nagroda dziennikarska im. Bandery

[liberum_veto]

Przyznaje mer Lwowa. Panowie banderowcy, do piór!!!
Forsa i splendor czekają.
korrespondent.net/ukraine/events/212672
Львов основал журналистскую премию имени лидера Организации
украинских националистов Степана Бандеры.
Об этом сказано в сообщении пресс-службы Львовского городского
совета со ссылкой на распоряжение мэра Львова Андрея Садового.
В сообщении сказано, что премия будет вручаться за лучшее освещение
национального освободительного движения 20-го века в средствах
массовой информации.
Размер премии 5 тысяч гривен.
Мэр Львова также подписал распоряжение о переименовании одной из
улиц в честь героев Украинской повстанческой армии (УПА.
Комментируя журналистам свое распоряжение, Садовой сказал: "Есть
много улиц, которые могли бы быть названы именем героев УПА, но я бы
не хотел называть ни одну из них, чтобы мнение мэра не было
доминирующим".
Какая именно улица будет переименована, решат на общественных
слушаниях, которые намерен провести Львовский горсовет.
Как сообщалось, 13 октября, во Львове в канун 65-летия создания
Украинской повстанческой армии открыли памятник лидеру революционной
ветви Организации украинских националистов Степану Бандере.

[pole78]

liberum_veto napisał:

> Przyznaje mer Lwowa. Panowie banderowcy, do piór!!!
> Forsa i splendor czekają.

Dlaczego tylko "banderowcy" ?. W podsumowaniu dorobku forum P-U
znajdzie się bardzo dużo dobrych tekstów, które po zebraniu, można
będzie przesłać merowi Sudowemu. Zgodnie z planami tego forum (IMO)
nie chcemy zniesławiać zmarłych, tylko zmuszeni jesteśmy do
przedstawiania mimo wszystko jak najobiektywniej całej prawdy
historycznej o tej postaci

[liberum_veto]

"премия будет вручаться за лучшее освещение национального
освободительного движения 20-го века в средствах массовой информации"

Obawiam się, że nasza pisanina nie spełnia kryteriów ustalonych
przez mera Lwowa: "nagroda będzie przyznawana za najlepsze
naświetlenie ruchu narodowo-wyzwoleńczego XX wieku w środkach
masowej informacji". Trzeba więc pisać o banderowskich zbrodniarzach
jako "ruchu narodowo-wyzwoleńczym"

[pole78]

liberum_veto napisał:

> "премия будет
> вручаться за
> лучшее освещ
> ение национа&
> #1083;ьного
> освободител&#
> 1100;ного движен

> 080;я 20-го века в сl
> 8;едствах масс
> ;овой информа
> ции"
>
> Obawiam się, że nasza pisanina nie spełnia kryteriów ustalonych
> przez mera Lwowa: "nagroda będzie przyznawana za najlepsze
> naświetlenie ruchu narodowo-wyzwoleńczego

No cóż, fałsz, obłuda i zakłamanie stają się już symptomatyczne dla
tego pseudo-państewka.

[pisz_pan_na_berdyczow]

Szanowny Pan Mer Miasta Lwowa!

Za posrednictwem tego forum zglaszam swoj tekst do nagrody im
Bandery:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=48782&w=73017203

[liberum_veto]

Myślę, że ten tekst też zasługuje na nagrodę imienia Bandery
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=48782&w=73381342&a=73415113

[lokis1271]

Witam Państwa !
Ze swej strony typuję ten tekst:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=45535&w=55891679&a=55935104
Proboszcz Piter wszystko gładko wyjaśnił - jest polski okupant, walka z Niemcami, Sovietami, "akcja" Wisła i co najważniejsze, nie ma mowy o ludobójstwie OUN-UPA.
Myślę, że u-proboszcz "załapie" się na nagrodę Pana Mera Lwowa.
Pozdrawiam
L. Bodio

[liberum_veto]

No to mamy już dwóch kandydatów. Ja osobiście proponowałbym zgłosić
oficjalnie w imieniu naszego forum Klaudiusza. Alter ego "veto13"
niech się zgłasza sam

[pisz_pan_na_berdyczow]

no ...ja sie troche zastanawiam, bo wiesc niesie, ze dla Lachow sa
przewidziane tylko dwie nagrody:
Zlote Widly Stepana Bandery
Zlota Siekiera Stepana Bandery...

