziennym.
Patrz postawy elit, czy sytuacja w szkolnictwie, służbie zdrowia, sądownictwie.
Relgia jest w szkołach a zasad, nawet najelementarniejszych, nie ma nigdzie!

Slon

[kajtek43]

TYLKO I WYŁACZNIE POZA SZKOŁA! Fasadowość naszej religii i jej powierzchowność,
zaiste, jest obrzydliwa. Miałam bardzo złe uczucia, kiedy na każdym kroku
ekipie AWS towarzyszyli wszędzie księża z kropidłami. Odeszłam wtedy od
kościoła...

[neyka]

Wyłącznie poza szkołą publiczną.

[Gość: Kafar]

Szybko nauczyć odruchów, ogłupić i wykorzystać

Wydawać by się mogło, że nauka religii w przedszkolach i szkołach leży w
interesie kościoła a nie państwa.
Jest to oczywiste, choć państwu łatwiej manipulować ukształtowanymi
przez kosciół bezwolnymi ludźmi. Stąd niezrozumiała na pierwszy rzut oka
symbioza kleru z kazdą władzą - nawet lewicową. Celem ostatecznym nauczania
religii jest uzyskanie zastraszonego, działajacego odruchowo, bojącego sie
myśleć parafianina (obywatela).
Sporą rolę w utrzymaniu tego zaklętego kręgu hierarchowie przewiduja dla
ogłupionych przez siebie w dzieciństwie rodziców. Oto przykład instrukcji
wymarzonego przez kler postępowania parafianina z własnym dzieckiem:

"Niech w waszym domu znajdzie się obraz religijny. To musi być piękny obraz.
Jezusa, Rodziny Świętej, Matki Najświętszej z Dzieciątkiem. Jeżeli
Częstochowska, niech to będzie wierna kopia. Wyraźna. Niech dzień będzie
witany i żegnany pacierzem. I to od najmłodszych lat, od – „Zrób Bozi pa”.
Dziecko w stronę obrazu zrobi „Boziu, pa, pa”, prześle całusa, a potem
zacznie się modlić. Na klęczkach. Nie szkodzi, że dziecko jeszcze słabo
wymawia, że nie pamięta, że nie rozumie, że nie pojmuje, że myli.

(Ks. Mieczysław Maliński, „Dziennik Polski”, Internet, 4.04.2003)

Ostatnie zdanie dotyczy wszystkich parafian. Niczego nie muszą rozumieć - mają
jedynie automatycznie wykonywać pewne czynności. Z naciskiem na ruch ręki z
banknotem w kierunku tacy.

[praktycznyprzewodnik]

We wszystkich krajach Europy zachodniej z wyjatkiem Francji mamy lekcje religii
w szkołach panstwowych.A we Francji tylko w wyznaniowych, dzieci w szkołąch
panstwowych mają czwartek wolny od szkoły właśnie dlatehgo aby mogły iść na
religie tam, gdzie ją organizują. Jest to przedmiot z wyboru lub obowiązkowy (
wymienny na etyke).\\w \niemczech w wielu landach z religii mozna nie zdać.
Obojetnie jak to oceniać, ale nie jest to napewno pogwałcenie zasady rozdziału
państwa i Koscioła. A poza tym, ten rozdział to już historia, dzis mówi sie o
wspólpracy i uzupełnianiu sie.

[Gość: Odpowiedz]

Nie masz racji z dwóch powodów.
Po pierwsze w tamtych państwach religia była w szkołach od zawsze i jej
wyprowadzenie ze szkoły to zupełnie inny proces.
Po drugie mnie nikt nie pytał, czy ja tego chcę, zrobiono to ze moimi plecami,
podczas gdy jest to sprawa z kategorii wymagających moim zdaniem referendum.

Slon

[Gość: pstrongi]

a znacie historie o tym jak to p. H Skrzydlewska puscila sie z panem bbiskupem
Ziolkiem a owocem ich namietnosci jest potentat w branzy skorzanej W
Skrzydlewski. A tak na marginesie, ciekawe ktory duchowny jest tatusiem corki
p. W Skrzydlewskiego, niedoszlej p dwudziestoletniej poslanki RP?

