Astronomia (gr. ἀστρονομία
– nauka o ciałach niebieskich, ich
budowie, ruchach, pochodzeniu i ewolucji oraz o materii rozproszonej
w przestrzeni kosmicznej (zwanej też kosmosem). Astronomia, a
ściślej jej dział zwany kosmologią, zajmuje się także Wszechświatem
jako całością. Nazwa astronomia pochodzi z greki: ἄστρον astron
(gwiazda) + νόμος nomos (prawo).
Astronomię można inaczej określić jako naukę o wszelkich obiektach i
zjawiskach znajdujących się poza Ziemią.
Dzisiejsza astronomia jest ściśle związana z astrofizyką, która jest
zastosowaniem praw fizyki do interpretacji wyników obserwacji
astronomicznych. Związek ten jest tak głęboki, że dziś obie
dziedziny są właściwie jednością. Mógł on powstać dzięki odkryciu,
że ciała niebieskie składają się z takiej samej materii, jak
wszystkie inne otaczające nas obiekty.
Obiekty, którymi zajmuje się astronomia, to ogół ciał niebieskich:
planety, księżyce, planetoidy, gwiazdy, gwiazdozbiory, asocjacje
gwiazd, gromady gwiazd, galaktyki, mgławice, gromady galaktyk,
materia międzygwiazdowa, gaz międzygalaktyczny, materia egzotyczna,
antymateria, materia ciemna, kwazary, czarne dziury i wiele innych.
Astronomia zajmuje się badaniem procesów dotyczących tych ciał.
Muzą astronomii jest Urania.
Początki astronomii sięgają czasów starożytnych, kiedy pierwotne
cywilizacje zaczęły prowadzić regularne obserwacje nieba. Już ok.
3000 r. p.n.e. starożytne cywilizacje Babilończyków, Chińczyków i
Egipcjan zaczęły dostrzegać pewne, powtarzalne prawa, jakimi rządzi
się niebo. Astronomia, jako osobna nauka wyodrębniła się dopiero w
starożytnej Grecji.
