Mirów

[madohora]

[madohora]

[madohora4]

BOBOLICE MAPA Z 1935 ROKU

[madohora4]

Bobolice – wieś w Polsce, położona w województwie śląskim, w powiecie myszkowskim, w gminie Niegowa

[madohora4]

Miejscowość ma metrykę średniowieczną i notowana jest od XIV wieku. Wymieniona w 1370 jako Bobolice, 1396 Bobolicz, Bobolin, Bobilicz, Balinlicze, Boboliczicze, Boblicze.

[madohora4]

Wieś założona została prawdopodobnie na prawie polskim i początkowo była własnością królewską. Około 1350–1352 obok wsi król polski Kazimierz III Wielki zbudował warowny zamek.

[madohora4]

W 1370 król polski Ludwik Węgierski z okazji swojej koronacji nadaje Władysławowi Opolczykowi zamek bobolicki wraz z przyległymi wsiami. W 1383 polska szlachta na zjedzie w Sieradzu domaga się aby królowa polska Jadwiga Andegaweńska po objęcia tronu w Polsce przywróciła miejscowości nadane Opolczykowi Królestwu Polskiemu. W 1394 król polski Władysław Jagiełło na prośbę Andrzeja właściciela Bobolic przenosi jego dobra: Zdów, Ogorzelik, folwark Lgota, Tomiszowice, Niegowę, Wysoką, Tarnowę z prawa polskiego na prawo magdeburskie. Dokument ten nie odnotowuje jednak wsi Bobolice oraz zamku

[madohora4]

W 1396 Jagiełło zajmuje zamki znajdujące się we władaniu Władysława Opolskiego w tym również Bobolice. Od tego momentu miejscowość należy do Korony Królestwa Polskiego. W 1418 dokumenty historyczne wzmiankują sołtysa urzędującego we wsi

[madohora4]

W drugiej połowie XVI wieku miejscowość posiadał sekretarz królewski, kanonik krakowski oraz archidiakon warszawski Stanisław Fogelweder. W 1589 w Brańsku zrobił on swoim synom zapis ze swoich dóbr, na które składały się wieś i zamek Bobolice, Zdów, Ogorzelnik, Tomiszowice, Stary Folwark zwany Lgota, Niegowa oraz Niegówka, pustka, należąca do kościoła w Niegowie

[madohora4]

Po rozbiorach Polski miejscowość znalazła się w zaborze rosyjskim i leżała w Królestwie Polskim. W XIX-wiecznym Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego wymieniona jest jako wieś leżąca w powiecie będzińskim.

[madohora4]

Aktualnie wieś jest ośrodkiem wypoczynkowym. Największą atrakcją turystyczną wsi jest położony na Szlaku Orlich Gniazd zamek.

[madohora4]

BOBOLICE - MIRÓW MAPA Z 1929 ROKU

[madohora4]

Bobolice,
w. w woj. śląskim, w pow. myszkowskim (gmina Niegowa), na Wyż. Częstochowskiej, na obszarze Parku Krajobrazowego Orlich Gniazd;
na wzgórzu ruiny zamku (XIV–XVI w.), położonego na Szlaku Orlich Gniazd, od 1999 w odbudowie.

[madohora4]

BOBOLICE

[madohora4]

MIRÓW

Mirów – wieś w Polsce, położona w województwie śląskim, w powiecie myszkowskim, w gminie Niegowa.

[madohora4]

Miejscowość położona jest na Szlaku Orlich Gniazd, w obrębie Zespołu Jurajskich Parków Krajobrazowych. Znajdują się w niej pozostałości XIV-wiecznego zamku. Obecnie zamek jest własnością prywatną w rękach rodziny Laseckich i prowadzone są prace wykopaliskowe oraz zabezpieczeniowe murów.