[Gość: DZICZU]

Może zainteresuj się kto jest twoim tatusiem....albo może czyim ty jestem
tatusiem.

[praktycznyprzewodnik]

Wyglada na to,ze argumanty sie wyczerpały i czas ten watek zakończyc.

[Gość: Kafar]

--------------------------------------------------------------------------------
Zacznę od tego, że kult i indoktrynacja religijna powinna odbywać się w miejscu
do tego przeznaczonym. Może to być prowadzone wyłącznie za zgodą rodziców i z
chęci dziecka. Dobrze jest kiedy państwo dba o zachowanie porządku w tej
kwestii. Kościół, szalet, szkoła hala sportowa - każde z tych miejsc ma swoje
przeznaczenie. Mieszanie przeznaczeń prowadzi do absurdów.

Sądzę więc, że religia, kult, indoktrynacja powinny się odbywać wyłącznie w
kościele.

Należałoby się też zastanowić od jakiego wieku dzieci mogłyby uczęszczać na
religię. A to ze względu na treści, jakie ona z sobą niesie a które moga byc
bardzo szkodliwe dla dziecka. Rodzice wcale sie nad tym nie zastanawiają a to
bardzo poważna sprawa. Rozumiem, że hierarchowie chcieliby mieć wpływ na umysły
jak największej liczby dzieci, od jak najwcześniejszych lat i możliwie jak
najdłużej. Wówczas moga liczyć na skuteczne pranie mózgów i uzależnienie
obywateli od siebie. Nie wiem czy więcej jeszcze mogliby w Polsce uzyskać. Cóż
takiego groźnego dla dziecka niesie z sobą chrześcijaństwo?

Pełno w nim absurdów i wiele elementów zasługujących na ostrą krytykę.
Przede wszystkim stare pogańskie przekonanie, że można być zbawionym poprzez
ofiarę krwi. Jest to okrutny pogański mit, łączący się ze składaniem ofiar z
dzieci, co zwykle przypisuje się wrogom. Grecy pomawiali o to Fenicjan,
chrześcijanie Żydów. Inni są zawsze ludożercami lub podludźmi.
Jak można uznawać Abrahama za latarnię wiary za to, że był gotów zamordować
własnego syna Izaaka? Jak z tych pogańskich potworności wykroić chrześcijańską
Radosną Nowinę ?
Papież w swoim "Tryptyku Rzymskim" aż pieje z zachwytu nad sytuacją w
jakiej Abrahama postawił "miłosierny bóg".
Następnie wrogość chrześcijaństwa do kobiet. Co prawda wszystkie kultury są
seksistowskie zgodnie z mottem, że kobieta nie może ujeżdżać mężczyzny, ale w
chrześcijaństwie w ogóle, a w katolicyzmie w szczególności, wrogość do kobiet
jest skrajna.
I wreszcie okrucieństwo. Jak można wmawiać ludziom, że Bóg - mężczyzna
poświęcił swego syna, skazując go na potworne męki, by w ten sposób zbawić
człowieka. Czy nie lepiej byłoby, gdyby to Maria z dzieciątkiem była symbolem
chrześcijan a nie krzyż - to narzędzie tortur, kojarzące się nie tylko z męką
Jezusa, ale również czarownic palonych na stosach. Pokazywanie trupa
sześcioletnim dzieciom ma być czymś dobrym! Przecież to burzy cały gmach uczuć
dziecka. To wywołuje lęki, a z czasem zobojętnienie.
Wszystko jedno przy tym, co się myśli o kolejnym absurdzie - dzieworództwie.
Dziewica jako matka zawsze jest sympatyczniejsza niż ojciec-kat własnego syna.

[Gość: Ala]

Moim zdaniem religia powinna być w szkole, ponieważ oszczedzi to fatygi
dzieciom. Te które nie chodzą na religie mogą poczekać. Religia może być z
resztą ostatnią lekcją.

