"Gdzie byśmy byli bez Piłsudskiego" [GW]

[krouk]

Czyli 140 rocznica urodzin Naczelnika-Marszałka.

www.gazetawyborcza.pl/1,76842,4736107.html

[pisz_pan_na_berdyczow]

Sorry Krouk...ale wiekszosc dyskutantow tej listy pasuje raczej do
endenckich i "ludowych" krytykantow Marszalka niz do niego....

[pole78]

pisz_pan_na_berdyczow napisał:
> krytykantow Marszalka niz do niego....


Panie berdyczowski, krytykować i owszem można ponieważ " Ustawa o Ochronie
Imienia Józefa Piłsudskiego, Pierwszego Marszałka Polski" z dnia 8 kwietnia 1938
została zniesiona przez sejm PRL w roku 1968, z czego wnoszę, że odpowiednie
paragrafy ustawy nie są wykładane w sądach Najjaśniejszej, nie grozi
krytykantom również skandal towarzyski tym bardziej pojedynek (mordobicie) ze
strony "apologetów" Pana Marszałka Józefa Piłsudskiego, a o karierze Nikodema
Dyzmy zapewne Pan słyszałeś.

[ps.]
Art. 1 Pamięć czynu i zasługi JÓZEFA PIŁSUDSKIEGO, Wskrzesiciela Niepodległości
Ojczyzny i Wychowawcy Narodu, po wsze czasy należy do skarbnicy ducha narodowego
i pozostaje pod szczególną ochroną prawa
Art. 2 Kto uwłacza imieniu JÓZEFA PIŁSUDSKIEGO, podlega karze więzienia do lat 5
Art.3 Wykonanie niniejszej ustawy powierza się ministrowi sprawiedliwości
Art. 4 Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

[pisz_pan_na_berdyczow]

no...narobili "pilsudczycy" Pilsudskiemu wstydu ta ustawa...zgadza
sie....

[liberum_veto]

pisz_pan_na_berdyczow napisał:

> Sorry Krouk...ale wiekszosc dyskutantow tej listy pasuje raczej do
> endenckich i "ludowych" krytykantow Marszalka niz do niego....

No, nie każdy miał zaszczyt przebywać w tej samej celi co Piłsudski
www.ruchnarodowy.pl/KW_003.html
W jednym się z Tobą zgadzam: W POLITYCE NIE NALEŻY SIĘ PIERDOLIĆ

[wianuszek_kresowy]

Zgadzam sie!!! lozko nadaje sie lepiej do tego celu niz polityka.

[donawan]

Gdzie byśmy byli? Myślę że bez pana Piłsudskiego lepiej przygotowalibyśmy się do
II wojny światowej, dzięki naszemu bohaterowi Piłsudskiemu szarżowaliśmy z
szabelką na czołgi Hitlera bo dla pana J.P czołgi były jakimś nowoczesnym głupim
wymysłem, za to szarża konna to była broń na miarę XX wieku. Zamach majowy +
niesłuszne przypisywanie sobie "cudu nad Wisłą"( autorem planu 10.000 był gen.
Rozwadowski) budzi u mnie negatywną opinie działalności Józefa Piłsudskiego.
Wspomniany przeze mnie gen. Rozwadowski przewidział wybuch II WŚ, pomylił sie
raptem o 3 lata, w swoim referacie opisał jak przygotować wojsko polskie do
ataku Niemiec i Rosji, oprzeć armię polska na ciężkiej artylerii i nowoczesnym
lotnictwie a Piłsudski zrobił wszystko na opak i oparł na szarży konnej. Zamach
majowy miał rzekomo uchronić naszą chwiejną demokrację Polską przed wrogimi
sąsiadami, Hitler zdobył nasz kraj w 19 dni to jest odpowiedź na pytanie czy
przewrót majowy był słuszny czy nie. Piłsudskiemu nie należą się ani laury ani
pomniki które otrzymał od polaków, prawdziwi bohaterzy jak gen. Tadeusz
Rozwadowski zostali pominięci w historii a to jemu należy sie splendor i chwała
za pokonanie bolszewików nad Wisłą, dodać należy że Rozwadowski zmarł w dziwnych
okolicznościach, nieoficjalnie został otruty przez Piłsudczyków.