[madohora4]

Miejscowość ma metrykę średniowieczną i wymieniana jest od XIV wieku. W 1399 hereditas Mirow, 1446 villa Mirow sub castro, 1487 villa Myrow, 1489 Mÿrow villa, 1529 Mirowo

[madohora4]

Pierwsze wzmianki o miejscowości datowane są na XIII wiek. W tymże wieku Mirów jako osada obronna został zniszczony przez Tatarów. Miejscowość założona została na prawie polskim. W późniejszym okresie zbudowany został w niej murowany zamek przez Kazimierza Wielkiego

[madohora4]

W XIV wieku miejscowość staje się własnością Krystyna z Kozichgłów. W 1424 król polski Władysław Jagiełło na prośby Krystyna przenosi jego wsie leżące w ziemi krakowskiej: Choroń, Oltowiec, Mirów, Kotowice, Postawczowice, Jaworznik, Dupice, Żerkowice, Siamoszyce, Giebołtów, Kowalów i Kowalików z prawa polskiego na prawo średzkie

[madohora4]

Pod koniec XV wieku król polski Kazimierz IV Jagiellończyk podarował ją szlacheckiemu rodowi Myszkowskich, którzy rozbudowali zamek i przyczynili się do rozwoju miejscowości

[madohora4]

RUINY ZAMKU W BOBOLICACH

[madohora4]

Między zamkiem w Mirowie a zamkiem w Bobolicach znajduje się pasmo skał wapiennych zwanych Mirowskimi Skałami, stanowiące atrakcyjny rejon wspinaczki sportowej. Znajduje się tu ponad 150 dróg wspinaczkowych, w większości ubezpieczonych ringami, o trudnościach od III do VI.5+. Wysokość skał waha się od 5 do 30 metrów. Ponieważ skały znajdują się na terenie prywatnym, wspinać się można tylko pod warunkiem akceptacji regulaminu, poświadczonej podpisem złożonym w "książce wyjść" dostępnej na terenie posesji sołtysa wsi Mirów.

[madohora4]

1986: Przyjaciel wesołego diabła; (reż. Jerzy Łukasiewicz) – jednym z plenerów jest zamek w Mirowie.
1988: Pan samochodzik i praskie tajemnice; (reż. Kazimierz Tarnas) – jedna ze scen została nakręcona w zamku w Mirowie.
1991: Nad rzeką, której nie ma; (reż. Andrzej Barański) – jedna ze scen w tym filmie została nakręcona przed ruinami zamku z widocznym charakterystycznym ostańcem obok

[madohora4]

SKAŁY POMIĘDZY BOBOLICAMI A MIROWEM

[madohora4]

Bobolice, w ś, ]iow. będziński, gm. i par. Niegowa, pomiędzy Lelowem a Żarkami, o 1 i pół mili od Lelowa w stronie południowo-zachodniej. Warowny gród tutejszy, na skalistej górze, nadał w 1370 r. król Ludwik siostrzeńcowi
swemu Władysławowi ks. Opolskiemu, wraz z innemi grodami lennem prawem. Lecz gdy tenże najeżdżał miasta i kupców jadących obdzierał, na ukaranie przeto lennika, wyprawił Jagiełło w 1396 r. wojsko, a zająwszy zamek bobolicki, przywrócił do majętności korony. Niewiadomo jakim sposobem wszedł później w dom Myszkowskich, a na ostatku Męcińskich. Maleńki to był zameczek, z wielką atoli śmiałością na wierzchołku prawie niedostępnej skały wzniesiony. Kształt miał nieforemny, stosownie do tego jak grzbiet góry pozwalał, baszty dwie półokrągłe, jednę w narożniku, drugą przy ścianie północnej. Dziedziniec mały, ale silną zamykany bramą. Droga do niego prowadziła po pochyłości skały od strony południowej, a sam wjazd był od zachodu. Zamek ten w r. 1661 przestał być mieszkalnym, w skutek tego obrócił się w ruinę, która przecież jest ozdobą całej okolicy i stanowi jeden z najpiękniejszych naszych krajobrazów. W 18 wieku istniał tu wielki piec. Obecnie B. mają 27 dm., 252 mk., 352 morgów.