[Gość: Kafar]

Szybko nauczyć odruchów, ogłupić i wykorzystać

Wydawać by się mogło, że nauka religii w przedszkolach i szkołach leży w
interesie kościoła a nie państwa.
Jest to oczywiste, choć państwu łatwiej manipulować ukształtowanymi
przez kosciół bezwolnymi ludźmi. Stąd niezrozumiała na pierwszy rzut oka
symbioza kleru z kazdą władzą - nawet lewicową. Celem ostatecznym nauczania
religii jest uzyskanie zastraszonego, działajacego odruchowo, bojącego sie
myśleć parafianina (obywatela).
Sporą rolę w utrzymaniu tego zaklętego kręgu hierarchowie przewiduja dla
ogłupionych przez siebie w dzieciństwie rodziców. Oto przykład instrukcji
wymarzonego przez kler postępowania parafianina z własnym dzieckiem:

"Niech w waszym domu znajdzie się obraz religijny. To musi być piękny obraz.
Jezusa, Rodziny Świętej, Matki Najświętszej z Dzieciątkiem. Jeżeli
Częstochowska, niech to będzie wierna kopia. Wyraźna. Niech dzień będzie
witany i żegnany pacierzem. I to od najmłodszych lat, od – „Zrób Bozi pa”.
Dziecko w stronę obrazu zrobi „Boziu, pa, pa”, prześle całusa, a potem
zacznie się modlić. Na klęczkach. Nie szkodzi, że dziecko jeszcze słabo
wymawia, że nie pamięta, że nie rozumie, że nie pojmuje, że myli.

(Ks. Mieczysław Maliński, „Dziennik Polski”, Internet, 4.04.2003)

Ostatnie zdanie dotyczy wszystkich parafian. Niczego nie muszą rozumieć - mają
jedynie automatycznie wykonywać pewne czynności. Z naciskiem na ruch ręki z
banknotem w kierunku tacy.

[ugo]

Nie dla religii w szkole. Niech księża wciskają dzieciom kity w kościołach a
nie w szkole za pieniądze podatników.

Wychowanie seksualne po katolicku ;)

[Gość: Kafar]

Oficjalny Katolicki Regulamin Odbywania Stosunków Plciowych z Osobami Wierzacymi

1. Przygotowania do odbycia stosunku płciowego.

Całość przygotowań do odbycia stosunku płciowego dzielimy na:

- spowiedź
- zadumę
- skupienie
- członków umywanie
- serca oczyszczenie


Uwagi: Co się tyczy zadumy i skupienia, to szczegółowe zalecenia w tym
względzie należy odszukać w encyklice Papieża Sektusa CXL VI "Sursum penis".
Członków umywanie opisane jest natomiast w książce Ignacego Loyoli "Societatis
Jesu et Psychopathia Sexualis", wydanej przez Pomyłkę w Rzymie w 1957 r. Serca
oczyszczenie polega na zmówieniu modlitw adekwatnych do sytuacji. Zalecane
szczególnie są Psalm XXXI, od wersetu: "Jakobym Patrzeć nie chciał, takom
zawżdy jeno sromotę postrzegał, a niewiasty, co spać ze mną pragnęły, szybkom
zapładniał ku większej chwale Twojej i radości Syna Twego..."; Hymn: "Panie, i
wybacz grzech nasz śmiertelny, musim jednak ku pożytkowi własnemu, a coby
niewiasta nudzić się nie zaczęła, począć to małe dziecię na chwałę Twoją
wieczną, a bez grzechu nijak się nie uda. Niechaj gniew Twój Panie przeciw
innym się obróci, oko przymknij i pozwól nam szybko dokonać czynu tego
grzesznego w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego, Amen", a także Psalm LVI od
wersetu: "Miłość ma, Panie, bezgraniczna do stworzenia wszelakiego, lebo
niewiastę jeno przy poczęciu pokochać zdolnym, aliści Tyś tak chciał za co
chwała Ci na wieki wieków". Kobiety powinny natomiast w takiej sytuacji zmówić
następującą modlitwę: "Azaliż nie Pan nasz z żebra Adamowego stworzył
niewiastę, coby radość tworzenia dała dziecku Jego? Czy nie ku większej chwale
Pańskiej między nogi moje wniknie jasność wielkiego aktu Tworzenia? O Panie,
choćby nawet ból ciało me przeszył na wskroś, a cierpienie rozerwało serce, dam
ci te dziecię, aby imię chwały Twojej niosło poprzez świat na wieki wieków.
Gloria, gloria in excelsis Deo!" Obowiązkowym zakończeniem każdej modlitwy jest
słowo "Amen".


