Humanizm

[basilisque]

To pojęcie wiąże się z bardzo pozytywnymi i wzniosłymi ideałami. Jednak okazuje się wzbudza zastrzeżenia. Ze strony katolickiej. Zapewne chodzi o wywyższanie człowieka nad Bogiem. Czyli w podtekście - ateizm. Nie zgadzam się z takim ujęciem, mimo to przyznać trzeba, że ma ono swoje podstawy. Przede wszystkim idea humanizmu sięga czasów przedchrześcijańskich, a mianowicie kultury antycznej Grecji i Rzymu, a z tym katolicy mieli zawsze problem.

[bartos29]

Paradoks polega na tym, że chrześcijaństwo nie jest oryginalną, pierwotną religią, lecz wynikło z kontynuacji judaizmu od niego przejmując treści przedchrześcijańskie (Stary Testament). Z drugiej strony bóg-człowiek jakim był Jezus - to właśnie jakiś refleks antycznego humanizmu, w którym świat boski bardzo przenikał się ze światem ludzkim. Dlatego też nie można przeciwstawiać humanizmu chrześcijaństwu, bo ono w samym swoim źródle jest humanistyczne.

[jo_ember]

Kiedyś to był humanizm socjalistyczny, czyli forma walki z Kościołem. Stąd te nieprzyjemne, ale uzasadnione skojarzenia.

[ilnyckyj]

"Humanizm socjalistyczny" - to fakt istniał taki produkt nowo-mowy komunistycznej. Humanizm w ogóle - wyrażał tzw. wiarę w człowieka w jego wrodzoną dobroć. Co może pachnie naiwniactwem, lecz korzenie ma w chrześcijaństwie, a drugiej kolejności w kulturze antycznej. Chrześcijaństwo ewangeliczne jest przepełnione humanizmem. Do tego humanizmu odwoływały się wszystkie idee odnowienia wiary, począwszy od Św. Franciszka z Asyżu.

[apersona]

Indywidualizm też w niektórych katolickich kręgach jawił się jako Zuo, i te kręgi się poszerzyły a może KK się skurczył?

[basilisque]

Dla KK wszystko, co choćby w niewielkim stopniu może odciągnąć ludzi od Boga (a w praktyce - od kościoła) to Zło

[pomer_anya]

Trzeba też sobie powiedzieć, że nihilizm i bylejakość życia przyciąga ludzi z powrotem do kościoła (czyli - do boga)

[basilisque]

Tak. "Trudno nie wierzyć w nic". A jeszcze trudniej udawać, że się wierzy, gdy się nie wierzy.

[bartos29]

basilisque napisał:

> Tak. "Trudno nie wierzyć w nic". A jeszcze trudniej udawać, że się wierzy, gdy
> się nie wierzy.

Przeciwnie. Trudno zmuszać się do wiary, gdy się nie wierzy. Ja nie chcę i nie muszę wierzyć (w rozumieniu religijnym tego słowa, nie - potocznym, jak np. wiara, że doktor wypisał właściwą receptę). Wolę po prostu: wiedzieć.

[apersona]

znaczy wierzysz w wiedzę

[basilisque]

apersona napisała:

> znaczy wierzysz w wiedzę
Dobre!
Ale czy rzeczywiście nie ma różnicy między wiedzą a wiarą? I czy "wierzę" oznacza to samo co "wiem"? Moim zdaniem - jednak nie.

[krol-czy-krolik]

A ja np. wiem, że nie wierzę

[zawle]

Wierzę że wiem ???

[krol-czy-krolik]

Nie. Jak wiem - to nie wierzę. Wierzę - albo nie - w to czego nie wiem, albo nie jestem pewien.

DB (wiarygodna) od Rabbita

[zawle]

krol-czy-krolik napisał:

> Nie. Jak wiem - to nie wierzę. Wierzę - albo nie - w to czego nie wiem, albo ni
> e jestem pewien.

A jak dowiesz się że miałeś niepełne dane i wiedziałeś ŹLE, to następnym razem też wiesz, czy wierzysz że tym razem wiesz?

[ilnyckyj]

zawle napisała:

> krol-czy-krolik napisał:
>
> > Nie. Jak wiem - to nie wierzę. Wierzę - albo nie - w to czego nie wiem, a
> lbo ni
> > e jestem pewien.
>
> A jak dowiesz się że miałeś niepełne dane i wiedziałeś ŹLE, to następnym razem
> też wiesz, czy wierzysz że tym razem wiesz?

Ja np. jak nie jestem pewien - to ani nie wiem ani nie wierzę. Tzn. po prostu: nie wiem!

[w.ell]

Wiedza opiera się na faktach. Wiara - niekoniecznie.

[krol-czy-krolik]

w.ell napisała:

> Wiedza opiera się na faktach. Wiara - niekoniecznie.

Ale - pamiętaj, Well - wiara czyni cuda! A wiedza? Najwyżej może te cuda obalić...

DB ( pełna wiary ) od Rabbita

[basilisque]

krol-czy-krolik napisał:

> w.ell napisała:
>
> > Wiedza opiera się na faktach. Wiara - niekoniecznie.
>
> Ale - pamiętaj, Well - wiara czyni cuda! A wiedza? Najwyżej może te cuda obalić

Brawo Królik! To Ci się udało...
Tym razem DB - dla Ciebie
> ...
>
> DB ( pełna wiary ) od Rabbita