[hak_amoniak]

pisz_pan_na_berdyczow napisał:

>
> no ...ja sie troche zastanawiam, bo wiesc niesie, ze dla Lachow sa
> przewidziane tylko dwie nagrody:
> Zlote Widly Stepana Bandery
> Zlota Siekiera Stepana Bandery...

Zapomniałeś o złotym wianuszku z drutu kolczastego

nominacja: Pawło Smołeńśkyj

[liberum_veto]

Za wybitne zasługi w szerzeniu banderowskiej propagandy w
polskojęzycznej "gazecie", w szczególności za nowatorski w formie i
treści "wywiad" z wicemarszałkiem Sejmu Jarosławem Kalinowskim
www.myslpolska.org/?article=781
„Mleko się rozlało” – cytaty „złotych myśli” Pawła Smoleńskiego

Katyń był zbrodnią popełnioną przez totalitarne państwo. Wołyń to
chłopska wojna domowa, a chłopskie wojny są straszne. Po wtóre:
wielu historyków uznaje, że w kontekście II wojny światowej
termin "ludobójstwo" jest przynależny Auschwitz i Treblince. Na
Wołyniu można mówić o czystce etnicznej, o eksterminacji, ale to nie
było ludobójstwo. Mówi tak np. prof. Władysław Filar, wołyniak,
kombatant AK.

Decyzję o atakach na polskie wsie podjęło lokalne przywództwo OUN i
UPA. Ale historycy umieją zajrzeć za kulisy tej decyzji, które nie
sprowadzają się do nacjonalizmu i żądzy krwi, lecz są dużo bardziej
skomplikowane. W grę wchodziły także prowokacje sowieckie,
demoralizacja czasów wojny i ukraińskie krzywdy zadane przez II RP.
Na III zjeździe OUN, kilka tygodni po tragedii wołyńskiej, kilku
najwybitniejszych przywódców OUN stwierdziło, że nie tylko oddziały
z Wołynia, ale cała UPA skompromitowała się zbrodniczą działalnością
wobec Polaków. Wydano zakaz akcji przeciwko ludności cywilnej. Ale
mleko było już rozlane, nikt nie panował nad żywiołem.

Nie warto słuchać bzdur. Ale chciałbym dowiedzieć się, dlaczego
powiedział pan "Myśli Polskiej", że prezydent Wiktor Juszczenko i
jego środowisko polityczne nawiązuje do tradycji UPA. Mówił
pan: "Nasze bezwarunkowe poparcie dla europejskich ambicji obecnej
administracji Ukrainy kłóci się z podstawowymi zasadami Unii
Europejskiej, gdzie propagowanie faszyzmu i nacjonalizmu w takiej
postaci jest po prostu zabronione... Tego rząd polski czy nasze
czynniki oficjalne nie mogą tolerować".

Chyba czytaliśmy inne książki. Na terenie dzisiejszej Polski zginęło
kilka razy więcej Ukraińców niż Polaków, zaś UPA miała
przeciwdziałać wywózkom Ukraińców na Wschód i bronić ich przed
pacyfikacjami. Akcja "Wisła" była odwetem państwa na mniejszości
narodowej, a nie prostym następstwem Wołynia czy sposobem walki z
ukraińską partyzantką. Po jej przeprowadzeniu nie ostała się ani
jedna wieś ukraińska.

[wianuszek_kresowy]

Gdybysmy ufundowali nagrode Dodka Dymszy za obnazanie glupoty
politykow, Smolenski z pewnoscia moglby pretendowac

[mat120]

Nominacja w pełni uzasadniona. Pawło S. nie jeden raz udowodnił, że
na banderowskich sprawach zna się jak nikt inny.
Jego rywalem do nagrody mógłby byc pewien naukowiec z Lublina,
niejaki Mariusz Z., który stwierdził w jednym z programów
telewizyjnych, że Sahryń był odwetem za Wołyń.