[pole78]

donawan napisał:
> szarżowaliśmy z

Hauptkundschaftsstelle

[mat120]

Piłsudski był wybitnym człowiekiem. Rozwadowski był wybitnym
wojskowym.

generał Rozwadowski - obrońca Lwowa

[liberum_veto]

Po zdaniu stanowiska przyglądał się nieudolnej pomocy dla walczącego
z Ukraińcami Lwowa. W końcu zażądał dla siebie dowództwa nad
wojskami polskimi w Małopolsce Wschodniej, grożąc, że w przeciwnym
razie pójdzie walczyć pod Lwów jako szeregowiec-ochotnik. 17
listopada Piłsudski mianował go Naczelnym Dowódcą Wojsk Polskich w
Galicji Wschodniej (Armii "Wschód"). W nocy z 21 na 22 listopada
Lwów został wyzwolony przez wojska ppłk Michała Tokarzewskiego-
Karaszewicza. Rozwadowski przybył do oblężonego miasta w nocy z 24
na 25 listopada i objął dowództwo. Od razu stwierdził, że polskie
siły są zbyt słabe i zaczął domagać się posiłków. Niestety jego
prośby nie spotykały się z odzewem Warszawy. Ponadto generał od
początku był atakowany przez utworzony 22 listopada we Lwowie
Tymczasowy Komitet Rządzący, w którego skład wchodzili w większości
narodowi demokraci. Endecy nasilili nagonkę na Rozwadowskiego, gdy
ten nie dopuszczał do pogromów, jakich próbowano dokonywać na
Żydach. Generał znajdował się w niezwykle trudnej sytuacji, poza
skomplikowanymi zadaniami militarnymi, musiał sobie radzić z atakami
na swoją osobę ze wszystkich niemal stron, a mianowicie Naczelnika
Państwa Józefa Piłsudskiego, szefa sztabu gen. Stanisława
Szeptyckiego oraz członków TKR. Na początku dowódca Armii "Wschód"
zaczął przekształcać niezdyscyplinowane i nierówne liczebnie
oddziały ochotnicze w jednostki regularnego wojska, równocześnie
prowadząc szkolenie. Do połowy grudnia wojna z Ukraińcami miała
charakter partyzancki. Bardzo niebezpieczne były oddziały
uzbrojonych chłopów ukraińskich. Pod koniec grudnia 1918 roku
Naczelna Komenda Ukraińska zaplanowała decydującą ofensywę.
Rozpoczął się zmasowany szturm na Lwów. Wojska ukraińskie
dysponowały trzykrotną przewagą liczebną. Atak się nie powiódł,
generał utrzymał miasto. Wobec niepowodzenia Ukraińcy rozpoczęli
ostrzał artyleryjski Lwowa. TKR próbował negocjować pokój, ale
Rozwadowski nie chciał nawet o tym słyszeć. W styczniu 1919 roku
Warszawa zdecydowała się wreszcie wysłać znaczne posiłki pod
dowództwem gen. Jana Romera. Na krótki czas sytuacja się poprawiła,
ale na przełomie stycznia i lutego Lwów znowu został odcięty i
otoczony przez kilkakrotnie liczniejszego wroga. Rozwadowski wobec
kończącej się amunicji i braku ludzi apelował o wsparcie, ale nie
przyniosło to skutku. Nasiliły się natomiast ataki endeków na
generała, który poza kwestią żydowską, bronił także duchownych i
ludność prawosławną, starając się nie dopuszczać do zamieszek na tle
religijnym w mieście. Z każdym dniem położenie obrońców się
pogarszało. Przed odciętą od wody i światła ludnością stanęło widmo
głodu. Naczelne Dowództwo w Warszawie 7 marca w telegramie
nakazywało przebić się przez oblężenie i wycofać do Przemyśla. Gen.
Rozwadowski odpowiedział "Powziąłem niezłomną decyzję raczej zginąć
z załogą niż w myśl rozkazu Naczelnego Dowództwa opuścić Lwów".
Bohaterska obrona osamotnionego Lwowa zaczęła urastać do rangi
dużego problemu dla Warszawy. Opinia publiczna domagała się
udzielenia natychmiastowej pomocy dla walczącego miasta. 12 marca
ruszyła odsiecz pod dowództwem gen. Wacława Iwaszkiewicza-
Roduszańskiego. 19 marca 1919 roku wojska wielkopolskie gen.
Franciszka Aleksandrowicza połączyły się z oddziałami płk.
Władysława Sikorskiego w Gródku Jagiellońskim. Tam przywitał ich
gen. Rozwadowski. Oblężenie Lwowa zostało zlikwidowane. Gen.
Iwaszkiewicz wręczył Rozwadowskiemu rozkaz przenoszący go na
stanowisko szefa Polskiej Misji Wojskowej w Paryżu. Generał wobec
możliwości przeprowadzenia wielkiej ofensywy przeciwko Ukraińcom
poczuł się urażony tą decyzją Naczelnego Dowództwa. Opuszczał Lwów
owacyjnie żegnany przez mieszkańców miasta i żołnierzy swojej armii.
Co warte odnotowania dziś w podręcznikach szkolnych i akademickich
próżno szukać nazwiska Rozwadowskiego, gdy jest mowa o wojnie z
Ukraińcami i obronie Lwowa 1918-1919.
pl.wikipedia.org/wiki/Tadeusz_Rozwadowski