[madohora4]

RUINY ZAMKU W BOBOLICACH

[madohora4]

ROZKŁAD JAZDY MYSZKÓW - BOBOLICE

[madohora4]

Zamek w Mirowie – ruiny zamku leżącego na Jurze Krakowsko-Częstochowskiej, wybudowanego w systemie tzw. Orlich Gniazd, we wsi Mirów w województwie śląskim, w powiecie myszkowskim

[madohora4]

Zamek w Mirowie stanowi przykład średniowiecznego zamku obronnego zaadaptowanego do celów mieszkalnych. Powierzchnia zamku wynosiła pierwotnie ok. 270 m2. W wyniku rozbudowy podjętej przez kolejnych właścicieli powierzchnia budowli rozrosła się do 1200 m2. Zamek otaczał mur obwodowy, był otoczony fosą, a na wewnętrzny dziedziniec prowadziła brama.

[madohora4]

Zamek oraz folwark zamkowy wymieniony został po raz pierwszy w 1399 jako Mirow, 1439 castrum seu fortalicium Mijrow, 1476 predium… castri Mirow, 1492 Myrow, 1502 Myrov, 1523 Mirzow, 1530 Myrowo, 1545 Mierow

[madohora4]

Historycy przypuszczają, że już wcześniej istniały w tym miejscu zabudowania drewniano-ziemne. Początkowo warownię tworzyła kamienna strażnica podległa pod pobliski zamek w Bobolicach, która wraz z nim wchodziła w skład systemu obronnego znanego dziś jako Orle Gniazda. Strażnica ta należała do szlacheckiego rodu Lisów, którzy byli również właścicielami pobliskiego zamku w Koziegłowach. Jako pierwsi zainicjowali oni rozbudowę umocnień do formy rycerskiego zamku. W 1378 warownia ta nadana została jako lenno Władysławowi Opolczykowi przez Ludwika Węgierskiego, jednak za prowadzenie wrogiej Polsce polityki Władysław Jagiełło odebrał ją w 1396

[madohora4]

Jedna z pierwszych wzmianek odnotowuje Sassina, który w latach 1401-1405 był pierwszym burgrabią Mirowa. Zarządzał on zamkiem w imieniu właściciela - kasztelana sądeckiego Krystyna z Kozichgłów. W 1416 dokumenty sądowe wymieniają kolejnego burgrabiego mirowskiego o imieniu Polanis, który prowadził spór z plebanem ze Zrębic. W 1424 Władysław Jagiełło na prośby Krystyna przenosi jego wsie leżące w ziemi krakowskiej: Choroń, Oltowiec, Mirów, Kotowice, Postawczowice, Jaworznik, Dupice, Żerkowice, Siamoszyce, Giebołtów, Kowalów i Kowalików z prawa polskiego na prawo średzkie

[madohora4]

Później w połowie XV w. zamek w Mirowie przeszedł w ręce kolejnych rycerskich rodów. W 1442 r. dobra mirowskie nabył Piotr z Bnina i zapoczątkował rozbudowę zamku. W 1456 zamek mirowski wystawił 3 pieszych oraz wspólnie z zamkami: Ogrodzieniec, Bobolice i Bąkowiec wóz z 2 działami na wojnę trzynastoletnią jaka odbywała się pomiędzy państwem zakonu krzyżackiego a Koroną Królestwa Polskiego

[madohora4]

Kontynuowali ją następni właściciele – Myszkowscy herbu Jastrzębiec, którzy nabyli zamek w 1489. Przenieśli oni do Mirowa swoją siedzibę rodową (pisząc się później „Margrabiami na Mirowie” – tytuł „Marchio de Mirow” nadał im papież w 1596 – chodziło im jednakże o inny Mirów zbudowany w 1592, od 1601 związany z Ordynacją Pińczowską). Za ich czasu zamek podwyższono oraz zbudowano wieżę mieszkalną. Jednakże ograniczone możliwości rozbudowy spowodowały, że Myszkowscy przenieśli się do nowej, wygodniejszej siedziby. Zamek przeszedł w ręce Piotra Korycińskiego, a następnie rodziny Męcińskich