Nominowany pośmiertnie - Jurij Kiriczuk

[mat120]

Bezmiar idiotyzmów prezentowanych przez nominowanego nie zna granic;

www.ji-magazine.lviv.ua/dyskusija/volyn/gw2304-pol.htm
Jurij Kiriczuk

Na Wołyniu obydwie strony przelewały niewinną krew i dopuszczały się
haniebnych uczynków. Konflikt polsko-ukraiński nosił echa
średniowiecznych wojen religijnych, było w nim coś z chłopskiego
powstania, ludowej wojny - artykuł Jurija Kiriczuka

Rok 1943 cechował się krwawą walką między Polakami i Ukraińcami,
która rozpoczęła się na Wołyniu. Co do niej doprowadziło?

Przede wszystkim trzeba wziąć pod uwagę złożony i często sprzeczny
rozwój wcześniejszych stosunków polsko-ukraińskich. Ukraińcy byli
narodem zniewolonym gospodarczo, politycznie i kulturalnie, który
walczył o niepodległość. W świadomości ukraińskiej dominowała chęć
rewanżu za porażkę w latach 1918-20 [gdy Ukraińcom nie udało się
stworzyć niepodległego państwa - red.]. Do tego w latach 40. Polacy
nie chcieli zrezygnować z ziem zachodniej Ukrainy.

Nierzadko uczeni wypowiadający się na temat konfliktu polsko-
ukraińskiego w 1943 r. piszą wyłącznie o jego motywach narodowych,
zapominając, że czynniki społeczne były też niezwykle wybuchowe.
Rolę bomby o opóźnionym zapłonie odgrywał na Wołyniu podział
własności ziemskiej. Jeszcze w czasach przedwojennych większa część
gruntów została przekazana polskim kolonistom. Osadnicy byli żywym
symbolem krzywdy, którą rząd polski wyrządził Ukraińcom. Pogłębiali
podziały, zaostrzali stosunki między Polakami i Ukraińcami. Dlatego
ukraińska wiejska ludność Wołynia z zadowoleniem przyjęła dekret UPA
z 15 sierpnia 1943 r. o przekazaniu ziem należących kiedyś do
polskich właścicieli i kolonistów gospodarstwom ukraińskim.

Władze niemieckie podgrzewały antypolskie nastroje Ukraińców, stale
podsycały tę nienawiść. Erich Koch mówił: "Trzeba zrobić wszystko,
żeby Polak przy spotkaniu z Ukraińcem chciał go zabić, żeby
Ukrainiec, zobaczywszy Polaka, też płonął pragnieniem jego śmierci".
Stosunek Niemców do konfliktu polsko-ukraińskiego podkreśla
odpowiedź komisarza sarneńskiego na skargi Polaków: "Wy chcecie
Sikorskiego, a Ukraińcy chcą Banderę. Bijcie się między sobą".
Często na zebraniach sołtysów przedstawiciele administracji
niemieckiej podburzali Ukraińców, żeby "bili Lachów, gdzie tylko ich
spotkają".

Na Włodzimierszczyźnie Niemcy na mityngach obłudnie występowali w
roli obrońców ludności ukraińskiej przed polskim terrorem,
obiecywali rozstrzeliwać po dziesięciu Polaków za każdego zabitego
przez nich Niemca. Wzięci do niewoli żołnierze UPA tak mówili
radzieckim śledczym: "Niemcy zakładają płaszcze z tryzubem i idą
palić polskie wsie, że niby robimy to my. Tak było w Hucie
Stefańskiej. Niemców było z 250 ludzi po cywilnemu. Wrzucali żywe
dzieci do ognia". Jednocześnie w prasie hitlerowskiej pojawiały się
zdjęcia cywilów z podpisem: "Partyzanci zabijają polskie kobiety i
dzieci".

Po przejściu ukraińskiej policji do lasu faszyści jeszcze bardziej
grali z Polakami. Na miejsce ukraińskiej policji przyszła polska
[granatowa - red.]. W Łucku wszystkie niemieckie instytucje były
opanowane przez Polaków. Napięcie między Polakami i Ukraińcami
wnosiła działająca na Wołyniu partyzantka radziecka.

Kto pierwszy?