2. Wprowadzenie się w stan podniecenia.


Po odbyciu niezbędnych przygotowań należy wprowadzić się w stan podniecenia, co
najlepiej wykonać po ciemku i z zamkniętymi oczami. Kobiety w stan podniecenia
wprowadzać nie należy, ponieważ wówczas może zostać zakłócony normalny porządek
rzeczy. Podniecone kobiety zaczynają domagać się jakiejś "przyjemności" i jej
brak - naturalnie przyjemność jest niemożliwa do uzyskania w żaden sposób -
doprowadza je do stanu frustracji i chęci odbywania stosunku z innym mężczyzną,
na ogół Szatanem. To zrozumiałe, że do takiej sytuacji dopuścić nie można.
Dlatego kobieta powinna do ostatniej chwili zajmować się sprawami domowymi. W
opisanej sytuacji mężczyzna może wprowadzić się w stan podniecenia ręcznie,
chociaż da się spróbować innych sposobów. Kościół jednak stanowczo nie zachęca
do oglądania filmów o treści pornograficznej i niebanalnej. Zalecane filmy
to: "Jak Pan to robił"; "Ręka Pańska"; "Cierpienie tworzenia"; "Serce w smutku,
dłoń w rozporku". Ręczne wprowadzenie w stan podniecenia polega na długotrwałym
ściskaniu i głaskaniu penisa w części czołowej. Kiedy osiągnie on maksymalny
rozmiar i dalsze głaskanie i ściskanie nic nie daje poza bólem, należy zawołać
żonie i kazać jej ściągnąć majtki. Nic więcej nie powinna. (No, chyba że nosi
spodnie, ale jaka katoliczka nosi spodnie!?)


3. Czynności poprzedzające akt stosunku płciowego.

3.1. Ułożenie ciał osób odbywających stosunek płciowy.


W celu odbycia stosunku płciowego z osoba płci żeńskiej należy po
przygotowaniach omówionych w punkcie 1 "Regulaminu" i wprowadzeniu się w stan
podniecenia zająć pozycję, umożliwiającą sprawne wsunięcie penisa do vaginy.
Kobieta więc kładzie się na wznak na jakiejkolwiek płaszczyźnie poziomej
(zalecane jest łóżko, lecz mogą to np.. być drzwi wyjęte z zawiasów, lub deska
do prasowania), natomiast mężczyzna umieszcza swoje ciało w płaszczyźnie
równoległej do ułożenia ciała kobiety, celując penisem w otwór sromu,
znajdujący się mniej więcej w odległości 1 i 1/3 długości przeciętnego penisa w
stanie podniecenia poniżej pępka niewiasty, między jej udami. Srom najczęściej
jest pokryty włosiem, co stanowi dodatkowy element ułatwiający rozpoznanie tego
miejsca. Uwaga! NIE należy próbować celować penisem w inne owłosione miejsca na
ciele kobiety, ani tym bardziej inne otwory.


3.2. Wkładanie penisa do vaginy.

Po przyjęciu odpowiednio wygodnej pozycji należy spróbować umieścić penisa w
vaginie. Nie jest to proste; najlepiej w tym celu poprosić o pomoc kobietę.
Powinna ona ująć penisa palcami kciukiem i wskazującym lewej dłoni, zaś
następnie spróbować palcami ręki prawej namacać otwór sromu i wsunąć do niego
penisa. W tym czasie mężczyzna utrzymuje się ponad kobietą, podpierając rękoma.
Uwaga! W sytuacji, gdy kobieta nie ma rąk, penisa powinna wsadzać osoba
trzecia, najlepiej wujek, ciocia lub ewentualnie proboszcz odpowiedniej
parafii. Gdy zaś nie ma rąk mężczyzna, to w zasadzie nie ma problemu.