[madohora4]

Zamek w Mirowie mocno ucierpiał podczas potopu szwedzkiego, kiedy zniszczono znaczną część murów. Mimo podjętych przez właścicieli prac remontowych powoli popadał w ruinę i ostatecznie został opuszczony w 1787 r. Warownia stała się źródłem kamiennego budulca dla okolicznych mieszkańców, co przyspieszyło jej spustoszenie. W XIX wieku zamek został po raz pierwszy zinwentaryzowany. Nie miał już wówczas dachów, a mury w wielu miejscach były zawalone. W 1934 runęła ściana południowa zamku

[madohora4]

Zamek został objęty ochroną konserwatorską w okresie PRL

[madohora4]

W 2006 r. rodzina Laseckich – obecnych właścicieli zamku – rozpoczęła prace zabezpieczające, mające na celu ratowanie tego zabytku. Na zlecenie przedstawicieli rodziny, senatora Jarosława W. Laseckiego i jego brata Dariusza Laseckiego, rozpoczęto szereg badań, na podstawie których opracowywany był optymalny sposób zabezpieczenia ruin. Prace odbywają się pod nadzorem specjalistów.

[madohora4]

Obecnie nie jest możliwe zwiedzanie wnętrza zamku, który ze względu na zagrożenie, jakie stwarza dla turystów, musiał zostać ogrodzony. Docelowo zamek w Mirowie zostanie udostępniony dla ruchu turystycznego, planowana jest również częściowa rekonstrukcja zawalonych ścian. W zabezpieczonych i zaadaptowanych pomieszczeniach znajdzie się centrum obsługi turystycznej oraz muzeum.

[madohora4]

ZAMKI BOBOLICE - MIRÓW OKOŁO 1875 ROKU

[madohora]

[madohora]

[madohora]

ZAMEK W BOBOLICACH ZMIENIŁ SIĘ NIE DO POZNANIA - Dziennik Zachodni - 14.02.2024

[madohora]

[madohora]

Bobolice - w. w woj. śląskim, w pow. myszkowskim (gmina Niegowa), na Wyż. Częstochowskiej, na obszarze Parku Krajobrazowego Orlich Gniazd;
na wzgórzu ruiny zamku (XIV–XVI w.), położonego na Szlaku Orlich Gniazd, od 1999 w odbudowie

[madohora]

W ich czasach nastąpiły znaczne zmiany wyglądu budowli, która zyskała dwie dodatkowe kondygnacje oraz znacznie wyższą niż dotychczas wieżę. W 1587 zamek zdobyty został przez arcyksięcia Maksymiliana Habsburga, pretendenta do tronu polskiego. Od tego czasu rozpoczął się proces stopniowego podupadania warowni. W wieku XVII po Myszkowskich byli tutaj panami przedstawiciele kolejnych rodów: Korycińskich i Męcińskich.

[madohora]

Okolice Mirowa i Podlesic - dla obytych z liną Dojazd z Częstochowy lub Katowic pociągiem do Zawiercia lub Myszkowa. Dalej autobusem do Mirowa lub Niegowej. Nie powinno być z dojazdem większego problemu.

[madohora]

Jaskinia Księdza Borka - dojście jest niezwykle trudne orientacyjnie, a sam otwór widoczny dopiero z bliska. Sama jaskinia jest dość ciekawa i przypomina charakterem obiekty tatrzańskie. Do pokonania pochylni lina nie jest konieczna, lecz ze względu na jej stromość - wskazana.

[madohora]

Jaskinia Głęboka - Jaskinia znajduje się w starym kamieniołomie nieopodal drogi asfaltowej ok. 1 km od Podlesic w stronę Zawiercia. Otwór widoczny jest z daleka. Na przekór nazwie jest to obszerna pozioma próżnia.

[madohora]

DOJAZD Z ZAWIERCIA DO BOBOLIC/MIROWA

[madohora]

[madohora]