Próba wyjaśnienia, kto pierwszy rozpoczął na Wołyniu walkę zbrojną,
jest beznadziejna - mówił w 1997 r. na polsko-ukraińskiej
konferencji historycznej w Iwano-Frankowsku prof. Jarosław
Isajewicz. Pierwsze napady na Polaków zanotowano pod koniec 1942 r.
Odbyły się one pod znakiem zemsty za wydarzenia na Chełmszczyźnie
[gdzie polskie podziemie atakowało działaczy ukraińskich - red.]. W
katolickie Boże Narodzenie polska bojówka napadła na wieś
Peresołowycze. Nad trupami zamordowanych Ukraińców śpiewano kolędy.
Na początku 1943 r. zabójstwa Polaków dokonane przez Ukraińców miały
charakter sporadyczny. Mordowano głównie ludzi związanych z
administracją, którzy dali się we znaki miejscowej ludności. (...)
Akcja antypolska nabrała charakteru zdecydowanie etnicznego pod
koniec lutego. Doszło do masowych zabójstw Polaków w powiecie
sarneńskim i kostopolskim na Rówieńszczyźnie. W marcu na Wołyniu
chodziły słuchy, że "Wielkanoc Ukraińcy będą obchodzić już bez
Polaków".

Do głównych wydarzeń doszło latem 1943 r. Pismo UPA "Do broni"
groziło: "Budować Polskę niech jadą na ziemie polskie, bo tu mogą
tylko przyspieszyć swoją haniebną śmierć". Banderowcy zdecydowali
oczyścić Wołyń z Polaków. Ich przedstawiciele objechali wszystkie
polskie wsie, żeby ich mieszkańcy wyjechali w ciągu 48 godzin za Bug
albo San - inaczej śmierć. Polskie podziemie wydało rozkaz, żeby
zostać, bo inaczej Polska straci Wołyń. Po stronie Ukraińców była
sprawiedliwość historyczna. Trzeba jednak też brać pod uwagę
emocjonalną i psychologiczną motywację polskich mieszkańców Wołynia.
Dla nich te ziemie też były ojczyzną. Obydwie strony wybrały nie
polityczny, ale biologiczny sposób rozwiązania konfliktu.

11 lipca 1943 r. UPA rozpoczęła kampanię depolonizacji Wołynia. AK i
inne polskie ugrupowania zbrojne stawiły opór. Z obawy przed
rzeziami Polacy masowo uciekali ze wsi do miast, wstępowali do
partyzantki polskiej i radzieckiej, wyjeżdżali na roboty do Niemiec.

Obydwie strony przelewały niewinną krew i dopuszczały się haniebnych
uczynków. Udział w akcjach brali cywile z kosami i siekierami. W
ruch poszły polana, kamienie, odżyły średniowieczne pale. Zdawało
się, że wróciły czasy Jaremy Wiśniowieckiego i Maksyma Krzywonosa. W
wołyńskich wsiach doszło do reminiscencji wydarzeń z ulic Niemirowa
w 1648 r. i Humania w 1768 r. [gdzie doszło do masowych pogromów -
red.]. Konflikt polsko-ukraiński nosił echa średniowiecznych wojen
religijnych, było w nic coś z chłopskiego powstania, ludowej wojny.

Lachy za San

Trudno ustalić liczbę ofiar po obu stronach. Polscy historycy
oceniają liczbę ofiar po stronie polskiej na 50 tys., zaś
ukraińskich na trzy razy mniej. Moim zdaniem te liczby są poważnie
zawyżone. Sprawozdania AK za 1943 r. mówią, że na Wołyniu zginęło w
tym roku 15 tys. Polaków i nieco mniej Ukraińców.

Po porażce na Wołyniu Polacy próbowali wziąć rewanż na
Chełmszczyźnie. Na pomoc miejscowym Ukraińcom przybyło wówczas kilka
oddziałów UPA z Wołynia, które zaczęły partyzantkę przeciw Polakom.

Konflikt polsko-ukraiński rozszerzył się też na Galicję. Do
pierwszych napadów na Polaków doszło w sierpniu 1943 r.
Prawdopodobnie zrobiły to też zapuszczające się na te ziemie
oddziały UPA z Wołynia. W odpowiedzi Polacy zabili kilku znaczących
przedstawicieli społeczności ukraińskiej, m.in. we Lwowie profesora
medycyny Łastowieckiego, a w Przemyślu popularnego piłkarza
Wowczyszyna. Na akcje odwetowe nie trzeba było długo czekać. Pod
koniec lata w Galicji doszło do masowych przypadków terroru
przeciwko polskim wsiom i Ukraińcom wyznania rzymskokatolickiego.
Celem było zmuszenie Polaków, żeby przesiedlili się na ziemie
etnicznie polskie. Działo się to pod hasłem "Lachy za San".