4. Przebieg stosunku płciowego.


Po włożeniu penisa do vaginy mężczyzna, starając się utrzymywać dłońmi w pewnym
oddaleniu od kobiety (nie jest to konieczne; kobietę można z powodzeniem
przywalić swoim ciałem, żeby oduczyć ją raz na zawsze chęci do stosunku),
porusza rytmicznie biodrami, starając się nieci wysuwać i na przemian wsuwać
penisa głębiej do vaginy. Siła tych ruchów nie jest istotna. Należy pchać tym
mocniej, im głośniej kobieta krzyczy z bólu.


5. Poczęcie.


Akt poczęcia należy do najważniejszych podczas całego stosunku. Można wręcz
rzec, że stosunek jest nieważny i gdyby dało się począć naturalnie inną drogą,
to byłby w ogóle niewskazany. Jak na razie niestety nie dało się. (To znaczy
można począć w sposób sztuczny, lecz jest to mało katolickie i wprost
potworne). Dlatego poczynać należy jednak najszybciej: optymalna ilość ruchów
penisem w vaginie od momentu rozpoczęcia stosunku do aktu poczęcia nie powinna
przekraczać 10. Może to liczyć kobieta dla odpędzenia nudy. Najlepiej, żeby
liczyła głośno i po doliczeniu do dziesięciu robiła mężczyźnie wymówki, że
jeszcze nie począł. Każdy normalny człowiek wie chyba, na czym polega poczęcie,
więc opisywać go nie trzeba. W razie gdyby były jakieś wątpliwości, to prosimy
się zgłosić do najbliższej Poradni Katolickiej przy kościele parafialnym.
Generalnie przyjmuje się, że jeśli mężczyzna poczuje ulgę i zachce mu się spać,
to już na pewno jest po poczęciu. Niezłym sposobem na skrócenie czasu
poczynania jest poprzedzające akt stosunku długotrwałe masowanie penisa w
części czołowej. Należy jednak przy tym uważać, aby poczęcie nie nastąpiło bez
kobiety, albowiem wówczas cały akt jest nieważny i należy przed kolejną próbą
udać się do spowiedzi.


6. Zakończenie.


Po zakończeniu mężczyzna powinien natychmiast wysunąć penisa z vaginy.
Najlepiej, gdy zajmuje się np. przeglądaniem Biblii, lub najnowszego
numeru "Rycerz Niepokalanej", jeśli oczywiście umie czytać. Kobieta natomiast
chwilę leży na wznak, by lepiej się poczęło, a potem może np. posprzątać lub
uprać skarpetki. Po wieczornej lub porannej mszy oboje natychmiast przystępują
do spowiedzi, dokładnie zdając relację księdzu zarówno z poczynionych uprzednio
przygotowań, jak i samego przebiegu samego stosunku płciowego. W szczególności
należy nadmienić o:


- przebiegu wprowadzenia się w stan podniecenia i z jakich środków w tym celu
skorzystano (w razie, gdyby były wykorzystane jakieś filmy, należy przynieść do
Kościoła dla ocenzurowania);
- ilości ruchów penisa w vaginie od początku stosunku aż do aktu poczęcia;
- zachowaniu kobiety podczas aktu.



Ksiądz spowiednik ma prawo zażądać od kobiety, aby poddała się oględzinom w
celu stwierdzenia, czy stosunek odbyty został prawidłowo i nie spowodował
jakowych zmian w stanie fizycznym jej ciała. Kobieta powinna ułatwić księdzu
wszystkie te czy

[Gość: Krzys52]