Próbując zatrzymać tę wrogość, greckokatolicki metropolita Lwowa
Andrzej Szeptycki zwrócił się do rzymskokatolickiego arcybiskupa
Twardowskiego z propozycją przygotowania wspólnego posłania dwóch
hierarchów, ale ten odpowiedział, że nie może mieszać się do spraw
politycznych. W Galicji ofiarami konfliktu padło 10-12 tys. Polaków.
Ukraińsko-polska rzeź 1943 r. zaszkodziła obu narodom, posiała
jeszcze więcej nienawiści i nieufności.

nominacja: Marcin Wojciechowski

[liberum_veto]

laureat nagrody dziennikarskiej im. Ołeksandra Krywenki
(Czytając teksty Marcina, można odnieść wrażenie, że rozumie Ukrainę
lepiej niż my sami - powiedział w laudacji na jego cześć Andrij
Pawłyszyn, znany lwowski publicysta)
Nominacja za wybitne zasługi w wybielaniu faszystowskich zbrodniarzy
z tzw. UPA oraz prezentowanie ich jako "żołnierzy" i ruch
narodowowyzwoleńczy.
Do konkursu zgłaszam publikację pt. "UPA to nie tylko zbrodnie".
Uważam, że zasługuje na nagrodę im. Stepana Bandery
szukaj.wyborcza.pl/archiwum/1,0,4736248.html?kdl=20061018GW&wyr=

nominacja: Piotr Kościński

[liberum_veto]

Korespondent "Rzeczpospolitej" w Kijowie, za artykuł pt. „UPA:
zrozumieć, ale nie zapomnieć”, ale także za podpis na liście hańby
tzw. "intelektualistów polskich", protestujących przeciwko budowie w
Warszawie pomnika ofiar ludobójstwa OUN-UPA. Protestów pismaka
Kościńskiego przeciwko budowie pomników faszystowskich zbrodniarzy
na Ukrainie jakoś nie widać...
www.wolgal.pl/art43.html
Długo oczekiwaliśmy odpowiedzi na doskonały artykuł Rafała
Ziemkiewicza pt. „Myśmy wszystko zapomnieli”, który ukazał się 26
kwietnia w Rzeczpospolitej. Ponieważ był to przełomowy i jedyny taki
tekst w prasie centralnej, pokazujący całą prawdę o przemilczanym
temacie zbrodni UPA – większość z nas przypuszczała, że pojawi się
artykuł polemiczny, który sprawy będzie chciał przekręcać, łagodzić,
lansować dla kultu morderców potrzebę zrozumienia itp.
Przecieraliśmy oczy ze zdziwienia, gdy tak się nie działo. Jednak
długi czas po artykule Ziemkiewicza dopiero 7 czerwca ukazuje się
artykuł Piotra Kościńskiego pt. „UPA: zrozumieć, ale nie zapomnieć”,
będący na poły tekstem polemicznym. Od razu po przeczytaniu tytułu
napisać mogę: Nie - nie rozumiem metod działania UPA i mordowania w
bestialski sposób większości ze 100 tys. zamordowanych przez tę
organizację ludzi, nie rozumiem w ogóle polityki masowego mordowania
dla jakichkolwiek celów, nie rozumiem popadania w skrajności części
Ukraińców - od komunizmu do nazizmu, nie rozumiem kultu
jakichkolwiek morderców. Nawet potrzeba zaznaczenia swojej
antykomunistyczności nie zwalnia nas od myślenia i rzucania się na
jakiekolwiek wzory przeciwne komunizmowi. Nie pojmuję też apelów o
zrozumienie takiego prostackiego myślenia. Dobrze, że Polacy nie
przejawiali swojej antykomunistyczności przed wojną, wstąpieniem do
paktu Rzym-Berlin-Tokio. Myślę, że niewielu zrozumiałoby kult
niezwykle antykomunistycznej i o wiele bardziej na tym polu
skuteczniejszej w działaniu - Waffen SS.
Piotr Kościński nie musi chyba tłumaczyć mechanizmu wykazywania się
antykomunistycznością przez część Ukraińców i automatycznego podziwu
dla ich zbrodniczych przeciwników, bo spora część osób, które się
interesują tematem, wiedzą o tym i ten mechanizm rozumieją. Co ma
więc na myśli, pisząc o potrzebie „zrozumienia” tego faktu? Czyżby
jego akceptację?

[bastion44]

Pan "liberum-veto" pisze:"nie rozumiem metod działania UPA i
mordowania w bestialski sposób 100tys.,zamordowanych przez tę
organizację ludzi,nie rozumiem w ogóle polityki masowego mordowania
dla jakich kolwiek celów,nie rozumiem popadania w skraności części
Ukraińców-od komunizmu do nazizmu,nie rozumiem kultu jakichkolwiek
morderców.".Prrzyczyny takiego postępowania wynikają z odezwy
założycielskiej Pierwszego Kongresu Ukraińskich Nacjonalistów z
lutego 1929r.,Podpisanego przez Mykołę Ściborskiego i Wołodymyra
Martyncia.
-Tylko całkowite usunięcie wszystkich okupantów z Ziem Ukraińskich
stworzy możliwości dla szerokiego rozwoju Nacji Ukraińskiej w
granicach własnego państwa.
-Całkowite usunięcie wszystkich zajmańców z Ziem Ukraińskich,co
nastąpi w toku rewolucji narodowej,stworzy możliwości rozwoju Nacji
Ukraińskiej w granicach własnego państwa.{...}.
Wszelkie uchwały dotyczące traktowania przez OUN,mniejszości
narodowych,należy rozpatrywać poprzez podstawy teoretyczne
ukraińskiego nacjonalizmu,zawarte w doktrynach,głównego ideologa
Dmytro Doncowa.Jego książki były i są nadal dla nacjonalistów,tym
czym była "Mein Kampf" A.Hitlera dla nazistów.Jest rzeczą
oczywistą,że bakcylem nacjonalizmu jest skażona tylko część
Ukraińców.Wynikać to może z tego,że prawdę powiedziawszy,korzenie
OUN,wywodzą się z Galicji.U nich chyba panuje inna psychika,oraz
inna mentalność.Myślę,że Galicyjska odmiana Ukraińców nie wyrosła
jeszcze z plemiennego sposobu myślenia i dąży do narzucenia go całej
Ukrainie.

[mat120]

bastion44 napisał:

Wynikać to może z tego,że prawdę powiedziawszy,korzenie
OUN,wywodzą się z Galicji.U nich chyba panuje inna psychika,oraz
inna mentalność.Myślę,że Galicyjska odmiana Ukraińców nie wyrosła
jeszcze z plemiennego sposobu myślenia i dąży do narzucenia go całej
Ukrainie.

No cóż, wypada się zgodzic z taką diagnozą.

blog.rp.pl/ziemkiewicz/2008/07/24/gdzie-wolyn-gdzie-donbas/
Lwów jest kolebką byłych i obecnych banderowców. Nie byli to ludzie
wykształceni ale… osłupiałem jak odwiedziłem Politechnikę Lwowską i
zobaczyłem, że wybrała sobie patrona … Stefana Banderę! Zwiedzając
Czarnohorę i Gorgany często nagabywano mnie, czy my Polacy dalej
uważamy ich za bydło. Nie bardzo rozumiałem o co im szło. Dopiero
gdy odwiedziłem cmentarz katolicki w Kosowie i pokazano mi dwa groby
zamordowanych przez
UPA Polaków w których w każdym pochowanych było po pięćdziesięciu
kilku, datowanych na lipiec 1943 r., zrozumiałem dlaczego kresowi
Polacy tak ich oceniali. Dzisiaj, gdy wychodzą na jaw szczegóły
wołyńskiej rzezi przestałem się temu dziwić.
Tym bardziej, że w historii ukraińskich kart mamy wiele takich
przykładów, jak chociażby rzeź humańska i uwielbienie dla tamtych
działań. Ulice Gonty i Żeleźniaka są obecnie tego przykładem.