Ksiądz spowiednik ma prawo zażądać od kobiety, aby poddała się oględzinom w
celu stwierdzenia, czy stosunek odbyty został prawidłowo i nie spowodował
jakowych zmian w stanie fizycznym jej ciała. Kobieta powinna ułatwić księdzu
wszystkie te czynnosci.
.
:::
Czesc Kafar,
sadze otoz, ze jest sposob na szybkie i sprawne dokonywanie przegladu. Otoz akt
komunii sw. stwarza taka mozliwosc w sposob naturalny. Wystarczy, by ustalic ze
kobiety przystepuja np. w pierwszej kolejnosci.
Zatem podczas aktu przyjmowania proboszcz mialby, tradycyjnie, mozliwosc
zagladania do otworow gebowych gdy tymczasem, po przeciwnej stronie kleczacej
tyraliery, podobnego przegladu dokonywalby wikary.
Co Ty na to, bo mnie sie wydaje, ze Opus Dei ozloci mnie za ten pomysl
racjonalizatorski.
.
Pzdr.
K.P.

[Gość: Kafar]

Gość portalu: Krzys52 napisał(a):

> Ksiądz spowiednik ma prawo zażądać od kobiety, aby poddała się oględzinom w
> celu stwierdzenia, czy stosunek odbyty został prawidłowo i nie spowodował
> jakowych zmian w stanie fizycznym jej ciała. Kobieta powinna ułatwić księdzu
> wszystkie te czynnosci.
> .
> :::
> Czesc Kafar,
sadze otoz, ze jest sposob na szybkie i sprawne dokonywanie przegladu. Otoz akt
komunii sw. stwarza taka mozliwosc w sposob naturalny. Wystarczy, by ustalic ze
kobiety przystepuja np. w pierwszej kolejnosci.
Zatem podczas aktu przyjmowania proboszcz mialby, tradycyjnie, mozliwosc
zagladania do otworow gebowych gdy tymczasem, po przeciwnej stronie kleczacej
tyraliery, podobnego przegladu dokonywalby wikary.
Co Ty na to, bo mnie sie wydaje, ze Opus Dei ozloci mnie za ten pomysl
racjonalizatorski.
> .
> Pzdr.
> K.P.
==============
Pomysl jest świetny. Znakomicie urozmaicilby nudnawe przedstawienie zwane mszą.
Sądzę też, że wzróslby odsetek wierzących praktykujących . Mozna by pomysleć
o wlączeniu parafian w lustrowanie od tylu. Zaszczytu tego dostępować by mogli
najwiecej kladący na tacę np.
Pozdr.
K.

Do Krzys52 i Kafar

[Gość: Dwik]

WITAM!
MAM TYLKO JEDNO PYTANIE: CZY WIDZIELIŚCIE KIEDYŚ DEBILI?; JEŚLI NIE TO POLECAM
SPOJRZEĆ W LUSTRO!!!! MOŻE PEWNE RZECZY SIĘ WAM ROZJAŚNIĄ?!

[Gość: maika7]

Panowie, ten wątek dotyczy zupełnie czegoś innego. Odbiegliście od tematu dość
daleko....
M.

[Gość: gagu]

sorry, nie doczytałem do końca wszystkich wypowiedzi, ale na podstawie
przynajmniej połowy wypowiedzi, wystąpie z propozycją do rządu, aby stworzył
ministerstwo katolicyzmu i powołał na ministra jakiegoś księdza. Ludzie, wiara
to wiara, kościół to kościół, religia to religia, szkoła to szkoła, itp...
wszystko spełnia swoje jakieś funkcje i role. Nie mieszajmy, nie róbmy kogla-
mogla, może ja pójdę na baletnicę, chociaż dwóch kroków nie umiem zatańczyć.
Niech każdy zajmie się swoim, a może w tym kraju będzie lepiej.
Pozdrawiam tych którzy są przeciwni religii w szkole (nawet jest Was dużo).

[Gość: wujek chlodek]

gdzie zrobić kupę? w kosciele ? nie! w szalecie? tak!
Nie mieszajmy miejsc i pojęc a wszyscy odczują ulgę.
Każda aktywność ma swoje miejsce. To cudowny porządek. Religia w kosciele.
Nauka w szkole. Kupa w szalecie.
Zachwianie tego porządku prowadzi do chaosu.